gedenkplaats van

Steven Vos

09-12-199711-03-2014
      Zonder twijfel dat het ook voor jou was weggelegd
      Een toekomst vol kansen en geluk
      Maar toen je 12 was, toen… ging alles stuk

      Het vlammetje van jouw levenskaars
      Kreeg een verwoestend virus te doorstaan

      En toen jouw lijden ondragelijk werd
      Heb je het lichtje uitgedaan

      Nu jouw licht verdwenen is
      We missen je zo zeer

      Er blijft een schaduw over
      Onze Steven is niet meer

      Jouw bed blijft onbeslapen
      Jouw plek op de bank is leeg

      Het is moeilijk te bevatten
      Jouw stem die voor altijd zweeg

      Ons huis lijkt nu zo kil
      Ook al schijnt de zon

      Omdat ondanks je vechten
      Je deze strijd niet winnen kon

      Vele dierbare momenten
      een deel van mij voor altijd in de rouw

      Met respect voor al je kracht en moed
      Je wist maar hoorde het zo graag
      Ik hou óók oneindig veel van jou

      Mama

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      Wat is uw herinnering?

      Deel ook uw herinnering