gedenkplaats van

Ramon Smit

11-06-199414-01-2006
      Lief en ondeugend en zei altijd gedag als hij je tegen kwam. p de naschoolse opvang altijd erg ondeugend en erg geliefd.

      Een dagdromer, altijd snoepjes eten. Een veeg op je toet, je broek weer versleten. Je mooie lach, een gekke bek. Te vroeg al op je laatste plek. Dag dromer....... (Dit is de tekst van de ouders en broertjes van Ramon)

      Overige informatie
      Helaas is Ramon omgekomen bij in een brand in huis. Hij sliep op zolder en kon niet weg komen en wens zijn ouders veel sterkte toe in deze moeilijke periode.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 66   |   niet OK
        Lieve Ramon, vandaag alweer 9 jaar zonder jou BAH!!
        We missen je nog elke dag.
        xxxx ingeborg

        Ingeborg van Aalten - Baarn
        13 januari 2015
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 65   |   niet OK
        Vrijdag de 13e vond ik even te eng. Daarom maar nĂ¡ twaalven. Zes jaar terug, precies dezelfde dag, dezelfde week. We missen je kerel. Ik zou zo elke week naar Boskoop komen om gezellig een biertje met je te drinken (want dat zou gewoon kunnen).

        Pim

        Pim de Vente -
        14 januari 2012
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 64   |   niet OK
        Hey Ramon, vandaag weer een verdrietig dagje, 6 jaar zonder jou, dat doet pijn!! Vanavond het feestje van Dewi en Naomi bij ons in de tent dat had jij ook vast heel leuk gevonden!! Mis je dikke kussssss

        Ingeborg -
        13 januari 2012
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 63   |   niet OK
        6 jaar alweer. Het wordt nog steeds niet minder. Vandaag maar weer bloemen bij je brengen. Ik had veel liever een bb gekocht.

        Mama -
        13 januari 2012
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 62   |   niet OK
        Ik wilde je bellen vandaag om te zeggen dat ik van je hou, maar je telefoonnummer werkt niet meer. De telefoon centrale kon me ook niet verder helpen. Ik ging nog naar je huis maar je woont daar niet meer. Het postkantoor had geen ander adres voor mij. Ik denk dat de hemel te ver weg is. Ik mis je! Voor altijd in mijn hart. Je bent wel weg maar nooit vergeten .

        Anoniem -
        28 december 2011
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 61   |   niet OK
        Hoi Ramon,
        ik heb net de memoriam site weer eens door zitten snuffelen maar daar wordt ik nog steeds niet vrolijk van niet dat dat per se moet maar het blijft wel ongelooflijk veel pijn doen.We zitten vaak een beetje te fantaseren wat voor vent je nu geweest zou zijn ,welke school zou je doen, gedaan hebben.
        Waar zou je nu voetballen of zou je voor een andere sport gekozen hebben?
        We zullen het nooit weten we zitten gewoon met een heel groot donkern gat en zullen het moeten doen met de herrinneringen van 11 jaar dat je onder ons bent geweest en daar moeten we ons maar zien te troosten.
        groetjes opa theo en oma toos.

        opa theo en oma toos -
        18 oktober 2011
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 60   |   niet OK
        Ik mis je heel erg!!
        Ik denk elke dag aan je ook al is het al 5 jaar geleden!!
        xxxxxx Naomi

        Naomi -
        13 januari 2011
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 59   |   niet OK
        5 jaar vandaag pffff wat mis ik je nog joh!!
        Hou van je!!
        Dikke dikke kusssssss

        Ingeborg -
        13 januari 2011
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 58   |   niet OK
        Vandaag iets heel anders dan een hart. We hebben een enorme 5 gemaakt. Het staat heel mooi op je plekje, nu maar hopen dat het lang mooi blijft.
        dikke kusss

        Mama -
        13 januari 2011
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 57   |   niet OK
        Een mailtje wat mij is toegestuurd.

        Het woord verwerken klopt niet,
        dat is verkeerd gekozen.
        Je kind verliezen verwerk je niet,
        dat woord is "uit den boze.

        Alleen lotgenoten weten dat,
        zei snappen wat ik bedoel.
        Een "buitenstaander" kent het niet,
        dat pijnlijk,verslagen gevoel.

        Dat gevoel wat alles overheerst,
        zo leeg, zoveel pijn en zo bang.
        Dat verdriet blijft er steeds,
        ons hele leven lang.

        Natuurlijk komen er weer mooie dingen.
        De zon schijnt steeds voor iedereen.
        Maar telkens is het weer te merken,
        in je verdriet ben je toch alleen.

        "Ben je er al overheen?"
        "Heb je nu nog zoveel verdriet?"
        Luister goed "buitenstaander"
        Het "verwerken" kan gewoon niet.

        We hebben het niet over een auto,
        een boot, mooie kleding of
        onroerend goed.
        We hebben het over onze kinderen,
        ons eigen vlees en bloed.

        Mama -
        12 januari 2011

      Wat is uw herinnering?

      Deel ook uw herinnering