gedenkplaats van

Anna Smit - Dijkstra

02-02-191422-10-2016
      Slechts over blijft de herinnering
      Van hoe ik leefde op aarde
      En voor degene die achterblijft
      Heeft dat de meeste waarde

      In liefdevolle herinnering aan onze mooie, sterke, Friese moeder, schoonmoeder, oma en "oude-oma" Anna Dijkstra

      In 2014 werd Anna 100 jaar. Die mijlpaal heeft zij gevierd met al haar familie,
      vrienden en bekenden in de Kantine in Lelystad. Ze heeft daar toen enorm
      genoten. Die dag beschouwde zij als een afscheid. Op die dag is alles gezegd
      zei ze en dus wil ik dat er later als ik overlijd niet opnieuw allerlei toespraken
      worden gehouden. Jullie kunnen mij liever nu bloemen geven dan later op
      mijn graf. Met het geld dat zij op die feestelijke dag kreeg heeft ze samen
      met Titi een heerlijke bootreis op de Rijn gemaakt.

      Haar begrafenis wilde zij sober en in kleine kring laten plaatsvinden. Die wens hebben wij vanmorgen voorafgaand aan deze bijeenkomst vervuld. Wij hebben haar te ruste gelegd in het graf bij Hetta en Lammert.

      Anna heeft in haar leven moeilijke tijden gekend doordat veel geliefden haar ontvielen. Haar broer Johannes stierf 18 jaar jong en haar mem werd niet ouder dan 56 jaar. Het verlies van haar zus Riek, haar dochter Hetta en haar man Lammert lieten diepe sporen na. Geleidelijk aan overleden al haar generatiegenoten en zij miste al die mensen. Toch behield zij altijd haar positieve, strijdvaardige instelling.

      Anna werd geboren in Friesland als jongste dochter in een gezin met 7
      kinderen. Als jong meisje begon zij te werken bij de lokale dokter. Ze had
      een kleine zolderkamer in het doktershuis en werkte lange dagen in het
      huishouden. In haar spaarzame vrije tijd ging ze naar kookcursus en naar
      dansles. In die tijd draaide zij haar hand niet om voor lange fiets- en
      schaatstochten van 100 kilometer of meer. Op latere leeftijd zat ze op
      gymnastiek en speelde ze volleybal en tot op hoge leeftijd heeft ze
      gezwommen. De fiets bleef pas in het schuurtje staan na haar
      negentigste levensjaar. Ze hield van toneelspelen, in Lelystad Haven
      was ze lid van de toneelvereniging Isolamento. Op honderdjarige leeftijd
      speelde ze nog zichzelf in ‘Jong en oud’ waarmee een aantal keren werd
      opgetreden in Lelystad.

      Rond haar vijfentwintigste vertrok Anna uit haar vertrouwde Friese omgeving.
      Samen met haar zus Riek ging zij werken in een hotel op Urk dat toen nog een eiland was. Daar vond zij haar grote liefde, de Schokker sleepbootkaptein Lammert Smit. Ze trouwden en kregen samen 5 kinderen. Bijna vijftig jaar waren zij gelukkig samen. Eerst op de sleepboot Ens en later op de woonark Trynsje die achtereenvolgens op Urk, in Zierikzee, Enkhuizen, Monnickendam en tenslotte, meer dan 50 jaar, in Lelystad lag.

      Toen de kinderen jong waren was Anna thuis en verzorgde zij het huishouden en de opvoeding. Maar toen alle kinderen de deur uit waren ging ze toch weer aan de slag als koffiedame bij de Rijksdienst in Lelystad. Ze verdiende graag haar eigen centjes. Als vriendin Tjitta op bezoek kwam werd er gesjoeld en gerummicupt. Tot op hoge leeftijd bleef Anna de krant lezen die elke dag trouw door Meuleman in de bus werd gestoken. De cryptogrammen werden opgelost en opgestuurd voor een kans op een prijsje. De televisie stond alleen ’s avonds aan vooral als er een voetbalwedstrijd op was.

      Anna kon heel direct zijn, recht door zee. Je wist dus wat je aan haar had. Ze hield
      van een grap en maakte makkelijk contact. Die eigenschappen zorgden ervoor dat zij ook op latere leeftijd niet alleen kwam te zitten.
      Ze kon altijd rekenen op de steun van haar kinderen en schoonkinderen en
      een grote kring van vrienden en bekenden, jong en oud, bleven haar bezoeken. Ze vond het altijd leuk om in de auto meegenomen te worden voor uitstapjes. Daar kon ze tot voor kort reikhalzend naar uitkijken. Veel plezier beleefde ze aan de bezoekjes van de achterkleinkinderen Nils en Reinout en van de kleine Hidde uit Lelystadhaven.

      Brigit, de huishoudelijke hulp, was jarenlang een enorme steun. Herman hield altijd een oogje in het zeil en trok zo nu en dan zijn duikerspak aan. Eens zocht hij lange tijd tevergeefs onder water naar Anna’s gebit dat overboord zou zijn gevallen. Anna keek vanuit het slaapkamerraam mee en kwam opeens tot de ontdekking dat het gebit gewoon op tafel lag. Later kon ze de slappe lach krijgen als ze het verhaal vertelde. Ruud verrichtte veel klussen op en rond de ark. Jelle verraste haar regelmatig met een bezoekje en versgebakken vis. En zo zijn er nog vele anderen die haar bezochten maar niet allemaal bij naam kunnen worden genoemd.

      Veel lof verdienen de liefdevolle en vakbekwame thuiszorgmedewerkers die haar de laatste 9 jaar verzorgden en die het voor haar mogelijk maakten op de Trynsje te blijven wonen.

      Toen het einde naderde maakte Anna duidelijk dat zij haar leven als voltooid
      beschouwde. Ze was de laatste tijd erg vermoeid maar had gelukkig weinig pijn
      en was niet angstig. Ze kon moeilijk meer alleen zijn. Titi verbleef steeds vaker
      bij haar op de ark. In de nacht van vrijdag op zaterdag 22 oktober 2016overleed zij rustig in haar slaap in het bijzijn van haar kinderen en schoondochter Augusta.
      In de keuken bij Anna hing een bescheurkalender met gedichtjes van Toon Hermans. Eén van de thuiszorgmedewerkers las haar de laatste maanden steeds zo’n gedichtje voor. Het gedichtje van 22 oktober 2016 heeft Anna niet meer kunnen horen. Ze zou vast hebben geglimlacht bij de tekst van die dag:

      Soms flirt ik met de dood
      en af en toe nog gekker,
      denk ik, als ik een kerkhof zie:
      ‘Wat liggen die daar lekker’.

      We zijn dankbaar dat zij zolang bij ons mocht zijn.

      Lelystad, 28 oktober 2016, Familie Smit
      Correspondentie-adres: titismit2@gmail.com

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 33   |   niet OK
        Lieve Onne.
        Gecondoleerd met je moeder. ik was ook jaren geleden bij haar geweest met Gusta en jou. Als ik haar levensverhaal lees zie ik dat zij een hele sterke vrouw is en ik ben blij dat ik zon sterke vrouw eens gekend hebt. Ik hoop dat zij in vrede rust.
        Songul

        Songul Kaynarca - Amsterdam
        18 januari 2017

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 32   |   niet OK
        Al zo lang als ik me herinner was er altijd in Lelystad die bijzondere plek, waar je af en toe terecht kwam. Als kleine kinderen speelden we tikkertje op de randen om de ark. Dat is altijd goed afgelopen, ondanks de nodige obstakels. De gigantische schelp in de hoek van de kamer sprak tot de verbeelding maar bleek jaren later toch niet de halve meter hoog die ik me herinnerde. Al zat er soms een lange tijd tussen, bij tante Anne was iedereen welkom en het was altijd gezellig. En elke keer ging je naar huis met mooie herinneringen. Die blijven voor altijd bij ons. Rust zacht.

        Michiel van der Ros - Amsterdam
        29 november 2016

        Deel deze pagina:

      • Mooie herinnering.
        reactie 31   |   niet OK
        Lieve familie,
        VIa Mary hoorde ik dat tante Annie overleden is.
        Eigenlijk ken ik haar al mijn hele leven, alleen al door de verhalen van mijn vader Jan, die vroeger op de Ens mee heeft gevaren. Hij vertelde vaak, met glimmende oogjes, het verhaal dat Harry als kleine jongen van de "speen"af moest. Mijn vaderbeeld alsof hij de speen n het water gooide en zo was Harry van de speen af.
        Later werden we heel goede buren. Toen tante Annie alleen kwam te staan had mijn vader veel zorg voor haar, zoals gras maaien of een draad vast leggen. Ze aten van elkaars tuinen, er was altijdeen praatje.
        Een mooie herinnering!
        Veel sterkte, Gea van den Brand-Hollander

        Gea Van den Brand-Hollander - Enschede
        24 november 2016

        Deel deze pagina:

      • Lieve tante Anne,
        reactie 30   |   niet OK

        harma van der Ros - Kampen
        4 november 2016

        Deel deze pagina:

      • Tante Annie
        reactie 29   |   niet OK
        Lieve familie,
        Gecondoleerd met het verlies van uw moeder en oma.
        Hartelijk bedankt voor de kaart. Het bracht me weer terug in mijn jeugd waar tante Annie een onuitwisbaar deel van is. Nog niet zo lang geleden vroeg ik me af of ze er nog was. Heel bijzonder dat ze zo oud geworden is en dat op haar geliefde ark. Ik heb mama over haar verteld maar jammer genoegen weet ze het niet meer ze is al te ver in haar eigen tijd. Maar ik weet dat ze een hele fijne buurvrouw aan haar heeft gehad en dat was zeker wederzijds.

        Veel liefs het buurmeisje Mary Klop -Hollander

        Mary Klop- Hollander - Zandhuishuisweg35a 8131SP Wijhe
        1 november 2016

        Deel deze pagina:

      • Toch nog onverwacht
        reactie 28   |   niet OK
        Ik kreeg via zus Lyan bericht dat er bij onze moeder Rim een rouwkaart van "Tante Anna" lag. Namens ons allemaal (Rim, Lyan, Marijke en Anno) gecondoleerd met dit verlies.
        2 jaar geleden was ze nog aanwezig bij de crematie van mijn vader Hennie, iets dat we toen heel erg hebben gewaardeerd.
        Best wel bijzonder dat een tante van mijn vader en een zus van mijn Beppe Janke tot voor kort nog onder ons was.

        Anno Van der Meulen - Wassenaar
        30 oktober 2016

        Deel deze pagina:

      • lieve mensen
        reactie 27   |   niet OK
        Zij die wij liefhebben
        gaan niet weg
        zij lopen naast ons
        elke dag...

        In wat we zien
        in wat we voelen
        in wat we doen en laten...

        Ongezien
        ongehoord
        maar altijd daar
        nog steeds geliefd
        nog steeds gemist
        oneindig
        dierbaar
        voor altijd...

        Veel liefs van Albert Lammie en Auke.

        Lammie Koopmans - Jubbega
        29 oktober 2016

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 26   |   niet OK
        Beste Familie Smit,
        Gecondoleerd met het verlies van jullie moeder en oma,
        Goede herinneringen ook van mij. In de Monnickendamse periode kwam ik maar wat graag naar de ark aan de vesting. Jullie moeder en oma zorgde er voor dat ik me er altijd welkom voelde en er was altijd wat te beleven. Ze kon wel eens streng kijken, maar daar maakten we het dan ook naar. Daarmee was zij, als moeder van mij vriend Jan zeker een deel van mijn opvoeding. Zo wil iedereen toch groot groeien?
        Sterkte met jullie verlies.
        Mede namens José: Bob Horjus Zeist.

        Bob Horjus - Zeist
        29 oktober 2016

        Deel deze pagina:

      • Dikke vrienden
        reactie 25   |   niet OK

        Het is nog niet lang dat wij Anne kenden, maar we zijn erg dankbaar voor de tijd die we met haar gedeeld hebben. Onze Hidde zal ongeveer 5 maanden zijn geweest toen ik kwam vragen of ik niet wat mocht verbouwen in Anne haar tuin. Dat mocht wel en of we dan in ruil niet eens langs konden komen. Zo heeft Hidde leren traplopen op de trap naar de ark, want zelf hebben we die op de boot immers niet. Anne keek toe vanuit de keuken hoe hij dat elke keer weer een beetje beter kon. Ze genoot en ik en Hidde genoten op onze beurt. En altijd kreeg Hidde druifjes en maakten ze samen grapjes.
        Afgelopen 18 september werd Hidde 3 en wie kwamen er tot onze verrassing langs (toevallig), Anne en Titi! Wat een mooi cadeau.

        We zullen Anne missen, de tochtjes naar de ark, de idyllische plek en de sjeu die dat geeft aan LelystadHaven. Wat een bewonderenswaardige vrouw.

        Zanne, Barend, Hidde en Feiko.


        Zanne Schors - Lelystad
        28 oktober 2016

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 24   |   niet OK
        Beste familie,
        Mijn herinneringen zijn van lang geleden, maar daarom niet minder goed.
        Ik wens jullie allen veel sterkte nu jullie je moeder en oma moeten missen.
        Hartelijk groet,
        Hannie Broekzitter-Horjus

        Hannie Broekzitter-Horjus - Monnickendam
        28 oktober 2016

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie