voor tante wil.
toen ik hoorde dat u overleden was kon ik het maar niet geloven ik zei ook tegen me moeder: dat kan niet je moet er geen grapjes over maken,nee zei me
moeder: kind het is helaas zo. Ik kon het maar niet geloven nu nog steeds niet. U was nog zo jong (50) ik kan het nog steeds niet geloven u was meer dan een tante voor mij ik kon altijd bij u terecht ik kon met u praten,lachen en huilen. U stond altijd voor iedereen klaar niks was u teveel als ik een trui gebreid wou hebben en mama kon dat niet dan ging ik naar u en u liet alles liggen en begon aan die trui en het s'avonds was mijn trui klaar. We deden altijd msnen op de pc en grapjes maken over james we hadden altijd de grootste lol maar ik kon ook altijd serieus met u praten over bijvoorbeeld mijn zieke oma en ineens kan het allemaal niet meer ineens bent u er niet meer elke dag hoop ik dat ik u weer zie maar helaas is dat niet meer zo dat doet me zo'n pijn dat had ik nooit verwacht elke dag denk ik aan u en dan denk ik aan de mooie tijd ik wou dat u weer hier was!! Maar er komt ook een dag en dat weet ik zeker dat we mekaar weer zien dan denk ik daar maar aan. lieve tante wil ik mis u heel erg waarom bent u heen gegaan????? waarom nu???
Rust zacht lieve tante en tot wederzien!!
Veel liefs xxx van manuela.
ik hou van jou!!