gedenkplaats van

Max Cramwinckel

08-08-199105-06-2016
      In de bloei van zijn leven hebben wij op zondag 5 juni 2016 onze lieve Max verloren

      Maxim Jacob Rudolf Cramwinckel
      In de leeftijd van 24 jaar

      Ondanks ons immense verdriet hebben wij, in de geest van Max, op vrijdag 10 juni zijn leven gevierd tijdens een indrukwekkende en ontroerende samenkomst in het Armamentarium (voormalig Legermuseum). Aansluitend hebben wij Max zelf in Joris' Volvo naar het crematorium gebracht.

      Freek Cramwinckel
      Titia Bouten, Jan de Graaf
      Joris, Christa, Finn en Mingus Cramwinckel
      Marte van Hylckama Vlieg
      En de families Cramwinckel en Bouten

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • ..
        reactie 77   |   niet OK
        Ik mis je Max...ik kan het gewoon nog niet bevatten...soms dan zie ik je..maar dan is het een ander...de werkelijkheid..mis je "broertje"

        Kim den Dunnen - Delft
        5 augustus 2017

        Deel deze pagina:

      • Max Memorie Sieraden
        reactie 76   |   niet OK

        De herinnering aan Max wilden we ook bij ons kunnen dragen. Hiervoor zijn we te rade gegaan bij M edelsmeden & design van de familie Marks in Delft.
        Met de hele familie om de tafel zijn we tot ideeën gekomen en heeft Claire deze op vakkundige en emotionele wijze vorm gegeven. Het overtreft al onze verwachtingen.

        De slavenarmband met de tandjes van baby Max, gekregen van mijn zus Sonja, is gevuld met een minuscule hoeveelheid Max.
        Voor Marte is een gouden ring gemaakt met ook een beetje Max en gecompleteerd met een parel. De ring is passend bij de hanger die Marte van Max gekregen heeft.

        Voor ons zijn dit niet alleen prachtige sieraden maar ook symbolen van onze verbinding met Max.


        Marte en Titia Bouten - Delft
        20 juli 2017

        Deel deze pagina:

      • Diggy Dex op Schippop
        reactie 75   |   niet OK

        Op 10 juni 2017 speelt Diggy Dex de sterren van de lucht op Schippop. Hij draagt het nummer Treur Niet! op aan Max. Een jaar geleden namen we afscheid van Max en vandaag herinneren we deze Ode aan Max!

        Titia Bouten - Delft
        16 juni 2017

        Deel deze pagina:

      • 5 juni 2017
        reactie 74   |   niet OK

        Ook al zijn we ver weg, nooit uit het oog, nooit uit het hart.....


        Agaath Bouten - Pristina
        6 juni 2017

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 73   |   niet OK
        Alweer een jaar niet meer hier, maar nog zó voelbaar en nooit weg, want -vrij naar de dichter Hans Lodeizen- je kunt ons nooit verlaten Maxie.

        Sonja

        Sonja Bouten - Naarden
        3 juni 2017

        Deel deze pagina:

      • 2016
        'Ode voor Max'
        reactie 72   |   niet OK

        Titia Bouten - Delft
        18 mei 2017

        Deel deze pagina:

      • 2016
        Onderweg naar de dag ‘Ode voor Max’
        reactie 71   |   niet OK

        Hoe speciaal is het om samen met liefhebbende familie, alle vrienden van Max, onze vrienden en dierbaren om ons heen toe te werken naar een event dat zijn weerga niet kent: de Ode aan Max op 10 juni 2016. Voor 500 tot 700 mensen in het Armamentarium te Delft.

        Als vanzelfsprekend zijn we gaan organiseren. Vol liefde namen velen – vaak zonder woorden - een taak op zich en zo hebben we een onvergetelijk afscheid van onze Max neergezet. Het was compleet: van groot tot klein, met warmte en liefde, met kennis van media, techniek en professionele gastvrijheid. Tot in de details is er georganiseerd: van bhv’ers tot verkeersregelaars, van een blauw tapijt op het podium tot goedgevormde serveersters. Van perscontact en communicatie tot het schrijven van heel persoonlijke speeches. En van een schone was in de kast tot tafeltje dekje thuis.

        Een markante rol speelde in deze periode Hudito. Met een eigen herdenking georganiseerd door Heren 4. De intensieve betrokkenheid schept een band voor jaren.

        Het was een bijzondere periode.


        Titia Bouten - Delft
        18 mei 2017

        Deel deze pagina:

      • Het dagelijkse gemis verwoord
        reactie 70   |   niet OK
        zullen we afspreken
        dat jij nog aan mij denkt
        dat het een beetje steekt
        en soms ineens heel erg
        maar meestal
        zorg ik voor een glimlach,
        goed
        en dat je dan met frisse tegenzin
        uiteindelijk
        maar weer verder moet

        Deze tekst, een 'Ankertje' van Anke Kuypers (1982-2017) raakt mijn gevoel en troost .

        Titia Bouten - Delft
        24 maart 2017

        Deel deze pagina:

      • Puja voor Max
        reactie 69   |   niet OK

        Na een lange wandeling op grillige paden in de Himalaya is er op 31 oktober een Puja speciaal voor Max. En wel in de antieke tempel Bodnath in de Nepalese hoofdstad Kathmandu. Het woord puja komt uit het Sanskriet en betekent hommage. In dit boeddhistische ritueel van ongeveer een uur gedenk ik (samen met zo’n 15 boeddhistische monniken) Max. Het is een uitbundig ritueel met wierook, vuur, fruit, mantra’s, muziek en gezang in een reeks van – voor mij – onnavolgbare handelingen. Boeddhisten geloven dat de ziel na de dood een reis onderneemt naar het hiernamaals. Doel van de Puja is om de ziel te helpen op deze reis naar het eeuwige licht. Het is een bijzondere gebeurtenis, voltrokken op een indrukwekkende manier. Max, het ga je goed!


        Marjan Overgaag - Schipluiden
        3 februari 2017

        Deel deze pagina:

      • Max-Ci, Cider als memori aan Max
        reactie 68   |   niet OK

        Max zijn overtuiging was dat hij alleman aan de cider kon krijgen en dat dit drankje de terrassen zou gaan veroveren. Zelf heeft hij ons op de wintersport maart 2016 laten proeven van zijn eigen gebrouwen cider.
        Het "Project Cider" was geboren en speelde een bijzondere rol in mijn verwerking van het verdriet. Samen met Jan en onze dierbare vrienden Marjan & Bert en Anneke & Cees hebben we ons - onbewust en onbekwaam - maar ieder toch met zijn eigen kennis en kunde, in dit avontuur gestort.
        Gestart eind augustus met een 5 daagse studiereis in Normandië. Daarna het vergaren van appelen in de regio Schipluiden (125 kg). De 1e zondag in oktober met zijn zessen deze hoeveelheid appelen mengen, schrobben, pulpen, persen en afvullen in brouwemmers (75 liter). En daar stonden de 5 vaten en wij maar wachten en kijken via de speciaal gemonteerde camera of er een luchtbel in het waterslot kwam. Weer kennis vergaren (publicatie Wageningen en "Cider voor ieder" en suiker toevoegen en vooral suikerwaarde gaan meten.
        Na 3 weken proeven..... Mwoi, Na 5 weken proeven..... Hé vat 1 en 3 veel beter! Na 6 weken 30 flessen bottelen van vat 1 en vat 3 met toegevoegde Dixap voor de methode champenoise. 5 december en Max zijn overlijden 6 maanden geleden. Met elkaar (en Brian, Rick en Liza) de eerste fles openen met jaja psssst bij openen van de kurk en sparkling bij het inschenken. Wauw echte smaak! Deze durven we aan anderen te laten proeven! Daarna bottelen van de 2 overige vaten tot weer 30 flessen, Ontwikkeling van het etiket door Rick en schenken maar! Klein incident soms werkt de methode champenoise zo goed dat de kurk uit de fles springt en de cider er uit spuit!

        Nieuwjaar 2017
        We sluiten een emotioneel jaar af en toosten met onze eigen bijna Prosecco Cider (vat 1). Misschien zijn we nu enigszins bewuste, en bekwame cidermakers! Op naar de oogst van 2017!


        Titia Bouten - Delft
        3 februari 2017

        Deel deze pagina:

      Wat is uw herinnering?

      Deel ook uw herinnering