gedenkplaats van

Bernice Vanderzaken

27-08-196113-02-2020
      Wij willen u vragen om uw herinneringen aan Bernice in de vorm van verhalen, foto’s en anekdotes, met ons te delen door een persoonlijk bericht of een condoleance achter te laten op: www.memori.nl/bernice-vanderzaken

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Mis je meer en meer......
        reactie 27   |   niet OK

        milly - ROTTERDAM
        6 maart 2020

        Deel deze pagina:

      • Graag een woordje aan de nabestaanden,
        reactie 26   |   niet OK
        Beste familie en nabestaanden,

        Wij waren wel aanwezig bij de crematie maar waren niet in de gelegenheid om de familie te controleren.
        Bij deze willen wij de gehele familie en nabestaanden condoleren en veel sterkte toe wensen.
        Ik heb een goede en gezellige tijd met Bernice gehad en zal hier altijd aan terug denken.

        Ronald Beuningenhoff en simone

        Ronald - Barendrecht
        28 februari 2020

        Deel deze pagina:

      • 50 jaar m’n vriendin
        reactie 25   |   niet OK


        We leerden elkaar in groep 5 kennen op de lagere school, jij was 8 jaar en ik 9. Er was direct een klik tussen ons. Ik logeerde vaak bij jou, terwijl ik bijna om de hoek woonde.
        Dat logeren was meer om rottigheid te verzinnen voor de volgende dag! Om zomaar een paar voorbeelden te noemen: suikerbieten van de 12e etage naar beneden gooien en stiekem sigaretjes van je moeder pikken. Ons eerste pakje sigaretten dat wij zelf kochten: Pall Mall. Je zei: "neem jij het maar mee naar huis". maar ik was zo ontzettend bang dat m’n ouders erachter zouden komen, dat ik met de sigaretten naar de wc was gegaan om ze door te spoelen. Ik denk dat ik wel 100 x de wc doorgespoeld had, omdat die krengen niet weg wilden spoelen.
        Ook weet ik nog dat we het telefoonboek vaak pakte om rare namen te zoeken, zodat we die mensen belde met allerlei rottigheid. We gierden dan van het lachen. 

        Na onze schooltijd ging ik verhuizen naar Spijkenisse, waardoor ons contact minder werd. Toch zijn we elkaar nooit uit het oog verloren. Toen bleek dat wij beide de kappersopleiding hadden gedaan, jij het herenvak en ik het damesvak, we kletste vaak bij over wat er zich afspeelde in de salons. 
        Ook nam je mij vaak in de maling. Als ik ‪op vrijdagavond‬ moest werken, werd ik ‪om 19:30u‬ nog gebeld. Met een vervormde stem deed jij je dan voor als klant: "met mevrouw Borstlap. Ik wil graag nog gepermanent worden". Dan probeerde ik je zo beleefd mogelijk te overtuigen dat ik dit niet voor ‪21:00u‬ (sluitingstijd) zou redden. Een heel drama volgde. waarbij je mij had overtuigd dat je het hogerop zou zoeken. Uiteindelijk kon jij je lach niet meer inhouden en we hadden dikke pret dat ik er wéér was ingetuind. 

        Tijdens onze relaties hadden we iets minder contact, maar nadat onze beide relaties waren verbroken deelden we samen het verdriet. "Kop op, zei ik dan "we gaan lekker uitwaaien op het strand in Hoek van Holland met je honden". 
        Zo eigenwijs als ik ben, wilde ik Senna aan de lijn houden. Je had mij al gewaarschuwd voor een ski avontuur. Hmmm, ja dat gebeurde natuurlijk ook!! Zo zijn we heel wat keertjes gaan uitwaaien op het strand met veel gesprekken van dien. De honden speelden een hoofdrol in je leven, maar ook je broertjes, Dick, Harry, Dave, je neefjes, nichtjes, waar je supertrots op was  en natuurlijk je moeder, waar je voor zorgde.

        Ik weet dat jij je soms heel eenzaam voelde in je flat. Dit kwam mede doordat jouw liefde voor je honden niet door iedereen in het flat werd gedeeld. 
        Uiteindelijk bracht het toch ook juist weer een andere liefde. Jij leerde jouw nieuwe vriendin kennen. Ik was ontzettend blij voor je, ondanks dat ons contact weer wat minder werd. 
        Uiteindelijk ontving ik een bericht met "Mar, ik ben ziek!". 
        Tja... er zijn zoveel mensen in Januari die griep hebben, ik vroeg je nog "wat heb je dan?". 
        Je reageerde niet meer. Ik las het bericht dat Luciénne op Facebook had geschreven en schrok me te pletter!, wat ben ik blij dat ik nog naar je toe gekomen ben in het ziekenhuis.
        We waren 50 jaar vriendinnen met een lach en een traan, met de ups en de downs.... ik ga je missen lieve Bernice.

        Ik wens familie en bekende heel veel sterkte toe!

        Marja - Spijkenisse
        23 februari 2020

        Deel deze pagina:

      • Lucienne  maas
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Lucienne - rotterdam
        22 februari 2020
        reactie 24
      • Mooie herinnering Erkermeder hondenstrand
        reactie 23   |   niet OK

        Wij hebben je voor het eerst ontmoet op de camping van het Erkemeder hondenstrand waar wij met de NNFC waren voor het honden weekend. we hebben een gezellige avond rond het kampvuur gehad. Een mooi mens, RIP.


        Hans - AMSTERDAM
        22 februari 2020

        Deel deze pagina:

      • Gerry & Marina Vanderzaken
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Gerry & Marina - Rotterdam
        21 februari 2020
        reactie 22
      • Gerry & Marina Vanderzaken
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Gerry & Marina - Rotterdam
        21 februari 2020
        reactie 21
      • Complimentje...
        reactie 20   |   niet OK
        Meer dan 20 jaar geleden kwamen wij op het Stikkerpad wonen, bij Lucienne en Bernice in het rijtje. Toen wij na een paar jaar gingen verhuizen is Bernice René gaan knippen en later ook onze jongens tweeling ,elke 3 weken kwam ze, zo ook nog vorige maand. Ze was erg ziek toen ze kwam, moest veel hoesten, we zeiden nog wat kom je nou toch doen ga lekker naar huis en snel je bed in...
        Ze kletste altijd honderd uit over haar nichtjes, dat ze hun zwemdiploma hadden gehaald, examen gedaan, rijbewijs en vriendjes , alles kwam voorbij, één en al trots en ook broer Dick kwam vaak voorbij, hij draait hier, hij draait daar met een Quiz erbij echt leuk joh, moet je heen gaan zei ze dan ! Onze poes overleed en meteen had ze wel een adresje van iemand die een nestje had met hele mooi poesjes. Of er was weer ergens een leuk winkeltje geopend, daar moet je echt eens gaan kijken was het dan... Bernice zat vol goede bedoelingen , te veel om op te noemen.
        Toen we onze jongens moesten vertellen dat Bernice ernstig ziek was en niet meer zou komen zeiden ze, dan wachten we toch tot ze beter word want een andere kapster weet niet precies hoe ons haar moet...een beter complimentje kan je niet krijgen toch?!
        Het afscheid was ontzettend mooi met een lach en een traan en het was duidelijk te zien mede aan de drukte hoe geliefd Bernice was.
        We gaan je heel erg missen !! Xx

        René & Simone - Rotterdam
        21 februari 2020

        Deel deze pagina:

      • Zomaar wat herinneringen
        reactie 19   |   niet OK

        Petra - ‘s Gravendeel
        20 februari 2020

        Deel deze pagina:

      • Lieve Nice
        reactie 18   |   niet OK
        Mijn vriendschap met Nice werd in een donkere periode van haar leven heel hecht. Ze kwam bij ons een paar maanden in huis en wat was dat een fijne tijd ook al was de reden moeilijk. 4 Newfies, 1 zoon en 2 volwassen wijven is best een babbel in de buurt waard geweest. Veel dingen hebben we gedaan, enorm gelachen maar ook gehuild. En toen ze haar flatje kreeg zagen we elkaar helaas veel te weinig. Bernice is als een zus voor mij en een tante voor mijn Thom geweest. Ze zit voor eeuwig in mij hart

        Petra - ‘s Gravendeel
        20 februari 2020

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie