gedenkplaats van

Mia Ruisbroek - van Wattingen

01-12-194902-07-2017
      Jij
      Jij bent
      Jij bent het
      Jij bent het zonnestraaltje
      Jij bent het zonnestraaltje van
      Jij bent het zonnestraaltje van vandaag

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Mijn zus voor altijd
        reactie 30   |   niet OK
        Lieve zus,

        Op het einde van dit jaar
        kijk ik terug naar het afgelopen jaar.
        En daarin hebben we afscheid moeten nemen van elkaar.

        Morgen zal er een nieuw jaar van start gaan.
        En als ik dan kijk naar de zon en de maan
        dan zie ik jou in gedachten over de regenboog gaan.

        Ik mis je Mia, elke dag.
        Ik mis je stem en je lach.
        Ik mis je Mia, fijn dat ik je zus wezen mag.

        Je zus Veroni

        Veroni Smit - Purmerend
        31 december 2017

        Deel deze pagina:

      • Een herinnering aan Kerstavond 2015(?)
        reactie 29   |   niet OK
        Het was, geloof ik Kerstavond van 2015 (?),
        Wij, Mia en ondergetekende, hadden afgesproken om dit jaar nu eindelijk eens een keertje naar het Concertgebouw te gaan voor een kerstavondje meezingen met groot orkest, koor, orgel en een voorganger.
        Voor het concertgebouw troffen we elkaar in een immense rij van meezingers die ook naar binnen wilden, maar ook geduldig moesten wachten.
        We troffen helemaal achterin de zaal in de uiterste hoek nog precies twee stoeltjes en namen daarop plaats.
        We waren al behoorlijk melig, net zo ongeveer als in onze tienertijd en dat we achter in de kerk wel eens zaten te geiten! en door de kerkgangers met een irritante blik de kerk werden uitgekeken. Zo ook hier in het Concertgebouw, schuin voor ons zat een behoorlijk chagrijnige man, die zo af en toe ietwat verveeld en boos naar ons zat te kijken, maar zelf ook niet kon zingen, wij deden wel mee.
        Waardoor we nou zo melig waren. Het zal wel door de omstandigheden hebben gelegen, want ook de voorganger deed niet echt zijn best.
        We hebben het tot net na de pauze volgehouden, velen hadden de zaal al verlaten, dus wij trokken ook aan onze stutten en gingen.
        Op de tramhalte, hebben we de avond nog even doorgenomen en namen met een lach op onze gezichten afscheid en wensten elkaar hele fijne feestdagen en de groeten thuis.
        Terug kijkend op deze kerstavond komen we toch tot de conclusie, het was een kerstavond met mooie kerstliederen, maar wat hebben we gelachen.
        Je broer Jos.

        Jos van Wattingen - Almere
        14 december 2017

        Deel deze pagina:

      • Een lach en een traan
        reactie 28   |   niet OK
        Lieve Mia
        Je bent zo plotseling van ons heen gegaan. Het is net of de tijd stil is blijven staan.
        Wat valt het mij zwaar om iets te schrijven, met een brok in mijn keel probeer ik woorden te vinden die blijven.
        Ik heb heel hard met je gelachen en even hard tranen gelaten van geluk en verdriet.
        Maar de tranen die ik nu heb, die zie je helaas niet.
        Veel mee gemaakt, waaronder op Texel met z'n tweetjes op de tandem. Ik voorop jij achter, en dan hard naar beneden roetsjen. Of je nu gilde van blijdschap op van angst, misschien wel allebei. Wanneer was het ook alweer, eind jaren 80 meen ik.
        Daarna kreeg ik een vriendin, inmiddels alweer 20 jaar mijn echtgenote, steun en toeverlaat, Johanna. De band was er direct. Je was als een pleegmoeder voor haar, dat zal ik mijn hele leven niet meer vergeten.
        Vorig jaar november (2016) kwam je samen met Gradus kijken naar onze tijdelijke huurwoning in Hoorn. Gelijk maar blijven eten, heerlijk spontaan. Papa en mama waren er ook bij. Met een beetje aanpassingsvermogen had iedereen voldoende eten en was het ontzettend gezellig. 's Avonds spelletjes gedaan en muziek geluisterd. Nooit geweten dat je ook zo van Blues heb gehouden als ik. Ik zie nog steeds de twinkeling in je ogen.
        En toen kwam daar 8 juli 2017, de dag van je uitvaart. En ik, gevraagd door brassband Kunst Na Kracht uit De Goorn, mocht optreden op het Wereld Muziek Concours in Kerkrade. Tja, wat doe je dan. Kiezen voor de uitvaart in het bijzijn van familie, vrienden en kennissen, of deelnemen aan iets wat voor mij vergelijkbaar is met de Olympische Spelen, een 'once in a lifetime chance'. Poeh, dat was een van de moeilijkste beslissingen in mijn leven, tot nu toe. Na met jou te hebben overlegd, waarbij jij tegen mij zei; "Nico, volg je hart. Doe waar je goed in bent, en speel op je allerbeste voor mij", heb ik besloten om deel te nemen aan het WMC in Kerkrade. Oh, oh, wat een vreselijk dubbel gevoel. Heb ik er goed aan gedaan? Voor jou en mij wel. Want hoewel je in Zaandam lag, was je ook een beetje bij mij.
        Dag lieve Mia, Ik mis je.

        Nico van Wattingen - Apeldoorn
        2 december 2017

        Deel deze pagina:

      • Vandaag
        reactie 27   |   niet OK
        Vandaag is het jouw geboortedag
        vandaag is het jouw dag
        vandaag is het een dag met een traan van pijn
        vandaag is het een dag om samen te zijn

        Mia, lieve zus, ik mis je

        Veroni Smit - Purmerend
        1 december 2017

        Deel deze pagina:

      • Regenboog taan
        reactie 26   |   niet OK
        Lieve mamma,

        Morgen is het vijf maanden geleden dat je ons verliet,
        Dat doet iedere dag nog verdriet.
        Vandaag nog wat meer pijn,
        Want je zou jarig zijn.

        Het lijkt wel sinds je overlijden,
        Dat er meer regenbogen verschijnen.
        Vanaf het begin lijkt het een moment van contact,
        Dat klinkt heel abstract.

        Het is gewoon een gevoel met een traan,
        We moesten je toen, ook al wilden we het niet, laten gaan.
        Gisteren liet je je weer even zien in de lucht,
        Tussen hagel en zon en ik liet een traan en een diepe zucht.

        Mam, ik mis je!

        Carol Tanke-Ruisbroek - Heerhugowaard
        1 december 2017

        Deel deze pagina:

      • Niet vergeten
        reactie 25   |   niet OK
        Ik ben bang dat ik je vergeet,
        Vooral je stem.
        En dat ik veel niet meer weet,
        Zodat ik je niet meer ken.

        Ik denk dat ik je mis,
        Dat gevoel ken ik niet echt.
        Maar ik denk dat dat het is,
        Waar ik nu tegen vecht.

        Ik wil je terug,
        Gewoon 1 keertje maar.
        Masseren op je rug,
        Was dat maar waar.

        Jij zat regelmatig tegen me aan,
        Samen waren we dan stil.
        Jij zat op het bed en ik stond er tegenaan,
        Ik voelde alleen wat getril.

        Ik zou je graag,
        Nog willen zien en horen.
        Soms hoor ik je nog vaag,
        Maar dat moment is zo verloren.

        Ik mis je lach
        En je gekke dingen.
        Ik mis je iedere dag
        En dat je spontaan ging zingen.

        Het voelt zo leeg en kil,
        Zo zonder jou hier.
        Kan niet precies doen wat ik wil
        En ervaar wenig plezier.

        Ik ben zo bang dat ik je vergeet,
        Vooral de gekke jij.
        En alle dingen die je deed
        En de woorden die je zei.

        Susan Ruisbroek - Wormerveer
        21 november 2017

        Deel deze pagina:

      • Regenboog
        reactie 24   |   niet OK
        Een regenboog, Mia dat ben jij.
        Een regenboog, daarom voel ik me blij.
        Een regenboog, omdat jij dat bent daar in de lucht.
        Een regenboog, pppfff ik slaak een diepe zucht.

        Veroni Smit - Purmerend
        22 oktober 2017

        Deel deze pagina:

      • Mia
        reactie 23   |   niet OK

        Mia was zonder twijfel de vrolijkste en de gezelligste op de club. Deze foto is gemaakt tijdens een fantastisch boogschietweekend op Texel in 2014. Ons team heeft toen zeker niet de meeste punten gescoord, maar we hadden wel de meeste lol!


        Tijs en Charly - Zaandam
        5 september 2017

        Deel deze pagina:

      • Dag lieve Mia
        reactie 22   |   niet OK
        Vandaag pas te horen gekregen dat je er niet meer bent. De zazubolessen zullen nooit meer hetzelfde zijn. Ik heb je maar kort gekend, maar wat een lieverd was en ben je.
        I

        Ineke De Jong - Zaandam
        1 september 2017

        Deel deze pagina:

      • Mia
        reactie 21   |   niet OK
        Mia
        mijn zus
        nooit meer samen
        lachen, praten en huilen
        PIJN

        Veroni Smit - Purmerend
        21 augustus 2017

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie