gedenkplaats van

Riek Kunst-Strijk

28-12-192208-04-2005
      Mijn lieve moeder

      Op 8-04-2005 is mijn lieve moeder na een verblijf van 5 weken in het ziekenhuis,zonder iemand van haar familie,in het bijzijn van doktoren overleden. Ze was rustig ingeslapen is mij verteld en daar vertrouw ik dan maar op al was ik graag bij haar geweest op dat laatste moment. We hadden nooit verwacht, toen ze werd opgenomen voor een operatie i.v.m.een aansluiting voor de nierdialyse, dat ze het ziekenhuis niet meer levend uit zou komen. Maar eenmaal na de operatie bleek dat haar hart er heel slecht aan toe was en na een dotter behandeling waarbij zij 2x een hart stilstand had gehad en was gereanimeerd ging het bergafwaarts met haar. Vanaf dat moment kon ze ook niet meer praten door een slang die in haar keel zat. En ze wilde nog zoveel zeggen. Ik zei steeds onthoud het allemaal maar dan kun je het ons vertellen als de slang eruit is. Zover is het nooit gekomen. Ze was niet meer te redden. Ik ben nu 48 jaar maar ik voel me als een klein kind zonder mijn moeder. Wie moet me nu troosten, raad geven en moed inspreken als ik het niet meer zie zitten. Ik denk iedere dag aan mijn moeder en ik weet niet hoe ik de rest van mijn leven zonder haar verder moet. Al die tijden die nog komen, goede en slechte, vrolijke en verdrietige, ik zal ze niet meer kunnen delen met mijn moeder. Ik hoop dat de tijd de wond wat zal helen en dat ik aan mijn moeder kan terugdenken met een lach zonder meteen te moeten huilen want ik weet dat mijn moeder, die altijd zo vrolijk en optimistisch was dat gewild zou hebben. Ik moet sterk zijn voor mijn vader en mijn zoon want zij hebben me nodig.
      Ik hoop die kracht te krijgen.

      Marianne

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 10   |   niet OK
        Dag lieve oma, opa is zaterdag 1 november 2008 overleden. Ik hoop dat jullie elkaar inmiddels gevonden hebben.

        Richard -
        5 november 2008

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 9   |   niet OK
        Ik heb kaarsjes opgestoken Marianne, ik hoorde dat Arie je onverwachts is ontvallen. Wat vreselijk is dat. Ik wens je heel veel sterkte!
        Esmeralda, zus van Sandra.

        Esmeralda -
        28 augustus 2005

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 8   |   niet OK
        Lieve Mam

        Arie is dood.Ik heb hem gevonden in zijn huis op de grond samen met Richard. Hij is gestorven aan een hartaanval. Na jou ben ik nu dus ook mijn vriend kwijt. Het leven is hard voor me. Was jij hier nu maar om me te troosten want dat kon je zo goed.Ik voel me nu zo vreselijk alleen.Van de ene op de andere dag is hij uit mijn leven gerukt. We hadden nog zoveel fijne jaren kunnen hebben.Heb je hem al gezien en gevraagd waarom hij mij heeft achtergelaten. Nu rouw ik om 2 mensen waar ik veel van hield en die niet meer op deze aarde zijn. En dat binnen 5 maanden. Ik maak voor Arie later ook een in Memoriam. Eerst moet ik tot mezelf komen. Doe je hem de groeten van mij mam en zeg dat ik hem heel erg mis. Ik mis jou ook heel erg mam.


        Marianne

        marianne -
        27 augustus 2005

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 7   |   niet OK
        Lieve mam

        Het is nu 3 maanden geleden dat je bent overleden. Mijn leven gaat door maar is en zal nooit meer hetzelfde zijn zonder jou. Ik mis je zo erg. Kon ik nog maar even met je praten. De nachten zijn het moeilijkst. Ik moet dan steeds aan je denken. Ik voel me zo verdrietig.

        Je dochter Marianne

        marianne -
        8 juli 2005

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 6   |   niet OK
        Lieve Marianne,
        Ik kan me zo goed voorstellen hoe je je voelt. Het is voor jou zo kort geleden nog maar, je zit nog midden in je verdriet. Ik zeg niet dat dat overgaat. Zelf ben ik op een punt aangekomen dat ik mijn moeder (Maaike Teunissen) soms heel dichtbij me voel. Echt weg is ze nooit. Ik wens je heel veel sterkte de komende tijd en hoop dat jullie als gezin veel aan elkaar hebben, dat is zo belangrijk. En bedenk, zolang je aan ze denkt zijn ze niet echt weg. In jou leeft ze voort.
        Sterkte!
        Mieke Wagemaker

        mieke wagemaker -
        30 juni 2005

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 5   |   niet OK
        Bedankt Esmeralda voor je reactie. Soms heb ik mijn goede momenten maar soms heel onverwachts vliegt het verdriet mij naar de keel. Dan denk ik aan de tijd dat mijn moeder er nog was en besef ik dat mijn leven nooit meer hetzelfde zal zijn.Dan voel ik me zo alleen. Fijn dat jij Sandra nog hebt.

        marianne -
        29 juni 2005

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 4   |   niet OK
        Dank je Esmeralda voor je reactie. Heb jij soms zoveel kaarsjes aangestoken voor mijn moeder?
        Marianne

        Marianne Verbeek - amsterdam
        28 juni 2005

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 3   |   niet OK
        Ik was nog niet klaar maar ik dacht dat ik mijn definitieve reactie nog kon aanpassen. Hoe dan ook, misschien beeld ik me in dat ik soms haar aanwezigheid voel, maar het voelt in ieder geval wel goed. Nou, dat was het even voor nu.

        Richard -
        27 juni 2005

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 2   |   niet OK
        Wat mooi dat je dit hebt gemaakt zeg! Ik moet ook elke dag nog aan haar denken en eerlijk gezegd denk ik dat dat wel altijd zo zal blijven. Soms denk ik met een glimlach aan haar terug, maar meestal overheerst nog wel het verdriet dat ze er niet meer is. Wat ik maar niet kan begrijpen is dat een mens in zo'n korte tijd zoveel achteruit kan gaan met de dood tot gevolg. Van zo levenslustig tot... Elke keer als ik bij het graf sta heb ik nog moeite te geloven dat zij daaronder ligt. Ik heb nooit echt geloofd in een leven na de dood maar soms lijkt het toch of ik voel dat ze er is. Misschien is dat inbeelding, net zoals mensen die een been moeten missen dat soms nog maandenlang na de amputatie voelen 'zitten'.

        Richard -
        27 juni 2005

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 1   |   niet OK
        Marianne ik ben de zus van Sndra. Wil je condoleren met het verlies van je moeder. Wij weten maar al te goed wat dat inhoudt. Veel sterkte! Groet
        Esmeralda

        Esmeralda -
        27 juni 2005

        Deel deze pagina:

      Wat is uw herinnering?

      Deel ook uw herinnering