gedenkplaats van

Rob Jansen

03-04-196313-12-2013
      In de bloei van zijn leven en met pijn in ons hart hebben wij geheel onverwacht afscheid moeten nemen van onze lieve zoon, broer, zwager en oom Rob Jansen.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • 2013
        Tekst toespraak op de crematie door Emile van Schmaalen (Pearle Benelux)
        reactie 10   |   niet OK
        In memoriam Rob Jansen
        Afgelopen maandag kregen wij het verschrikkelijke bericht dat Rob plotseling was overleden. Na het eerste ongeloof drong de werkelijkheid al snel door zeker na het telefoontje met Agnes, Rob?s zus, die wat meer informatie kon geven over de toedracht. Dan gaat het ineens heel snel, Rob?s directe collega?s moeten worden geïnformeerd - hoe zullen die reageren? Gelukkig kan alles snel geregeld worden eerste reactie is ongeloof natuurlijk en ook heeft iedereen zo zijn eigen gedachte bij zo?n gebeurtenis. Daarna de rest van de afdeling, en tenslotte de hele organisatie. Hier overal dezelfde reactie, ongeloof en onbegrip vanwege het vroege heengaan van Rob.
        Rob kwam een kleine 3 jaar geleden op tijdelijke basis bij Pearle werken in verband met een project. Rob was een stille, wat teruggetrokken man die zijn werk in stilte deed. Type ?achter de schermen? die ook kan genieten als hij niet in de schijnwerpers staat. Ook wel een Nerd zoals zijn zus hem ook noemde, geboeid door techniek en met een drive om zaken zelfstandig te doorgronden. Achter die stille man ging wel een heel secure werker schuil, die goed werk leverde, aandacht had voor de details, maar vooral ook zijn hart op de juiste plaats had zitten. Dit alles resulterend in actief meedenken en altijd bereid iets extra?s te doen. Dat viel ook de projectleider op, en die heeft er ons ook diverse keren op gewezen dat Rob zulk goed werk leverde. Toen dit project eindigde bleef Rob dan ook bij Pearle en ging onder leiding van een collega werken aan onze bedrijfssoftware.
        Rob werd hierna ingezet op grotere en langlopende projecten, maar bleef kort van stof. In de voortgang overleggen met het team herinnert iedereen zich ook de reacties van Rob als we vroegen waar hij mee bezig was op dat moment, steevast klonk dan: ?Logging en Monitoring? ???.. En hoe loopt dat? Goed ----- Grote glimlach. Dat ging soms weken zo door, maar denk niet dat hij niet hard doorging, want na verloop van tijd kwam Rob plotseling het de eveneens wat korte melding ?het is klaar wat moet ik gaan doen?. Zijn luide stem compenseerde hij met een heel stille benadering, als Rob iets echts belangrijks had te melden dan stond hij ineens naast je bureau, hij wilde je dan niet storen maar stond dan soms een minuut te wachten. Ik zei dan altijd: ?Hee Rob, trek me er gerust even aan mijn haren bij als je iets wil melden?. Waarop Rob met een grote ondeugende glimlach antwoorde: ?welke haren?. ?. Ja daar had hij wel een punt!
        Dat was één kan van Rob, maar Rob had ook een gepassioneerde kant. Natuurlijk zijn passie voor techniek, en computers in het bijzonder, maar ook voetbal was een passie. Maandagochtend was steevast Rob?s stem te horen over de afdeling waarin het onderwerp ook altijd voetbal was en Rob weer eens van repliek moest dienen met alle kwaliteiten die zijn cluppie tegenover al dat Amsterdamse geweld in stelling kon brengen. Ontspannen kon Rob ook, Rob ging regelmatig op vakantie en dan liefst naar buitenlandse hoofdsteden. Hij genoot ook van zijn sjekkie, wie bij Pearle kende niet zijn wat sloffige gang naar het rookhok?
        Zijn meest recente project is de pin-koppeling voor onze vestigingsprogrammatuur. Vanwege een nieuwe standaard moest daar onze software op aangepast worden. Weer zo?n complex en langlopend project waar Rob graag aan ging werken ook omdat hij dan meer met de gebruikers te maken zou krijgen hetgeen hij toch wel graag wilde. Sluitstuk hiervan was de certificering van de software, die dankzij Rob?s software voor het eerst in de historie van Pearle nu in één keer en zonder herkeuring werd gehaald.
        Als straks alle stof weer is neergedaald blijven alleen de herinneringen. Bij ons zal Rob echter niet
        snel vergeten worden, zijn naam staat in heel wat programma?s en ook moeten we voort met de Pin software die Rob heeft gemaakt. Wij zullen een manier vinden om Rob?s geest hierin te laten doorleven daar ben ik van overtuigd. En verder blijven natuurlijk de goede herinneringen. Rob we zullen je missen!!

        Agnes Jansen -
        5 februari 2014
      • Dire Straits - Ticket to heaven
        reactie 9   |   niet OK

        Het laatste liedje gespeeld op de crematie van Rob. Hij was ook een groot fan van Dire Straits.

        Agnes Jansen -
        5 februari 2014
      • Bruce Springsteen - The River
        reactie 8   |   niet OK

        Het 3e liedje gespeeld op de crematie van Rob, 1 van zijn lievelingsartiesten

        Agnes Jansen -
        5 februari 2014
      • Level 42 Love Games
        reactie 7   |   niet OK

        Het 2e liedje gespeeld op de crematie van Rob. Zijn lievelingsliedje!

        Agnes Jansen -
        5 februari 2014
      • Het 1e liedje op de crematie van Rob U2-with Or Without You
        reactie 6   |   niet OK

        Rob was een liefhebber van de muziek van U2

        Agnes Jansen -
        5 februari 2014
      • 1989
        Kerst vieren bij Agnes
        reactie 5   |   niet OK

        Gezellig Kerst vieren bij Agnes, Rob had een goede band met zijn zus.


        Diny Burghout- Pol - Apeldoorn
        2 januari 2014
      • 2013
        Rob's 50 jarige verjaardagsfeestje
        reactie 4   |   niet OK

        Bij Tapasia te Ede vierde Rob zijn 50e verjaardag volgens het concept" All you can eat. We moesten zelf de bestellingen doen met een I-pad. Helemaal in Rob's stijl. Het eten was echt heel lekker en het was heel gezellig. Dank je wel lieve Rob, dit etentje met ons allen samen zullen we nooit meer vergeten en zal altijd als heel speciaal in onze herinnering blijven.
        Agnes.


        Agnes Jansen -
        27 december 2013
      • 2013
        Een ruwe diamant
        reactie 3   |   niet OK
        Beste dierbaren van Rob,
        Dit schrijven is niet alleen een herinnering uit het verleden. Het is ook een bericht m.b.t. het heden. Tijdens de bloemlezing van Robs leven, vanmiddag zo mooi uitgesproken door zijn zus, vielen voor mij een aantal puzzelstukjes op hun plaats. Zo snapte ik, door de beeldkracht van een schaterlachende Rob, als kleuter op de stofzuiger van zijn moeder, en een doorzettende Rob, als winnend zwemfinalist tijdens de Overijsselse kampioenschappen, opeens zijn onbevangenheid, gedrevenheid en het aanstekelijke enthousiasme dat hij ten toon spreidde tijdens de Rugby clinic die we met de IT afdelingen hadden eerder dit jaar. Zijn lange zware (deels onbegrepen ?) reis van LOM-school tot uitmuntend analytisch programmeur. Dyslectisch of Geniaal ? Vaak is het lastig te duiden of vindt de "buitenwereld" het onvoldoende de moeite waard om werkelijk te leren begrijpen omdat daar eerst de nodige oprechte aandacht in geïnvesteerd moet worden. Voor velen was Rob de man die ze zagen; niet de man die hij was. Hetzelfde geldt in zekere zin voor zijn werk. Zoals door Emile verwoord heeft Rob pin-software opgeleverd waar miljoenen van onze klanten de komende jaren gebruik van zullen maken. Ik denk dat we allemaal weten dat, technisch gezien, alle transacties zullen slagen. Dat Rob het heeft gemaakt is voor velen niet zichtbaar. Ik kan u verzekeren dat zij die in staat zijn geweest of ervoor kozen "de condenslaag van het glas af te poetsen" om naar binnen te kijken zagen wat jullie allang wisten; een goede, oprechte man met een heel bijzonder levensverhaal. Ik heb het onnoemelijke geluk gehad een roker te zijn (!) en heb Rob zo, in zijn jaren bij Pearle, beter leren kennen "dan alleen van buiten". Al direct na het eerste gesprek schaamde ik me ervoor dat ik niet eerder bij hem "naar binnen had gekeken".
        Hoewel ik niet kan beginnen te vermoeden welk verlies Rob in uw leven achterlaat vind ik dat u moet weten dat velen hem bij Pearle zeer zullen missen. Ja, wij hebben Rob in vaste dienst genomen; maar Rob (en u hopelijk ook) wist, net als ik nu, dat, zoals zo vaak in zijn leven, de andere kant van de medaille de waarheid bevatte. Het waren wij die trots en nederig moesten zijn dat Rob ons verkoos om bij te werken. In Soesterberg hebben de vlaggen van al onze ketens de hele week half stok gehangen. Volgende week is alles weer gewoon. Zullen we Robs werkplek gaan opruimen en op zoek gaan naar een opvolger. Een ding weet ik zeker: een diamant ruwer dan Rob zullen we niet vinden. Nogmaals dank ik u dat u vandaag voor velen van zijn collegae de puzzel compleet heeft gemaakt. Of eigenlijk: Robs steen heeft gepolijst en in al zijn glorie heeft laten schijnen. Ik wens u veel sterkte.
        Erik Botter
        Directie Pearle Benelux

        Erik Botter - Zeewolde
        20 december 2013
      • 2013
        Tekst toespraak voor Rob tijdens de crematie door Agnes Jansen
        reactie 2   |   niet OK
        Lieve Rob, op die vrijdag de 13e december werd je tot mijn grote verdriet getroffen door een hartstilstand. En moesten we al op 50 jarige leeftijd, nog in de bloei van je leven, afscheid van je nemen. We hadden afgesproken dat wij, Tom en ik en ma afgelopen zaterdag gezellig met jou naar de kerstmarkt in M?nster of Oberhausen zouden gaan.

        Rob is geboren en getogen in Hengelo (O).

        Als peutertje van 3 vond hij het geweldig om steeds bovenop de stofzuiger te gaan zitten als ma ging stofzuigen. Hij had dan de grootste schik en ging zo de hele kamer door.

        Tijdens zijn lagere schooltijd moest hij naar de Lomschool omdat hij moeilijk kon leren zo dacht men. Daarna ging hij naar de LEAO, vervolgens naar de MEAO en daarna ging hij zich specialiseren in de automatisering en volgde opleidingen als programmeur en systeembeheerder. Zijn kennis op dit vakgebied was groot (op HBO niveau) en ook kende hij vele computertalen. Nu weten we dat Rob helemaal niet slecht kon leren, maar slechts dyslectisch, leesblind was. Het is dus buitengewoon knap hoe Rob zich heeft ontwikkeld in de loop der jaren en een doorzetter was.

        Rob was heel aardig, lief, goudeerlijk en betrouwbaar. Wel had hij moeite om contact te maken met anderen en het uiten van zijn gevoelens. Ook was hij op een positieve manier eigenwijs. Hij deed precies waar hij zin in had en wat hij niet interessant vond, daar besteedde hij ook geen aandacht aan. Hij had ook een groot hart voor zijn medemens. Gaf elke maand veel aan goede doelen, vooral op het gebied van gezondheid. Je deed nooit tevergeefs een beroep op Rob als je hem om hulp vroeg vooral bij computerproblemen. Maar ook bij praktische dingen stond hij altijd voor je klaar zoals bij een verbouwing of verhuizing.


        Rob wist alles van computers als programmeur, systeembeheerder en analist. Dat was zijn grote passie. Computerproblemen opsporen en oplossen, daarin was hij een kei. Hij begon als programmeur bij Victron in Hengelo en daarna werkte hij bij diverse bedrijven in het hele land. Tot zijn verdriet ook bij 3 bedrijven die failliet gingen en hij noodgedwongen ontslag kreeg. Volgens het hoofd IT van Ginaf Trucks uit Veenendaal kon Rob veel meer dan een gewone IT-er zo heb ik gisteren mogen vernemen. Hij doorzag binnen enkele seconden logistieke systemen en processen en kon daardoor gebruikersvriendelijke computerprogramma?s schrijven. Daar merken ze tot de dag van vandaag, nog de positieve effecten van het werk van Rob.
        Zelf heb ik 26 jaar bij een bouwbedrijf gewerkt en heeft hij voor dit bedrijf een project-administratie-programma op maat geschreven dat 10 jaar tot volle tevredenheid heeft gedraaid. De laatste jaren werkte hij op het hoofdkantoor van Pearl Benelux in Soesterberg waar hij ondanks de crisis toch een vaste baan kreeg.

        Rob was een echte computer-nerd. Een verstrooide professor zeiden we wel eens. Had ook altijd de nieuwste digitale snufjes als I-pad, smartphone,
        e-reader enz.
        Het huishouden en alles wat daarbij kwam kijken interesseerde hem weinig. Hij had hier ook hulp bij nodig om dit goed op orde te krijgen. Wassen en strijken vond hij ook maar niks. Bij voorkeur kocht hij steeds nieuwe kleren die hij dan maar 1 keer droeg. Zo vonden wij soms een stapel nieuwe overhemden nog nieuw in de verpakking in de kast liggen.

        Hij verzorgde zichzelf ook niet altijd even goed, dat vond hij minder belangrijk. Rookte als een ketter, waar hij niet mee wilde stoppen. Maar de laatste jaren lette hij steeds beter op zijn voeding.

        Rob had ook nog andere hobby?s:
        Zo deed hij in zijn jeugd aan wedstrijdzwemmen en net als ik zijn zus stond hij elke dag om 5.00 uur op om ruim een uur te gaan trainen bij ZPA in Almelo. Zijn moeder smeerde dan elke dag het brood voor ons en riep Rob dan meerdere keren wakker, want vroeg opstaan was niet bepaald zijn ding. Helaas een Jansenkwaaltje. En 's avonds weer een uur trainen na schooltijd. Pa bracht ons dan altijd 2x per dag met de auto naar Almelo 15 km verderop. Ook best een opgave.

        Rob is met zwemmen onder andere Overijssels kampioen geworden in zijn leeftijdscategorie en ook heeft hij meegedaan aan de Nederlandse kampioenschappen.
        Eén wedstrijd waarin hij Overijssels kampioen werd op de 800 m vrije slag zullen we nooit vergeten! Hij heeft toen alle dames doen opstaan toen de omroeper wist te vertellen dat hij inmiddels zijn zwemrace in zijn nakie aan het zwemmen was omdat hij zijn zwembroek onderweg had verloren! Het was voor hem geen belemmering geweest om de strijd op te geven. Had hij dat niet gedaan dan had hij niet gewonnen!


        Dat hij goed kon zwemmen kwam hem 1x heel erg van pas toen hij als 11 jarig jongetje maar liefst 4 meter naar beneden viel bij de sluisdeuren bij het kanaal in Hengelo omdat de rand erg glad was. Hij was daar samen met zijn broer Erwin en nog wat buurjongetjes. Rob moest wel 50 meter verderop zwemmen naar lager water. Hij kon krachtig genoeg zwemmen om de zuigende werking van het water tussen de openstaande sluisdeuren te kunnen trotseren met kleren aan. Hij kon pas op de kant klimmen nadat hij zijn laarzen uit had gedaan, want die waren helemaal volgelopen en trokken hem naar beneden.

        Schaken kon hij ook goed en won eens een simultaanwedstrijd op de MEAO-school zelfs van Nederlands kampioen schaken destijds Jan Timman.

        De laatste jaren deed hij aan fitness, fietste graag en wandelde elke dag een half uur.

        Verder keek hij graag thuis naar films die hij eerst had gedownload via internet.

        Ook was hij een groot en enthousiast voetbalfan, Hij volgde alle grote wedstrijden op TV vooral van FC Twente. Volgde hiervan de app. Pieter van de Hoogeband volgde hij ook met het zwemmen en tevens het schaatsen en darten met alle moderne communicatiemiddelen van tegenwoordig.

        Rob deed graag aan stedenreizen. Zijn laatste trip was naar Wenen deze zomer, eerder was hij in Rome, Berlijn, Milaan, Londen, Parijs. Ook heeft hij een grote rondreis een keer gemaakt door Amerika samen met zijn wijlen oom Bennie. Hier heeft hij erg van genoten en samen hebben ze veel plezier gehad.

        Als tiener werd hij eens als enige eruit gepikt door de politie toen hij samen met zijn broer en groepje vrienden gingen brommer rijden. Rob reed het hardst omdat de anderen zich inhielden. Jammer genoeg zag Rob de politie niet aankomen ondanks de wijzende gebaren van zijn vrienden. Zo kwam het dat alleen de brommer van Rob op de rollerbank werd gezet, toch was zijn brommer als enige van het groepje niet opgevoerd. Wel kreeg hij een dikke bekeuring voor te hard rijden. De anderen bleef dit lot bespaard, want zij konden in tussentijd gauw hun het aantal cc's naar beneden draaien!

        Rob vierde niet altijd zijn verjaardag, maar als hij het deed koos hij altijd bijzondere en goede restaurants uit. Of organiseerde een leuk dagje uit, zoals naar Giethoorn . Hoewel hij in Hoogland bij Amersfoort woonde vierde hij zijn laatste verjaardag in Ede bij all you can eat, waar je alles zelf moest bestellen via een I-pad. Echt iets voor Rob.

        Oud en nieuw vierde hij meestal bij ons thuis en Rob zorgde dan steevast voor goede champagne en Tom voor het vuurwerk en dan gourmetten we samen en dat was altijd gezellig.


        Lieve Rob ik heb een groot respect voor je hoe je was als mens en wat je allemaal kon en hebt bereikt ondanks veel tegenwind. Heel veel dank voor alles wat je voor mij hebt betekend en samen hebben gedaan en van je heb mogen leren. Ik zal je missen en de leegte is groot.

        Voor mij is het 100% zeker dat onze ziel verder leeft na dit leven in een andere dimensie. Je slechts je levensjasje hebt uitgetrokken. Dit geeft mij kracht. Je bent dus nog gewoon onder ons en het afscheid is niet voor altijd, maar slechts tijdelijk.

        Van harte wens ik jou veel liefde, licht, geluk en wijsheid toe op jouw verdere levensreis.

        Veel liefs,

        Agnes, je zus.














        Agnes Jansen -
        20 december 2013
      • 2013
        Rob met Abraham
        reactie 1   |   niet OK

        Rob op zijn 50e verjaardag!


        Agnes Jansen - Deventer
        19 december 2013

      Wat is uw herinnering?

      Deel ook uw herinnering