gedenkplaats van

Mieke van Ooik-van Seters

02-05-197010-02-2017

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • familie van der Spiegel
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        familie van der Spiegel - Utrecht
        8 maart 2017
        reactie 13
      • Rob Van Seters
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Rob Van Seters - De Bilt
        19 februari 2017
        reactie 12
      • Evelien Jacobs
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Evelien Jacobs - Tegelen
        18 februari 2017
        reactie 11
      • Tracey van Vliet
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Tracey van Vliet - Eindhoven
        17 februari 2017
        reactie 10
      • Marion van Bree
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Marion van Bree - Sterksel
        16 februari 2017
        reactie 9
      • Truus van der Chijs
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Truus van der Chijs - Schagen
        15 februari 2017
        reactie 8
      • Hans en Liesbeth Mulders
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Hans en Liesbeth Mulders - Eindhoven
        15 februari 2017
        reactie 7
      • Meike Smits
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Meike Smits - Nuenen
        15 februari 2017
        reactie 6
      • Arjan Kamminga
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Arjan Kamminga - Eindhoven
        14 februari 2017
        reactie 5
      • Lief, lief sterk vriendinnetje,
        reactie 4   |   niet OK
        We krasten hilarisch vrije krullen met onze witte kunstschaatsen op het ijs. Het ijs van de ondergelopen weilanden in het Dommeldal. Tegen het einde van dit plezier werd het koud zo met de zon al haast onder. Maar ik wilde uitstellen om naar huis te gaan. Dan tuurde ik gebogen nog naar de witte bellen en donkere vlakken in dat ijs. Stampte nog hard. Nee, zakte er niet door en zag nog een tak in dat bevroren ijs waar wij de vorige zomer aan hingen.

        We speelden politietje. Geheimzinnig overleggen in het gangetje achter de huizen. Dan zie ik me als boef met het steentje verrukkelijk goed verstopt in mijn kleren de groene prikkel struiken op het plein van de Aardbeienstraat induiken.

        En de bolderkar. We vervoerde elkaar of gooide die kar genadeloos om -met wie er dan in zat- zo de brandnetels in. Vrees dat dat mijn impuls was. Met vier hechtte vriendinnen waren we en soms jongetjes als onze verkering erbij. We sprongen over de sloten en kropen onder het prikkeldraad. Naar het bos van de Baron. Bijvoorbeeld.

        En wat later hadden wij samen pianoles. Dan schudde ik je stoel terwijl je oefende thuis of andersom en lagen we slap van het lachen. Dat is mooie muziek. En de chocolademelk van onze piano meester in de muziek school vergeet ik nooit. Die chocolademelk was zoo lekker!

        Daarna in de pubertijd. Dat dat bestaat! Pubertijd. Ik was volwassen toen. We hadden goede gesprekken en wereld geheimen!

        Lief Mieke vriendinnetje. Wat moet ik zeggen. Mooie sterke vrouw, lieve geliefde, lieve moeder! lief kind. Het is ongelofelijk gemeen, die klote ziekte (ALS), en daarmee is nog maar een heel klein stukje van jouw leven met die ziekte verteld. Ik weet het niet! Hier zijn geen struiken om in te duiken. Dapper mens! Ik wens je rust in je hart, voor je intense liefde die je achter moet laten, alle warmte en de dikste kus! Op z’n minst……………….

        Marjolein Oosterheerd - Groningen
        14 februari 2017

        Deel deze pagina:

      Wat is uw herinnering?

      Deel ook uw herinnering