gedenkplaats van

Maurits Gravendeel

03-08-200109-08-2018
      Als een geliefd persoon je moet verlaten, blijft nog altijd de liefde

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Wat een verdriet...
        reactie 262   |   niet OK
        Partir, c'est mourir un peu, C'est mourir à ce qu'on aime: On laisse un peu de soi-même En toute heure et dans tout lieu.

        M - Eemnes
        14 september 2018

        Deel deze pagina:

      • Condoleance
        reactie 260   |   niet OK
        Woorden schieten te kort wat jullie kind en jullie als familie is overkomen wat een verdriet ; heel veel sterkte en ik bid voor jullie .

        Eva - Amstelveen
        12 september 2018

        Deel deze pagina:

      • Femke Timmermans
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Femke - Loosdrecht
        12 september 2018
        reactie 259
      • kelly geurta
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        kelly - nijmegen
        11 september 2018
        reactie 258
      • Debby Klijs
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Debby - Hilversum
        11 september 2018
        reactie 257
      • Aline Bakker-van Katwijk
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Aline - New York
        11 september 2018
        reactie 256
      • Ruth Olie-Hallmans
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Ruth - Ijhorst
        10 september 2018
        reactie 255
      • Gerben Hollema
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Gerben - Almelo
        10 september 2018
        reactie 254
      • Ellen Vonken
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Ellen - Hilversum
        9 september 2018
        reactie 253
      • Quando ver venit meum
        reactie 252   |   niet OK
        Nimmermeer. Er is geen weerkomst van een eens gemist getij.
        Iedre dag is als de vorige onherroepelijk voorbij.

        Altijd zullen lenten keren, altijd zullen herfsten gaan.
        Tussen ongeboorne'en doden flitst het menselijk bestaan.

        En wat blijft den machtelozen tussen straks en nu en toen?
        't Onaanvaardbare te aanvaarden en het zwijgen ertoe doen.

        Ik denk 1 van de beste gedichten van de seculiere dichter Jacques Bloem (1887-1966)

        Het is ook in dempende golven afscheid nemen van verdriet. Voor mijn broer voor zijn vrouw en voor hun kinderen.

        Deze dood van de zoon van mijn broer&schoonzus raakt mij als een hoog akoestisch snerpende cirkelzaag.

        W.D. - Delft
        6 september 2018

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie