gedenkplaats van

Hans Schenk

04-06-195919-11-2016
      26-11-2016 Wat was het een mooie dag gisteren, ondanks het grote verdriet. Heel fijn om te zien dat Hans zo'n positieve impact heeft gehad op zoveel mensen en dat die er ook allemaal voor ons zijn. We zullen jullie hard nodig hebben de komende tijd.
      Deze memori blijft nog een tijd open, dus wij vinden het fijn als iedereen hier zijn mooiste herinneringen aan Hans, foto's, filmpjes of verhalen met ons deelt. Met name voor Claudia en Mark heel belangrijk om een completer beeld van hun bijzondere vader te krijgen.

      Eline, Claudia en Mark

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • 2019
        25-5-2019 Hans memorial ride Kawasaki Z1300 club
        reactie 120   |   niet OK

        Toffe dag weer :)


        Eline - Haaften
        27 mei 2019

        Deel deze pagina:

      • hey pik
        reactie 119   |   niet OK
        tis alweer n tijdje geleden, maar ik denk nog steeds aan je. inmiddels gaat t geweldig met ons en ik kan er niet omheen maar het t is toch zeker voor n deel aan jouw te danken. Ik heb je adviezen altijd ter harte genomen en het heeft ons geen windeieren gelegd zoals ze dat zeggen. nog steed volg ik mijn eigen pad en het gaat goed.
        thanks maat voor al je adviezen ik hou van je maat.
        dit jaar ga je met ons mee naar: all road rijden met de sammyy.s motogp in jerez
        en jouw favoriet......marocoo hahahaha
        jij bent r bij maat
        je big brother Frank

        frank - Alhaurin el grande
        22 februari 2019

        Deel deze pagina:

      • Voor altijd in mijn gedachten, en in mijn hart !
        reactie 118   |   niet OK

        Wilco - Rijsenhout
        16 december 2018

        Deel deze pagina:

      • 19 november 2018 Twee jaar later…..
        reactie 117   |   niet OK

        En dan zijn we al weer twee jaar verder. Soms lijkt die zwarte dag in 2016 heel dichtbij en nog als gisteren, soms lijkt het al veel meer jaren geleden. Het gemis en verdriet blijven. We proberen een positieve invulling te geven aan onze nieuwe realiteit. Dat lukt de ene dag beter dan de andere. Maar gemiddeld houden we ons met z’n drietjes behoorlijk goed overeind.

        Begin november hebben we eindelijk het successietraject afgerond bij de notaris. Als de bijbehorende fiscale zaken achter de rug zijn, kunnen we ons hopelijk in 2019 echt meer gaan richten op vooruit kijken in plaats van overeind blijven en overleven. Maar ja, hoe nu verder, dat is dan ook weer een dingetje… Het blijft zo dat hoe beter de dingen gaan, hoe harder het gemis binnen lijkt te komen.

        Het jaar 2018 begon helaas met alweer het verlies van meerdere dierbare mensen in korte tijd, wat er behoorlijk heeft ingehakt. Verderop in het jaar heb je dan wel eens zo’n moment van “jeetje, er is deze maand nog niemand dood gegaan zeg…”. Een beetje zwartgallig wordt je er wel van ja.

        Gelukkig hebben we aan de andere kant dit jaar weer mogen ervaren dat we veel fijne mensen om ons heen hebben. Natuurlijk de ‘harde kern’ van familie, vrienden, kennissen en buren waar we altijd op kunnen rekenen. Maar ook onverwachte verrassingen van mensen uit het verleden of mooie nieuwe ontmoetingen die je soms weer even troost en nieuwe energie geven. Wat zeker nieuwe energie en plezier geeft zijn de drie (achter)nichtjes en een (achter)neefje die onze familie dit jaar verrijkt hebben. Allemaal te schattig en leuk.

        Ik vond het vorig jaar een mooie zin, dus we houden hem er maar in als motto: Het gemis en het verdriet blijven, maar het leven gaat door en wij koesteren onze herinneringen en gaan ook door.
        En nog steeds en alweer heel, heel hartelijk bedankt voor jullie medeleven, steun en liefde, op welke manier of in welke vorm dan ook.
        Ook namens Claudia en Mark, dikke knuffel!


        Eline - Haaften
        19 november 2018

        Deel deze pagina:

      • 19 novemver 2017 - een jaar later
        reactie 116   |   niet OK

        Wat bizar snel is de tijd gegaan, wat is er veel gebeurd in de tussentijd en toch ook tegelijkertijd lijkt het nog zo dichtbij en kort geleden.

        Er komt krankzinnig veel op je af, verwacht en onverwacht. Fijne mensen om je heen waar je veel aan hebt, familie, vrienden, buren en soms onbekenden. Helaas ook sommige instanties en hun medewerkers die hun werk slecht of niet doen, wat veel frustratie en boosheid veroorzaakt. In tegenstelling tot de politie, die op alle vlakken fantastisch werk geleverd heeft en ons zeer goed begeleid heeft.
        Er zijn warme en mooie momenten geweest met familie en vrienden, een grote stapel kaarten, mails etc. met steunbetuigingen en lieve berichtjes, heel veel bezoek en goede gesprekken, een memorial ride van de Triumph rijders in Spanje, met de motormannen een boom planten en as verstrooien in Spanje, schiet- en jachtmaten die geweldig geholpen hebben bij de afhandeling van belangrijke zaken, buren die er gewoon voor je zijn, een memorial ride van de Z1300-club, wildvreemden die je mooie woorden sturen, vrienden die de handen uit de mouwen komen steken of op zakelijk en administratief vlak ondersteunen. Ondanks alle ellende is dat een zeer grote rijkdom.

        Claudia en Mark hebben hun studie/schooljaar 2016-2017 met goede resultaten afgesloten. Voor Claudia was dit haar propedeuse. En na de zomervakantie allebei er weer vol tegenaan, kanjers.

        Gaat alles dan lekker en goed? Nee, natuurlijk niet. Heel vaak is het gewoon ruk, vloeien er tranen, is er intens verdriet en gemis, voel je onmacht, vermoeidheid en boosheid. Hoe beter de dingen gaan, hoe harder het gemis binnen komt lijkt het wel. Maar ja, we ploeteren dapper voort. En we leren ook veel, zoals van alle zaken in en om huis die kapot gingen of niet werkten zoals het moest. En de bromsnor die wist waar alles lag, hoe alles werkte en het ook kon fiksen is er niet meer. Vermoeiend, duur, frustrerend, soms hilarisch, maar in ieder geval zeer leerzaam.
        Naast het bijhouden van huis, tuin en zaak, ben ik nog steeds bezig met alle bureaucratische en administratieve afhandeling. Nog lang niet ‘klaar’, maar er zit goede vooruitgang in. We blijven voorlopig op ons fijne stekje wonen. Dat geeft rust, waardoor er ruimte komt om na te denken over en werken aan de toekomst. Niet al te ver vooruit, dat is nog moeilijk zonder mijn maatje. Na een jaar kunnen we zeggen dat we alles redelijk op de rit hebben en dat we het best goed doen met z’n drietjes.

        Het afgelopen jaar hebben we, na Hans, helaas van meerdere dierbare mensen afscheid moeten nemen, waaronder zijn moeder. Des te meer reden om te genieten van elke dag en dankbaar te zijn voor alles en iedereen om ons heen en vooral tijd te maken voor leuke mensen, activiteiten en ervaringen. Het gemis en het verdriet blijven, maar het leven gaat door en wij koesteren onze herinneringen en gaan ook door.

        Heel, heel, heel hartelijk bedankt voor jullie medeleven, steun en liefde het afgelopen jaar, op welke manier dan ook.
        Ook namens Claudia en Mark, dikke knuffel!

        Er is een film gemaakt van de uitvaart, inclusief het besloten gedeelte. Ik heb niet meer goed bijgehouden wie er wel of niet een link hiervoor heeft ontvangen. Mocht je hier behoefte aan hebben, stuur dan even een mail zodat ik de link kan doorsturen.

        Heb je nog foto’s, verhalen en herinneringen aan Hans die je met ons wilt delen, heel graag! Die kun je direct per mail of post naar ons sturen of delen via deze memori site.


        Eline - Haaften
        8 november 2018

        Deel deze pagina:

      • mi mate
        reactie 115   |   niet OK
        hey maat ik mis je nog steeds. iedere dag dag denk ik aan je.
        tranen ........ja maar ook nog steeds die smile. man wat had je een inpac op mij
        nog steeds mis ik je ... hou van je maat Frank

        frank - andalucia
        30 december 2017

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 114   |   niet OK
        Een jaar erna. En nog kan ik geen woorden vinden om het te beschrijven. We missen je allemaal. Volgend jaar probeer ik het weer.
        Sterkte voor Eline, Claudia en Mark.

        Leo - Haaften
        19 november 2017

        Deel deze pagina:

      • Vliegmaatje, . . . Gone West.
        reactie 113   |   niet OK
        Geschrokken ben ik te horen dat mijn oud leerling van Vliegveld Teuge is overleden. Hans was één van de meest inspirerende leerlingen die ik ooit heb gehad. Altijd in voor een grapje, maar op tijd serieus en snel van begrip. Hoe vaak hebben wij het niet gehad over zijn parachute springen. Na afloop van een vliegles altijd even na kletsen onder het genot van een kop koffie. Hans nodigde mij een paar jaar terug uit om te komen motorrijden in Spanje, maar ik kon toen helaas niet. Hans jou oprechtheid en eerlijkheid zijn altijd een voorbeeld voor mij en velen met mij geweest. Ik weet nog dat hij de PH-HBW overnam, ook van oud leerlingen van mij en die ik ook enorm mis. Het leven is soms zo oneerlijk en wreed, maar Hans ziet ons vanuit zijn vertrouwde blue sky, fly forever my friend.

        Wim - Hengelo
        21 juni 2017

        Deel deze pagina:

      • 20 mei 2017 - Haaften
        reactie 112   |   niet OK

        Een prachtige afsluiting van de memorial ride van de Z1300 club.


        Eline - Haaften
        22 mei 2017

        Deel deze pagina:

      • 25 april 2017 - Spanje
        reactie 111   |   niet OK

        Precies 5 maanden na de uitvaart in Nederland, hebben we in zijn geliefde Andalusië twee citroenboompjes geplant voor Hans met een deel van zijn as erbij verstrooid. Natuurlijk samen met zijn motormaten Wilco, Frank, Esther, Gert, Jac, Wim en Arjen.
        Een van de boompjes staat op een prachtige plek in de bergen en de ander bij Villa Carmen. Het was verdrietig maar ook heel mooi. De kids en ik hebben er een goed gevoel bij.


        HC - Haaften
        7 mei 2017

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie