gedenkplaats van

Natascha de Groot

16-03-197129-07-2002
      Het leek allemaal zo mooi en jij genoot er zo van om zwanger te zijn. Ik zie nog jou stralende gezicht toen je mij vertelde dat ik voor het eerst opa zou worden.
      Jij hebt maar heel even van Shalaya kunnen genieten voor dat je voor altijd weg ging. Nu leef jij verder in jou kleine meisje, want als ik haar zie dan zie ik zoveel van jou.
      Mijn dochter ik mis jou nog elke minuut.


      N.E.E.

      Op de dag dat jij geboren was scheen de zon
      Die mooie lente dag heb ik in mijn hart gesloten
      Vanaf dat jou prille leven begon
      Heb ik vele jaren van jou echt genoten.

      Weet nog heel goed hoe trots ik was
      Schreeuwen kon ik het wel door de straten
      Was met jou zo in mijn sas
      En over jou mijn meisje kon ik wel eeuwig praten.

      Levens blijde zo moest jij gaan heten
      Zo hebben veel mensen jou ook gekend
      Ook na mijn leven zal ik niet kunnen vergeten
      Hoe je mij met jou aandacht hebt verwend.

      Trots was jij op je Indische achtergrond
      Mijn afkomst leefde in jou voort
      Jij maakte mijn leven vaak weer rond
      Maar dat is nu de grond ingeboord.

      Jou leven gaat in je dochter verder niet alleen als vrouw
      Op wie ze lijkt valt echt niet te gissen
      Nu al herken ik in haar helemaal jou
      Maar toch zal ik jou toerloos gaan missen.

      En nu nemen wij afscheid voor de tweede keer
      En dit afscheid valt me ontzettend zwaar
      Maar lieverd voor mij blijf je voor altijd weer
      Mijn oudste dochter die met dat donkere haar.

      Dag mijn lieve meisje.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • ......
        reactie 67   |   niet OK
        Lieve natascha,

        Vorige week woensdag heb ik je bloemen gebracht, er stond een roos met een kaart van je mooie dochter en het eerste wat weer bij me op kwam was waarom jij geen tijd met haar door heb kunnen brengen en andersom, we hebben allemaal geleerd om door te te gaan maar toch blijft het moeilijk! Al bijna 14 jaar verder zonder jou, op 29-07-2010 ben ik moeder geworden van een mooie zoon die dag was voor mij een bijzondere dag met dubbele gevoelens. 2 jaar later op 02-07-2012 heb ik een dochter gekregen ook weer een dag met dubbele gevoelens, soms vraag ik me af of dit het lot is of pure toeval! Maar 1 ding is zeker op een dag zou ik mijn kinderen vertelen over een bijzondere mooie liefdevolle vrouw die wel moeder is geworden maar het helaas nooit heeft mogen ervaren, maar je mag trots op je mannetje zijn hoe hij voor jullie dochter zorgt is echt geweldig en ik weet dat jij stiekem toch ook wel mee kijkt!


        jolanda brandveen - Arnhem
        21 april 2016

        Deel deze pagina:

      • Kon deze wens maar uitkomen.....
        reactie 66   |   niet OK

        al was het maar voor even.....dan kon ik jou eindelijk eens leren kennen. Nu ken ik jou alleen door verhalen van je vader....die kwam dan natuurlijk ook mee...wat zou dat mooi zijn...en je grote meid Shalaya, die kon je dan eindelijk weer eens knuffelen....de eerste keer dat je dat deed was ook gelijk de laatste keer....zo oneerlijk....ik ben er zeker van dat je haar ziet van daarboven, en dat je ook super trots op haar bent. Ik weet ook dat je over je zus waakt, en haar hebt gesteund tijdens haar zware ziekte. Ze mist haar oudere zus, zeker in moeilijke tijden....ook Caitlin en Owen missen hun tante die ze nooit hebben gekend....Ik hou veel van je papa meissie, en we zijn gelukkig samen....maar het blijft moeilijk...hij mist jou, ik mis mijn Kimmie* die daar ook ergens rond loopt bij jou in de buurt....jullie kunnen straks samen jullie verjaardag vieren , allebei in maart jarig.....alvast gefeliciteerd.....knuff


        Lieve Vermaercke - 9411 HN Beilen
        13 maart 2015

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 65   |   niet OK
        lieve man bijna jarig, miss je al heel lang al bijna 12 jaar.ik zou je heel graag willen zien als dat kon. ook al wa het maar een minuut of moet de allehoogste berg beklimmen ik zal het doen en. soms huil ik omdat ik je heel erg miss en je maar 2 dagen met mij doorgebracht hebt en omdat ik bang en verdrietig ben omdat ik denk dat ik de enegen ben. maar ik heb geleerd dat ik niet de enegen ben en als er een plek was voor moeders die overleden zijn dan weet ik dat er achter mij ook heel veel kinderen lopen !  mam ik miss je en ik zal je ook nooit vergeten!blijf onthouden hoe veel ik van je hou <3i love you 4ever en ik vergeet je never!!

        shalaya (dochter) -
        6 mei 2014

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 64   |   niet OK
        Ik brand een kaarsje voor je dochter vandaag :))

        JJ -
        25 december 2013

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 63   |   niet OK
        Dag lieve Natascha,Na je lang geleden uit het oog te zijn verloren vroeg ik me af hoe het met je ging. In deze tijd van Facebook, Hyves, Twitter en andere sociale media dacht ik je snel te vinden op het internet. Hoe wrang is het dan om er via deze pagina achter te komen dat je er al 10 jaar niet meer bent....Gelukkig zijn er elke dag nog mensen die aan je denken en leef je voort in je dochter...Rust zacht en tot in een volgend leven."Mark Knopfler - The Long Road" 

        Klasgenootje -
        29 juli 2012

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 62   |   niet OK
        Vandaag is het alweer 10 jaar geleden. Het klinkt zo lang en voelt zo kort. Gisteren ben ik bij jou kleine meisje geweest en heb haar heerlijk gekuffeld. Het voelde of jij even terug was in het lichaam van je dochter. Mijn dochter, het leven gaat door maar ik mis jou nog elke minuut van de dag.Dikke knuffel van je vader.

        ERIK -
        29 juli 2012

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 61   |   niet OK
        Lieve Natascha, Het jaar 2002... Voor mij was dit een bijzonder jaar.Omdat ik destijds de vriendin van Delano zijn oom was, had ik het voorrecht om jullie als een grote hechte te mogen leren kennen. Jij en Delano: jullie hielden zoveel van elkaar en jullie waren zo blij met het feitdat er een klein menje in jouw buik aan het groeien was. Voortgekomen uit de liefde die jij en Delano ooithadden bezegeld en ook aan iedereen lieten zien. Je verlangde er zo naar om Shalaya na negen maan-en eindelijk vast te kunnen houden in jouw armen en samen met Delano te mogen genieten van haar.Maar helaas was het jullie niet gegund , Natas. Het deed zoveel pijn om jou in het ziekenhuis te zien metShalaya in jouw armen. Zij leefde volop, was ook echt welkom. Terwijl jij afscheid moest nemen van iedereen.Waarom? Het is voor ons mensen gewoon niet te bevatten.Negen maaanden na jouw overlijden werd Thijs geboren: kindje van mij en Julius. Ik had graag gewild dat dedingen anders waren gegaan. Toen ik jou leerde kennen,leerde ik jou kennen als een vrouw voor wie allekinderen in de familie belangrijk waren. Je maakte geen verschil; ook Thijs zou er bij hebben gehoord voor jou.Elke keer als ik muziek hoor van Replay (vooral "never nooit meer"), breekt mijn hart weer opnieuw.Maar ik weet dat er ooit een dag zal zijn dat wij jou allemaal zullen terugzien! Natascha, ik mis je!                                                   

        Denise Gorzeman-Maaskant -
        28 april 2012

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 60   |   niet OK
        Lieve Natscha, Ook nvoor jou heb ik wat kaarsjes laten branden om te laten weten dat je nog erg gemist wordt zeker door je vader en al de mensen rondom jou die je lief hadden.
        Liefs Mirjam

        Mirjam -
        10 november 2011

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 59   |   niet OK
        Hallo lieverd, het is alweer 9 jaar geweest dat je zoveel mensen met een immens verdriet achterliet. Ook jouw dochtertje Shalaya is 9 jaar geworden. Wat is het toch een prachtmeid, en zo lief. Ik denk dat je het van hierboven wel volgt allemaal en dat je haar beschermt, dat doen moeders altijd....en ik denk dat je ongelooflijk trots op haar bent...Ik woon nu bijna 6 jaar samen met je vader, dat weet je ook wel. Ik heb je nooit gekend. Door jouw overlijden en het overlijden van mijn dochter Kim* hebben wij elkaar leren kennen. Je kan dus eigenlijk stellen dat, indien jullie beide niet waren overleden, wij elkaar niet hadden gekend....hoe wrang kan het leven zijn he? Ik ben erg gelukkig samen met je vader, maar ik ik zou zó de tijd tot vóór 29 juli 2002 terug willen draaien als dat zou betekenen dat jullie allebei terug kwamen....maar zo werkt het niet....je pa is geen prater, maar ik weet dat hij je elke dag mist....dikke knuffel van mij...Jennifer noemt me haar stiefmoeder, dus ja, dan ben ik dat ook een beetje van jou he....zorg je ook een beetje voor mijn Engel daarboven? XXX

        Lieve, mama van Kim* -
        18 augustus 2011

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 58   |   niet OK
        Lieve Natas...

        je zou gisteren 40 zijn geworden. Het mocht helaas niet zo zijn. Ik mis nog steeds die urenlange telefoongesprekken die soms over niks gingen, maar soms ook over onderwerpen die ons bezig hielden. Had je "daar" maar telefoon, dan kon ik je nog steeds van alles vragen.
        Lieve Duckie.... ik mis je nog steeds.

        XX Ing

        Inge -
        17 maart 2011

        Deel deze pagina:

      Wat is uw herinnering?

      Deel ook uw herinnering