gedenkplaats van

Pauline Woudenberg - Bos

02-03-196131-12-2002
      Waarom mam, waarom jij?

      We hadden het zo fijn,
      Maar door een verkeerde uitslag kwam er pijn
      De dokters hadden het gezegd
      Kanker, vanaf toen begon je gevecht.

      Waarom mam, waarom jij?
      We konden er allemaal niet bij.

      Je genoot van alle dingen in dit leven,
      Maar waarom werd het jou dan niet gegeven.
      Vele chemokuren moest je ondergaan
      Je moest zelfs je borst afstaan.
      En weer kregen we een verkeerde uitslag
      Iedereen was weer helemaal van slag.

      Waarom mam, waarom jij?
      Nog steeds was alles niet voorbij.

      Het was uitgezaaid naar je botten,
      Het wilde allemaal niet vlotten.
      En weer kreeg je al die kuren,
      Waarom moest die ziekte zolang duren.
      Waarom al die angst en pijn
      Kon het dan nooit eens over zijn.

      Waarom mam, waarom jij?
      Er is alweer bijna 3 jaar voorbij.

      Mijn leven sta al zolang stil,
      Is dit werkelijk Gods wil.
      Ik kan het echt niet meer geloven,
      Is Hij nou echt de machtigste daarboven.
      Waarom moet dit allemaal gebeuren,
      Het enige wat ik nu nog kan is treuren.

      Waarom mam, waarom jij?
      Ik ben alles behalve blij.

      En al was dat alles nog niet genoeg,
      Kregen we weer een tegenslag voor de boeg.
      Het was naar je longen uitgezaaid,
      Ik was echt helemaal doorgedraaid.
      Waarom moest alles nu zo zijn,
      Al dat verdriet en pijn.

      Waarom mam, waarom jij?
      Gaat dit alles dan nooit voorbij.

      Met de dag ga je verder achteruit
      Waarom waarom roep ik luid.
      Ik speelde dit jaar zwarte piet,
      En jou vergaten we niet, even weg was je verdriet.
      Daarna ging alles ineens zo snel,
      Ik dacht altijd ‘’ je red het wel’’

      Waarom mam, waarom jij?
      Waarom was alles zo snel voorbij.

      De laatste dagen waren enorm zwaar,
      Je sloot je ogen op de laatste dag van het jaar…

      Waarom mam, waarom jij?

      31-12-2002.



      Geschreven door: Je oudste dochter Ielse Woudenberg.
      03-10-2005.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 3   |   niet OK
        hoi mam, je bent vandaag jarig... was je maar hier dan konden we gewoon je verjaardag vieren... nu heb ik een bosje rozen bij je graf gebracht... 5 rode rozen en 1 witte... de witte roos ben jij en wij zijn de roden... ik zou willen dat alle rozen rood konden zjin dan was je nog hier... mam ik hou heel veel van... en vergeten zou ik je nooit... hele dikke knuffel en xxx Ielse.

        Ielse -
        2 maart 2007

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 2   |   niet OK
        lieve mamma,,
        0ok ik wil even zeggen.. h0e veel ik nog van je hou! en ik denk elke dag aan je en dn mis jou ng zoo erg!
        ik snap de wereld echt niet!

        Xx veel liefs cin.

        Cindy -
        1 maart 2007

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 1   |   niet OK
        ilse je kent mij niet
        maar ik las het prachtige edicht wat je voor jou mama hebt gemaakt
        ik wil jou hier een compliment over maken
        sterkte met dit verlies
        de tijd heelt maar vergeten nooit
        je mama was te jong
        ik steek een kaars voor haar aan
        heb jullie niet gekend
        kwam zomaar hier terecht
        vergeet niet
        dat ze toch bij alles in je leven
        vanaf je schouder meekijkt hoor

        oma thea -
        28 februari 2007

        Deel deze pagina:

      Wat is uw herinnering?

      Deel ook uw herinnering