gedenkplaats van

Ria Olthof-Simons

15-06-194714-10-2000
      Het is inmiddels al meer dan 5 jaar geleden maar die ene dag in oktober zal ik nooit meer vergeten. De dag dat wij te horen kregen dat je niet meer geholpen kon worden en dus zou sterven. Mijn wereld storte in. Waarom? Waarom jij? Ik had nog zo veel te vragen. Ik had nog zo veel dingen met jou willen delen. Maar het was ons helaas niet gegund.
      Inmiddels zijn we dus meer dan 5 jaar verder en ik mis je nog steeds iedere dag. Het verdriet is niet minder geworden in die jaren. De leegte is er nog steeds. De vragen blijven onbeantwoord. Ik zal er mee moeten leren leven dat we nooit meer even gezellig kunnen kletsen.
      Maar toch heb ik wel een stukje houvast. Ik weet dat je ergens naar mij kijkt. Ergens wacht je op mij. En daar hou ik me aan vast.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 1   |   niet OK
        Hoi lieve mama,

        Inmiddels is het al meer dan 10 jaar geleden... Wat gaat de tijd toch ontzettend snel :( En wat is er in die 10 jaar ook veel gebeurd. Teveel om op te noemen eigenlijk. Maar hoeveel er ook verandert in mijn leventje en in de grote, boze uitenwereld, 1 ding zal nooit meer veranderen, ik zal je iedere dag blijven missen!!! Het verdriet is na al die jaren absoluut anders geworden. Maar de pijn in mijn hart is er nog steeds. Op sommige momenten misschien zelfs wel meer dan ooit. Juist nu mijn leventje zo'n chaos is heb ik je zo nodig... Even een woordje van troost van je horen. Even je schouder om op uit te huilen. Heel even bellen om je mening te vragen. Ik heb iedere dag nog momentjes waarop ik je mis...
        Misschien is dat maar goed ook! Want daardoor leef jij voort.

        Lieve mama, je blijft voor altijd bij me!!!

        esther esther - apeldoorn
        16 oktober 2010

      Wat is uw herinnering?

      Deel ook uw herinnering