gedenkplaats van

Rose Marie Moes - Krijger

28-02-194919-08-2001
      Ter nagedachtenis aan mijn Lieve vrouw en Moeder van onze zoons.
      Rose Marie Moes - Krijger.
      Geboren; 28-02-1949
      Overleden; 19-08-2001

      Overige informatie
      Plotseling ben jij er weer helemaal, terwijl je er feitelijk helemaal niet bent.
      Dan kijk ik bijvoorbeeld in die hoek waar vroeger voor het laatst jouw plekje was.
      Maar zelfs de bank waarop je zat is alweer van plaats veranderd.
      Opeens is er weer dat ongeloof, het eventjes niet kunnen bevatten.
      En dan komen de waterlanders,
      zo snel als ook het besef weer terugkeert, of niet.
      Het is voorbij, het is een feit, jouw fysieke plekje is nu leeg.
      Maar mijn hoofd is vol met jou en beheerst vaak mijn gedachten.
      Medelijden met mezelf steekt dan de kop op terwijl ik tevreden kan zijn met wat je gaf.
      Ik, zoals jij, gewone sterveling, verlies hierin vaak de controle.
      Maar elke seconde dat ik je mis en verdrietig ben daarover, die komt jou erend toe.
      Telkens als ik even vrolijk ben, voel ik me schuldig,
      omdat jij dit niet meer kunt zijn.
      Maar dat ebt ook vanzelf weer weg, want ook vrolijkheid hebben we samen veel gekend.
      Ik moet nog leren tevreden te zijn met de liefde die jij me gaf, en dat was inderdaad zoveel, dat ik het er mee zou moeten kunnen doen.
      Maar nu besef ik nog vele malen meer hoe omvangrijk en heerlijk die was.
      Je moet me maar niet kwalijk nemen dat ik daar aan verslaafd ben geraakt.
      --------



      Laatste gedachte,

      Als ik mijn laatste gedachte moest schrijven,
      dan schreef ik waarschijnlijk over jou.
      Als ik mijn grootste opoffering kon doen,
      dan was jij nu levend mijn lieve vrouw,
      als dat kon had ik ‘t gedaan, en dan kon jij weer blijven,
      Maar dan zat jij dit misschien te schrijven.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Eventjes
        reactie 59   |   niet OK
        Eventjes.

        Even verhinderd door ‘t alledaags leven,
        daarom, ik wil ’t schrijven, naar jou,
        nooit, nee nooit, één moment vergeten,
        dát zou niet kunnen, mijn geliefde vrouw!

        Niet in mijn zijn, denken en doen,
        daarmee niet nóg meer gemis in,
        twee gekoesterde kwarten,
        van de gebleven helft van mijn leven.


        J.C. Moes.

        J.C. Moes. - Lelystad
        5 november 2016

        Deel deze pagina:

      • Werkelijkheid onwerkelijk.
        reactie 58   |   niet OK
        Ook vandaag, wederom
        'gewoon' bij jou, lieve Rose Marie.
        Nóg steeds zo, ongewoon 'gewoon.'
        élk mens, ook, stukje van de natuur.
        Ik leg mezelf er wél bij neer,
        hoe anders mij, ook niet lukken zou.
        Mijn immer grote liefde Rose Marie,
        om jou nooit te vergeten,
        ‘mijn’ lieve, lieve vrouw!

        Tinus.

        J.C. Moes. - Lelystad
        23 juni 2016

        Deel deze pagina:

      • Nooit vergeten!
        reactie 57   |   niet OK
        Ik wil de gehele dag,
        nu vele jaren geleden,
        aan jou herdenken,
        Aan jouw geboorte,
        aan jouw wezen,
        aan jouw liefde.
        Ik wil niet alleen;
        maar kán ook niet anders!
        Lieve Rose Marie.

        J.C. Moes - Lelystad
        28 februari 2016

        Deel deze pagina:

      • Onlosmakelijk verbonden.
        reactie 56   |   niet OK
        Mijn lief!

        Bijna dagelijks denk ik niét,
        “het wás mijn lief,” die overleden is.
        Ik denk, bijna dagelijks,
        “het is, mijn lief” die overleden is.
        Want ik bén mijn lief,
        en mijn lief wás niet,
        maar is mijn lief!
        Mijn lief, dat bén ik,
        en, mijn lief, is een deel van mij!


        JCM 02-12-2015.

        Onlosmakelijk verbonden, ook door een identiek gedicht voor, Rose Marie Moes - Krijger en onze geliefde zoon, Michael Moes.
        Waarbij de woorden 'kind' vervangen zijn door 'lief en de titel door, 'Vanaf toen!'


        J.C. Moes. - Lelystad
        2 december 2015

        Deel deze pagina:

      • 2015
        Stilte;
        reactie 55   |   niet OK
        De stilte van het weten,
        stilte van het voelen.
        Het voelen van de stilte,
        stille uitten van gevoel.

        J.C.

        J.C. Moes. - Lelystad
        1 augustus 2015

        Deel deze pagina:

      • 2015
        Te lang, tekort aan herinnering.
        reactie 54   |   niet OK

        Augustus 2001, lieve Rose Marie,
        die maand waarin verdriet werd gezaaid,
        waarvan sindsdien, herinneringen zijn geoogst.
        Opvolgend jaar die ene maand,
        is nu weer eens aanstaande,
        mijn oogst neemt bewust niet af, gelukkig,
        vermeerdert zich echter ook niet, helaas!

        J.C.


        J.C. Moes. - Lelystad
        16 juni 2015

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 53   |   niet OK
        Lieve Rose Marie,Vandaag ervaar ik als mooie dag,zo vroeg in het voorjaar.Het 'mooie' in deze bejubeling van de huidige dag,brengt mij vrijwel automatisch naar,een van de vele, mooie gedachen aan jou,die in persoon zo mooi 'van binnen en buiten' was.Ik kan gemakkeljk tegen wat minder mooie dagen,maar alle dagen zondr jou,dat valt nog steeds,vele malen zwaar!  

        J.C. Moes. -
        31 maart 2014

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 52   |   niet OK
        Rose Marie,jouw afwezigheid wederom,is onveanderd,het gemis van het begrip 'feest',in feestdagen!  

        J.C. Moes. -
        15 december 2013

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 51   |   niet OK
        Missen duurt langer, Nooit verwacht of willen weten,een dag die kwam, wij wilden vergeten.Maar vergeten dat gaat niet,hetzij dan als het denken stopt.Enkel maar achteraf gingen de dagen snel,die per dag, eeuwig leken te gaan duren,Maar dat was een voltrekking van geluk,om, indien al, in zo een toekomst te kijken.Wat gingen de uren daarna snel,de dagen zaten er vol van.Wat gingen de jaren snel,het missen, dat besef is het langst wel.

        J.C. Moes. -
        25 september 2013

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 50   |   niet OK
        De uren doen er niets aan af, lieve Roe Marie, lieve vrouw. Die dag, nu alweer twaalf lange jaren geleden, gaat nooit ongemerkt aan me voorbij.

        J.C. Moes. -
        20 augustus 2013

        Deel deze pagina:

      Wat is uw herinnering?

      Deel ook uw herinnering