gedenkplaats van

Rachel Weeda

13-03-193331-12-2002
      Vrijdag de dertiende september kregen we te horen dat een agressieve vorm van die allesverterende kanker je lichaam had overgenomen, als een sluipmoordenaar. Al die jaren zo gezond en vol leven, hoe was het mogelijk? Het was de dag dat mijn gehele wereld instortte. Zoals altijd benaderde je ook dit verschrikkelijke nieuws met een nuchtere en realistische kijk. "Je moet toch ergens aan doodgaan", zei je. De manier waarop je dit leed droeg, was meer dan bewonderingswaardig te noemen. Je onderging de nare lichamelijke ongemakken zonder een woord van beklag. Wat een geestelijke kracht bezat jij!! Na 3,5 maand door ons thuis verzorgd te zijn, kwam de dood als een verlosser. De kwelling was voorbij. Je was enorm geliefd bij iedereen. Wat je zaait, zal je oogsten zegt men. In dit geval was het de volle waarheid, in positieve zin. Je werd omringd met zoveel liefde. Die had je ook meer dan verdiend.
      Onze wereld heeft een intelligent en goed mens verloren. Wat moet ik met het leven zonder jou...?

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 2   |   niet OK
        Lieve mam, we zullen je eer redden en de strijd winnen. Dat beloof ik je plechtig. Ik geef niet op!

        Irina -
        4 november 2005

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 1   |   niet OK
        Het voelt allemaal zo 'oneerlijk'. Je hebt maar een paar jaar van je welverdiende rust mogen genieten. Het slechte nieuws was een grote schok, zelfs nu na 1 1/2 jaar is het nog even onwerkelijk. Je was de beste moeder die een kind zich zou kunnen wensen.
        Jouw lijden is afgelopen, het onze gaat door. We missen je iedere dag.

        Arne -
        17 mei 2004

        Deel deze pagina:

      Wat is uw herinnering?

      Deel ook uw herinnering