gedenkplaats van

Robert-Jan Kanstein

05-12-196118-10-2015

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • 55
        reactie 100   |   niet OK
        Jouw "verjaardag" is inmiddels weer voorbij. Je zou 55 jaar zijn geworden grote vriend. Ik mis je nog steeds.

        Rob Remmerswaal - Wezup
        6 december 2016

        Deel deze pagina:

      • Na ee jaar.
        reactie 99   |   niet OK
        Een jaar geleden. Ik mis je nog steeds grote vriend !!

        Rob Remmerswaal - Wezup
        18 oktober 2016

        Deel deze pagina:

      • Joe Bonamassa: Asking around for you
        reactie 98   |   niet OK

        "Asking Around For You"

        If i get to heaven
        the first thing I'll do
        before I meet my maker
        I'm gonna ask around for you

        all of heaven gotta know
        your beauty ever true
        I'll tap an angel on the shoulder
        and I'll be asking around for you

        I'm sure you've found a place up there
        where we all can sit and talk a while
        play some cards and drink black coffee
        How I'd love to see you smile

        If I get to heaven
        and I'm praying that I do
        I'll be the first thing I do
        I'll tap an angel on the shoulder
        and I'll be asking around for you

        I'm sure you found a place up there
        where we all can sit and talk a while
        play some cards and drink black coffee
        I'd love to see you smile

        If I get to heaven now
        oh I'm praying that I do
        I'll be the first thing I do
        I'll tap an angel on the shoulder
        and I'll be asking around for you
        I'll tap an angel on the shoulder
        and I'll be asking around for you

        Rob Remmerswaal - Wezup
        26 december 2015

        Deel deze pagina:

      • Mijn speech bij de crematie van RJ op 24 oktober 2015
        reactie 97   |   niet OK
        Er zijn hier waarschijnlijk weinig mensen aanwezig die Robert-Jan, RJ, kennen onder zijn bijnaam Joppie-Jan. Een jaar of 35 geleden leerde ik RJ kennen bij gemeenschappelijke vrienden die wij toen hadden. RJ was nog een beetje wilde, springerige jongen van een jaar of 18 met een bos donkere krullen. Onze toenmalige vrienden hadden een dochtertje dat al vroeg kon praten. De naam Robert-Jan was voor haar nogal lastig en daar maakte zij steevast Joppie-Jan van.

        Wij kwamen elkaar daar regelmatig tegen en na verloop van tijd werden Joppie-Jan en ik ook vrienden van elkaar. We hebben een hoop leuke dingen met elkaar meegemaakt en deelden onze liefde voor muziek, Monty Python, John Cleese, Freek de Jonge, van Kooten en de Bie en later ook Jiskefet.

        Met RJ heb ik altijd vreselijk gelachten om scenes van Koot en Bie en Jiskefet. Op de gekste momenten kwam er wel ergens in onze gesprekken een stuk tekst uit een van die scenes voor met flinke lachbuien als gevolg.

        Via RJ leerde ik de jazzmuziek waarderen en toen we een keer naar een concert van de Yellowjackets gingen in de Boerderij in Zoetermeer vroeg hij me of ik zin had om backstage te gaan. Ik zei dat hem dat niet zou lukken. Maar 5 minuten later waren we backstage en riep Jimmy Haslip, de bassist: “Hi Robert-Jan, how are you?”. Hij bleek deze musici persoonlijk te kennen van zijn werk bij North Sea Jazz. Niet alleen deze musici overigens. Maar dat werd me later steeds duidelijker.

        Zo ontstond ook de grap dat hij nog eens de tourmanager van de Paus zou zijn. Die lange gozer met die headset op zou door iedereen wel worden herkend maar wie zou toch die kerel in dat witte gewaad zijn?

        Het werk met artiesten en achter de schermen bij TV heeft hij heel lang naast zijn gewone werk in de logistiek gedaan. Een jaar of 8 geleden had hij van dat laatste meer dan genoeg en zat hij net als ik toen, niet echt lekker in zijn vel. Elke week gingen we een dag samen op stap en deden dan steeds een andere Nederlandse stad aan. Al lopende door de stad bespraken we van alles en gaven we elkaar advies waar mogelijk en nodig. Samen hebben we zo ook heel wat wereldproblemen opgelost.

        Bij de lunch keurden we steevast de garnalenkroketten in een van de lokale restaurants of grand cafés. Als Bourgondiër moest daar uiteraard wel een goed glas droge witte wijn bij.

        Op die manier hebben we een soort vergelijkend warenonderzoek uitgevoerd naar de kwaliteit van de garnalenkroketten in Nederland. We hadden er toen eigenlijk een road-movie van moeten maken.

        Al lopende en pratende heeft RJ uiteindelijk besloten dat hij zou stoppen met zijn logistieke werk en zich fulltime zou gaan richten op datgene dat hij echt wilde; werken met en voor artiesten en achter de schermen bij de TV. Hij schreef zich in bij de Kamer van Koophandel onder de bedrijfsnaam OFS en vanaf het begin voelde hij zich als een vis in het water. Hard werken op soms onmogelijke tijdstippen maar daar was hij echt gelukkig. Hij vertelde me vaak en altijd met erg veel enthousiasme, respect en humor over zijn belevenissen in die voor mij minder bekende wereld.

        Carla en ik zijn zo’n jaar of 7 geleden van het westen van het land verhuisd naar het platteland van Drenthe. Als RJ in een van de theaters in het Noorden van het land was met Alain of met Waylon, stonden wij steevast op de gastenlijst. Voor de show elkaar even huggen en snel even bijpraten. Tijdens de show even wat berichten via de telefoon uitwisselen en na de show elkaar nog snel even zien. Waardevolle momenten met mijn grote altijd positieve vriend.

        Toen hij ziek werd bleef hij zijn humor en positiviteit gelukkig behouden. Ik heb deze week alle WhatsApp berichten nog eens zitten lezen die we het afgelopen jaar hebben uitgewisseld. Als het praten door zijn benauwdheid erg moeilijk was, deden we het namelijk via WhatsApp: kleppen of appen dus.

        Ook in die berichten springt de humor er steeds weer uit. Hoe moeilijk hij het soms ook had. Regelmatig schoot ik in de lach bij het nalezen van de berichten. Zeker bij het smoorkussen om een snurkende kamergenoot uit zijn lijden te verlossen of bij de Botta; een urinaal die is gemaakt met een 3D printer. RJ was gevraagd om mee te werken aan het testen van de Botta die we daarna nogal voor de hand liggend de Pik Botha hebben genoemd.

        RJ zou eigenlijk vorige week vrijdag voor ruim een week bij ons in Drenthe komen. Ik zou hem in Pijnacker ophalen en RJ had zelf al geregeld dat er een zuurstofmachine bij ons thuis zou worden geïnstalleerd. We hadden nog wat plannen gemaakt voor die week.

        Een paar keer lekker garnalenkroketten eten met een goed glas Chardonnay erbij en in ieder geval een keer met de auto naar Havelte om het huis te zien waar hij als kind een aantal keer op vakantie was geweest. We keken er allebei erg naar uit maar het is helaas door de laatste ziekenhuisopname niet meer gelukt.

        Vorige week was ik een aantal dagen in het westen om zoveel mogelijk bij RJ te kunnen zijn. Het klimaat in de eenpersoonskamer waar hij lag was ronduit slecht. De airco functioneerde voor geen meter. Er was al een man van de technisch dienst geweest die er naar gekeken had maar het probleem niet op kon lossen.

        Op vrijdagmiddag kwamen er twee mannen van de technische dienst en er ontstond een Jiskefet achtige situatie in zijn kamer. Toen ze weg waren zei ik dat tegen RJ. Hoe moest er om lachen en zei met de stem van Herman Koch: ’14 bruine vogels’. Ik moest uiteraard lachen en zei: ‘De fret heet Anton’. RJ moest daar weer om lachen en zo wil ik hem het liefst herinneren. We spraken af dat ik maandag weer voor een paar dagen zou komen.

        Zaterdags is Carla gelukkig nog bij hem geweest en op zondag heeft ze een brief aan RJ geschreven die ik hem ’s maandags zou geven. Dat kon helaas niet meer.

        In die brief verwijst Carla naar een nummer van Joe Bonamassa: “Asking around for you” van het album “You and me”.

        Carla en ik zijn niet gelovig. RJ was dat ook niet. Wij zien de tekst van het nummer dan ook symbolisch maar ik kan me voorstellen dat gelovige mensen er wellicht kracht uit putten. We gaan zo naar het nummer luisteren in een bijzondere uitvoering tijdens een live concert in The Royal Albert Hall in Londen. Een prachtig nummer maar let vooral op de tekst.

        Frederieke, lieve schat, bedankt voor alles wat jij voor RJ hebt gedaan en voor hem hebt betekend. Ik weet hoe trots hij op je was en hoe belangrijk jij voor hem bent geweest. Zonder jou had hij het het afgelopen jaar niet gered.

        RJ, grote vriend van me, ik mis je en de pijn is hevig. De rest van mijn leven zal ik bij het eten van elke garnalenkroket aan jou denken. Bedankt voor de fijne, bijzondere en langdurige vriendschap die we hadden. Jij noemde het een onvoorwaardelijke vriendschap. En dat was het: een onvoorwaardelijke vriendschap. Rust zacht lieve grote vriend.

        Rob Remmerswaal - Wezup
        26 december 2015

        Deel deze pagina:

      • Amarens van Meerlo
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Amarens van Meerlo - feanwâlden
        25 december 2015
        reactie 96
      • Ongeloof
        reactie 95   |   niet OK
        Door mijn afwezigheid op de studiovloeren van de afgelopen twee jaar, heeft het bericht van jouw overlijden mij pas veel te laat bereikt.
        Slechts ongeloof rest mij.
        Er waren twee mensen die ik "Grote Beer" noemde...
        Door jou werd die naam altijd met een brede glimlach beantwoord, wanneer ik hem uitsprak.
        We kenden elkaar misschien nauwelijks, maar jouw voorkomen en professionaliteit zullen mij bijblijven. Bedankt voor alles!

        A. B. - Haarlem
        20 november 2015

        Deel deze pagina:

      • ............en toen was het stil............
        reactie 94   |   niet OK
        .......en toen was het stil……
        Lieve Robert-Jan……….mijn hart doet pijn, enorm veel pijn van verdriet omdat ik je los heb moeten laten. Ik koester de herinnering aan jou, een mooi mens, een dierbare lieve vriend. Onze onvoorwaardelijke vriendschap, ‘recht uit het hart’ zoals je dat op de dag voordat je stierf nog zo krachtig tegen me zei……het stil kunnen zijn met elkaar en de humor die we tot op het laatst nog met elkaar hebben gehad.

        Ik had je nog zoveel jaren gegund, samen met Frederieke ‘jouw engel’ zoals je dat zei en met Iza en Sander jouw kinderen waar je altijd liefdevol over sprak……Ik heb het je zo gegund dat je weer gezond zou zijn.

        Lieverd ik heb geen flauw idee of er na dit leven nog iets is maar als er een soort van ‘hemel’ is dan krijg jij een plekje op de eerste ster….en als ik later ‘boven’ kom dan ga ik naar je op zoek, dat beloof ik je…..
        Joe Bonamassa heeft tijdens een optreden in de Royal Albert Hall een nummer gespeeld waarin dat heel mooi wordt bezongen en dat geef ik je ‘recht uit mijn hart’ aan je mee………

        Titel: Asking around for you
        If I get to heaven
        The first thing I'll do
        Before I met my maker
        I'm gonna ask around for you

        All of heaven ‘s gotta know
        The beauty of the truth
        I'll tap an angel on the shoulder
        And I'll be asking around for you

        I'm sure you’ll find a place up there
        Where we all can sit and talk a while
        Play some cards and drink black coffee
        How I'd love to see you smile

        If I get to heaven now,
        oh I'm praying that I do
        I'll be the first thing I do
        I'll tap an angel on the shoulder
        And I'll be asking around for you
        *********
        Alles wat we met elkaar in meer dan 30 jaar vriendschap hebben gedeeld zit voor altijd in mijn hart gesloten………rust zacht lieverd.
        Liefs Carla Remmerswaal

        Carla Remmerswaal - Wezup
        15 november 2015

        Deel deze pagina:

      • Wat een groot verlies
        reactie 93   |   niet OK
        Beste Isa, Sander, familie en vrienden,

        Wat een verlies. Heel veel sterkte. We hebben 15 jaar naast jullie gewoond. Een behulpzame en gezellige buurman, die gek was op zijn kinderen, zo zullen we hem blijven herinneren!

        Danielle Brus - Pijnacker
        1 november 2015

        Deel deze pagina:

      • 1978
        Geschokt
        reactie 92   |   niet OK
        Ik kwam als coach bij de Guards junioren in een gespreid bedje. Erg goede basketballers, maar ook wat mensen met een gebruiksaanwijzing.
        Robert Jan was er een van. Heb geprobeerd hem zowel in als buiten het veld op weg te helpen.
        Helaas zijn we elkaar, hoe dicht we ook bij elkaar wonen uit het oog verloren ergens in de jaren 90.
        Ik wens zijn naasten en alle goede vrienden sterkte met dit grote verlies.

        Jan Kattevilder - Berkel en Rodenrijs/Brussel
        30 oktober 2015

        Deel deze pagina:

      • Dankjewel RJ!
        reactie 91   |   niet OK
        Een aantal jaar geleden heb ik Robert-Jan leren kennen op het AJOC Festival. Als programmeur had ik Waylon en Alain Clark geboekt en zo'n twee weken voor het festival nam hij als tourmanager contact op, om de gegevens door te spreken en de laatste puntjes op de i te zetten. RJ was duidelijk in zijn communicatie en dat vond ik altijd heel prettig werken.

        Naast het AJOC Festival wilde ik verder in het vak en zodoende belde RJ op 13 juli 2012 (na een tip van Ger de Wit om aan mij te denken) of ik de artiestenbegeleiding op RTL Viert de Zomer Concert 2012 wilde doen. Ik was door het dolle met dit telefoontje en er volgde gelijk ook een leuke mail van RJ: "Hoi Mandy, Fijn dat je 25 augustus kan. Dat wordt een leuke dag! Wel erg druk maar heel gezellig. Maar met jou ervaring op AJOC komt dat wel goed! Zodra ik meer info heb dan laat ik je het weten! Met vriendelijke groeten, Robert-Jan Kanstein"
        7 dagen na dit telefoontje en mailtje schreef ik mezelf in bij de KvK en is dankzij de inzet van Ger de Wit en Robert-Jan, Mandy Stam Productions ontstaan. Hier ben ik beide heren enorm dankbaar voor! RJ heeft mij geholpen van mijn hobby, mijn werk te maken en het zelfvertrouwen dat ik goed ben in wat ik doe. Lieve Robert-Jan dankjewel en ik zal je levend houden in mijn herinneringen!

        Lieve Frederieke, Iza, Sander en nabestaande het komende jaar zal voor jullie alles de eerste keer zonder Robert-Jan zijn en ook daarna zullen er heel vaak momenten zijn dat jullie hem enorm missen, maar ook momenten dat jullie om hem lachen, mooie gebeurtenissen die jullie met hem meegemaakt hebben ophalen en met vrienden en familie zijn karakter en persoonlijkheid herinneren. Afgelopen zaterdag was een prachtig afscheid en ik wens jullie heel veel sterkte...




        Mandy Stam - Amersfoort
        26 oktober 2015

        Deel deze pagina:

      Wat is uw herinnering?

      Deel ook uw herinnering