gedenkplaats van

Anna Smit - Dijkstra

02-02-191422-10-2016
      Slechts over blijft de herinnering
      Van hoe ik leefde op aarde
      En voor degene die achterblijft
      Heeft dat de meeste waarde

      In liefdevolle herinnering aan onze mooie, sterke, Friese moeder, schoonmoeder, oma en "oude-oma" Anna Dijkstra

      In 2014 werd Anna 100 jaar. Die mijlpaal heeft zij gevierd met al haar familie,
      vrienden en bekenden in de Kantine in Lelystad. Ze heeft daar toen enorm
      genoten. Die dag beschouwde zij als een afscheid. Op die dag is alles gezegd
      zei ze en dus wil ik dat er later als ik overlijd niet opnieuw allerlei toespraken
      worden gehouden. Jullie kunnen mij liever nu bloemen geven dan later op
      mijn graf. Met het geld dat zij op die feestelijke dag kreeg heeft ze samen
      met Titi een heerlijke bootreis op de Rijn gemaakt.

      Haar begrafenis wilde zij sober en in kleine kring laten plaatsvinden. Die wens hebben wij vanmorgen voorafgaand aan deze bijeenkomst vervuld. Wij hebben haar te ruste gelegd in het graf bij Hetta en Lammert.

      Anna heeft in haar leven moeilijke tijden gekend doordat veel geliefden haar ontvielen. Haar broer Johannes stierf 18 jaar jong en haar mem werd niet ouder dan 56 jaar. Het verlies van haar zus Riek, haar dochter Hetta en haar man Lammert lieten diepe sporen na. Geleidelijk aan overleden al haar generatiegenoten en zij miste al die mensen. Toch behield zij altijd haar positieve, strijdvaardige instelling.

      Anna werd geboren in Friesland als jongste dochter in een gezin met 7
      kinderen. Als jong meisje begon zij te werken bij de lokale dokter. Ze had
      een kleine zolderkamer in het doktershuis en werkte lange dagen in het
      huishouden. In haar spaarzame vrije tijd ging ze naar kookcursus en naar
      dansles. In die tijd draaide zij haar hand niet om voor lange fiets- en
      schaatstochten van 100 kilometer of meer. Op latere leeftijd zat ze op
      gymnastiek en speelde ze volleybal en tot op hoge leeftijd heeft ze
      gezwommen. De fiets bleef pas in het schuurtje staan na haar
      negentigste levensjaar. Ze hield van toneelspelen, in Lelystad Haven
      was ze lid van de toneelvereniging Isolamento. Op honderdjarige leeftijd
      speelde ze nog zichzelf in ‘Jong en oud’ waarmee een aantal keren werd
      opgetreden in Lelystad.

      Rond haar vijfentwintigste vertrok Anna uit haar vertrouwde Friese omgeving.
      Samen met haar zus Riek ging zij werken in een hotel op Urk dat toen nog een eiland was. Daar vond zij haar grote liefde, de Schokker sleepbootkaptein Lammert Smit. Ze trouwden en kregen samen 5 kinderen. Bijna vijftig jaar waren zij gelukkig samen. Eerst op de sleepboot Ens en later op de woonark Trynsje die achtereenvolgens op Urk, in Zierikzee, Enkhuizen, Monnickendam en tenslotte, meer dan 50 jaar, in Lelystad lag.

      Toen de kinderen jong waren was Anna thuis en verzorgde zij het huishouden en de opvoeding. Maar toen alle kinderen de deur uit waren ging ze toch weer aan de slag als koffiedame bij de Rijksdienst in Lelystad. Ze verdiende graag haar eigen centjes. Als vriendin Tjitta op bezoek kwam werd er gesjoeld en gerummicupt. Tot op hoge leeftijd bleef Anna de krant lezen die elke dag trouw door Meuleman in de bus werd gestoken. De cryptogrammen werden opgelost en opgestuurd voor een kans op een prijsje. De televisie stond alleen ’s avonds aan vooral als er een voetbalwedstrijd op was.

      Anna kon heel direct zijn, recht door zee. Je wist dus wat je aan haar had. Ze hield
      van een grap en maakte makkelijk contact. Die eigenschappen zorgden ervoor dat zij ook op latere leeftijd niet alleen kwam te zitten.
      Ze kon altijd rekenen op de steun van haar kinderen en schoonkinderen en
      een grote kring van vrienden en bekenden, jong en oud, bleven haar bezoeken. Ze vond het altijd leuk om in de auto meegenomen te worden voor uitstapjes. Daar kon ze tot voor kort reikhalzend naar uitkijken. Veel plezier beleefde ze aan de bezoekjes van de achterkleinkinderen Nils en Reinout en van de kleine Hidde uit Lelystadhaven.

      Brigit, de huishoudelijke hulp, was jarenlang een enorme steun. Herman hield altijd een oogje in het zeil en trok zo nu en dan zijn duikerspak aan. Eens zocht hij lange tijd tevergeefs onder water naar Anna’s gebit dat overboord zou zijn gevallen. Anna keek vanuit het slaapkamerraam mee en kwam opeens tot de ontdekking dat het gebit gewoon op tafel lag. Later kon ze de slappe lach krijgen als ze het verhaal vertelde. Ruud verrichtte veel klussen op en rond de ark. Jelle verraste haar regelmatig met een bezoekje en versgebakken vis. En zo zijn er nog vele anderen die haar bezochten maar niet allemaal bij naam kunnen worden genoemd.

      Veel lof verdienen de liefdevolle en vakbekwame thuiszorgmedewerkers die haar de laatste 9 jaar verzorgden en die het voor haar mogelijk maakten op de Trynsje te blijven wonen.

      Toen het einde naderde maakte Anna duidelijk dat zij haar leven als voltooid
      beschouwde. Ze was de laatste tijd erg vermoeid maar had gelukkig weinig pijn
      en was niet angstig. Ze kon moeilijk meer alleen zijn. Titi verbleef steeds vaker
      bij haar op de ark. In de nacht van vrijdag op zaterdag 22 oktober 2016overleed zij rustig in haar slaap in het bijzijn van haar kinderen en schoondochter Augusta.
      In de keuken bij Anna hing een bescheurkalender met gedichtjes van Toon Hermans. Eén van de thuiszorgmedewerkers las haar de laatste maanden steeds zo’n gedichtje voor. Het gedichtje van 22 oktober 2016 heeft Anna niet meer kunnen horen. Ze zou vast hebben geglimlacht bij de tekst van die dag:

      Soms flirt ik met de dood
      en af en toe nog gekker,
      denk ik, als ik een kerkhof zie:
      ‘Wat liggen die daar lekker’.

      We zijn dankbaar dat zij zolang bij ons mocht zijn.

      Lelystad, 28 oktober 2016, Familie Smit
      Correspondentie-adres: titismit2@gmail.com

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 14   |   niet OK
        VOOR IEDEREEN HEEL VEEL STERKTE.

        PETER & ANKJE
        KAY & TROY

        PETER EN ANKJE - LEEK
        26 oktober 2016

        Deel deze pagina:

      • dankbaar...
        reactie 13   |   niet OK
        Ik ben dankbaar dat ik Tante Anna( zus van mijn beppe Janke van de Meulen en tante van mijn vader Anne van der Meulen) de afgelopen jaren nog gesproken heb.. Ze was een zeer krachtige vrouw met veel liefde voor de natuur. Ik wil mn respect tonen aan de mensen die het voor haar tot het laatst toe mogelijk hebben gemaakt om in haar ark te blijven wonen. Iedereen sterkte gewenst met dit verlies..
        Liefs Ton en leentje Roelofs

        leentje - borger
        26 oktober 2016

        Deel deze pagina:

      • Lieve familie
        reactie 12   |   niet OK
        Met dierbare gevoelens denken wij aan haar.
        Hen en Ineke Roos

        Hen en Ineke - Monnickendam
        26 oktober 2016

        Deel deze pagina:

      • Monique
        reactie 11   |   niet OK

        Deze foto is en blijft voor mij in mijn geheugen als terug denken aan een prachtige tijd dat ik samen met marjan voor deze ongelooflijke lieve vrouw hebben mogen zorgen.
        Wat een groot voorbeeld hoe je positief in het leven kunt staan.
        Lieve schat het gaat je goed en familie heel veel sterkte!

        Liefs Monique


        Monique - Lelystad
        25 oktober 2016

        Deel deze pagina:

      • Moeder van mijn vriendin
        reactie 10   |   niet OK
        Lieve Titi, Jan, Anne, Harry en verdere familie,
        Gecondoleerd met het overlijden van jullie bijzondere moeder en (oud)oma.
        Ik heb haar maar een paar keer ontmoet samen met Titi, en herinner mij een kleine sterke vrouw, die altijd positief was.
        Ondanks het bereiken van de leeftijd van 102, blijft het moeilijk om je moeder te verliezen. Al was het alleen maar (weet ik uit eigen ervaring) omdat je haar niets meer kunt vragen.
        Ik wens jullie heel veel sterkte en een mooie uitvaart voor a.s. vrijdag.
        Mariska Pisam

        Mariska - Hoofddorp
        25 oktober 2016

        Deel deze pagina:

      • Gedicht
        reactie 9   |   niet OK
        Koester de gouden moment en in je leven,
        De ogenblikken met z'n twee
        nooit zullen deze momenten verdwijnen,
        je draagt ze een verder leven met je mee.
        Degene die jij zo lief had en hebt verloren,
        is niet meer waar zij was.
        Mar zij zal er altijd zijn, op het pad waar jij gaat.

        Ik wens jullie heel veel sterkte, mooie gedachten aan aan jullie moeder!
        Helaas kan Ik jullie dit niet persoonlijk vertellen.
        Voor mij zal de woensdagmiddag nog lang in mijn gedachten zijn.
        En dan zal er zeker een mooie glimlach op mijn gezicht te zien zijn.
        Ben blij en dankbaar dat Ik deze mooie momenten heb mogen meemaken.
        Anita Schipper. (Kwintes)

        Anita - lelystad
        25 oktober 2016

        Deel deze pagina:

      • Bijzonder
        reactie 8   |   niet OK

        Op 14 september nog op bezoek geweest samen met Jan Albert. Nadat ik 12 jaar eerder ook langs was geweest, met m'n ouders. In de vroege jaren 70, toen Jan Albert en ik op dezelfde school zaten, waren de bezoeken wel veel regelmatiger, maar ja, toen woonde ik ook nog in Lelystad. Vele gezellige uren doorgebracht op de ark Trijnsje, mooie herinneringen.... Sterkte gewenst voor de familie,
        Jan Cees.


        Jan Cees - Apeldoorn
        25 oktober 2016

        Deel deze pagina:

      • Foto
        reactie 7   |   niet OK

        Toch nog onverwacht voor ons is jullie moeder en oma, voor ons Anne overleden.
        Wij kennen haar bijna 50 jaar al vanuit de Rijksdiensttijd. Leuke gesprekken, samen zwemmen in het Ijsselmeer en de vele verhalen aan boord . Een bijzondere vrouw. Wij wensen jullie sterkte groet Wim enWil Noppers


        Wil en Wim - Lelystad
        25 oktober 2016

        Deel deze pagina:

      • Dag lieve tante Anne
        reactie 6   |   niet OK
        Traag rolt een traan
        Over mijn wangen
        Emotie
        Verdriet
        Verlangen

        Carolien Hoekman
        Jaap Visscher
        Marit
        Rutger

        Jaap en Carolien - Lelystad
        25 oktober 2016

        Deel deze pagina:

      • Karine Schaper
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Karine - Enkhuizen
        25 oktober 2016
        reactie 5

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie