gedenkplaats van

Aat Moes

24-12-195521-02-2009
      Ondanks alles was je mijn kleine broertje.
      Nu ben je plotseling weg gerukt uit het leven.
      Je hebt geen pijn of zorgen meer.
      Rust zacht lieve Aat

      Jan Moes.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 11   |   niet OK
        Tijd, Aat, maakt voor jou nu niets meer uit, een van de vele aannames die mij boeit, een kader zonder grenzen lijkt mij jouw zijn, nu echt ontgroeit.
        Maar ik denk dat in onze en mijn gedachten de persoon die jij Aat was,
        ons nog geregeld ongeregeld boeit.
        Ik ben heel weinig met je omgegaan maar heb toch vele malen aan je gedacht,
        omdat ook ik als mens moest leren, menig eind komt onverwacht.

        Anoniem -
        22 juni 2011

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 10   |   niet OK
        Gedeeld in onze herinnering schreef ik dit gedicht voor je, Aat, naar aanleiding van een filmpje dat broer John over en met jou naar me stuurde;

        zo snel als je er jezelf bewust van bent,
        In een wereld die geen gelijke kent.
        Je ziet het aan met open geest, liefde zo sereen,
        je weet nog niet goed wat dat betekend,
        en bent gelukkig, zo als een ieder om je heen.
        Cowboy indiaan maar zeker gitarist,
        je bent het allemaal of geweest,
        kind zijn lijkt wel film, menigmaal een feest.
        Maar elk leven, dat weet je later wel,
        ondanks de ‘onderhouden’ buitenkant,
        kent helaas ook kommer en kwel.
        Goed je bent een sterke kerel,
        en vecht je er zelf wel doorheen.

        Laat anderen buiten je zorgen staan,
        toch weet je heel diep in je hart,
        van mensen die steeds met je zijn begaan,
        als een soort begeleiders op je pad

        Maar je bent een hele kerel,
        jouw eigen sores is je eigen zaak,
        de schreeuw achter je eigen 'deurtje',
        je schreeuwt hem niet zo maar raak.
        En de ’sleutels’ leren gebruiken,
        is niet echt de makkelijkste taak.
        De mens heeft achteraf pas kennis,
        en raakt dan makkelijk gefrustreerd,
        zodat men vaak toch te laat ziet, hier gaat het verkeerd.

        Voorts op weg naar bepaald ‘geluk’, langs de route van het leven,
        met vele zijpaden omgeven, daar is men toch naar op zoek,
        komt er steeds heel erg ongelegen, zware ziekte om de hoek.
        En helaas menige sterke, heeft zo’n strijd aan moeten gaan.
        het zwaarste verlies een leven, dat niet langer kon bestaan.
        De dood maakt geen onderscheidt, hoe sterk men ook staat,
        Jij bent nu alleen nog in onze herinnering,
        als het ‘ergens’ kan, denk dan daar aan beste Aat.


        JCM 24-06-2009

        Tinus -
        7 november 2010

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 9   |   niet OK
        Route van het leven,

        zo snel als je er jezelf bewust van bent,
        In een wereld die geen gelijke kent.
        Je ziet het aan met open geest, liefde zo sereen,
        je weet nog niet goed wat dat betekend,
        en bent gelukkig, zo als een ieder om je heen.
        Cowboy indiaan maar zeker gitarist,
        je bent het allemaal of geweest,
        kind zijn lijkt wel film, menigmaal een feest.
        Maar elk leven, dat weet je later wel,
        ondanks de ‘onderhouden’ buitenkant,
        kent helaas ook kommer en kwel.
        Goed je bent een sterke kerel,
        en vecht je er zelf wel doorheen.

        Laat anderen buiten je zorgen staan,
        toch weet je heel diep in je hart,
        van mensen die steeds met je zijn begaan,
        als een soort begeleiders op je pad

        Maar je bent een hele kerel,
        jouw eigen sores is je eigen zaak,
        de schreeuw achter je eigen 'deurtje',
        je schreeuwt hem niet zo maar raak.
        En de ’sleutels’ leren gebruiken,
        is niet echt de makkelijkste taak.
        De mens heeft achteraf pas kennis,
        en raakt dan makkelijk gefrustreerd,
        zodat men vaak toch te laat ziet, hier gaat het verkeerd.

        Voorts op weg naar bepaald ‘geluk’, langs de route van het leven,
        met vele zijpaden omgeven, daar is men toch naar op zoek,
        komt er steeds heel erg ongelegen, zware ziekte om de hoek.
        En helaas menige sterke, heeft zo’n strijd aan moeten gaan.
        het zwaarste verlies een leven, dat niet langer kon bestaan.
        De dood maakt geen onderscheidt, hoe sterk men ook staat,
        Jij bent nu alleen nog in onze herinnering,
        als het ‘ergens’ kan, denk dan daaraan beste Aat.



        Tinus

        J.C. -
        5 november 2010

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 8   |   niet OK
        Weet niet waarom, en wanneer dat dan wel zo is, maar ik moest aan je denken.
        Hele broer of halve broer, broer is broer en je bent dus in mijn bewustzijn.
        Men zegt dat indien men ouder is dat dan het geheugen achteruit gaat maar ik denk dat wij gewoon meer 'gereserveerde' ruimte nodig hebben.
        Ik moest gewoon aan je denken.

        Tinus

        J.C. -
        10 september 2010

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 7   |   niet OK
        Al weer een jaar geleden, wat vliegt de tijd toch voorbij. We brachten je naar jouw laatste rustplaats en wensten je dan ook oprecht de rust die je zo zocht. Op zich niet DEZE rust, maar RUST op aarde had mooier geweest. Het lot beschikte anders. Uit het leven, maar niet uit het hart, bij velen zelfs dichter bij dan ooit!

        Jacoline -
        6 maart 2010

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 5   |   niet OK
        Hoi Aat,
        Gek toch hé?
        Ik had toen je leefde zo vaak gelegenheid en de vrijheid, maar ik heb je niet al te vaak bezocht.
        En nu ik vaker aan je denkt aan waar je nu rust, wens ik vaak dat je van mij nog heel lang leven mocht.

        J.C.

        J.C. -
        16 december 2009

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 1   |   niet OK
        Aat,

        Morgen ga ik jou, mijn halfbroer begraven,
        we worden ouder, families gedoofd.
        Helaas het contact was vrij ‘modern’,
        bezoek had ik hem ooit wel beloofd.
        Helaas het is er de laatste jaren niet van gekomen,
        mijn reden zo goed of slecht, oordeel niet gauw.
        Wel heb ik hem de laatste dagen in gedachten.
        wil ik soms bijna huilen en dan toch weer niet,
        denkende, doe ik het voor mij of toch voor jou?

        Tinus

        J.C. -
        28 februari 2009

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie