gedenkplaats van

Spiros Zoitsisch

12-01-195912-08-2005
      Lieve papa

      Wat moet ik zeggen? Dit is zo oneerlijk. Jij hebt zo kort van het leven mogen genieten. Slechts 46 jaren heb jij hier op aarde rondgelopen, waarvan 7 heel dicht bij mij en 7 heel ver van mij vandaan. Waarom is het zo gelopen en hoe kan ik jou vergeten? Jij hebt mij zoveel mooie momenten bezorgd, ondanks dat je ook een hele slechte kant had. Je maakte veel ruzie met mensen en hebt mama en mij vaak veel pijn gedaan, maar toch hou ik heel veel van jou, want jij bent mijn papa. Zeven jaar ben jij mijn papa heel dichtbij geweest, zeven jaar iets verder weg en nu al bijna een jaar nog verder weg dan ooit maar toch ook weer zo dichtbij. Jij bent de dupe geworden van iemand die zo ontzettend gestoord is geweest dat hij jou wilde doden. Kwam het door een ruzie? Heb je het zelf uitgelokt? Of wilde iemand agressie kwijt waardoor jij nu 7 kogels in je lijf hebt? Al deze vragen zullen altijd onbeantwoord blijven, voor ieder mens op deze aarde dus ook voor mij. Maar vergeet een ding niet, lieve dode papa: hier op aarde blijf ik altijd aan je denken. Ik draag je altijd bij me, waar ik ook ben. Over een tijdje zie ik je weer, daarboven bij al je vrienden. Lieve papa, tot ooit... -x- van je verslagen 15-jarige dochter.

      Overige informatie
      Mijn vader is waarschijnlijk gestorven doordat iemand anders zijn woede kwijt moest. HOe kan iemand een persoon vermoorden? Dat is toch onmenselijk? Laat alle geweld in de wereld alsjeblieft stoppen, zo kan het echt niet langer doorgaan. Dus iedereen: doe er wat aan!

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 6   |   niet OK
        Lieve papa,

        Je was helemaal niet dood, zo blijkt nu. Je leefde nog gewoon, maar helaas niet lang meer. Gisteren kregen we het bericht dat je bent verdronken in een sloot in Amsterdam. We hebben al die tijd niets van jou gehoord, in 2006 te horen gekregen dat je zou zijn vermoord. Het klopt niet, je leefde nog.

        De laatste paar jaren leefde je als zwerver en alcoholverslaafde. Had toch hulp gezocht... Maar dat kan nu niet meer, je bent er niet meer, voorgoed verdwenen.

        Papa, ik hou van je. Je had nooit mogen verdrinken. In mijn hart blijf je altijd bij me. Ik heb een nieuw In Memoriam gemaakt, nu je toch echt dood bent. Ik hou van je papa.

        Liefs van jouw engeltje.

        Aphrodite Aphrodite - ZUTPHEN
        21 augustus 2007
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 5   |   niet OK
        Aphrodite,godin van de liefde, dank je wel voor je lieve woorden.We proberen met ons allen troost te vinden uit alle mooie woorden die we kunnen lezen in de vele in memoria. Ik zal een kaars voor je vader branden lieve meid.
        Nellie (mamma van Yentl)

        N Markies - apeldoorn
        11 augustus 2006
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 4   |   niet OK
        Mijn papa

        Mijn papa
        Mijn lieve papa
        Mijn stoere papa
        Mijn Griekse papa
        Maar toch vooral: mijn papa

        Mijn papa
        Mijn grote papa
        Mijn grappige papa
        Mijn knuffelpapa
        Maar toch vooral: mijn papa

        Mijn papa
        Mijn weggaande papa
        Mijn weg zijnde papa
        Mijn af en toe tevoorschijnkomende papa
        Maar toch vooral: mijn papa

        Mijn papa
        Mijn terug naar Griekenland verhuizende papa
        Mijn scheldende papa
        Mijn nooit meer wat van zich laten horende papa
        Maar toch vooral: mijn papa

        Mijn papa
        Mijn ruzie hebbende papa
        Mijn dappere papa
        Mijn voor altijd wegzijnde papa
        Maar toch nog steeds en vooral: mijn papa

        Mijn papa
        Mijn dode papa
        Mijn altijd in mijn hart zijnde papa
        Mijn altijd in mijn hart blijvende papa
        Rust zacht papa!

        -x- van je dochter

        Aphrodite -
        11 augustus 2006
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 3   |   niet OK
        Lieve papa

        Bijna een jaar ben je bij me weg en nog steeds is de pijn ondragelijk. Ik mis je zo ontzettend erg en heb geen flauw idee hoe ik mijn leven weer moet gaan leven. Je was al zo lang niet meer heel dichtbij mij, maar nu ik weet dat je nooit meer heel dichtbij mij zult zijn voelt het zo hard. Dit is echt zo oneerlijk...

        Morgen ben je jarig, ik kan niet naar je toe. Ik moet van mama morgen per se mee op kamp. Ik wil helemaal niet, ik wil bij jou zijn of anders alleen. Vanochtend ben ik weer bij je langsgeweest en heb met je gepraat. Ik weet niet of je het kon horen, daar zal ik nooit antwoord op krijgen. Lieve papa, waarom is het zo gelopen? Mama is ook enorm veranderd sinds jouw dood. Ze is veel strenger geworden, kan ze misschien ook niks aan doen, maar ook veel meer aan zichzelf gaan denken. Ze snapt bijvoorbeeld totaal niet waarom ik morgen niet weg wil, terwijl dat toch hartstikke duidelijk is? Volgens mama stel ik me te veel aan en hoe meer ik haar laat weten dat ik er echt veel last van heb, hoe bozer ze op me wordt. Ik snap er echt helemaal niks meer van, helemaal niets snap ik meer.

        Lieve papa, ik hou van jou en zal ook altijd van je blijven houden. Tot ooit! Een hele dikke knuffel van jouw dochter en een geweldige verjaardag gewenst daarboven! -x-

        Aphrodite -
        11 augustus 2006
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 2   |   niet OK
        Aphrodite, wat een mooie naam, ik las je berichtje over je papa het is heel
        verdrietig voor je vooral omdat je niet weet waarom.Ik hoop voor je dat je veel steun en liefde krijgt van je mama want je bent nog zo jong om zo iets tragisch mee te maken.Er is inderdaad veel geweld in de wereld. Ook ik denk dat dit toch niet langer door mag en kan gaan.Ben zelf een moeder van een dochter van 15 jaar.
        Veel sterkte meisje

        Ingrid -
        7 augustus 2006
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 1   |   niet OK
        Lieve meid van je vader,want of wat boven staat je voornaam is weet ik niet.
        Wilde hier even op reageren straks is het 1 jaar geleden dat je vader niet meer tastbaar op aarde rondloopt,maar lieverd een ding niemans is zonder zonde
        en als iemand er niet meer is op deze aarde dan is hij niet dood zoals jij bedoeld voor jou leefd hij door in je hard,hierna is eeuwig,je vader heeft alleen zijn lichaam verlaten,en oorlogen zijn er altijd geweest en zullen er zolang blijven, totdat we geleerd hebben, wat we kapot maken,
        want zolang we steeds meer willen zal er nooit vrede zijn, eerst vrede sluiten met jezelf,en dat zal je naar buiten dragen en dan kan er een cirkel
        ontstaan zodat we liefde uitdragen,lieverd toch heel veel sterkte ook je vader had recht om er te zijn.lieve groet Eveline wel een heel stuk ouder als jij maar zeker niet wijzer.Eveline

        eveline -
        6 augustus 2006

      Wat is uw herinnering?

      Deel ook uw herinnering