gedenkplaats van

Rosa Beers

23-05-197421-11-2018
      De vrouw en de moeder waar wij zoveel van houden.
      Je mag weer op reis lieverd!

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Twee vrije meiden...
        reactie 142   |   niet OK

        Roos en ik hadden een eigen lied op de melodie van YMCA:
        T. V. M., T. V. M.,
        Ja, we zijn twee vrije meiden en we hebben een lol,
        Van de jongens slaat ons hoofd op hol!
        Wat een heerlijke (puber-)tijd hebben we gehad! Alles eruit gehaald wat erin zat,
        Concerten, kermissen, feestjes, festivals bezoeken, op vakantie, naar Amsterdam
        en waar mogelijk samen!
        Wat een bijzondere waardevolle vriendschap hebben we gehad.

        Rosa was de vrouw ...
        Die al mijn liefdesperikelen van de eerste tot de laatste heeft meegemaakt en er was...
        Die mij zingend en swingend heeft bijgestaan in de nachtelijke uurtjes...
        Die onze billen langs de brandnetels heeft voelen glijden tijdens het buiten plassen op een helling na een avondje uit...

        Die reislustig, creatief en eigenzinnig in het leven stond
        Die zo trots was op haar kinderen
        Die in Robert haar ware liefde vond
        Die het leven heeft omarmd en de dood kon aankijken
        Die ik mocht bijstaan in haar afscheid.

        Dank je wel voor alles lieve Roos,
        ik hou van je.


        Eline - Leiden
        30 januari 2019

        Deel deze pagina:

      • Paul en Marja Welboren
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Paul en Marja - Castricum
        29 januari 2019
        reactie 141
      • een roos voor Roos
        reactie 140   |   niet OK

        Lieve Roos,

        Deze foto stuurde ik je als wij weer een kaars hadden aangestoken in ons kerkje in Spanje.
        "Er brand er weer 1 " appte ik dan, dat het beeld omgeven is door rozen maakte het nog bijzonderder.

        Ik ben niet gelovig in de zin van de kerk,maar op deze plek denk ik altijd aan diegene die niet meer onder ons zijn , die gemist worden.

        De rozen van deze muurschildering zullen voor nu altijd symbool staan voor jou en de herinneringen die we hebben.

        Niet meer onder ons maar altijd in gedachten.

        Rust zacht lieve Roos , dikke kus.

        Job











        job - Utrecht
        18 januari 2019

        Deel deze pagina:

      • Een gedicht
        reactie 139   |   niet OK
        Voor Roos
        Een voetafdruk in het natte zand
        Een wolkje adem in de koude lucht
        Op het raam een afdruk van je hand
        Als ik stil ben hoor ik een onhoorbare zucht
        Je was hier
        Dikke boeken, een hoedje, je zonnebril
        Een ansichtkaart uit een ver land
        Je plek aan tafel, op de bank
        De platen, CD’s en je Spotify account
        Je was hier
        Al het tastbare en ontastbare verdwijnt
        Maar onze gedachten aan wie je was
        Onze herinneringen aan jou
        De liefde
        Je zal hier altijd zijn

        Edmar - zeewolde
        10 januari 2019

        Deel deze pagina:

      • Wolkje
        reactie 138   |   niet OK
        voor Rosa

        In een sneeuwwit wolkje
        hoog aan de heldere lucht
        zie ik je zomaar reizen
        voorbij in vogelvlucht

        ik denk aan jou een weet
        dat je niet verdwijnt
        maar wat blijf je bijzonder
        omdat je steeds verschijnt

        Annek Groot


        We leerden Rosa kennen als kind op het handbalveld, dochter van Hanny en Willem en zus van Kim en Marije. Op feestjes. Tijdens Oerol, waar we samen met jou, Isa, Hanny, Willem, Kim en Sterre aan een ontbijtje zaten. Door alle positieve verhalen, die we hoorden over Robert, jou, Isa, Loek en Janne. Via je persoonlijke ervaringen, zo direkt en mooi beschreven. Dat je reislustig was, wisten we wel. Witte wolken zijn overal in de wereld, altijd. We blijven je volgen.
        Dikke kus, Rosa.

        Jos en Annek

        Jos en Annek - Heerhugowaard
        8 januari 2019

        Deel deze pagina:

      • Lieve stoere zus,
        reactie 137   |   niet OK

        44,5 jaar mooie herinneringen
        aan jou…
        Onze jeugd was gaaf
        aan de AC de Graaf
        In ons mooie stolpboerderijtje aan de dijk, waar ook pap geboren is

        Samen
        Schommelen en
        crossen op ons ‘crossie’
        Hutten bouwen en bomen klimmen
        Spelen met onze poppen
        Blij met ons zusje Marij

        Samen
        Spelen op het geitenlandje
        Varen en zwemmen in de ringvaart
        Raketjes eten bij ’t Skarpet
        Sneeuwpoppen maken, sleeën en schaatsen

        Samen
        Genieten van onze huisdieren,
        Hannes de hond, poezen Puk & Muk,
        Greta de geit, onze ‘surrogaat pony’
        Rijden op onze zelfgemaakte paarden

        Samen
        De os en de ezel zijn in de levende kerststal
        Briefjes schrijven aan elkaar
        Zingend aan de afwas
        In bed kletsen tot diep in de nacht

        Samen
        Stappen en dansen
        Happy hour bij Boekeltje
        Paasvee, kermissen, concerten en festivals
        Op de fiets of in een overvolle taxi naar huis

        Samen
        Genieten van onze kinderen en familie
        Vele uitjes en op vakantie
        ‘Oeshen’ op onze op hol geslagen kamelen
        Gillen in de achtbaan, ‘letterlijk en figuurlijk’

        Samen
        Thee drinken, met of zonder chippies
        Wandelen naar het strand en voor Running4Roos
        Overnachten in het Gasthuis van het AVL
        Herinneringen ophalen, lachen, huilen en afscheid nemen...

        Dankbaar dat ik zo van je heb mogen genieten
        Je kende me door en door
        Begreep me zo goed
        Wist altijd de juiste woorden te zeggen
        Niet alleen bij mij, maar bij vele mensen
        Je hebt zoveel harten geraakt

        Zo ontzettend trots op jou
        ‘You’ve lived the life you loved’
        Altijd je hart gevolgd en jezelf geweest
        Mooi en puur, dansend door het leven
        Zelfs toen je ziek was
        Respect hoe je daarmee om bent gegaan
        Diepe buiging voor jou

        Dag lieverd
        Ik mis je, maar onze band zal altijd blijven, waar je ook bent
        Laten we samen de sterren van de hemel dansen
        Connected by the heart
        Forever & always

        Dikke kus van je grote zus


        Kim - Heerhugowaard
        4 januari 2019

        Deel deze pagina:

      • Bericht uit de kudde
        reactie 136   |   niet OK


        In grote dankbaarheid stuur ik een liefdevolle groet aan een vrouw met wie ik me op een bijzondere manier verbonden voelde

        Lieve Rosa,

        Onze jongste dochters zaten bij elkaar in de klas en speelden ook na schooltijd samen. Zo leerden wij elkaar kennen.

        Wat mij van jou altijd zal bijblijven, is hoe we onze ervaringen in ziek zijn hebben kunnen delen. Hoe ik jou mocht steunen in jouw proces en hoe jij mij hiermee hielp mijn eigen ziekteproces van een paar jaar geleden betekenis te geven. Toen je net had gehoord dat je ziek was, schreef ik je een brief waarin ik je een liefdevolle kudde olifanten wenste. De woorden uit de brief verspreidden zich als vanzelf en groeiden uit tot een grote liefdevolle kudde olifanten die met jou bleef meereizen en ook bij jouw afscheid zo voelbaar aanwezig was. Mijn wens voor jou kwam uit!

        De verbinding die ik met jou heb gevoeld tijdens jouw ziekteproces, ook al was die op afstand, was bijzonder en kan ik eigenlijk niet goed omschrijven. Voor mij voelde het alsof wij elkaar op een diepere laag begrepen. Begrepen wat (ook) leven is: dat je ondanks alle pijn, heftigheid, machteloosheid en het verdriet ook ontdekt hoe krachtig je bent en ziet hoeveel liefde en moois in die intensiteit te ontdekken en ervaren is. Zoiets is het denk ik. Het verloop van onze ziektes liep totaal uiteen: ik genas en jij bleek ongeneeslijk ziek. En toch ergens bleef ik zo voelen hoe deze uitersten ook zo dicht bij elkaar zijn. En ik heb het je niet gevraagd, maar ik denk dat jij er ook zo over denkt.

        Op de dag dat wij afscheid namen van jou, las Robert jouw afscheidsbrief voor, waarin je schreef over mijn brief en de liefdevolle kudde olifanten. Ik was ontroerd om jouw woorden via Robert zijn stem alsnog van jou te mogen ontvangen. Dank je daarvoor.

        Aan het eind van de dienst mocht ik als eerste van jou afscheid nemen. Dat voelde alsof ik opnieuw als eerste de kudde van olifanten mocht voorgaan. Had jij hier ook de regie over?
        Terwijl ik voor jou bleef staan, terwijl jij daar zo mooi in het licht was gezet, begroette ik je met een “namaste” gebaar uit dankbaarheid en tegelijk voelde ik dat onze reis hier nu klaar was en dat voelde ook verdrietig…
        Ter ere van jou, lieve Rosa, zal ik de tijd die ik hier ben, mijn leven ten volle leven, of met jouw woorden “Life the live I love”, mijn keuzes maken uit liefde en zonder (doods)angst, wetend dat als het mijn tijd is, dat jij ook mij met open armen zal ontvangen als één van de olifanten uit de liefdevolle kudde.

        Lieve Rosa, je hebt me geïnspireerd in het menszijn. Jij hebt laten zien hoe je ten volle het leven leeft in al haar uitersten en wat omarmen van het leven werkelijk is, namelijk dat je in staat bent alles wat het leven brengt ”the good and the bad” te kunnen omarmen èn de liefde en het wonder ervan te kunnen blijven zien. Je schreef dat het grootste compliment dat je kan worden gegeven, is: het leven te kunnen omarmen. Een mens die de dood zonder angst en woede in de ogen kan kijken en tegelijk intens kan blijven genieten en zoveel liefde ervaart, zoals jij dat hebt gedaan, verdient meer dan dat compliment.


        Met een diepe buiging en in liefde,
        Marieke


        Marieke - Castricum
        4 januari 2019

        Deel deze pagina:

      • Carla Verbeek
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Carla - Castricum
        31 december 2018
        reactie 135
      • Laten we dansen
        reactie 134   |   niet OK
        Lieve familie van Rosa,
        Het duurde even, mijn reactie, maar nu hoorde ik het nummer van Diggy Dex "Laten we dansen" en dat mooie nummer kan ik niet luisteren zonder de tekst te "beleven" en aan jou, Rosa, te denken. We hebben elkaar leren kennen via "onze" meiden Isa en Indy, toen zij samen met school op uitwisseling naar Portugal gingen. Ik wist toen niet dat je ziek was, dat hoorde ik op Schiphol. Of vlak daarna. We hebben contact gehouden via facebook en mail. In korte tijd veel bewondering door en voor je eerlijke verhalen gekregen, wat een mooi en sterk mens! Intens maar nuchter, dat herken ik ook bij Isa. Genoten van het enthousiasme met Running for Rose. Ik heb zoveel respect voor jouw manier van leven en omgaan met ziekte en het onvermijdelijke einde (en nieuw begin) gekregen! Heel bijzonder en wat een voorbeeld voor velen! Er is een mooi en dapper mens veel te jong overleden!

        Mark en Lisette - Castricum
        30 december 2018

        Deel deze pagina:

      • Gedicht
        reactie 133   |   niet OK
        Lieve Rosa
        Spontane meid
        Vol plannen
        Veel verwezenlijkt
        Gek van reizen
        Veel gezien
        Gek van muziek
        Veel gehoord
        Hield van het leven
        Helaas niet meer...
        Rust zacht
        Kus

        Lieve Rosa
        Blij dat ik je heb mogen kennen,
        Rust zacht, dikke kus,
        Remon

        Remon - Warmenhuizen
        30 december 2018

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie