Overlijdensbericht en herinneringsplaats van

Ton van der Linden

14-02-194220-05-2020
      Wat je had vergaat
      Wat je was leeft verder
      aan ruimte en tijd voorbij

      In het afgelopen jaar hebben we bijzonder veel vriendschap ervaren, herinneringen gedeeld en meeleven ontvangen in veel verschillende vormen.
      Het heeft Ton en ons enorm goed gedaan.
      Ook na het overlijden van Ton hebben geweldig veel mensen laten weten hoezeer zij met ons meeleven. Dat helpt ons in vele opzichten en we willen jullie allemaal daarvoor hartelijk danken.

      Klaartje
      Marie en Jens
      ---------oOo----------


      Tot het einde had hij de regie in eigen hand, nu heeft hij het leven losgelaten.
      Verdrietig melden we het overlijden van Ton.

      Klaartje
      Marie en Jens

      De weg, je zult hem volgen.
      Het geluk, je zult het vergeten.
      De kelk, je zult hem ledigen.
      De smart, je zult haar verbergen.
      Het antwoord, je zult het leren.
      Het einde, je zult het dragen.
      Dag Hammarskjöld

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      Tips over condoleren of herinneringen delen?

      • Troost
        reactie 37   |   niet OK
        Wat hebben wij genoten bij jullie op de terras bijeenkomsten in Eck en Wiel.
        Iemand waar je veel van houdt,zal liefde blijven geven .Ook al is Ton niet gebleven
        Hij blijft altijd een deel van jou.
        Een stukje van je leven.

        Bert en Olga de Boer. ( Bouwhut )

        Olga en Bert - Zetten
        25 mei 2020

        Deel deze pagina:

      • Ton van der Linden 1942-2020
        reactie 36   |   niet OK
        Op 5 juni 2009 sprak ik in Kamerik op verzoek van de VHAN. Tijdens deze bestuursdag werkte ik rol van de patiënt in de zorgrelatie uit. Het beroepsprofiel van VHAN was deugdelijk. Dit stond garant voor haar reguliere en specialistische kwaliteitsniveau. Dit transparante kwaliteitsniveau wekt bij patiënten vertrouwen: een betrokken en betrouwbare zorgrelatie. Toen was mijn advies om de specifieke ervaring en specialisatie van de collega’s te zetten op ieders eigen website (dat was toen nog geen gemeen goed).
        Dit gaf extra profiel aan de eigen praktijk en aan de VHAN. Dat opende de mogelijkheid voor verwijzing: onderling en naar het reguliere systeem. Het past binnen de eed en praktijk van Hippokrates, is in het belang van de patiënt en levert voor de VHAN nog meer good practice casuïstiek. Voorzitter van de VHAN was Ton van der Linden. Ons eerste contact maakte duidelijk dat de leiding in goede handen was. De professionals bracht hij in het groter verband van de AVIG. Ton werd later dus terecht erelid van de VHAN.
        Tussen ons klikte het direct. Later vertelde hij bij ons thuis – in Zeist – hoe hij geboren te Oisterwijk zijn kinderjaren hier schuin tegenover, in Utrecht en De Bilt doorbracht. Hij groeide op in gereformeerde kringen en vertelde hoe hij de middelbare school doorliep, later docent Nederlands aan het Revius College in Doorn was, bij he CITO werkte, zijn bedrijf verkocht en nog veel en veel meer.
        Hoe vaak was hij in Zeist en ik in Eck en Wiel en wij beiden in Bunnik, Amersfoort, Arnhem, Driebergen, Utrecht, Zwolle of Breukelen: allerlei besprekingen rond PPCG en de rechtsopvolger Platform-IG en de Wijzernaargezondheid. We stonden samen aan de wieg. Boeiend was het gesprek dat Ton, Frans Kusse en ik hadden met de wijsgeer dr. Jeroen D.J. Buve (Geert Grote Universiteit). Dat was in zijn achtertuin van het oudste huis in Deventer (nazomer 2014). Minder positief boeiend bleef onze relatie met de VtdK (Vereniging tegen de Kwakzalverij). Ton was altijd rustig en bezonnen en toonde een helder verstand in welke situatie we ook verzeilden.
        Onze gesprekken gingen ook over ons persoonlijke leven. Dus over vreugde en verdriet. Zijn Jan Maarten, onze Petra. Over zijn manuscript. De wordingsgeschiedenis mocht ik begeleiden. Zo verscheen in 2019 zijn boek Graad van de daad – 200 jaar Afdeling van de Meestergraad 1819-2019. Buitengewoon schokkend en als uit het niets bleek Ton kort daarna ernstig ziek. Moedig en bewust ging hij zijn weg.
        Ook deze laatste fase van zijn waardevolle leven mocht ik meelopen. Fijn bleven de contacten. Ton maakte nog een bouwstuk, zijn laatste. Over het evangelie van Johannes en een weg naar het Licht, een weg naar het weten van leven en dood. Voor Ton schreef ik een ‘bouwstuk’ naar aanleiding van het denken van filosoof Buve (1935-2017) die we in 2014 bezochten: Veritas duplex en stervensbegeleiding.
        Ton was een degelijk bestuurder met visie, wijs en integer. Ook op dat vlak een bijzondere collega. Waardevol om te mogen delen in zijn rijke ervaring. Ton signeerde zijn boek namelijk: Voor Ruth, met dank voor het vele samendoen! Zo is het wederkerig. Met jullie – Klaartje, Marie en Jens – houd ik hem in dierbare herinnering. Kracht in dit nog moeilijk voor te stellen grote verlies (dat Bako op eigen manier beleeft).

        Ruth - Zeist
        25 mei 2020

        Deel deze pagina:

      • Troost door herinnering
        reactie 35   |   niet OK
        Beste Klaartje, Marie en Jens,
        Wat verdrietig dat Ton nu overleden is. Dat het afscheid kwam, was onvermijdelijk. Hoe jullie dat samen aanpakten voelde goed. Zoals altijd in een open gesprek.
        Communiceren, dat was toch zeker een kracht van Ton. Als buurman gezellig, met een wijntje en hapje er bij. Onderhoudend en betrokken. Zorgvuldig formulerend. Ruimte gevend aan andere gezichtspunten, meningen en persoonlijkheden.
        Heel verdrietig dat jullie ( en Bako) hem nu moeten missen. Wij wensen jullie heel veel sterkte toe. De troostende kracht van mooie herinneringen. En de troost van gesprekken over wie hij was , voor jullie en anderen. Heel veel sterkte!
        Liefs,
        Gerrit-Jan, Thea, Tonke, Mynthe, Jian

        Gerrit-Jan - Eck en Wiel
        25 mei 2020

        Deel deze pagina:

      • reactie 34
        monique  Teunissen

        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:


        monique - Nijmegen

        24 mei 2020

      • Stil
        reactie 33   |   niet OK
        Het is dat de woorden
        vanzelf gaan en komen
        anders was het
        stil

        Hoewel de woorden gaan en komen
        blijft het in Mij
        stil


        Beste Klaartje, beste familie,

        Ton was een fijne mentor en in zijn rust en kracht een drijvende motor in het VMF.
        Hij heeft mij verdieping en inzicht gebracht en naast zijn spiritualiteit was hij ook nog eens een sociaal bewogen mens.
        Sterkte met dit verlies....

        Gerard en Ria Segers

        Gerard - Niekerk Westerkwartier
        24 mei 2020

        Deel deze pagina:

      • Liefdevol, rustig en wijs
        reactie 32   |   niet OK
        Lieve Ton, Klaartje en Marie,
        Als ik aan jou denk, Ton, zie ik een rustige, bedachtzame, wijze, vaderlijke en zelden oordelende man. Ik ken jou als verbinder, een mens die weet dat we in deze wereld alleen verder komen door samen te werken en krachten te bundelen. Dat heb je gedaan bij de Artsenvereniging voor homeopathie en als medeoprichter en eerste voorzitter van de Artsen Vereniging Integrale Geneeskunde. Je stond boven de partijen, probeerde mensen met elkaar te verzoenen maar kon ook duidelijk zijn in je besluiten. Daarnaast heb ik je ook persoonlijk leren kennen: een warme en milde man, met een enorme kennis en interesse waar ik graag meer en langer mee had willen praten. Dank je, Ton, voor wie je bent!
        Lieve Klaartje en Marie, ik wens jullie alle kracht en liefde toe en hoop dat jullie net als ik ervaren dat echte hartsverbindingen nooit verloren gaan en ik hoop dat deze herinneringen daarbij helpen. Tot ziens!
        Veel liefs, Frans Kusse

        Frans - Amsterdam
        24 mei 2020

        Deel deze pagina:

      • respect en verwondering
        reactie 31   |   niet OK
        Lieve Klaartje,
        Het lid worden van de Bouwhut de Vriendschap heeft helaas niet lang kunnen duren,
        maar namens alle Vrienden wil ik het verlies van Ton delen. Zelf wil ik als schuldhulpverlener van het van Maren Fonds mijn grote respect en waardering voor Ton laten voelen. Het is onvoorstelbaar dat thans Hans van der Valk en ik de taken hebben overgenomen van Ton. Wat wij doen met zijn tweetjes deed Ton helemaal alleen. Ongelooflijk !! en terecht dat het Hoofdbestuur van de Orde hem met
        een erepenning heeft bedankt. Ik kom dagelijks in oude aanvragen zijn naam tegen.
        Hij heeft heel lang keihard gewerkt voor het van Maren Fonds.. Ik heb jullie een aantal keren mogen bezoeken en weet, dat ik daar diep van onder de indruk was. Ik heb het vertrouwen dat de Opperbouwmeester voldaan is over zijn Arbeid. Het moet een grote troost zijn, dat Ton door zijn Arbeid lang in ons geheugen zal blijven. Het heidetakje,
        de bron van de eenvoud van de Bouwhut past helemaal bij Ton.
        Klaartje ik wens je veel kracht toe, en hoop je nog een te mogen ontmoeten.

        Willem Swart

        willem - Annen
        24 mei 2020

        Deel deze pagina:

      • Ton, mijn Baas
        reactie 30   |   niet OK
        Ik heb Ton leren kennen als de directeur van Bureau ICE. Ik kreeg de kans om als herintreder bij het Bureau in dienst te komen. Vele jaren heb ik samen met Ton en Klaartje mogen werken. Eerst in 't Weitje in Eck en Wiel, met prachtig uitzicht op de tuin. Later in Lienden. Ton en Klaartje waren fijne werkgevers. Ik weet dat Ton heel trots was op zijn zelfgemetselde muur in de tuin in Eck. Hij maaide ook regelmatig het gras met de bosmaaier. Ik wens Klaartje, Marie en Jens veel strekte toe.

        Wil

        Wil - Maurik
        24 mei 2020

        Deel deze pagina:

      • Ton, mijn mentor
        reactie 29   |   niet OK
        Ton, loodste mij 40 jaar geleden door de interne opleiding van Cito. Ik wist meteen al dat ik hem nooit zou vergeten: om zijn deskundigheid, zijn aanpak van de dingen, zijn motivatie om goed werk te leveren - en nog beter werk, om zijn onafhankelijkheid in denken, zijn lef om moeilijke keuzes te maken, zijn doorzettingsvermogen, zijn verschijning, om de vele gezamenlijke lunches waar ik graag aanschoof bij zijn vaste fanclub, om wie hij was, om zijn baard natuurlijk ook, zijn blik, zijn glimlach … noem maar op. En nu heeft hij het leven losgelaten. Ik zag het in de Volkskrant staan en schrok. Ik heb hem al vele jaren niet meer gezien of gesproken. Maar meteen zag ik hem weer voor me, zoals hij leeft en voort blijft leven in mijn herinnering.
        Klaartje en Marie en Jens, heel veel sterkte.

        Helmut - Huissen
        24 mei 2020

        Deel deze pagina:

      • reactie 28
        Hans en Jantine van Donkelaar

        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:


        Hans en Jantine - Eck en Wiel

        24 mei 2020

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie

      Inspiratie nodig voor uw reactie?


      De mooiste herinneringen zijn vaak eenvoudige momenten waar je het eerst aan denkt. Condoleances zijn vaak de woorden die als eerste in je opkomen om verdriet te delen.


      Tips nodig voor het schrijven van condoleances of herinneringen?


      Niet iedereen die reageert kent zowel de nabestaanden als de persoon die overleden is.
      Het gaat om uw betrokkenheid, een reactie plaatsen is dan altijd gepast.