gedenkplaats van

Michel Foree

07-06-196320-04-2020
      "When you walk through a storm
      hold your head up high
      and don't be afraid of the dark"

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Miesje
        reactie 41   |   niet OK
        Vanmorgen dacht ik, even Michel googelen. Ik zat op de Johan de Witt fb pagina en moest aan mijn eerst vriendje denken., jij dus.... Ik schrok van het bericht dat jij er niet meer bent. Ik had je graag nog een keertje gezien "als we oud waren".....Helaas.

        Jacqueline - Gouderak
        24 mei 2020

        Deel deze pagina:

      • Marianne Wagemans
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Marianne - Hoofddorp
        7 mei 2020
        reactie 40
      • Te jong, onwerkelijk
        reactie 39   |   niet OK
        Michel hebben wij leren kennen via onze (buur)vrienden Monique en Peter.
        Monique was altijd erg begaan met haar jongere broertje en maakte zich ook terecht zorgen om hem de laatste tijd.
        Heel onwerkelijk om te horen dat Michel er niet meer is, zo jong.
        Mijn herinneringen gaan naar de vele verjaardagen en soms ook feestdagen bij Monique en Peter. Michel altijd gezellig met een borrel en een sigaretje.
        Wat mij opvalt is dat hij zo ontzettend bescheiden is geweest in wie hij was en wat hij deed, dat siert hem enorm. Aan de andere kant ook jammer dat je daar nu pas achter komt door het lezen van de verhalen van iedereen.
        Wel heel fijn voor de familie om te kunnen lezen hoe Michel gewaardeerd werd door velen!
        Ik wens de familie en heel speciaal de kinderen alle sterkte en goeds toe. Jullie hebben een fantastische vader gehad , koester de herinneringen X

        Ellen - Huizen
        7 mei 2020

        Deel deze pagina:

      • Onvoorstelbaar
        reactie 38   |   niet OK
        Wat een ongelofelijk en onvoorstelbaar bericht was het om te horen dat Michel er niet meer is.....veel te vroeg heeft hij ons verlaten.

        Wij hebben Michel leren kennen via onze kinderen die bij elkaar op school zaten en via sportvereniging BSM waar Sjoerd samen met Michel en anderen een aantal jaren in het bestuur van de afdeling Voetbal heeft gezeten.
        Michel was een ontzettend hartelijke man die enorm kon genieten van gezelligheid. De borrels in de achtertuin waren altijd heel relaxed en Michel was daarbij altijd zeer gastvrij. Altijd in voor een praatje en een gezonde portie droge humor. Hij kon ook een uitgesproken mening hebben die hij niet onder stoelen of banken stak.

        Hoewel hij nu niet meer in ons midden is, zullen we hem nooit vergeten!
        We wensen zijn familie en vrienden heel veel kracht en sterkte om dit verlies te verwerken. Hopelijk bieden de mooie herinneringen aan Michel daarbij troost op de moeilijke momenten.

        Hanke Jansen en Sjoerd Roorda

        Sjoerd - Bennebroek
        7 mei 2020

        Deel deze pagina:

      • Mijn herinnering aan Michel.
        reactie 37   |   niet OK
        Ik ben altijd geïnspireerd door het verhaal ‘Het leven is als treinreis’ en Michel ik prijs me gelukkig dat we een stukje met elkaar meegereisd zijn.

        Het leven is als een treinreis, mensen stappen op en mensen stappen af.
        Er zijn haltes met een gelukkig weerzien en haltes met een droevig afscheid.
        Als we geboren worden, stappen we op de trein, ontmoeten onze ouders en
        denken dat ze de hele reis bij ons zullen blijven. De realiteit is echter anders.
        Ze stappen uit bij een station en laten ons achter in de trein, zonder hun
        gezelschap, liefde en genegenheid. Maar er stappen andere mensen op,
        mensen die voor ons heel belangrijk zullen blijven tijdens de verder reis.

        Voor sommigen is de reis een leuke uitstap, voor andere een droevige reis met
        zware bagage. Nog anderen staan steeds klaar om te helpen. Sommigen laten
        een groot heimwee achter. Anderen stappen in en onmiddellijk weer uit en
        geven ons enkel de tijd om hen vluchtig te kruisen. Soms zijn we verrast dat
        bepaalde medereizigers van wie we houden in een ander rijtuig gaan zitten.
        Zo is de reis nou eenmaal; vol dromen, vol verrassingen, vol ontmoetingen en
        afscheid nemen, meevallers en ontgoochelingen…

        Maar er is geen terugreis. Laat ons de reis zo aangenaam mogelijk maken.
        Laten we proberen onze reisgenoten te begrijpen, en laten we zoeken naar de
        mooiste kanten van elk van hen. Weet dat er op elk moment van de reis één van
        onze reisgezellen ons begrip nodig kan hebben. Ook wij kunnen op een bepaald
        moment behoefte hebben aan iemand die ons begrijpt. Het grote mysterie van
        de reis is dat we niet weten wanneer we moeten uitstappen.

        (Bron: https://www.vrijspreker.nl/wp/2011/01/de-trein-van-het-leven)

        Zo rond 2002 kwam Yarah bij Björn in de kleuterklas op de Johannesschool. Door hun vriendschap hebben wij elkaar leren kennen. Yarah en Björn waren onafscheidelijk, dus daardoor zagen wij elkaar ook zeer regelmatig. Als we elkaar zagen dan was je altijd gastvrij, wil je koffie of een wijntje met daarbij en heerlijk sigaretje in de tuin of onder de afzuigkap. Meestal hadden we dan gesprekken over de kinderen, vol trots vertelde je wat ze gedaan hadden. Ik vond het altijd bijzonder om te zien hoe je drie verschillende kinderen zo in hun waarde kon laten. Heel ontspannen en liefdevol ging je met hen om en zo ook met Björn. Hij was gewoon onderdeel van het gezin met de bijbehorende regels. Je ondernam van alles met ze en op het voetbalveld kwamen we je altijd gehaast tegen want je wilde het liefst bij alle kinderen even kijken. Ook herinner ik me de gezellige bakkies in de kantine en je humoristische kijk op het spel wat er gespeeld werd. We hebben veel verjaardagen samen gevierd en dan stond je altijd heerlijk te kokkerellen, het was altijd heel gezellig met z’n allen in de keuken. Tijdens een barbecue bij jullie stond Rob bij jou te kletsen en bij ons stond jij bij Rob te kletsen. Allebei dol op lekker eten en op een afgebakende plek? Jullie waren een warm gezin waarin de kinderen zijn omringd door jullie liefde voor elkaar en jullie liefde voor hen.
        Ik kan mij het moment dat jij je baan kwijt raakte nog zo goed herinneren. Ik trof je alle vrolijkst en klussend aan in de achtertuin. Ik begreep er niks van, maar je was heel positief. Je ging eerst eens genieten van je vrije tijd en het huis opknappen. Je was vol zelfvertrouwen, een nieuwe baan kwam wel weer. Ik had bewondering voor je instelling. Na verloop van tijd vertelde je enthousiast over de nieuwe projecten waar je mee bezig was. Je stond daarin niet open voor de bezwaren van andere mensen, vol overtuiging ging je het aan. Na jullie scheiding zijn we elkaar uit het oog verloren, maar de warme herinneringen zijn gebleven. Michel wat was jij een mooi mens.

        Liefs Saskia

        Saskia - Hillegom
        1 mei 2020

        Deel deze pagina:

      • Arnoud  Muller
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Arnoud - Hoofddorp
        30 april 2020
        reactie 36
      • Ski-vakantie 2011
        reactie 35   |   niet OK

        Waarschijnlijk onze 2e ski-vakantie. In iedere geval 2011. Van links naar rechts: Jörgen Klaver, Berend Havinga, Martijn Riepma, Peter van der Hoeven (met sigaar), Arnoud Muller, Michel en Rob Bijtjes.


        Rob - Haarlem
        30 april 2020

        Deel deze pagina:

      • Lieve Pap
        reactie 34   |   niet OK

        Ik heb er geen woorden voor hoe erg ik je ga missen Pap, bedankt voor alle onvergetelijke mooie herinneringen ❤️


        Yarah - Heemstede
        30 april 2020

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 33   |   niet OK
        Michel

        Het valt mij zwaar om iets te schrijven. Dit hoort namelijk niet.
        Gisteren hebben we afscheid van je genomen. Althans, in de fysieke zin van het woord. Want je zal natuurlijk altijd in onze gedachten blijven. "Blijf je eten?" Dat was altijd één van de eerste zinnen die je uitsprak als ik langskwam, om vervolgens weer in de pannen te roeren afgewisseld met het roken van een sigaretje in de tuin. Er was altijd genoeg. Björn die altijd welkom was en de lach op je gezicht als hij vaak direct schoenen en sokken uittrok. Je hebt hem zelfs leren stofzuigen. Ook Björn herinnert zich nog altijd de warmte waarmee hij werd ontvangen en hoe hij zich thuis voelde. De Michel die ik mij graag herinner is de man die zo ongelofelijk trots was op zijn kinderen. De lach op je gezicht als we met z'n allen aan tafel zaten en er over van alles en nog wat gepraat werd. Het plezier dat je had op wintersport. Hoe je genoot als je naar Nick, Yarah en Misha keek als ze van een berg af kwamen. Hoe jij als een soort bezemwagen achter ons allemaal aan kwam om in de gaten te houden of er geen valpartijen waren. Hoe we gelachen hebben toen je in Fiss van die ene steile afdaling wel honderd meter naar beneden gleed. En ook daar zorgde je 's avonds dat we met z'n allen wat te eten op tafel hadden.
        Hoewel ik ook jouw diepe dalen niet zal vergeten en hoe graag iedereen je had willen helpen, wil ik je toch vooral zo herinneren. Een lieve warme man die verschrikkelijk veel van zijn kinderen hield en die voor zijn gezin leefde.
        Je afscheid was een afscheid dat je verdient. Het was mooi en waardig. Je kan verschrikkelijk trots zijn op Nick, Yarah en Misha. Wat zijn ze ongelofelijk sterk en wat hebben ze het goed gedaan. Het zijn echt kanjers.
        Zoveel mooie kenmerkende woorden zijn er gisteren gesproken en uit alles bleek dat we je enorm gaan missen. Rust zacht. We zullen je nooit vergeten.

        Henk en Björn

        Als ik dood ga, huil maar niet
        ik ben niet echt dood moet je weten
        het is maar een lichaam dat ik achterliet
        dood ben ik pas als jij die bent vergeten.
        (Bram Vermeulen)

        Henk - Hillegom
        30 april 2020

        Deel deze pagina:

      • Ongelofelijk
        reactie 32   |   niet OK
        Beste Michel,

        Wat ongelofelijk dat je er niet meer bent, zo maar, ineens....

        Jos en ik denken met veel plezier terug aan de leuke avondjes met gezellige, rijkelijk met alcohol besproeide etentjes met Corina en jou, bij jullie thuis in Den Haag, Hillegom of Bennebroek, bij ons thuis in Den Haag of Wassenaar, of in een of ander restaurant in Noordwijk of Hillegom. Onbegrijpelijk dat je er nu niet meer bent....

        Han & Jos - Wassenaar
        30 april 2020

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie