gedenkplaats van

Marleen Wit - Moerman

05-01-195815-07-2001
      Lieve zus blijf nog even.

      Gevoel van onmacht en verdriet.
      Het moeten loslaten.
      Vragen naar het waarom.
      Geen antwoord krijgen.
      En toch het gevoel hebben.
      Niets is voor niets.
      Waarom jij en niet zij.
      Jouw pijn, mijn pijn.
      Diep van binnen.
      Je man, je kind, pa en ma en al die anderen.
      Het leven gaat door voor ons.
      Maar je zal er altijd zijn.
      Blijf nog even.
      Even, zolang mijn leven duurt.
      Je blijft, je gaat niet weg.
      Diep van binnen, daar blijf je.
      Je blijft en niet voor even.
      Ik hou van je en ik zal je missen.



      Geboren 05 januari 1958 – overleden 15 juli 2001
      Je broer.

      Overige informatie
      Binnen 3 maanden overleden aan een hersentumor.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • 2015
        Alweer of nog maar 14 jaar op 15 juli 2015
        reactie 6   |   niet OK

        15 juli 2001 - 15 juli 2015. Zoveel gebeurd. Jij was er hier niet bij. Wat heb ik je gemist en nodig gehad in die moeilijke periodes. Het overlijden van ma op 28 april 2009 en het overlijden van pa op 25 december 2014. Maar jij was er bij toen hij gehaald werd. Dank je wel daarvoor.

        Hans (je broer) Moerman - Goes
        11 juli 2015
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 5   |   niet OK
        Weer al of nog maar 12 jaar niet meer bij ons. Soms lijkt het gisteren. Soms ver weg. Voor altijd in mijn hart en gedachten.

        Je broer -
        16 augustus 2013
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 4   |   niet OK
        Nog steeds niet vergeten. Ik mis je nog steeds.Je broer.

        Hans Moerman - 4462 CE Goes
        16 mei 2012
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 3   |   niet OK
        Ik lees in jouw berichtjes de wanhoop om wat er is gebeurd, maar hou vol. Je hield van je zusje en daar werd zomaar door een reden die niemand je kan vertellen een eind aan gemaakt. Maar jouw leven gaat door, moet door, al was het alleen maar om over haar te vertellen. Ik voel met je mee en brand nog een kaarsje voor haar Liza

        liza -
        28 juni 2004
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 2   |   niet OK
        15 juli 2001 - 15 juli 2004
        Jou los te moeten laten is een onmogelijke vraag.
        Gisteren lukte het niet en ook vandaag niet.
        Je bent in ons verweven in alle vezels van ons bestaan, hoe kunnen we je dan ooit laten gaan.
        We zoeken aarzelend naar een weg zonder jou.
        Zoekend en bezinnend doorleven.
        We voelen steeds weer de pijn van het afgesneden zijn.

        Verloren maar niet vergeten.

        je broer -
        27 juni 2004
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 1   |   niet OK
        Het spijt me te lezen dat er zo een snel einde moest komen aan de liefde en het gevoel die jullie voor elkaar hadden. Maar geloof er maar in dat daarboven net zo veel van je gehouden wordt als in het leven zelf. Ik geloof niet dat de dood daar tussen kan komen. Ook ik heb mijn man aan een hersentumor verloren. Begin januari een beetje hoofdpijn en eind februari liet hij mij los en ik moest hem loslaten. Nog steeds ben ik een beetje in de schemertoestand van het niet willen begrijpen, maar soms voel ik dat hij zijn liefde voor mij naar mij toestuurd. Hou het vast en koester het. Ik steek een kaarsje aan voor dat nog veel te jonge leven en wens je heel veel sterkte.

        liza -
        11 juni 2004

      Wat is uw herinnering?

      Deel ook uw herinnering