gedenkplaats van

Paul Frederic Crince Le Roy

30-06-192608-01-2003
      Ter herinnering aan een man die de verschrikkingen van zijn kamptijd een leven lang meedroeg.

      Aan een man voor wie geluk zo breekbaar was.

      Aan een man die mijn vader soms niet kon en mocht zijn.

      Aan een man die altijd van mij is blijven houden.

      Aan een man met wie ik meer gemeen heb dan de meesten dachten.

      Ter herinnering aan de stralende ogen in een geteisterd gezicht.

      Aan de man voor wie ik altijd het kleine meisje ben gebleven.

      Overige informatie
      Je was een van de twee constanten in mijn leven.

      Of we contact hadden of niet, je bleef altijd mijn vader.

      Partners komen en gaan, vrienden komen en gaan, maar jij bent altijd mijn vader.

      De dood kan daar geen verandering in brengen.

      Lieve pap, someone did cry.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 24   |   niet OK
        Hoi Marie-Anne
        Ik ben blijkbaar je emailadres kwijt.
        Laat even weten of je dit mailtje ontvangen hebt.
        Kwam via google hier terecht.
        Dus het is beetje ongemakkelijke (ongepaste) route maar ik hoop dat je dat niet erg vindt.
        groet
        Hiram

        Hiram -
        20 december 2008

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 23   |   niet OK
        Lieve pap,

        Twee jaar alweer. Mijn laatste berichtje precies een jaar geleden.
        Maar in dat jaar ben je zeker niet uit mijn gedachten geweest.
        Er brandt nu een kaarsje voor jou in de kamer.
        Pap, hoe raar ook, vandaag is een dag om dankbaar te zijn. Dankbaar dat dit de dag herdenkt dat je niet meer gekweld werd door besef.
        Omzien en vooruitkijken met een glimlach.
        In dankbare herinnering.

        Je dochter.

        Marie-Anne -
        8 januari 2005

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 22   |   niet OK
        Lieve pap,

        Vandaag jouw eerste sterfdag.
        Ik heb met je vrouw gesproken en beiden voelen we hetzelfde. Deze dag herinnert ons natuurlijk aan het feit dat er aan jouw leven een einde kwam. Maar daarnaast is het de dag dat er aan jouw lijden een einde kwam. Daar zijn we dankbaar voor.

        De laatste twee jaar van je leven zijn we, denk ik, closer geweest dan ooit tevoren. Juist jouw ziekte liet dat toe.

        Ik denk nog zo vaak terug aan die laatste momenten samen. Hand in hand, zwijgend, luisterend naar Beethoven. Dat waren jij en ik. Woordeloos verbonden. De emoties voor elkaar sprekend door de muziek.

        Ik herinner me jouw stalende ogen op die dag. De klop op mijn wang: jij bent lief, zei je.

        Die stralende ogen, dat zwijgende begrip, verwarmen me op een dag als deze.

        Dag pap. Het is goed zo.

        Marie-Anne Preston - Cheltenham UK
        8 januari 2004

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 21   |   niet OK
        Lieve Pap,

        De eerste Kerst zonder jou en zonder mama. Zovele kerstdagen heb ik bij jou doorgebracht, zoveel herinneringen.

        Heb vrede pap.

        Marie-Anne Preston - Cheltenham UK
        25 december 2003

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 20   |   niet OK
        Lieve pap,
        Vandaag zou het je 40e trouwdag zijn geweest, zij het niet met mijn moeder. Toch zijn jullie zo onlosmakelijk verbonden. Door mij en door het lot.
        Op jouw trouwdag zou mam 72 zijn geworden. Beiden maken jullie deze dag niet meer mee, maar ik herdenk jullie vandaag. Niet jullie sterven, maar jullie leven. Want vandaag zou een feestdag moeten zijn. De viering van de geboorte van mijn moeder en de viering van jouw verbintenis met je tweede vrouw. Ik brand vandaag een kaarsje voor jullie beiden. Dag pap.

        Marie-Anne Preston - Cheltenham UK
        19 november 2003

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 19   |   niet OK
        Lieve Marie-Anne,
        Ik ben even bij je moeder geweest en heb er even wat neergezet en natuurlijk een paar kaarsjes aangedaan.
        Ook voor je leive vader heb ik er een heleboel aangedaan alleen komen er maar een paar te staan.Ik hoop dat alles goed gaat met je.Hier gaat alles zijn gangetje.
        Heel veel liefs van,

        Fenna -
        12 november 2003

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 18   |   niet OK
        Lieve Marie-Anne,Harstikke bedankt voor jou lieve e-mail.Nu kan ik ook jou ouders vinden op deze site en dan kan ik ook kaarsjes bij jou ouders opsteken. Wij zitten in het zelfde schuitje en als je dit niet mee hebt gemaakt,dat je ze zo snel na elkaar verloren hebt is het ook heel moeilijk voor een ander te begrijpen hoe dat is.Het is heel fijn als mensen zoals jij de site van mijn ouders hebben gevonden,en er dan een stukje schrijven dat doet een mens goed.Je schreef ook in je brief over een groep die je hebt opgericht,maar dat vind ik nu nog heel erg moeilijk,ik geef je wel een seintje als ik daar aan toe ben.Ik vind het wel ontzettend leuk om regelmatig met je te e-mailen,als je dat ook ziet zitten?Ik hoop weer eens iets van je te horen.Ik steek nog even een paar kaarsjes bij je vader aan,en natuurlijk ook bij je moeder,en bij hun samen.Heel veel Sterkte.Veel Liefs Pauline.

        Pauline -
        24 oktober 2003

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 17   |   niet OK
        Lieve Marie-Anne,
        Ik heb even weer een paar kaarsjes aangedaan voor je lieve vader en ook bij je moeder en heb bij haar even wat neergezet en ik hoop dat je dat leest.
        Heel veel liefs van,

        Fenna -
        1 oktober 2003

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 16   |   niet OK
        Lieve M.A.
        Je weet mijn redenen waarom ik niet zo vaak schrijf, maar wil je toch even laten weten dat ik je vader niet ben vergeten en dat ook niet zal doen.
        Heel veel kusjes xxxx

        Manon -
        3 september 2003

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 15   |   niet OK
        Lieve Pap,
        Zondag dacht ik opeens: oh, ik moet mijn vader bellen. Zo'n gedachte, automatisch. En dan realiseer je dat dat niet meer kan.

        Marie-Anne Preston - Cheltenham UK
        21 juli 2003

        Deel deze pagina:

      Wat is uw herinnering?

      Deel ook uw herinnering