gedenkplaats van

Stéphanie Bonsink

10-01-198817-11-2004
      De kruisweg

      Wieneke krijgt op school een opdracht voor tekenen. Ze moet een schilderij maken naar aanleiding van de kruiswegstaties van Chagall. Door de opdracht gaat ze op zoek naar overlijdensgevallen binnen school. Langs de weg waar ze elke dag over fietst, staat een kruis. Een kruis voor Stéphanie Bonsink.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 3   |   niet OK
        het is nu precies 4 jaar geleden. ik mis je zo meid.
        warom nou jij?

        ik -
        17 november 2008
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 2   |   niet OK
        Als een kind sterft sterft een deel van jezelf. Als je klasgenootje, vriendin sterft zal je dat je leven nooit vergeten. Zelf kende ik Stephanie niet maar een vriendin van mij werkt bij haar op school. Ik weet nog heel goed dat mijn vriendin mij belde met dit vreselijke verhaal. Ze was helemaal overstuur. Het bericht van het ongeval verspreidde zich snel. Ongeloof...hoe kon dit gebeuren. Een heel ongelukkig ongeval. In een ogenblik staat het leven van velen op zijn kop en het zal voor velen ook nooit meer hetzelfde worden. Ik weet nog hoe de school intens betrokken was bij dit alles en hoe veel tijd en ruimte ze hebben gegeven aan klasgenoten/vrienden om met dit verlies op hun eigen manier om te gaan. Ook vertelde mijn vriendin over de uitvaart. Iedereen die wilde kon de uitvaart van Stephanie bijwonen, veel werd door school geregeld. Ik kende Stephanie niet maar ik wist wel uit de verhalen dat het een lieve meid was die veel vrienden had. Haar te moeten missen zal velen nog jaren pijn doen. Door te moeten gaan zonder haar zal niet meevallen voor diegenen die haar zo dierbaar waren. Ik wens iedereen dan ook heel veel sterkte toe met hun verdere leven.

        Anoniem -
        29 mei 2006
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 1   |   niet OK
        we hebben deze uitzending tijdens de paasviering gezien. ik vond hem wel mooi.
        zelf geloof ik in een leven na de dood misschien kom je terug op aarde in een ander persoon. maar meschien word je ook met open armen door iets of iemand ontvangen. het is een vraag die wel meer mensen bezich houd. wat gebeurt er na de dood?
        op die vraag kan niemand antwoorden maar wel geloven.
        zelf is mijn opa overleden, ik heb hem nooit gezien. het rare vind ik alleen dat ik benieuwd naar hem ben ookal is hij uit onze familie verbannen en heb ik hem nooit gekent zou hij altijd in mij voortleven.
        tot slot
        de dood hoort bij het leven en volgens mij is de dood mooier dan het leven hier op aarde

        ik -
        13 april 2006

      Wat is uw herinnering?

      Deel ook uw herinnering