
Piet Snijders
Er branden 90 kaarsen
bakkersgezin van Driek Snijders en Truda Moors.
De oorlog, de bakkerschool in Heibloem en zijn diensttijd, hij kon er fantastisch over vertellen. In het café van opa en oma Timmers leerde hij ons mam kennen. Mia werd de liefde van zijn leven. Volgens ons zijn er maar weinig stellen die altijd zo eensgezind door het leven zijn gegaan.
Mia en Piet kregen eind jaren zestig twee zonen en begonnen een cafetaria aan
de Milhezerweg. Hij noemde het opbouwen van de cafetaria en het contact met de
klanten vaak als een van de mooiste periodes uit zijn leven. Na het overlijden van
zijn vader nam hij de bakkerij over. Zijn jongste broer en twee zussen bleven 'thuis'
wonen. Er volgden enkele tropenjaren, waar hij niettemin vol trots op terugkeek.
Omdat wij het bakkersvak niet zagen zitten, greep hij de mogelijkheid aan
om de bakkerij op relatief jonge leeftijd te verkopen. 'Ik heb meer dan genoeg gewerkt', zei hij daarover. Ze kochten een caravan en trokken er vaak op uit, tot zich bij Mia de eerste verschijnselen van dementie openbaarden. Die ziekte bleef sindsdien als een schaduw over hen heen hangen, ook al bracht de geboorte van een kleinkind nieuw geluk.
Pa heeft thuis voor ons mam gezorgd tot het écht niet anders meer kon.
Zonder haar in zijn buurt voelde hij zich bijna schuldig om nog van het leven te
genieten. Toen hij zelf ziek werd, kwam de ongelooflijke doorzetter in hem naar
boven. Hij vond het ontzettend moeilijk om Mia achter te laten en hij heeft zich
daar tot op het allerlaatst tegen verzet.
Ons pa was een harde werker, maar ook iemand die kon genieten van lekker koken
en gezelligheid. Hij kletste graag en sloeg daarbij geen enkel detail over. Vaak
zat de wachtkamer overvol als we bij een arts weer naar buiten gingen. Alleen de vraag 'Hoe gaat het met u?', was al voldoende om dit te veroorzaken.
Zijn scherpe humor bleef hem tot het einde kenmerken.
We zullen ons Piet blijven herinneren als een zorgzame en liefdevolle echtgenoot, no-nonsense vader, trotse opa, vakman, precieze klusser, enthousiaste kok, geanimeerd verteller en eerlijke man.
Houdoe pap.
Rudi en Rob
Reacties
Meest recent
Toos en Wim
25 juni 2020
Een beste buurman
Groot was mijn verbazing toen ik dit verdrietige bericht kreeg. Een paar weken geleden sprak ik Piet nog. Ik was in de tuin a...
Theo
23 juni 2020
Een hart onder de riem
Lieve Rudi en Monique, Rob en Anneke en de kinderen,
Mijn eerste herinneringen aan oom Piet gaan terug naar de bakkerij...
Gerdy
22 juni 2020

Gecondoleerd
Heel veel sterkte!
We denken aan jullie...
...
Julika
21 juni 2020
Veel sterkte aan allemaal
Het is al lang geleden dat Heidi en ik bij jullie op de Eekhof langskwamen. Veel weet ik daar niet meer van, maar er ...
Kitty
21 juni 2020

Lieve Rudi, Rob, partners en kinderen,
Onze welgemeende condoleances bij het overlijden van Piet. Wij hebben warme herinneringen aan zijn vriendelijk...
Jo en Marij
21 juni 2020
Condoleances van fam. Timmers uit Noorwegen
Patrick en Chantal
20 juni 2020

Veel sterkte.
Kevin Anja
Noa en Len Scase-Snijders
Anja
20 juni 2020
Herinnering Piet
Piet was 9 dagen ouder als mijne Jan .Ze hadden samen vaak sterke spannende verhalen over hun tijd op de lagere school tot hun...
Anny
19 juni 2020
Gecondoleerd
'Dood ben ik pas als jij mij bent vergeten' (Het testament, Bram Vermeulen)
Heel veel sterkte!
Liefs uit Utrecht
Cristel en Rut...
Cristel
19 juni 2020

Veel sterkte!
Een mooi mens is van ons heengegaan.
...
Yolanda
19 juni 2020

Gecondoleerd
We denken aan jullie...
...
Manou
19 juni 2020
De Memori van Piet delen
Deel deze algemene kennisgeving met anderen die Piet ook hebben gekend.

Piet is verbonden aan de gedenkpagina van
Deurne
Om zoveel mogelijk (oud) bekenden en plaatsgenoten te bereiken is deze Memori ook gekoppeld aan de gedenkpagina van Deurne. Iedereen die Piet (of de nabestaanden) heeft gekend kan de overledene dan ook op deze manier vinden en reageren.

Een beetje houvast
Rouw is geen rechte lijn. Het kent stiltes, herinneringen, onverwachte emoties. Deze artikelen bieden zachte richting: geen pasklare antwoorden, maar herkenning, hoop en soms een glimlach in het donker.
Lees meer
Condoleance van Toos en Wim
beste Rudi, Monique, Rob, Anneke en kleinkinderen,
wij hebben jullie zaterdag al persoonlijk mogen condoleren en ...