gedenkplaats van

Nic Jonk

11-07-192809-10-1994
      In memoriam voor Nic Jonk


      Op 8 augustus 1994 ontmoette ik Nic Jonk voor het eerst. Twee maanden later zou hij overlijden. Nic wist dat hij dood zou gaan en ik wist dat ook. Daarom ging ik naar hem toe en daarom wilde hij met mij praten. Ik maakte Witte Rozen, een radioprogramma dat elke week over de dood ging. Nic was een beeldend kunstenaar èn een levenskunstenaar. Hij wilde het naderende afscheid bewust meemaken. De kunst van leven is ook de kunst van sterven, wist hij. We maakten de afspraak om elkaar elke week te spreken, opnames te maken en dat op radio te laten horen.

      Het werd voor mij een indrukwekkende periode. Elke week die gesprekken met elkaar. Het was allemaal zo dubbel. Ik wilde radio maken en raakte betrokken bij een stervende man. Ik herinner mij dat we emotioneel werden en ik ondertussen ook moest kijken of de meters van mijn recorder uitsloegen. Dubbel, ook voor Nic. Nic moest los laten en hij wilde vast blijven houden. Hij was uiteindelijk bereid om te sterven, maar niet zonder afscheid.

      Tot tien dagen voor zijn dood hebben we elkaar wekelijks ontmoet. En toen kwam het telefoontje dat het niet meer ging. Het was op. De laatste dagen wilde hij met zijn gezin zijn. Ik zat in de auto toen ik via het ANP-nieuws hoorde dat Nic was overleden. In diezelfde week kregen wij een dochter, Anna. Op de begrafenis van Nic, feliciteerde Greet, zijn weduwe, mij met de geboorte van Anna. Het bleef maar dubbel. Ik was mij bewust van de dank die Nic verschuldigd was. Ik had les gekregen in het leven, ik mocht dicht bij ‘m zijn, hij liet mij delen in alle essenties: leven krijgt betekenis als je durft te sterven.

      Nic Jonk is niet stil. Hij leeft voort in zijn beelden en in zijn woorden. De montage van onze gesprekken is te horen in Radio in Memoriam.

      Jelle Koolstra

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 5   |   niet OK
        Ik liep vandaag in het winkelcentrum Presikhaaf in Arnhem en "zag" ineens een beeld waar ik al jaren langs loop. Ik keek of er een naam op stond, en dat was zo. Ik vond het een prachtig werk. Zo kwam ik op deze site.Ik zal er nu niet meer onachtzaam langslopen. Nic leeft nog in zijn kunst.
        23 okt 2011

        Ineke -
        23 oktober 2011
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 4   |   niet OK
        Goede dag,

        Toen ik van nacht niet slapen kon moest ik aan het radioprogramma denken. Op maandag zat ik op zolder met mijn neus in de boeken en de radio aan. Per ongeluk kwam ik bij een van de uitzendingen. Het heeft me elke keer weer geboeid. Wat mij erg aangesproken heeft, zonde dat ik me dat op dat moment realiseerde, is een gedicht of tekst op een grafsteen van Bram Vermeulen. Waarom weet ik niet want ik kan me de tekst niet meer herinneren. Kan u mij helpen?
        Vriendelijke groeten
        Jan Jansen

        Jan Jansen -
        24 december 2009
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 3   |   niet OK
        ik vind het erg dat hij is overleden:(

        Bas -
        18 oktober 2005
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 2   |   niet OK
        Ik ken deze blijkbaar, buitengewone man niet,..Ik ben dan ook per ongeluk op deze site terecht gekomen, doch het verhaal heeft me aangegrepen omdat het zo bijzonder is,
        Een mens wetende dat hij stervende is en toch zo courageus, ...mooi is dat , en ik denk voor de dame die de interviews heeft mogen afnemen...een onbeschrijfelijke ervaring....
        Fran

        -
        1 juli 2003
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 1   |   niet OK
        Nic Jonk is mijn schoonvader en was een man die vol op in het leven stond, Jelle Kooistra heeft een prachtige cd gemaakt met de laatste gesprekken met Nic Jonk. Wij luisteren er nog vaak naar, zo was hij alles overdenken en ook de dingen doen die bij het leven horen en dat laatste "sterven"deed hij ook allemaal onder zijn regie, hij wilde nog van alles, zoals de verbouwing van zijn museum, waar hij nog geld voor leende ook, op zijn sterfbed nog wel. Over doorzettingsvermogen gesproken, daar kan de generatie van nu nog heel veel van leren. Niet zeuren maar doen. Wij missen hem nog elke dag, hij is er niet meer en dat is een enorm gemis. Even langs bij Nic Jonk het was altijd gezellig en er waren altijd plannen, ideeën en liefde. Nic Jonk gaf om je en gaf je aandacht.

        egbert hennen -
        18 maart 2003

      Wat is uw herinnering?

      Deel ook uw herinnering