gedenkplaats van

Monique Nauta Jilisen

07-03-196706-06-2020
      Zover we konden zijn we met je meegegaan.
      Met pijn in ons hart en veel verdriet moeten we je laten gaan.

      We gaan je ontzettend missen.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Femke van de Groes
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Femke - Wijchen
        6 augustus 2020
        reactie 163
      • Ken je mij?
        reactie 162   |   niet OK

        Wij zongen dit lied voor Monique. Wij missen haar.
        Zanggroep Creation

        Rianne - Cuijk
        1 juli 2020

        Deel deze pagina:

      • Eivor Gosselink
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Eivor - Cuijk
        24 juni 2020
        reactie 161
      • Lieve lieve zus Monique
        reactie 160   |   niet OK

        Waarom?

        Wat hebben we samen veel gedaan. Samen getennist, liedjes gezongen. Vakanties.
        Heel veel samen op vakantie geweest met onze gezinnen. . Naar de camping. Italië, of op camping de Heide, Lekker wandelen met de honden of spelletjes spelen en ‘s avonds bij het kampvuur.

        Onze wintersport vakantie’s. In het begin zonder de kinderen met Toni en Monique en later met de kinderen. Weet je nog dat we in Flachau waren en we daar een opklapbed hadden en als wij er dan op gingen liggen Oscar en Jan het bed dan ophoog duwde zodat we vast zaten. En we standaard als we uit eten gingen we het peper en zout stelletje meenamen. En mayonaise en tomaten ketchup voor al avonds bij de chips. We gooiden alles op tafel en dan werd er gezegd, “grove of fijne chips”.
        Wij gingen om het jaar op wintersport. Maar Tycho mocht altijd met jullie mee. En wat heeft hij het altijd leuk gevonden. Kwam terug natuurlijk met de wildste verhalen.
        De afdalingen in Ehrwald op de ski’s of met de slee. We pieste vaak in onze broek van het lachen. ( Dit was niet alleen met het skiën, hé Jan en Jurre).
        Gezellig met z’n allen in 1 appartement dat was altijd dolle pret.

        Vakanties in Italië in een stacaravan. En gezellig elke avond spelletjes doen als de kinderen op bed lagen. En toen de kinderen klein waren en ze nog tussen de middag sliepen, bleven wij bij de caravan en gingen we om de beurt een duik nemen in het zwembad. De mensen snapte er niks van, wie hoort er nu bij wie? Jan en Monique, Oscar en Yvonne, Jan en Yvonne, Oscar en Monique? En wij maar lachen, en natuurlijk nog een keer op en neer lopen.

        En weet je nog die keer dat we samen een toernooitje tenniste in Milsbeek? En je met inspelen je je lens verloor? Wij met z’n allen zoeken. En we later helemaal in de deuk lagen omdat je BH knapte. En de tegenstander maar denken die 2 zusjes zijn niet goed snik.

        Op elk feestje moest je wel een keer gek dansen met Oscar. Als jullie nummer Tsunami werd gedraaid ja hoor dan gingen ze weer met de beentjes omhoog. Samen gingen jullie dan helemaal uit je dak.

        Tycho was altijd als een zoon voor jouw. Ging vaak met jullie mee op vakantie. Zeeland, Groesbeek en een geweldige vakantie , 4,5 week mee naar Australië. Een geweldige ervaring die niemand hem meer afneemt.

        Ook Mirte werd altijd lekker geknuffeld door jouw. En mocht de laatste tijd wel eens op Guusje passen als jij weg moest.

        En dan hebben we natuurlijk ook nog onze geselecteerde nichtjes dagen. Hoe moet dat nu? We hadden nog zo’n leuke plannen na de Corona tijd. Met de trein naar Den Bosch wat hadden we daar een lol. Het begon al meteen in de trein. Standaard in Nijmegen een kopje cappuccino halen. Als we de trein nog maar halen. Maar Karin was altijd stellig ervan overtuigd zonder cappuccino kunnen we niet. En als we dan in de trein zaten moest de hele coupe wel met ons mee lachen want als Ineke, Manita, Karin jij en ik de slappe lach kregen nou dan hoorde iedereen dat wel. En ons weekendje Haarlem in een stay okay hotel. Wie slaapt er bij wie? Nou de receptioniste zou ons wel helpen. Zij legde briefjes met onze namen op het bed. Ineke en ik hadden geluk. Wij mochten in een 2 persoons kamer en jullie moesten in een stapelbed. Jij samen met Karin en Manita in een gewoon bed. S avonds appjes sturen met foto’s van jullie jubel tenen.

        Het was niet altijd makkelijk met jouw, je wilde graag altijd alles regelen zoals jij dacht dat het goed was. Toch heb je altijd heel veel gedaan voor ons Mam en Pap. Jammer dat je daar de positiviteit uit kon halen om je leven een positieve draai te geven. Ons Rob en ik gaan nu jouw taken overnemen en het zo goed mogelijk proberen te doen.

        Ik heb altijd tegen je opgekeken, omdat je zo’n slimme meid was en hoe moeilijk je het ook hebt gehad. Als je een gesprek moest voeren je de knop kon omzetten en er vol voor gaan.

        Super bedankt dat je toch nog met mij samen onze nieuwe keuken hebt uitgezocht. Zelfs daar hebben ze gelachen om de zusjes.

        Lieve lieve zus, hopelijk krijg je nu de rust die je verdiend. We moeten het accepteren. Je hebt het leven losgelaten. We zullen heel goed gaan zorgen voor Jurre en Jan.

        Dikke kus van je zusje Yvonne


        Yvonne - Vianen
        23 juni 2020

        Deel deze pagina:

      • Ingrid  Janssen
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Ingrid - Vianen
        21 juni 2020
        reactie 159
      • Marga Dijkman
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Marga - Vianen (NB)
        21 juni 2020
        reactie 157
      • Bedankt
        reactie 158   |   niet OK
        Monique, graag willen we je bedanken.
        Bedankt dat jij samen met Jan een goede vriend op de aarde hebt gezet. Nu jij er helaas niet meer bent, beloven we jou dat we er altijd voor Jurre zullen zijn en dat wij als vriendengroep op hem zullen letten.
        De afdruk die jij hebt achtergelaten op ons is zo bijzonder dat wij onze afdrukken met je meesturen.
        Bedankt voor de interesse die je altijd toonde als wij weer eens in Vianen te vinden waren. Altijd was je daar om even een praatje te maken en te zien hoe het ging.
        Deze sociale eigenschap heb je overgegeven aan Jur. Zo speciaal en begaan met iedereen dat wanneer hij klem zit toch altijd even bij ons checkt of wij oké zijn.
        Jurre , wij vinden het belangrijk om jou te laten weten dat no matter what, wij er altijd voor je zullen zijn. We kunnen het niet vaak genoeg benadrukken dat wij je steunen. Voor vele van ons ben je meer dan een vriend, je bent ons kleine grote broertje en het is belangrijk dat dit gezegd wordt.
        Dus Jur, vergeet niet. Als vooruit kijken je bang maakt, en achteruit kijken je pijn doet, kijk dan naast je daar zullen wij er voor je zijn.

        Vrienden Jurre - Cuijk en Vianen
        21 juni 2020

        Deel deze pagina:

      • Marga Dijkman
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Marga - Vianen (NB)
        21 juni 2020
        reactie 156
      • Monique,
        reactie 155   |   niet OK
        Ik heb veel aan je moeten denken de laatste weken. Zoals altijd kom ik iedere avond bij het laatste rondje met de hond langs je huis. Het is er donker en stil....Ik kan met mijn hart nog steeds jouw keuze uit dit leven te stappen, niet bevatten.

        Ik zal je nooit meer tegenkomen met de hond, je komt nooit meer langs ons huis gefietst, we hebben nooit meer een gesprekje..........
        Toen jij penningmeester werd in ons bestuur van Vicinia leerden we elkaar beter kennen. Eerder hadden we elkaar gedag gezegd, af en toe hadden we op straat weleens een praatje gemaakt. In het bestuur was je een waardevolle aanwinst; Wij allen als spelende leden en jij met je frisse blik van buitenaf, als moeder van ons jeugdlid Jurre. je wist heel erg goed de euro's van de vereniging te bewaken en geen onnodige uitgaven te doen. We hebben samen aan jouw keukentafel de enquête uitgewerkt, concerten georganiseerd, de jassen van de jeugd gezocht en gekocht. Ook kon je wel heel erg onzeker zijn over de begroting en het jaarverslag, en of je alles, zelfs de kleinste dingen wel goed had gedaan. Gelukkig konden Gerrie en ik je onzekerheid wat kleiner maken. Volgens mij heb je je bestuurstaak met veel plezier gedaan, je voelde je thuis in ons clubje.
        Als vaste bezoeker van onze concerten kwamen we elkaar tegen en konden we nog veel kletsen.
        De allerleukste herinnering is dat jij met Marga Sara hebt gespeeld toen ik in juni 2017, 50 werd (wij zijn allebei uit 1967)! Dat had ik NOOOOOIt geraden als jullie niet een jaar later je bekend had gemaakt!

        Je hebt humor, je bent hartelijk, je bent zorgzaam, je weet je mening te zeggen, je brengt een vrolijke noot. Je zier er leuk uit, je bent altijd goed gekleed, je hebt lef om een eigen bedrijf te starten. Je wist "met Moon" zoveel te betekenen voor anderen. In de tijd dat mijn mama stierf, en we ook nog een @night moesten organiseren, kon ik op je rekenen. Er was zoveel goeds aan jou. Je bent een fijn warm mensen mens. Ogenschijnlijk was alles in orde en ok. Maar...... in jouw hoofd was er altijd twijfel, dacht je dat het niet goed genoeg zou zijn, kon je voor jezelf moeilijk keuzes maken. Die stemmetjes in jouw hoofd konden wij allemaal niet tot fluisteren of, liever nog, tot zwijgen brengen. En dat vind ik erg. Voor jouzelf op de eerste plaats. Dat je geen uitzicht meer zag, dat het je levenskracht tot zwijgen bracht. Dat alle warmte, liefde, en waardering die je van ons allemaal hebt gekregen niet voldoende blijkt te zijn geweest om voor het leven te kiezen.
        Dat je voor Jurre, jouw trots en jouw lieve zoon, niet de keuze kon laten waar je nu voor hebt gekozen. Voor Jan jouw steun en toeverlaat, waar je zoveel van hebt gevraagd. Voor jouw ouders, voor Yvonne, Rob, Marga., en nog heel veel mensen meer. Voor zoveel mensen is dit zo verdrietig, Monique. Was je je wel bewust hoe betekenisvol je als mens bent en bent geweest? Heb je dat weleens tot je door laten dringen?
        Ik hoop dat iedereen de kracht en moed vindt om verder te gaan, om de draad op te pakken. Om te leven met de lege plek die je achterlaat. Dat we met elkaar veel over jou praten, herinneringen ophalen. Als het mij al zoveel pijn en verdriet doet, wat moet het voor hen, jouw allerliefste naasten dan zijn? Het zal met veel downs gepaard gaan en over een aantal jaren zal de pijn en het verdriet hopelijk wat zachter zijn.

        Voor jouw familie schrijf ik hieronder het gedicht van Annie M.G. Schmidt
        Zonder jou
        De wereld is wonderlijk leeg zonder jou, er staat maar zo weinig meer in
        De hemel is aldoor zo hinderlijk blauw, waarom? Wat heeft het voor zin?
        De merel zit zachtjes te zingen in 't groen,
        voor mij hoeft ie heus zo z'n best niet te doen
        De wereld kon vol van geluk zijn, maar nou:
        leeg, zonder jou.

        Liefs Mariska

        Mariska - Vianen
        19 juni 2020

        Deel deze pagina:

      • Lieve Ons Monique
        reactie 154   |   niet OK
        Lieve Ons Monique
        Ik ben heel blij dat ik jouw broertje ben en ik zal je heel erg gaan missen.

        Hoe moeten we nou zonder jou voor ons pap en ons mam zorgen. Jij wist altijd zo goed wat we het beste konden doen. Soms moesten we dan ook naar jouw advies luisteren en we hebben ook wel eens discussie en ruzietjes daarover gehad. Maar uiteindelijk kwamen we er altijd uit. En we moeten nog zo veel regelen. Daar hebben we jouw hulp echt bij nodig. Dat deed je ook altijd met zo veel liefde.

        Je vond keuzes maken zo moeilijk en dat is soms ook zo. Altijd die twijfel, niet omdat je niet goed weet wat het beste voor jou is, maar omdat je ook nog rekening wil houden met wat anderen ervan vinden. Altijd maar blijven afvragen of dat je wel de juiste keuze hebt gemaakt.

        Op dit moment waren er zoveel keuzes te maken, die je allemaal niet goed kon overzien. Ik heb je nog gezegd, probeer het op te schrijven en streep ze stuk voor stuk weg.

        Ik ben blij dat ik nog een laatste wandeling met je heb gemaakt, ook al heeft dat niet gebracht wat ik wilde. Je hebt daarna zelf de keuze gemaakt, die wij allemaal niet wilde, maar jijzelf wel.

        We blijven allemaal met een schuldgevoel achter, maar ik weet dat, dat ook niet is wat jij zou willen. Ik weet zeker dat het voor jou deze keuze nog veel moeilijker heeft gemaakt. Wat moet er allemaal door jou zijn heen gegaan.

        Jurre. Wat ben jij een sterke kerel. Zo jong en al zo verstandig, ook al kun je ook nog vaak een grote puber zijn. De laatste dagen heb ik een kant van je gezien, waar ik heel veel respect voor heb. Ik weet dat er nog heel veel moeilijke tijden komen. Gelukkig heb je veel en goede vrienden, maar ook bij mij staat de deur altijd voor je open.

        Jan. Ik had me geen betere schoonbroer kunnen voorstellen. Ik hoop dat je voor altijd bij ons blijft en dat we nog veel over Monique kunnen praten.

        Mam, ik weet ook hoe veel jij voor ons doet en ook voor Monique. Het is allemaal zo moeilijk. Weet dat ik vind dat je het heel goed doet met ons pap, ook al hebben we wel eens kritiek, maar dat komt omdat wij ook niet weten wat het beste voor hem is. Ook Monique vond dat en dat weet ik zeker.

        Yvonne, Ik vind het voor jou ook zo erg. Ik hoop dat je het een plekje kunt geven en als er iets is, kun je me altijd bellen, maakt niet uit waar je bent, hoe laat het is en waarvoor. We moeten het nu samen doen, ook al weet ik niet hoe, maar ik weet ook, dat we veel hulp zullen krijgen van de familie en vrienden. Wat ik je in ieder geval wil vragen, of dat wij volgend jaar mee mogen op skivakantie, want als ik de verhalen moet geloven, moet je daarbij zijn geweest.

        Ik wil graag Ineke heel erg bedanken voor de steun van de afgelopen dagen, het lijkt wel of we er een zus bij hebben gekregen.

        Vrienden van Monique. Zijn er zo veel. Dit doet zo veel pijn, ook bij jullie. Ik weet dat jullie er ook alles aan hebben gedaan. Vooral Marga wil ik daarvoor bedanken. We hebben het er van de week over gehad en voor Monique is het goed zo, maar voor ons voelt het zo oneerlijk.

        Odilia, bedankt dat je hebt geprobeerd Monique nog te redden, maar helaas heeft ze het niet gewild.

        Er zullen ook veel mensen zijn die dit helemaal niet hebben zien aankomen. Dat geldt voor mij ook. Ik wist wel dat je het soms heel moeilijk had en die maandag hebben we ook nog een hele wandeling gemaakt en was ik soms hard tegen je, maar niet omdat ik boos was, maar omdat ik ook echt vond dat je het echt goed hebt. Ik weet dat het klote is om zo over jezelf te denken en dat je die gedachtes niet weg kunt drukken, maar ik had nooit gedacht dat je dit jezelf zou aan doen. Ik respecteer je keuze ook al begrijp ik hem niet. Rust zacht lieve schat. Wij zullen er altijd zijn voor Jurre, Jan, ons mam en ons pap. Ook al weet ik niet hoe dat zonder jou moet.

        Monique, ik ben niet boos of teleurgesteld in je, maar snap niet dat je deze keuze hebt gemaakt. Ik hoop dat je de rust vindt, die jij verdient. Ik hoop ook dat je ons kunt vergeven dat wij jou niet hebben kunnen helpen. Soms denk ik had ik maar meer gedaan, maar ik weet ook dat meer niet altijd genoeg is. Het is gewoon een rare ziekte. Wij zullen sterk voor jou zijn en hopelijk zien we elkaar nog ooit ergens.

        We zullen je nooit, maar dan ook nooit vergeten.

        Liefs Rob

        Rob - Oeffelt
        19 juni 2020

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie