gedenkplaats van

Ron Blokzijl

30-10-196708-01-2018
      Dit is een algemene kennisgeving om u op de hoogte te brengen van dit verlies. U kunt dit bericht delen met andere bekenden. Naast informatie rondom het afscheid kunt u hier ook zelf reageren. Uw herinnering, reactie of condoleance wordt zeer op prijs gesteld.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Jaar van het licht
        reactie 48   |   niet OK
        Lieve Ron,
        Het was gisteren een half jaar geleden dat je besloot weg te gaan en nooit meer terug te komen. Alweer een half jaar geleden, nog maar een half jaar geleden.
        Je nam twee keer afscheid van me en maakte een verwarde en onrustige indruk. Toen ik je aantrof straalde je rust uit.
        En ook nu gaan we ervan uit dat je verlost bent van je somberheid, je angst en je spanning.
        En zo is het goed Ron. We gunnen jou je rust.
        Het is niet altijd makkelijk om 'alleen' door te gaan. Maar samen met de kinderen ben ik niet alleen. We zijn een hecht team geworden. We hebben lol samen, we ontdekken nieuwe krachten en slaan ons door moeilijke momenten heen wanneer het gemis zo groot is.
        Ieder op zijn of haar manier met een lach en een traan. Wat een sterke kinderen zijn het!
        Je hebt ons perspectief gegeven, in dit jaar van het licht. We wenden ons naar de zon die veelvuldig schijnt, ons verlicht en verwarmt want nooit meer zal het zo donker en koud worden als in 2017. Alles gaat voorbij, zelfs de langste nacht waarin de maan zich verstopt heeft.
        We denken terug aan de tijd voordat je ziek werd en koesteren allen de mooie herinneringen waarvan er steeds andere naar boven komen.
        Ik ben je dankbaar voor onze prachtige kinderen die we samen hebben gekregen en voor alles wat je achter gelaten hebt.
        Je voelt altijd dicht bij ons, als een beschermengel om ons heen.
        Liefde houdt niet op waar het leven eindigt, tot in de eeuwigheid.

        Lieve Ron, ons leven zal nooit meer hetzelfde zijn maar het is het waard om geleefd te worden.
        Liefs, Agnes.

        Agnes Mulder - Assen
        8 juli 2018

        Deel deze pagina:

      • TT 2018
        reactie 47   |   niet OK
        TT...…. normaal gesproken dé dagen van het jaar waar we het maanden van tevoren over konden hebben. Dit jaar voor het eerst zonder jou. De voorpret was al helemaal anders. Of anders gesteld, vrijwel afwezig. Wanneer komen jullie, welke camping gaan jullie staan, wie gaat er wel en niet de stad in. Dit jaar allemaal zaken die niet meer met je besproken konden worden. En die het gemis aan je nog extra benadrukt hebben. We hebben het elke dag over je gehad. En hebben je allemaal zonder uitzondering wel zeker 20 keer gezien in het publiek. Net zo'n lichaamshouding of net zo'n loopje, of net zo van of op de fiets springend. Maar je was d'r niet. En zult ook nooit meer komen. Natuurlijk hebben we naast het huilen en de 'vreemde' stiltes ook gelachen. En natuurlijk hebben we ook genoten van een spectaculaire race. Maar de gebruikelijke glans van het samenzijn op deze dagen en het soms doldwaze gedrag dat we vertoonden, was weg. En op een tribune die verder overvol was, bleef t blauwe stoeltje van jou leeg. Op je entreekaart en een biertje voor je na. We hebben je gemist. Waar we dachten weer langzamerhand de draad zonder je op te pakken in het gewoel van alledag, voelden we de afgelopen dagen weer het ontzettende gemis je niet meer bij ons te hebben. En hoe veel pijn het doet te weten dat dat voor eeuwig ook zo blijft. Rust zacht, Ron. We hopen dat je van boven toch nog even mee gekeken hebt.

        TT vrienden - NL
        3 juli 2018

        Deel deze pagina:

      • Eerlijk en oprecht
        reactie 46   |   niet OK
        In de gesprekken die ik had met Ron blijven zijn eerlijkheid en oprechtheid mij bij...

        Agnes, Mabel en Steijn; ik vind dat jullie heel krachtig zijn in levendig houden van de herinnering aan Ron. Hij heeft voor altijd een plek in jullie hart.

        Marian van der Sloot - Assen
        15 april 2018

        Deel deze pagina:

      • Beste Ron
        reactie 45   |   niet OK
        Ik kon altijd wel fijn met je praten, dat ga ik zeker missen

        Evert de Bruin - Nieuwleusen
        26 februari 2018

        Deel deze pagina:

      • Quote
        reactie 44   |   niet OK
        Ik heb hele goede herinneringen aan deze vroegere collega

        Wiebe Veenma - Tynaarlo
        16 februari 2018

        Deel deze pagina:

      • martine koning
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        martine koning - zwolle
        22 januari 2018
        reactie 43
      • Marie-Therese Osse
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Marie-Therese Osse - Elst Ut
        20 januari 2018
        reactie 42
      • Lieve Ron
        reactie 41   |   niet OK
        "Het is onmogelijk om iemand te vergeten
        die zoveel gaf om te herinneren".
        Ik zal je ontzettend missen.

        Lieve Agnes, Mabel, Steijn, ik wens jullie heel veel sterkte de komende tijd.
        Liefs Christina Schipper

        Christina Schipper - Ter Apelkanaal
        19 januari 2018

        Deel deze pagina:

      • We zullen je missen
        reactie 40   |   niet OK
        Vol ongeloof las ik afgelopen maandag de nieuwsbrief van 't Kamrad. Ron onze fietsmaat zal nooit meer samen met ons een stukje fietsen. Onze fietsmaat die altijd in was voor een praatje. Bovendien was je heel sociaal. Mocht je een lekke band hebben en Ron was in de buurt, dan wist je zeker dat je in een mum van tijd weer op de fiets zat. Het was fijn je gekend te hebben. Ik zal je missen.

        Peter van der Scheer - Assen
        18 januari 2018

        Deel deze pagina:

      • Goede, lieve man
        reactie 39   |   niet OK
        Ik was een broekie toen ik bij De Peddelaars ging fietsen. Te laat aangesloten in het seizoen....volgend jaar beter. De eerste tocht van het volgende jaar. Ik kende iedereen nog niet zo goed. De eerste keren fietsten we altijd rond de 100. Was ik wel blij om, want zoveel inhoud had ik nog niet. Er was een man die riep "we gaan 130, voor minder kom ik niet uit Assen" of woorden van gelijke strekking. Het werd 130 kilometer, slik. Op een gegeven moment kwam ik naast je te fietsen. Met enige schroom begin ik over de gevreesde 130 kilometer, of hij dat meende. Jazeker, maar als het te zwaar voor me was, duwde hij mij wel terug naar Hoogeveen. Dat zal je ook gezegd hebben. Daarna gemerkt wat voor een goede, lieve man je bent. Je vertelde over je reizen, over de verbouwingen die je aan je eigen huis deed (ik was als man met twee linker handen zwaar onder de indruk), de bezoeken aan De Dijk, hoe je los ging als het TT weekend er was (dat had ik totaal niet verwacht). Ik herinner me de gezellige fietstochten, ook al hadden we elkaar een winter niet gezien, de gesprekken gingen vanzelf weer verder. Hoe het was op het werk, hoe het met de kinderen ging, altijd praat. Zo herinner ik je. Ik weet dat je het zwaar hebt gehad. Ik wilde je graag een keer spreken nog, maar wist niet of dat wel mogelijk was. Nu herinner ik me een goede, lieve man. Sterkte voor Agnes, Mabel en Steijn, familie en vrienden. Rust zacht lieve Ron.

        Bastiaan van der Kraan - Hoogeveen
        16 januari 2018

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie