Overlijdensbericht en herinneringsplaats van

Bert van Wijk

10-03-195216-04-2020
      " Always look at the bright side of life"

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      Tips over condoleren of herinneringen delen?

      • Liefde en kracht
        reactie 127   |   niet OK
        Lieve Lia, het eerste jaar is je gelukt... het was een zware tocht... ik weet het. Ook al spreek en zie ik je niet... ik weet het. Veel liefde en kracht voor jou. Vandaag moest ik opeens aan je denken, alsof ik aangeraakt werd. Alsof Chris zei; weet je het nog, hoe zwaar dat was voor jou, stuur haar 🧡 liefde dan zorg ik een beetje voor Bert. Dag lief schoolvriendinnetje. Liefs en knuf van Rita

        Rita - Woerden
        23 april 2021

        Deel deze pagina:

      • Je naam in de sterren
        reactie 126   |   niet OK

        Hou niet zo van het levenslied, maar maak in deze situatie een uitzondering

        Lia - Delft
        19 april 2021

        Deel deze pagina:

      • Bizar! Hoe dan !
        reactie 125   |   niet OK
        Ik kwam gister Lia tegen terwijl ik boodschappen wil doen. En vraag speelt je man nog bij Excelsior?
        Nee hij is dood! Was haar antwoord..
        hij is dood galmde het in m’n hoofd.
        Want Bert speelde in het orkest waar ik lang geleden ook in speelde. En dat zag ik voor het eerst op de Markt bij omroep Max.
        Ik “ken” Lia en Bert via de Freinetschool. Suzanne onze oudste en Sifra de jongste.
        Mensen komen langs in je leven en raken je. Onmiskenbaar ben ik geraakt door de energie van deze mensen.
        Af en toe kwamen we jullie tegen. Ik heb alle berichtjes gelezen. Wat een mooi mens zijn jullie verloren. Maar wel met hele mooie herinneringen! Ik wens jullie heel veel sterkte vandaag.
        In gedachte dat we met z’n allen het leven vieren!
        Sandra


        Sandra - Delfgauw
        16 april 2021

        Deel deze pagina:

      • Foto
        reactie 124   |   niet OK

        Lieve Li, Aletta, Tobias, Jochem, Sief en Bram en alle mensen die Bert missen,
        We denken aan jullie, juist vandaag,
        dikke knuffel uit Monster,
        Pieter, Jelle, Jeroen en Maaike


        Maaike - Monster
        16 april 2021

        Deel deze pagina:

      • Liefs
        reactie 123   |   niet OK

        ......en dan is het de verjaardag van Bert. Ik open mijn telefoon en op Instagram staat dit gedichtje. Wauw, die komt binnen, zo waar!
        Vandaag een dag om Berts leven te vieren, scrollen door de foto's van onze optredens en met een brede grijns op het gezicht door alle leuke herinneringen! En speciaal voor Bert gaat hier onze keivalse Super Soca op standje gehoorbeschadiging, net zoals vorig jaar op zijn verjaardagsfeestje in het ziekenhuis. Mocht hij nog ergens rond spoken dat weet hij dat we aan hem denken :-)

        Een hele dikke knuffel voor jullie, lieve Li, Sief, Aletta, Jochem, Tobias en Bram


        Maaike - Monster
        10 maart 2021

        Deel deze pagina:

      • Allerliefste schoolvriendinnetje
        reactie 122   |   niet OK
        Als ik Warmond hoor denk ik altijd aan jou zo ook vandaag. Hoe zal het gaan met Lia, even Google.... dan lees ik dat jou allerliefste Bert vertrokken is naar het land in het licht en niet meer hier op aarde is. Straks al weer of pas een jaar geleden. Ik wil je laten weten dat ik vandaag even bij je was. In gedachten en in liefde. Bert is nu bij mijn Chris die al in 2003 het aardse leven verliet. Het ga je goed lieve Lia. School vriendinnetjes zitten en blijven in je hart.🧡 😘

        Rita - Woerden
        5 januari 2021

        Deel deze pagina:

      • herinneringen
        reactie 121   |   niet OK
        Een jaar geleden gingen wij naar de markt, met een heerlijk herfstzonnetje.
        We hebben en maaltijd klaar gemaakt.
        Je wil die vanavond je broer en zussen informeren, dat de bobbel in je nek niet zomaar een bobbel is.
        Met Aletta en Sifra bespreken we die middag, wat handig is.
        Ik maak mij namelijk zorgen, de bobbel belemmert 's nacht je ademhaling.
        We komen er op uit, naar het ziekenhuis te gaan en hen te laten meedenken.
        Voor het eerst word je goed onderzocht en ze besluiten je op te nemen en alle geplande onderzoeken naar voren te halen.
        Je wordt opgenomen op de afdeling oncologie.
        Er gaat een wereld voor ons open, die wij in het geheel niet kennen.
        We observeren de kamergenoten en hoe zij omgaan, met hun ziekzijn en met elkaar.
        Aletta en Sifra ontvangen je broer en zus en vertellen hen het nieuws.
        We gaan het met ons allen aan, je staat niet alleen.

        Lia - Delft
        16 november 2020

        Deel deze pagina:

      • Je passeert dagelijks mijn gedachten pap☺️
        reactie 120   |   niet OK

        14-11-2019
        “Vandaag was de laatste dag op mijn werk. Om 16.30u begint mijn afscheidsborrel. Vlak nadat ik om 16.00u mijn laptop en mobiel heb ingeleverd op het hoofdkantoor bel ik jou met een brok in mijn keel op, want vanmiddag zou je te horen krijgen wat die bobbel in je nek doet. Ik weet het al, ik denk dat jij het ook al wist, en toch wil ik zekerheid, de bevestiging. Ik bel je op en vraag je waar je bent. ‘Op de eerste hulp voor een hartklap’ ‘Oh, huh! Woow, was het nieuws zo slecht dat je hart gelijk van slag is?’ Ik hoor de emotie in je stem en dat doet mij breken. ‘Het is niet goed, morgen moet ik naar het ziekenhuis voor pre-operatief gesprek. Mijn hart moet dan in orde zijn, daarom zit ik nu hier. Er zijn allerlei spoedprocedures in gang gezet. De arts schrok van de groei van mijn nek ten opzichte van vijf weken geleden. Het is waarschijnlijk lymfeklierkanker, maar mogelijk zit het in mijn bloed, het komt tot uiting in mijn nek. Met een PET-scan zal gekeken worden waar de kanker zich nog meer bevindt.’

        Ik word overspoeld door verdriet en ik voel de tranen bijna uit mijn tenen komen. De bevestiging van hetgeen we allemaal al wisten doet pijn en het roept megaveel vragen op. Prognoses zijn er nog niet. Eigenlijk is er nog vrij weinig duidelijk. Behalve dus dat het kanker is. Jij zegt: ‘ga jij lekker je afscheid vieren, morgen mag je in de put gaan zitten’. Ik spreek af dat ik het zeker op een borrelen zet en dat ik morgen naar Delft kom, gewoon omdat ik het fijn vind om bij elkaar te zijn. ‘Dat is goed.’”

        ————————————————————————-

        Lieve papa,

        Inmiddels zijn we een jaar verder. Heel onwerkelijk. Je kan wel zeggen dat er de afgelopen maanden sprake is geweest van een verminderd besef van tijd. Ik weet niet of alles nou heel lang geleden is, of dat het mij/ons pas net overkomen is. Vanaf het moment dat jij te horen kreeg dat de bobbel in je nek een tumor was ben ik gaan schrijven. Alle informatie en emoties die op dat moment op ons bord kwamen, waren er zo veel, dat het leek of we zeven dagen leefden per 24u. Ik kan het niet anders omschrijven. Nu is het moment dat ik mijn destijds geschreven stuk er weer bij gepakt heb en ervaar ik momenteel hetzelfde verdriet als een jaar geleden, alsof ik er weer even middenin zit.

        Papa, vanaf nu gaan de momenten komen dat we op sommige dagen denken ‘goh, een jaar geleden.....’. Deze gedachte is de afgelopen maanden vaak voorbijgekomen en dan vooral in de context van dat we een jaar geleden nog niks wisten. Vanaf nu gaat het moment in dat we een jaar geleden precies wisten dat het niet goed zat, dat we per dag bekeken hoe verder en dat het halfvolle glas over de dagen, weken en maanden steeds minder halfvol leek te worden. ‘Bobbie’ bleek net zo eigenzinnig en uniek als jijzelf. Treffend, zoals je op je laatste dag uitsprak: ‘Want niets kan meer weerstand bieden aan mij!’ En zo was het.

        Ik denk heel vaak aan je lief vadertje❤️

        P.s. Papa, Trump is inmiddels geen president meer! Zo jammer dat je dat hebt moeten missen. En nog iets: Sean Connery is vorige maand overleden, wie had ooit gedacht dat jij hetzelfde sterfjaar as James Bond zou hebben!


        Aletta - Utrecht
        14 november 2020

        Deel deze pagina:

      • Allerliefste Bert
        reactie 119   |   niet OK
        Vandaag is het een half geleden dat je afscheid hebt genomen van het leven hier op aarde.
        Toch ben je er nog iedere dag, in mijn gedachten en hart.
        Ik vraag je vaak hoe jij dingen zou doen/oplossen.
        Ik ben je dankbaar voor de mooie kinderen die je hebt nagelaten.
        Voor de herinneringen en zaken die je hebt geregeld.
        Ik ga ervan uit dat je het goed hebt daar en kijk uit naar onze hereniging.

        Liefs Lia


        Lia - Delft
        16 oktober 2020

        Deel deze pagina:

      • Lieve Bert
        reactie 118   |   niet OK
        Ik zocht je om weer eens een contactje te hebben en las dat je gestorven bent.... Bert toch, ik ben er stil van. Er komen zóveel beelden langs... was het eind 1980 toen we elkaar tegen kwamen in verpleeghuis Smeetsland? We kwamen 's ochtends aan en stelden ons aan elkaar voor, het was voor ons allebei de 1e werkdag in Smeetsland. In de pauze hadden we al lol in de koffiekamer en dat hebben we vaak gehad. Diepgaande gesprekken volgden...
        We kregen allebei kinderen en bezochten elkaar soms, in de Coenderstraat en in de Robijnstraat. Ik denk dat ik je voor het laatst gezien heb met de geboorte van Sifra.
        Jeetje Bert, ik heb zoveel warme en vrolijke herinneringen aan jou en jullie!
        Fijn dat je er was! X
        Anneke

        Anneke - Lelystad
        30 september 2020

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie

      Inspiratie nodig voor uw reactie?


      De mooiste herinneringen zijn vaak eenvoudige momenten waar je het eerst aan denkt. Condoleances zijn vaak de woorden die als eerste in je opkomen om verdriet te delen.


      Tips nodig voor het schrijven van condoleances of herinneringen?


      Niet iedereen die reageert kent zowel de nabestaanden als de persoon die overleden is.
      Het gaat om uw betrokkenheid, een reactie plaatsen is dan altijd gepast.