gedenkplaats van

Nicorien Bol

13-12-196801-04-2020
      Onze lieve, mooie, ondernemende en kleurrijke Nicorien heeft het leven losgelaten. Ondanks al haar positieve levenslust en wilskracht heeft zij de strijd toch niet kunnen winnen. Ze heeft het leven gevierd met haar eigen slingers.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Dag mijn liefste juf van de hele wereld
        reactie 30   |   niet OK
        Kijk van uit de hemel hoe goed t met me gaat ik geniet van de leuke dingen en maak gezellige grapjes welterusten juf Nicorien

        Nadieh, Karin en Kees - Leiden
        28 mei 2020

        Deel deze pagina:

      • Zusje
        reactie 29   |   niet OK
        Een zus verliezen is een van de ergste dingen die er zijn. Je zus kent jou zo goed en het langst van iedereen op de wereld. Jullie hebben geheimpjes gedeeld. Ze kent je van haver tot gort en weet je knoppen te raken , je kunt het niet met elkaar eens zijn, het jij bakken, de ruzietjes en het goed maken.. want het komt altijd weer goed. Ze is de enige persoon waar je ruzie mee kan maken zoals je dat als kind deed. Want het is je zus. En en zus laat je niet vallen. En zij laat jou niet vallen. Een zusje hoort niet als eerste dood te gaan. Een zusje hoort er gewoon te zijn. Nicorien stond nog zo in het leven. Toen ik haar voor t eerst ontmoette straalde zij zoveel levens energie uit. Een innemende, stralende persoonlijkheid. Lieve familie, lieve vrienden, heel veel sterkte, ik hoop dat jullie met elkaar nog mooie herinneringen kunnen koesteren . Jacqueline

        Jacqueline - Vootechoten
        4 mei 2020

        Deel deze pagina:

      • Typfout
        reactie 28   |   niet OK
        Helaas is de naam van Nicorien verkeerd getypt. Hiervoor ons welgemeende excuses.
        Angritt

        Angritt - Leiden
        14 april 2020

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 27   |   niet OK
        Met stomheid geslagen.
        Lieve familie,gecondoleerd met overlijden van Nicolien.
        Wij waren collega's op de Lorentz school in Leiden en hadden intensief contact.
        Na onze operaties in 2006 schreven wij elkaar.
        Bladerend in mijn bewaarmap kwam ik 8 april weer het feestelijke kaartje van de komst van Mei-Lin Shalang tegen en wilde ik het contact met Nicolien weer op pakken teneinde haar een keer met de Valys in Groningen te bezoeken. Ik zocht op Google haar naam .
        Tot mijn ontzetting zag "In Memoriam"Nicolien Bol staan.
        Heel, heel veel sterkte het verlies.
        Angritt van Rhenen


        Angritt - Leiden
        14 april 2020

        Deel deze pagina:

      • Lieve Nicorien
        reactie 26   |   niet OK

        Als je geluk hebt in je leven krijg je nichies kado zoals Nico (en Anne) Bol. Al vroeg bleek dat we enigszins uit het zelfde hout gesneden waren dus volgden er regelmatig logeerpartijen van een week.
        In Langedijk was dat uren vissen, waarbij Nico er soms wel 20 op een middag uithaalde! ’s Avonds droomden we dan van dobbers die onder gingen. In de sloot springen, varen of naar museum de Broeker veiling waar we dan groenten konden veilen.
        We wandelden over het kerkhof om te kijken naar het graf van opa en oma. Nico leerde ons kettingen en oorbellen maken (want later wilde ze een sieradenwinkel ) en die verkochten we op de markt.
        Vanuit Langedijk gingen we naar het strand,voor een wandeling. Steevast eindigden we met kleren en al gillend in de golven. Dat was overigens wel een ding, dat gillen, want als we elkaar na een tijd weer zagen konden we eerst alleen maar 10 minuten lachen en gillen. “Noh moid wat een pittig dinkie!”, schreeuwden Nico en Anne dan. (Vrij vertaald ; Hè meisje wat is dit leuk!)
        Voor ons was Baarle Nassau ook echt vakantie. We konden daar naar het bos of met tante Greet en de meiden naar België!! Ullevellen eten in de auto en langs stinkende varkens boerderijen rijden. Met Nico en Anne op onderzoek en stiekem bij kippen slachterijen kijken. Kikkers zoeken en een naam geven:" Tante provo kikker". Een zwemtoernooi , midgetgolf of tennis toernooi waarbij Nico me in de dubbel, ondanks dat ik een kop groter was, me van de baan tikte!
        Bij mijn oma slapen in Anna Paulowna en werken in de bloemen , waarbij Nico regelmatig te laat uit bed kwam en we als gekken moesten rennen om nog op tijd te komen.
        Voor mij was een hoogtepunt dat ik mee mocht op vakantie naar Frankrijk, met als einddoel Lourdes met Tante Gre, Oom Jaques , tante Tiny en Nicorien .

        Na een dag wilde tante Tini al tussen ons in zitten omdat ze gek werd van ons gegiechel! We noemden dat giechelen en lachen overigens “shaken”. Ik bewonderde Nico om het verzinnen van nieuwe woorden. Zo noemde ze de make up randen om haar ogen ‘costa randen’. Nou ja ze noemde op dat moment zo’n beetje alles “Costa.”
        We waren zo rond de 16 jaar en als ik mijn dagboek mag geloven zaten de Franse jongens behoorlijk achter ons aan. Nico gooide snoepjes uit het raam(om precies te zijn fruitella’s) naar ’boys’. Jongens die naar ons floten riepen we in ons beste Frans toe : ‘Jái nest pas un chien’ ( ik ben geen hond.)
        We quickstepten op straat of in parken, of waar dan ook . Probeerden de tantes de moves van Pat Benatar op “We are Young” te leren. (Dat lukte niet) We gebruikten paardenbloemen als microfoon. Je kent het wel.

        We sloopten een bed door erop te springen, we sloopten een slot doordat we met de sleutel van kamer vier kamer vijf open kregen maar daarna de sleutel er niet meer uit. We sloopten een gebit van een Fransman omdat we hem een paaseitje gaven en hij dat met zilverpapier en al opat. We sloopten het geduld van tante Gre en oom Jaques met al dat snuffelen in winkels. Buren in hotelkamers bonsden op de muur of we niet zo hard wilden zingen onder de douche.
        We hebben zelfs bij de heilige Bernadette gesmeekt of er niets leuks meer zou gebeuren want dan hoefden we niet meer zoveel op te schrijven in ons dagboek,quote: ‘want dat vinden we afschuwelijk, maar ja voor later!’
        We werden mee genomen naar kerken, Vaserely, flamingo’s en Arles met van Gogh. Ik heb daardoor veel over kunst geleerd.
        Maar… het verhaal van Bernadette, dat vonden we echt zeer boeiend. Daarvan waren we onder de indruk. Dat zo’n klein meisje zoveel moest doorstaan, dat was echt heftig. Verder was Lourdes ook vol met souvenir winkels. We kochten lichtgevende rozenkransen die het heel goed deden in het donker en Nico speelde te pas en te onpas verschijning. Haar handen gevouwen en zeer devoot.
        Daarnaast bleef ze zichzelf en probeerde uit de rotsmuur munten te peuteren die Lourdesgangers daarin hadden gestopt.. Ik bewonderde haar bravoure.
        Het werd een vakantie om nooit te vergeten!

        Hierna werden we te groot voor lange logeerpartijen en gingen we meer ons eigen leven leiden . Natuurlijk zagen we elkaar wel nog op feesten en begrafenissen, maar Groningen bleek voor mij wel ruim 15 jaar ver te zijn. Het laatste jaar lukte het mij die afstand te overbruggen en kwamen we weer meer in elkaars leven en dat was fijn. Ik bewonderde haar droomwinkel, leven, Mei Lin, lieve mannen, kleurrijkheid, levenslust.

        Toen ik gisteren Bernadette uit Lourdes Googelde stond er levendig, spontaan van aard, wilskrachtig en gevat in haar woorden.
        Dat deed me denken aan een korte anekdote uit mijn vakantie dagboek. Tante Greet, zei: ‘Wees blij dat ik er ben, anders was je niet geboren.’ Waarop Nico antwoordde:'Dan was ik er wel bij een ander uitgekomen!' gevatheid gecombineerd met doorzettingsvermogen en levenskracht!

        Lieve Nico we gaan je missen.
        Kus Kathy

        Kathy - Zuid-Scharwoude
        10 april 2020

        Deel deze pagina:

      • Inez Deen
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Inez - Zwolle
        8 april 2020
        reactie 25
      • Dag lieve schat
        reactie 24   |   niet OK
        Lieve Nicorien,

        Een bloemenzee voor jouw winkel. Ik sprak je af en toe nog in onze straat, we woonden vlakbij elkaar. We kenden elkaar al heel wat jaren en hebben destijds menig feestje samen gevierd. Je had al heel wat doorstaan en de laatste keer dat ik je samen met Mei-Lin zag was je heel opgetogen. Het ging de goede kant op. Het raakt me dan ook enorm om te weten dat we je zijn kwijtgeraakt. Voor altijd zal ik aan je denken, telkens weer, als ik voorbij jouw winkel fiets, want ook die straat is voorgoed veranderd.

        Dag lieve schat,
        Jolanda Wijngaards

        Jolanda - Groningen
        8 april 2020

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie voor de familie
        reactie 23   |   niet OK
        Lieve familie, vrienden,
        Ik hoorde het trieste nieuws van het overlijden van Nicorien. Ik wens jullie heel veel sterkte met het verwerken hiervan. Het verlies van haar is echt veel te vroeg en een een enorm gemis. Ondanks dat wij elkaar op de een of andere manier een beetje uit het oog zijn verloren, komt dit zwaar aan. Ik heb geweldige herinneringen aan haar en de bijzondere tijd die we samen hebben gehad in onze studententijd, maar ook daarna. Die mooie herinneringen zullen altijd blijven!

        Ik wens jullie veel sterkte de komende tijd en troost.
        Liefs Naomi Messing-Klopstra (en familie)

        Naomi - Voorhout
        7 april 2020

        Deel deze pagina:

      • Hanna Wiersema
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Hanna - Schiermonnikoog
        7 april 2020
        reactie 22
      • rust zacht lieverd
        reactie 21   |   niet OK

        Lieve lieve Nico,

        35 jaar geleden leerde ik je kennen en er was meteen een klik. Samen op het OLV in Breda met de andere meiden, uitgaan in Le Berry, Bommel en Spock. Vakanties naar Salou en Mallorca. Jij uitgevlogen naar Leiden waar ik bij menig studenten-verenigingsfeestje aanwezig was, slapend bij jouw op de zolder. Groningen, waar je een nieuw thuis vond met veel vrienden en waar je een gezin stichtte met Mei-Lin en de poezen Tijgertje en Charlie. Tijgertje die uit het eerste nestje kwam van mijn kat Gigi en die nu liefdevol door jou en Mei-lin werd opgevoed. Wat was je gelukkig met Mei-Lin. Je straalde van oor tot oor. Alles kwam samen in je leuke kralenwinkel Kraaienka waar je zielsveel van hield.
        Wat hebben we veel gelachen en ook gehuild maar vooral heel erg veel gekletst. Wat zal ik je missen meis, het was altijd zo vertrouwd als we elkaar weer zagen tijdens onze 'reisjes' naar musea of andere culturele plaatsen. Rust zacht lieverd, voor altijd in mijn hart! Liefs Mireille (Bud)


        Mireille - Leusden
        7 april 2020

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie