gedenkplaats van

Chiel Brandenburg

25-06-195801-01-2018

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      Of stuur een...

      Bloemetje Kaartje
      • Raymond  Gijsen
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Raymond Gijsen - Amsterdam
        27 maart 2018
        reactie 26
      • Foto
        reactie 25   |   niet OK

        Buurman en Buurman...


        Hans Poelgeest - Haarlem
        28 februari 2018

        Deel deze pagina:

      • Buurman en Buurman...
        reactie 24   |   niet OK
        We kennen Chiel pas tweeënhalf jaar. Hij werd de nieuwe bewoner van 78 rood. Het zat meteen goed, uiteraard. Dat was in 2015.
        In datzelfde jaar raakten we bij onze voordeuren aan de praat en stelde hij voor om even mee naar boven te komen. “ik wil jullie mijn vrouw Nora voorstellen: we gaan weer bij elkaar wonen”. Ook met Noor klikte het meteen en na de thee kwam de wijn. We waren heel blij met de goede band!

        Toen Chiel Ziggo in huis haalde kwam de Formule 1 mee! In de raceweekends moest ik boven komen kijken: genieten! En balen natuurlijk als Max weer eens uitviel… Samen schelden op Vettel. Euforisch waren we als Max weer ging inhalen.
        Dit jaar zou Max wel eens wereldkampioen kunnen worden, of anders volgend jaar, dat wisten we zeker.

        In 2017 werd ons gezamenlijk pand aangepakt: plannen maken, plannen wijzigen, praten met de buren van 80, begroting opstellen. Chiel regelde het steigerwerk voor een vriendenprijs. Samen op aanraden van een andere kennis naar de timmerfabriek voor de nieuwe kozijnen. Onderhandelen liet ik graag aan hem over! En niet alles hoefde op de rekening te komen, natuurlijk.
        Op een koude lentezondagmiddag:
        “Hansje…”, waarop ik zei “Chieltje”. We moesten samen het dak op want “er is een prutser bezig geweest met de schoorsteen van de buren”. Met handschoenen en mondkapjes verwijderden we mogelijke asbestresten van de daken. We voelden ons Buurman en Buurman! Het woord prutser is overigens wel vaker gevallen.
        Bijna iedere avond even de steiger op: inspecteren en schoonmaken. Ik de bezem, hij stoffer en blik, “want morgen komt de schilder en dan kan die man meteen beginnen”.

        Milieubewust was hij zeker: als je de uitstoot kon verminderen, deed hij dat. Na zijn werk hoorden we hem ’s avonds de zolder betimmeren en werd er goed geïsoleerd. De nieuwe ramen werden uiteraard HR++.
        Vaak gebabbeld over het windmolenproject, de toerenregeling daarvan, het fijnstoffilter. Leuke discussies, ‘techneuten onder mekaar’. Bij Next Rental moesten er ook storingen verholpen worden aan de apparaten. Ook dat waren prima gespreksonderwerpen.

        Hij was trots op onze opgeknapte voorgevel. En terecht! “Volgend jaar zonnepanelen?” Chiel had alvast de elektrabuizen aangelegd naar de meterkast! We waren het er nog niet over eens. Alle andere plannen die we hadden met ons mooie pand 78… er is nog zoveel te doen en dat mag hij niet meer meemaken.

        Ik mis hem.
        Hans

        Hans Poelgeest - Haarlem
        28 februari 2018

        Deel deze pagina:

      • Niet echt heel lang gekend maar genoeg om te ervaren .....
        reactie 23   |   niet OK
        .......wat een gezelligheidsmens het was, op feestjes, borrels, oud en nieuw...altijd lekkere happen, gezelligheid, heerlijke gerechten, een goede gastheer, leuke gesprekken, dans en vrolijkheid, Chiel was een mens die je je op je gemak liet voelen, hij straalde een soort relaxtheid uit, haha , al weet ik ook dat hij ook heel anders uit de hoek kon komen. Ooit heb ik met Nora geprobeerd te golfen, dat vond hij wel heel leuk, en ik kreeg zomaar een golfhandschoen van hem, superaardig vond ik dat!

        Marijke van der Vijver - Den Haag
        23 februari 2018

        Deel deze pagina:

      • Waardering
        reactie 22   |   niet OK
        Chiel,
        Heimwee naar onze geregelde koffiesessies, die ik de afgelopen jaren met jou mocht hebben. Vooral je uitgesproken mening over zakelijke, privé en algemene onderwerpen heb ik zeer gewaardeerd. Dierbare herinneringen!!
        Auke Burghgraef

        Auke Burghgraef - Purmerend
        23 februari 2018

        Deel deze pagina:

      • Chiel, een bijzonder mens :)
        reactie 21   |   niet OK

        Roland kent Chiel vanaf de middelbare school. ca. 1970, en ik (Henriette) heb Chiel leren kennen toen ik Roland leerde kennen, dat moet in 1980 zijn geweest. In 1982 wezen skiën in Grindelwald, off piste! "ach een ravijntje", even skies uitdoen en naar de overkant springen. Zal het nooit vergeten!! Daarna nog wel meer ski-vakanties en zolang je Chiel volgde was er niets aan de hand, maar owé als je een andere route wilde nemen, toch kon hij dat op een of andere manier maken.
        In 1991 zijn we een weekje naar Spanje geweest, Niels was erbij, zie de mooie foto!
        Rondom die negentiger jaren deden we veel samen, met Peter&Josien en Hans&Rita, de kinderen kwamen erbij, weekendjes weg, BBQ-en in de tuin en als vaste prik Roland zijn verjaardag in de kroeg. De laatst bijgevoegde foto is van 26 oktober 1992.
        Toen de kinderen wat groter werden zijn we meer ieder ons eigen weg gegaan, alhoewel jij en Roland wel altijd contact hebben gehouden, af en toe nog eens een verjaardag en de laatste jaren gelukkig weer wat meer contact.
        Chiel was in mijn ogen wel een mannen-man, hij vond mij regelmatig erg vervelend, zeker omdat ik mezelf geen vrouwen-vrouw voelde, maar op een of andere manier had ik toch het gevoel dat de vriendschap er altijd was. Voor Roland was dit natuurlijk nog veel sterker, hij heeft Chiel ook de laatste jaren nog veel geholpen bij zijn bedrijven. Dat Chiel er niet meer is, is nog steeds niet te begrijpen.
        Ik was zelf 19 toen mijn vader overleed en nu ruim 40 jaar verder, denk ik nog vaak met veel warmte aan hem, ben er van overtuigd dat Niels en Wouter dit ook zullen doen, want naast een mannen-man was hij een échte vader-vader!
        Hoe het voor Noor is, kan ik me niet voorstellen, maar ik weet dat ze sterk is!
        We zullen je niet vergeten, jongen! xxx


        Henriette van de Loo - Hoofddorp
        21 februari 2018

        Deel deze pagina:

      • Chiel Snor
        reactie 20   |   niet OK

        Kerst 1980, Les Marécottes, Zwitserland
        Chiel ging mee met zijn goede vriend Cypert Jan. Een gezin met 4 zonen, al was Chiel eigenlijk de 5e. Sneeuw tot aan de balkonrand. Jullie sprongen vanaf het dak de sneeuw in, de laarzen moesten uitgegraven worden. Chiel had destijds een snor en met zoveel Michielen om ons heen was het al snel duidelijk; Chiel Snor. Het jaar ervoor had hij zijn been nog gebroken (onverzekerd, maar dat werd gauw door Roland opgelost als ik me niet vergis), maar dat mocht de pret niet drukken.
        Ieder ging zijns weegs en het contact verwaterde wat tijdens de studie. Al vergeet ik de avond niet gauw meer dat Chiel uitgenodigd was door een relatie voor een private party met Lee Towers (halverwege de jaren 80). Kom, laat ik Heleen eens vragen-:))). Een echte guilty pleasure bleek het te zijn. Bij het krieken van de dag reden we beiden naar ons werk, gammel, brak en zo schor als een kraai. De vriendschap werd niets meer of minder.
        Met de geboorte van Niels in 1990 werd het nodig tijd om de kleine man te bewonderen. En daar zat jullie buurman met een biertje. Al vrij snel constateerde Chiel dat dat rode Peugeotje 205 toch wel erg vaak in de Koediefslaan stond. Diederik en ik latten een paar jaar en zagen het gezin Brandenburg groeien met Nora als toegewijde en lieve moeder. Died verhuisde naar Weesp en de dierbare band maakte dat Chiel getuige was op ons huwelijk namens Died (al had het ook heel goed voor mij kunnen zijn).
        Feestjes bij Chiel en Nora waren altijd voorzien van een goed glas wijn en heerlijke happen, al bleken Niels en Wouter dat nog even te moeten ontdekken. Tijdens jullie vakantie naar Cypert Jan in Egypte mochten wij op de jongens passen MITS de honden meekwamen. Alles was leuk, behalve het eten. Gelukkig hebben de jongens zich goed gerevancheerd merkten wij jaren later.
        Chiel was bij hoogtepunten en dieptepunten. Died werd ziek en Chiel droeg zijn kist. 3 weken later werd hij 50. Dit jaar zou Chiel 60 geworden zijn. Wat een slechte start van het jaar, bad timing baas. Want het zou vast weer een memorabele dag geworden zijn.
        Een dag niet gelachen, is een dag niet geleefd!!!


        Heleen


        Heleen Grundmeijer-Reyers - Soest
        7 februari 2018

        Deel deze pagina:

      • Mooie kerel!
        reactie 18   |   niet OK
        Mijn vader overleed toen hij net 60 was.
        Ik was toen 23 en zag mezelf op 9 januari jongstleden terug in de aula in Driehuis toen zijn beide kinderen spraken.
        Zij zullen hun vader erg gaan missen en ik hoop dat ze, net als ik, de goede herinneringen zullen koesteren.
        Ik herinner mij Chiel als een sterke, eigenzinnige en eerlijke vent en ik zou willen dat er een hiernamaals bestond...

        Herman Verkade

        Herman Verkade - Bilthoven
        29 januari 2018

        Deel deze pagina:

      • Zomaar wat herinneringen.
        reactie 17   |   niet OK

        Als laatste bij de "Gang"gekomen wil ik ook enkele herinneringen op schrijven. Wat mij in al die jaren opvalt is de hechtheid van de groep. Dit kwam mede door jou. Jij was degene die vaak leuke ideeën aanbracht. Ik herinner mij nog goed, de trip die wij maakten, naar de
        Daf-fabriek, vreselijk interessant met name door jouw technische kennis. Je was wat trots op het product dat daar gemaakt werd. Daarna, toen je al werkte voor Rental Force, het bezoek aan de boor/graafmachine die de tunnel groef voor de hoge snelheidstrein door het groene hart. Je wist er alles van, super mooi allemaal.
        Met de mannenweekenden was je vaak van de partij. Vooral het golfen, wat kon je kwaad worden als wij niet stil stonden of aan het praten waren. Altijd in die weekenden of avonden was jij behulpzaam in de keuken. Jij, Georg en ik waren meestal de kokkies.
        De onschuldige kaartspelletjes zijn zeer memorabel, jij speelde zeer behoudend, verstandig als je was. Je kende die gasten veel te goed!!
        Mede door jou ben ik overgehaald om mee te gaan op de wintersport. Niet wetende dat jij er niet meer bij zou zijn. Het was dan ook een grote schrik toen ik hoorde dat jij er niet meer was. Wij hebben vaak aan je gedacht en menig toast op je uitgebracht. Er was wel veel te veel sneeuw zodat er niet alle dagen geskied kon worden. Waarschijnlijk heb jij daar de hand in gehad!!
        Het is gek Chiel zonder jou en dat zal het blijven.


        Jaap de Wolf - Haarlem
        28 januari 2018

        Deel deze pagina:

      • Het kan niet waar zijn.
        reactie 16   |   niet OK

        Chiel de allerlaatste foto's van jou met Nora.
        Oud-en nieuwjaarsfeestje bij Pim en Miriam.
        Je was ontspannen en gezellig.
        Je genoot van het 'gepruts' van het ontkurken van de Champagne.
        Iedereen was bezig met het verkrijgen van het glaasje met Champagne maar jij wenste Nora al een heel gelukkig Nieuwjaar.
        Toen wij elkaar zoende om elkaar gelukkig nieuwjaar te wensen kreeg ik nog een extra kusje. Ja je wilde wel bij mij wonen. Nora zei nog "je houdt het geen seconde met haar vol". Ja dat waren zo onze grapjes.

        Verjaardagen werden altijd gevierd. Dat vond je belangrijk. Boven Perez aan de Bronsteeweg was mijn eerste keer dat ik je verjaardag vierde. Ik was achter in de twintig. Jij was 4 jaar jonger.
        Afgelopen twee jaar was ik niet op jouw verjaardag. Dat vond je niet leuk. Maar Chiel ik ben er straks bij hoor, hoor ik mij nog zeggen. Chiel wat zullen wij je gaan missen.

        Ik zal je doorzettingsvermogen nooit vergeten.
        En je hulpvaardigheid. Altijd en overal.
        Met paardrijden was ik van paard afgevallen maar moest met paard terugrijden naar manage. Maar durfde niets meer. Paard mocht alleen nog maar stappen van mij. Chiel: "José rijdt maar achter mij aan" en zo geschiedde. Vol vertrouwen van mijn kant want ik wist dat jij op dat moment geen geintjes uithaalde.
        Bij dezelfde manage gingen we altijd eten. Het plaatsje naast Chiel mocht ik niet gaan zitten. 'Waarom niet"? zei ik nogal gepikeerd. Hij is voor iemand bestemd. Haha dat was Nora. Welkom Nora bij de Gang.

        Ik hoop dat Nora weer zo gaat stralen als op bovenstaande foto.
        En hoop dat Niels en Wouter hun geluk weer gaan vinden.
        Ik blijf praten over Chiel.
        Chiel, vergeten doe ik je niet.


        José Kunst - Heemstede
        28 januari 2018

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie