gedenkplaats van

Tobias Brink

07-03-199913-03-1999
      Tobias hebben we kunnen krijgen via een IVF behandeling. Hij is een helft van een tweeling.
      Met vijftien weken lieten wij een vruchtwaterpunctie doen. De kans op een miskraam hierbij is iets minder dan 2%. Je denkt er niet zo bij na dat jij zelf net bij die 2% zult horen... bij ons gebeurde dat bijna. Wij waren een half uur na die punctie thuis en ineens liep er allemaal vruchtwater weg. Direct het ziekenhuis gebeld en we moesten maar komen.
      Daar aangekomen onderzocht mijn eigen gynaecoloog me en zag dat het inderdaad vruchtwater was en direct werd ik met spoed opgenomen. De kans dat we het nog zouden redden kon hij niet inschatten. Ik heb al die weken plat op bed gelegen met af en toe een weeënremmend infuus. Totdat we bij de 26 weken kwamen. Toen kreeg ik buikpijn en bloedverlies zodat er een inwendig onderzoek gedaan moest worden door de dienstdoende gynaecoloog. Deze constateerde dat de vliezen van het onderste kindje, Tobias, al door de baarmoedermond naar buiten kwamen en dat er al een ontsluiting was. Met spoed ben ik met de ambulance overgebracht naar een ander ziekenhuis waar een NICU afdeling is. Daar heb ik het nog vijf dagen kunnen redden maar toen werd ik ineens heel erg ziek. Ik kreeg hele hoge koorts en de weeën kwamen al vrij snel achter elkaar. Een weeënremmend infuus hielp niet meer......
      Tevens zagen wij op het CTG dat de hartslag van Tobias twee keer zo snel ging. Hij verkeerde in levensgevaar. Daarom is er uiteindelijk besloten tot een spoedkeizersnede.
      Ze werden geboren zonder ontwikkelde longen, ook al had ik al die dagen daarvoor juist injecties gehad waardoor de longen konden rijpen... Tobias hebben ze 6½ minuut gereanimeerd en toen lukte het de artsen toch nog om hem aan te sluiten op de beademing. Al vrij snel kreeg hij een hersenbloeding die steeds groter werd... Hij zou een kastplantje worden. Daarop is er besloten te stoppen met het redden van zijn leventje dat toch geen menswaardig bestaan zou krijgen. Pijnlijk tot vandaag...

      Overige informatie
      Website: http://home.hetnet.nl/~b.van.brink

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 14   |   niet OK
        http://home.hetnet.nl/~b.van.brink/ moet het webadres zijn.

        Mama Ingrid -
        24 november 2008
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 13   |   niet OK
        Liefve schat. Wat mis ik je mannetje! Jij had hier moeten lopen naast je tweelingbroertje Maerten die zo vrolijk is en zo geniet. Samen de trap afkomen en kijken wat de Piet weer in je schoen heeft gestopt, zo spannend. Maar niets is inder waar. Jullie zijn voor iedereen een onzichtbare tweeling en dat doet pijn! Ik wil je hier hebben mannetje...
        Wij hadden niet moeten stoppen met het uitzetten van de apparatuur. Waarom kwamen die artsen hier maar steeds op terug. nee, wij hadden je zeker bij ons willen houden. OOk als was je gehandicapt geraakt. Wij zijn toen egocentrisch bezig geweest. Waar luistereden de artsen niet direct naar ons standpunt die eerste dag toen wij aangeven die niet tewillen en kwam de volgende dag de andere arts het nogmaals proberen en ben ik ervoor gezwicht en heb hierdoor je vader meegetrokken in dit besluit. Ik ben zo boos op mezelf! Lieverd ik mis je!!!!!
        DIKKE KUS, Heel veel dikke kussen. Mama huilt.....

        XXXX-jes Mama

        Mama -
        24 november 2008
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 12   |   niet OK
        lieve fam. van tobias ik heb een kaarsje aan gedaan voor jullie mannetje en wens jullie heel veel sterkte toe angelique

        angelique -
        4 september 2005
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 11   |   niet OK
        lieve fam. van tobias ik heb een kaarsje aan gedaan voor jullie mannetje en wens jullie heel veel sterkte toe angelique

        angelique -
        4 september 2005
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 10   |   niet OK
        lieve mamma van tobias wat een verdriet ik wens jullie heel veel troost en kracht om het verlies en gemis van jullie prachtige zoon een plaatsje te kunnen geven.

        een moeder -
        10 augustus 2005
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 9   |   niet OK
        Lieve Tobias,

        Ik schrijf dit berichtje op de 13e...jouw engeltjesdag..ik weet dat deze dag heel moeilijk is....de dag waarop je echt verder ging... Daar waar je nu bent is het mooi, zonder pijn en verdriet..maar het blijft vreselijk moeilijk om je te moeten missen. Maar je verdient het beste..altijd gelukkig spelen met al je engelenvriendjes en vriendinnetjes...geluk..voor altijd.

        Kussies,
        Sandra (mama van Floortje*)

        Sandra -
        13 maart 2004
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 8   |   niet OK
        Lieve Tobias,

        Lief klein kindje. Je mamma heb je niet mogen laten groeien zoals de bedoeling was. Het zat tegen zowel voor jou als voor je moeder. En nu kleine lieve Tobias staan je mamma en je pappa nog steeds stil bij jou. Zoals jij in de maak was en het al zo snel moest loslaten. Zo snel als het jou overkwam zal het je pappa en mamma niet lukken. Nee, die blijven tot de laatste zucht in hun leven jou bij zich dragen in gedachte. Kleine lieverd jij Tobias.... Een engeltje wat ik beleef als een bijna niets wat er toch is. Ik heb je vadere nmoeder een speciaal gedichtje gestuurd

        Liefs,
        jan Pingen vader van *Teuntje en Tom LE_KV1

        jan pingen -
        7 maart 2004
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 7   |   niet OK
        Lieve Tobias,

        Vijf jaartjes...vijf kaarsjes zouden er vandaag op jouw taart staan....jij blaast de kaarsjes misschien niet uit...maar ik blaas je heel veel kusjes toe....ik denk vandaag aan jullie..

        Liefs,
        Sandra (mama van Floortje*)

        Sandra -
        6 maart 2004
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 6   |   niet OK
        Een dag en ´t verschil oneindig groot
        Een dag voor jou´t verschil tussen leven en dood
        Ik kijk naar de dagen zonder pijn
        De jongstedag...dan zullen we weer samen zijn.

        Frans Davits -
        5 maart 2004
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 5   |   niet OK
        De juiste woorden van troost zijn niet te vinden, maar misschien zeggen de kaarsjes genoeg.
        Wendy Massop, dochter van *Gerda Alders-Arends

        Wendy -
        5 maart 2004

      Wat is uw herinnering?

      Deel ook uw herinnering