gedenkplaats van

Max van Lieshout

21-10-196604-08-2017
      One love, One blood, One life
      You got to do what you should

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Een foto uit de oude doos
        reactie 85   |   niet OK

        Een foto uit de oude doos. Mijn moeder heeft hem altijd bewaard. Carnaval. Ik weet niet meer in wel jaar, maar wel enige tijd geleden zoals uit de foto blijkt.

        Marc Dijstelbloem


        Marc Dijstelbloem - Geldrop
        15 augustus 2017

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 84   |   niet OK
        Het leven is soms niet te begrijpen. Max is veel te vroeg van ons heen gegaan. Sterkte Esther en de kinderen.
        Marc Dijstelbloem

        Marc Dijstelbloem - Geldrop
        15 augustus 2017

        Deel deze pagina:

      • Herinneringen blijven koesteren…….
        reactie 83   |   niet OK
        Terugkijkend op de tijd dat we elkaar hebben ontmoet komt er direct een fijn gevoel bij me op en een glimlach op mijn gezicht.
        Eind jaren 90 maakte Max deel uit van de Commissie Toernooien en Wedstrijden van de Nederlandse Tafeltennisbond (CTW). In vergaderingen gaf Max zijn visie hoe met hekele onderwerpen omgegaan kon worden en werkte hij mee om oplossingen hiervoor te creëren. Maar ook als deelnemer aan de gezellige vrijwilligersdagen van de CTW bleef hij op een positieve wijze niet onopgemerkt.

        Bedroefd om het verlies van Max wens ik Esther, de kinderen, familie en zeker ook de tafeltennisgemeenschap Unicum en allen die hem dierbaar zijn, veel sterkte toe.
        Uit eigen ervaring weet ik dat het niet zal meevallen om het intense verdriet om te zetten in mooie herinneringen aan Max. Maar toch: 'Memories will never die.'

        Ton Willems, Mariahout

        Ton Willems - Mariahout
        14 augustus 2017

        Deel deze pagina:

      • Herinneringen aan Max
        reactie 82   |   niet OK
        Max

        De herinneringen aan jou zijn er veel dus het wordt een heel verhaal.

        Net als velen heb ik je leren kennen bij Unicum maar in tegenstelling tot de anderen niet achter de tafel of aan de bar maar op het voetbalveld.

        Destijds speelde we op het einde van het seizoen een voetbal wedstrijd tussen de jeugd en de senioren. De grens bleef liggen op 1-12-1970 zodat Esther nog net bij de jeugd hoorde. Jij stond bij de senioren in de spits en ik bij de jeugd als laatste man om jou van het scoren af te houden. Mooie duels hebben we hier uitgevochten en daarna in de 3e helft ook veel plezier gehad. Tijdens de wedstrijd leerde we elkaar kennen. Fanatiek en elkaar constant tot het uiterste drijven zowel fysiek als verbaal.

        Daarna leerde ik je beter kennen toen je een relatie kreeg met Esther. We zagen elkaar vaker op feesten en in de kroeg en hadden samen één onderwerp wat ons beide trok namelijk sport. Jij meer actief in het beoefenen dan ik maar beide net zo actief in het sport kijken. Tenniswedstrijden met Eric en Evert stonden jaarlijks op het programma maar ook eredivisie wedstrijden kijken en de wedstrijden van Oranje. Bij die laatste waren we in ieder geval voor hetzelfde team

        Frank van Elderen - Lieshout
        12 augustus 2017

        Deel deze pagina:

      • Gemis
        reactie 81   |   niet OK

        Max, de vent die ik alleen maar ken met een glimlach op zijn gezicht; wat een gemis voor velen moet dit zijn...

        Eric Zijp - Weert
        12 augustus 2017

        Deel deze pagina:

      • Op afstand, maar toch in gedachte!
        reactie 80   |   niet OK

        Aangezien ik niet bij de uitvaart kon zijn, maar toch een kleurrijke bloem voor Max achter wilde laten, heb ik dat op deze wijze gedaan...


        Stijn van Lieshout - Favérus - AMSTERDAM
        12 augustus 2017

        Deel deze pagina:

      • Herinneringen
        reactie 79   |   niet OK
        Beste Max. Veel te vroeg heb je ons verlaten. Gelukkig heb ik nog heel veel mooie herinneringen die ik zal blijven koesteren. Vaak waren ze gericht op sporten zoals de dubbel tenniswedstrijd tussen jij en Eric en Janco en mij. Of het spinnen bij Harks. Of de vele squash battles die we hebben uitgevochten. Herinneringen aan ons TLE avontuur of aan de ski vakanties. Herinneringen aan het samen spelen in een team met Lex en Marinjo en het samen op de fiets naar de meppers. Herinneringen aan de jaren 2001 tm 2005 waarin we om en om bij elkaar beschuit met muisjes aten. Herinneringen aan de uitstapjes naar Groningen. We hadden weinig nodig voor veel plezier. Een koffiepot of mandarijnen waren meer dan genoeg. Rust zacht vriend

        Enrico Van rooij - Geldrop
        11 augustus 2017

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 78   |   niet OK
        Esther,Rachelle,Ruben, Danou en familieleden en mensen die hem dierbaar waren.
        Sterkte voor de toekomst.
        In gedachten vele mooie dierbare herinneringen.
        Groetjes
        Ted Marielle Cindy Melanie Sven Kantelberg

        Marielle Kantelberg - Geldrop
        10 augustus 2017

        Deel deze pagina:

      • Lieve Max, lieve vriend
        reactie 77   |   niet OK
        Achter elke traan van verdriet zit een glimlach van herinneringen.

        Ik herinner me nog als de dag van gisteren onze allereerste busvakantie naar Spanje , wat waren we jong toen en jij ook nog de jongste. Onze eerste stappen buiten Geldrop. Of het eerste concert waar we naar toegingen, was Chris Rea in Nijmegen. Verschillende vakanties en concerten mochten met veel plezier volgen.

        Herinner me nog dat we de eerste editie van live 8 gingen kijken en jij het was die ons attendeerde op een nieuw bandje met de naam u2. Was toen al je favoriete band. Hoe mooi is het dat je je laatste dagen een Joshua Tree t-shirt aan hebt kunt hebben.

        Zo zijn er na zoveel mooie jaren, zoveel mooie herinneringen.

        Als persoon was je iemand die niet perse op de voorgrond hoefde te staan maar er wel altijd was op de momenten dat het nodig was. Je deed dit op een integere, zorgzame en respectvolle manier waar je enorm trots op kunt zijn. De deur stond wat dat betreft altijd open.

        Je doorzettingsvermogen was bewonderenswaardig. Of het nu je werk betrof, tafeltennis , hardlopen , of het coachen van jullie Ruben. Je ging er altijd meer dan 100% voor. Je liep daar nooit mee te koop en vond het allemaal vanzelfsprekend. Maar Max het moest toch allemaal maar gebeuren.

        Onverwachte veranderingen was niet echt jouw ding. Met name het laatste jaar werd je hier toch veelvuldig mee geconfronteerd. Ook hier bleef je voor vechten en zette je er iedere keer weer op een bijzondere knappe manier overheen. Tot aan het laatste toe.

        Ondanks je goede wil en kracht bleek helaas niet alles te overwinnen en is het uiteindelijk een ongelijke en oneerlijke strijd voor je geworden .

        Wat zullen we je enorm gaan missen maar herinneringen blijven en die zijn aan een zeer oprecht , eerlijk en prettig persoon en een meer dan geweldige vriend,

        Rust in vrede jongen



        Berry van Leeuwen - Geldrop
        10 augustus 2017

        Deel deze pagina:

      • Lieve Max
        reactie 76   |   niet OK
        Ik heb je leren kennen op de mavo, alweer bijna 40 jaar geleden. Eigenlijk hadden we meteen een klik. We waren altijd op zoek naar nieuwe muziek, en die was er volop in de jaren 80. Door jou heb ik bv U2 leren kennen, in die tijd waren er nog heel veel mensen die het helemaal niks vonden, maar dat hadden we wel met meer muziek, TC-mattic bijvoorbeeld (stonden we alleen vooraan op een van de weinige edities van Pinkpop-binnen). Via jou heb ik ook Eric en Berry leren kennen toen we begonnen met stappen in Geldrop. Jarenlang waren we onafscheidelijk, samen op vakantie, ontzettend veel concerten samen gezien en ieder weekend samen op stap. Nadat we allebei getrouwd waren verloren we elkaar eigenlijk een beetje uit het oog, ook het contact met Eric en Berry werd minder, maar als we elkaar zagen was het altijd goed. Nu alweer bijna een jaar geleden hoorde ik dat je ziek was. Ik moest je zien, ook al hadden we elkaar al jaren niet meer gezien. De eerste paar keren ben ik samen met Eric bij je langs geweest,ik ben namelijk niet zo'n held,maar na een paar keer was het eigenlijk weer als vanouds. Toen je in de hospice lag hebben we samen flink wat afgewandeld en herinneringen opgehaald. Elke stap terug daar was een worsteling voor je,want al wist je dat het niet lang meer zou duren opgeven wilde je niet. Elke keer als ik geweest was bedankte je me,ik zei dan dat dat absoluut niet nodig was Want weet je Max, jij deed net zoveel voor mij als ik voor jou. Ik ben zo ontzettend dankbaar dat we dit nog samen hebben kunnen doen. Ook al waren we elkaar een beetje uit het oog verloren, de vriendschap is gelukkig altijd gebleven. Max jongen, ik hou van je! Esther en kids heel veel sterkte en we gaan elkaar zien. Ook Mieke Rein en de rest van de familie heel veel sterkte!

        Max ik zal je nooit vergeten.
        Fred.

        Fred Collart - Geldrop
        10 augustus 2017

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie