gedenkplaats van

Toegimin Sowirono

13-07-194006-09-2020
      Huil niet omdat ik er niet meer ben.
      Ik ben moe van deze lange reis, al wat ik vraag is een eeuwige slaap vol dromen van hen die ik lief heb.
      Ik heb tevreden geleefd, ik heb vrede met mijn lot en zal in vrede rusten.
      Treur niet over mijn dood maar verblijd je over mijn leven

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Howard Nooitmeer
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Howard - Den Haag
        22 september 2020
        reactie 60
      • Herinneringen Tineke van der Geld aan oom Toegimin Sowirono Deel 2
        reactie 59   |   niet OK
        vervolg van deel 2

        Na zijn pensionering werd Oom erg reislustig!
        Samen zijn we nog een weekje naar Wenen geweest, waar Oom verslingerd raakte aan wat hij de ‘businessclass’ (eerste rij bovenin) noemde van de Hop On-Hop Off bus. Liever dan uit te stappen om de bezienswaardigheden te gaan bezoeken, bleef hij lekker in de bus zitten om het van afstand te bekijken.
        Onze volgende trip zou een cruise over de Donau worden. Vanuit Suriname werden alle wensen tot in detail doorgegeven, zodat ik kon boeken. Helaas werd Oom twee dagen voor de afvaart opgenomen op de Intensive Care van het Westeinde Ziekenhuis in Den Haag. Waarschijnlijk werd dit veroorzaakt door het feit dat hij in de tussentijd nog even twee ‘tripjes’ naar Japan en Indonesië had gemaakt.
        Nadat ik de cruise had geannuleerd, protesteerde Oom dat hij best mee had gekund. “Ik hoef toch alleen maar te liggen”.

        Omdat alle kinderen in Nederland wonen, werd Oom’s 75e verjaardag bij ons in de tuin gevierd. Grappig was wel dat, terwijl iedereen buiten aan het feesten was, oom binnen met een deken op de bank lag.

        We hopen dat deze verhaaltjes helpen de herinnering aan Oom Toegimin levend te houden.

        VOOR ONS BLIJFT HIJ ALTIJD IN ONS HART
        Tineke en Ger van der Geld.



        Tineke - Zoelen
        14 september 2020

        Deel deze pagina:

      • Herinneringen aan oom Toegimin Sowirono in Wenen
        reactie 58   |   niet OK

        Tineke - Zoelen
        14 september 2020

        Deel deze pagina:

      • Herinneringen Tineke van der Geld aan oom Toegimin Sowirono Deel 1
        reactie 57   |   niet OK
        De laatste keer dat ik hem in levenden lijve zag, afgelopen december in Suriname, vertelde hij dat hij bezig was een boek te schrijven, en dat ik erin voor zou komen. Het is hem helaas niet meer gegeven zijn boek af te maken. Daarom wil ik hierbij een aantal verhalen vastleggen die mogelijk zijn boek gehaald zouden hebben. Hoewel ik mij wel eens heb verbaasd hoe ‘ongemerkt verweven’ onze levens waren, vertegenwoordigen onderstaande verhaaltjes maar een klein stukje van wie hij was. Ik hoop dat ze bij anderen weer meer herinneringen naar boven brengen, zodat we samen oom Toegimin’s nagedachtenis levend kunnen houden. Dit niet alleen voor Tante Nel, kinderen, kleinkinderen en verdere familie, maar voor iedereen die hem heeft gekend en met warmte gedenkt.

        Oom Toegimin is opgegroeid in Moengo, maar had familie in Domburg (zijn tante/mijn oma) waar ze geregeld de vakanties doorbrachten, zoals ook vele andere “moengonezen” (zijn broers, de neven en nichten). Ik heb het voorrecht gehad om in een straat gewoond te hebben waar alle opa’s, oma’s, oom’s en tantes woonden en daar heb ik veel mooie herinneringen aan.
        Hoewel ik nog jong was (hij was elf jaar ouder), weet ik nog goed dat hij voor het eerst met Tante Nel bij onze familie thuiskwam. Blijkbaar was hij toen al karig met informatie, want ik hoor Tante Nel nog zeggen: “ik wist niet dat er ook kinderen waren” (waar ze als ze dat geweten had zeker iets voor zou meebrengen 😉). Ook weet ik nog hoe trots de hele familie was toen hij jaren later als eerste Javaan in Suriname arts was geworden.

        Zijn eerste huisartsenpraktijk was aan de Tourtonnelaan waar ik samen met Lieke Ormskirk (toen Luijsterburg) en Justus Ganda zijn eerste assistent was. Omdat hij de eerste Javaanse huisarts was in Suriname, was het erg druk. Vanuit heel het land kwamen Javanen speciaal om door hem te worden geholpen en niet te vergeten de vele besnijdenissen vooral in de vakantieperiodes. Jaren later waren we in Amsterdam bij Bangsa Jawa in de studio van Radio Garuda, toen er een man binnenkwam en spontaan riep “u hebt mij nog besneden”. Oom’s reactie daarop: “laat zien dan, ik wil bewijs”.

        Daarna is de praktijk verhuisd naar de Prinsessestraat , met in de buurt een broodjeszaak waar ik vele broodjes kerrie-ei voor hem heb gehaald. Naast de praktijk in de stad startte Oom Toegimin ook een praktijk/polikliniek op Domburg waar naast de inwoners van Domburg en omstreken ook medewerkers van Billiton werden behandeld (omdat hij daar bedrijfsarts was). Zo gingen we samen een paar keer in de week met de auto naar Domburg en terug. Daarbij kletste hij niet bepaald de oren van je hoofd. Het gebeurde regelmatig dat we in Domburg aankwamen zonder iets gezegd te hebben. We kwamen een keer terecht in een ernstig auto-ongeluk met een vrachtwagen, waarbij de auto dusdanig beschadigd was dat het een wonder was dat we daar levend uitgekomen waren. De politie was als eerste ter plaatse, en nam ons mee voor verdere afhandeling op het bureau Livorno. Terwijl wij weg waren kwam de ambulance. Omdat Oom een goede bekende was in het Academisch ziekenhuis en de ambulance leeg terugkwam, deed al snel het verhaal de ronde dat wij overleden waren. De consternatie was dan ook groot toen we na afhandeling van de politiezaken naar het ziekenhuis gingen om onze wonden te laten behandelen. Mensen daar keken of ze geesten zagen lopen…..

        Oom was een goede regelaar. Van mijn vertrek naar Nederland maakte hij meteen gebruik om mij in te schakelen als begeleider van een ziek kind dat via het Eddy en Ingridfonds in Nederland zou worden geopereerd.

        Na mijn vertrek naar Nederland bleven wij met enige regelmaat contact houden. Dat contact werd intensiever toen Randall in het begin van zijn studie bij ons kwam wonen, en nog meer toen Oom en Tante zelf in Nederland kwamen wonen dit in verband met zijn benoeming op de ambassade.

        Lees verder in deel 2...

        Tineke - Zoelen
        14 september 2020

        Deel deze pagina:

      • Greg Huiswoud
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Greg - Poortugaal
        14 september 2020
        reactie 56
      • Rust zacht oom Doc...
        reactie 55   |   niet OK
        Lieve oom Doc,
        dit was de laatste keer (februari 2019) dat wij elkaar gezien en gesproken hebben... U vroeg mij toen om bij u langs te komen voordat ik weer terug zou gaan. Dat heb ik ook gedaan en genoot van uw orchideeën. U wenste mij nog een goeie reis toe....

        Dank voor de mooie herinneringen en uw droge humor...

        Adjosie lieve oom/opa Doc. Ik wens u een mooie reis....
        Cliff, Sheffy & Dante

        Lieve tante Nel, Randall Sowirono & Christine Weber, Virgil & Nurlayla,
        Charmaine & Henk, Tuti, Hendra & Jeannine, Vajèn & Jayce,
        ...de juiste woorden zijn moeilijk te vinden...
        ...maar ook die woorden vullen de leegte niet...

        Ik wens jullie allen veel sterkte en kracht toe; nu en de komende tijd....
        Wij zijn met onze gedachten bij jullie ❤️❤️❤️❤️❤️🙏🏼❤️❤️❤️❤️

        Geneviève - Den Haag
        14 september 2020

        Deel deze pagina:

      • Pearl Lai A Fat
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Pearl - Paramaribo
        14 september 2020
        reactie 54
      • Goede reis naar uw laatste bestemming !
        reactie 53   |   niet OK
        Een dierbare is heengegaan
        Bedroefd en verdrietig blijven wij achter in ons voortbestaan
        Het lichaam is dood
        Maar de ziel leeft voort
        Hier staat het licht op rood
        Boven wordt u opgewacht bij de hemelpoort
        Een vruchtbaar leven
        Bedankt voor alles wat u ons hebt gegeven

        De Heer zegt kom tot mij allen die vermoeid en belast zijn
        En ik zal u rust geven
        Wie in mij gelooft zal leven ook al ware gij gestorven

        Onze oprechte condoleances aan Tante Nel en kinderen

        Yu Mawar Kromodimedjo en kinderen
        Den Haag

        Lydia - Den Haag
        14 september 2020

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 52   |   niet OK
        Lieve familie,
        Over de verhalen die ik hoor is hij een hele bijzondere man geweest. Gecondoleerd met zijn overlijden en heel veel sterkte toegewenst in deze verdrietige tijd.
        Veel liefs van Sue-Ann Wong Chung, John en Jaden Tjon.

        Sue-Ann - Dongen
        14 september 2020

        Deel deze pagina:

      • Selamat Jalan Oom Doc!
        reactie 51   |   niet OK
        Welke van de (vele) mooie herinneringen aan Oom Doc wil je delen met Tante Nel, de kids, familie, vrienden, de wereld?
        Ik heb er een paar uitgekozen…blijvende en mooie herinneringen. En sommige zijn heel erg blijvend, dat kan ik je vertellen.

        Een van de oudste memories – ja, deze is onuitwisbaar – is dat ik op een vroege zondagochtend in de poli aan de Prinsessestraat door Oom Doc werd "ge-sunat". Best traumatisch voor een kind, zo’n "ingreepje". Maar de manier waarop Oom Doc je kon gerust stellen met zijn fijne en rustgevende stem, dat maakte dat je bijna vergat waarvoor je eigenlijk daar was. Dat je huilend aan het lachen was, en dat het voorbij was voordat je er erg in had.
        Of die ene keer in dezelfde poli toen ik een "klem injectie" en meerdere hechtingen kreeg…hij kon met zijn afleidingstactiek over andere zaken praten, maar ondertussen met naald en draad je huid aan elkaar "rijgen".....ik kijk nu anders aan tegen deze hechtingen 😊

        Bij Oom Doc en Tante Nel was je altijd welkom.... Mahonylaan, Uranusstraat, Gompertstraat en Twee Kinderenweg. Met name aan de Uranusstraat hebben we als pubers vaak en soms tot heel laat “rondgehangen” met Randall, Charmaine, Janine & Hendra. Nooit een probleem, behalve dan die ene keer toen Oom Doc ons "vriendelijk doch dringend" verzocht om toch naar huis te gaan….want het was al ver na middernacht en we waren best nog luidruchtig. Onze eigen schuld, en achteraf hebben we er wel om gelachen. Maar op dat moment schrik je je een hoedje en je zorgt dat je heel snel verdwijnt 😊. Volgens mij de eerste en de laatste keer dat ik Oom Doc “boos” heb meegemaakt.
        De volgende dag waren we weer welkom, niets aan de hand (wel nadat je voorzichtig had geïnformeerd als Oom Doc nog boos was op ons).

        Mijn herinneringen aan Oom Doc en Tante Nel als onderdeel van de Indra Maju familie zijn onbetaalbaar….met de Family Days (o.a. op Tamanredjo, Billiton), de voetbal toernooien, volleybal, badminton en andere evenementen (Miss Indra Maju in Torarica).
        De voetbalwedstrijden van de “veteranen” van Indra Maju waren steevast een kiek. Die wedstrijden werden vaak al gewonnen langs de zijlijn, met al die “tori man’s”….ja, ook met Oom Doc in de lead.
        En wie kende Oom Doc niet als 1 van de (3 of meer) musketiers.....😊😊...altijd een fatu.

        Tijdens onze vakanties in Su kwam kwam we Oom Doc vaak tegen op 1 plek op zondagochtend: Saoena markt…meestal genietend van zijn dawet. En dan een kort babbeltje over van alles en nog wat.

        Oom Doc die als persoon, professional, politicus zijn sporen heeft verdiend. Een behoorlijke track record. Ga daar maar eens aan tippen.
        Dat het de laatste jaren minder ging qua gezondheid, dat was een gegeven. Oom Doc is nu gaan rusten, een welverdiende rust na de hectiek van de afgelopen periode.
        En zijn heengaan laat een leemte achter. Dat is een feit. Maar ik hoop dat we samen met de familie deze leemte kunnen opvullen met de vele mooie en onuitwisbare herinneringen aan Oom Doc.
        Selamat Jalan Oom Doc, Waka Bun!

        Tante Nel, Randall, Charmaine, Janine & Hendra…heel veel sterkte voor jullie allemaal.
        Bosi's & Brasas,
        Lloyd, Marjorie & Megan

        Lloyd - Almere
        14 september 2020

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie