Overlijdensbericht en herinneringsplaats van

Mien Bachoe

11-04-195324-02-2021
      De zon ging onder voor het avond werd,
      woorden voor zoveel verdriet zijn er niet.
      Als elke druppel kon zeggen hoezeer we haar missen,
      dan regende het elke dag.

      Altijd samen, nooit alleen, onafscheidelijk, altijd één.
      Wat op liefde is gebouwd, vergaat niet.
      Voor heel de wereld was zij een moeder, voor ons was zij de hele wereld.
      Met liefde ontvangen, met verdriet weer afgestaan.