gedenkplaats van

Ingrid van den Heuvel - van Dok

16-09-197821-06-2016
      Waarom al dat vechten?
      Waarom al die pijn?
      Je wilde hier niet weg.
      Je wilde bij ons zijn.
      De strijd was oneerlijk
      en geheel niet terecht.
      Je wilde nog graag verder,
      maar verloor dit gevecht.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 66   |   niet OK
        Heel veel sterkte met dit enorme verlies!

        Jantine - Amersfoort
        29 juni 2016

        Deel deze pagina:

      • Angélique Van der Lelie
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Angélique - Herwen
        28 juni 2016
        reactie 65
      • beste Martijn, Mandy, Chris en Mariëtte
        reactie 64   |   niet OK
        Wie huilen kan,
        begrijpt de taal die tranen spreken

        heel veel sterkte voor jullie
        Karin en Peter

        Peter en Karin - Doetinchem
        27 juni 2016

        Deel deze pagina:

      • Beste Martijn, Mandy en Chris,
        reactie 63   |   niet OK
        Alles begint heel klein,
        Behalve verdriet.
        Dat begint groot
        En slijt heel erg langzaam.

        Heel veel sterkte gewenst in deze moeilijke tijd.

        Harry en Gea - Elten
        26 juni 2016

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 62   |   niet OK
        Martijn, Mandy en Chris,

        Wat schrokken wij toen we hoorden van het overlijden van Ingrid.
        Wij wensen jullie heel veel sterkte voor nu en zeker voor in de toekomst.

        Ron, José, Patrick, Nikki en Joren Sanders
        Zevenaar
        (oude buurtjes uit Elten)

        José - Zevenaar
        26 juni 2016

        Deel deze pagina:

      • lieve Ingrid
        reactie 61   |   niet OK
        zo lang dit al aan zien komen,
        zo lang hier al bang voor en toch als het moment daar is zoveel verdriet en gemis.
        Verstand zegt het is voor jou beter zo want jij hebt gevochten als een leeuw tegen iets wat niet te winnen was maar wat een verdriet voor de mensen die achterblijven.
        Martijn, Mandy en Chris heel veel sterkte in deze moeilijke tijd.

        henk - anjerstraat 37
        25 juni 2016

        Deel deze pagina:

      • Gonnie Nieuweboer
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Gonnie - Mikebuda
        25 juni 2016
        reactie 59
      • Foto
        reactie 60   |   niet OK

        Twee mooie rouwstukken die Thijs en ik voor mama gemaakt hebben...het kleintje heeft Thijs gemaakt, het grote hart heb ik gemaakt


        Mandy - Elten
        25 juni 2016

        Deel deze pagina:

      • Lieve Ingrid, tot later, tot ooit.
        reactie 58   |   niet OK
        Terwijl er genoeg mensen zijn die ik zo nu en dan in stilte een terminale ziekte toewens, verliezen anderen het gevecht die het juist zo hadden verdiend om onoverwinnelijk te zijn. Het leven lijkt niet alleen bij tijd en wijle oneerlijk, soms is het dat ook gewoon. Waarom lijkt het soms dat juist de mensen die het beste verdienen en die al meer dan genoeg voor de kiezen hebben gehad, het hardst worden aangepakt?

        Ik heb haar maar kort mogen kennen, ze was al ziek toen ik haar voor het eerst zag maar ik vond haar meteen een “tof wijf”. Een harde, stoere tante, recht voor de raap, niks politiek correct maar gewoon zoals zij het vond. Altijd klaar gestaan voor anderen, keihard gevochten in de breedste zin van het woord maar deze strijd kon zelfs zij niet winnen. Voor haar is het wellicht beter zo. Ze is beter af zonder dat beperkende lichaam wat haar uiteindelijk in de steek liet en de boel saboteerde.

        Maar ze laat niet alleen haar schilletje achter. Ook haar kinderen, haar maatje en vele anderen moeten het nu zonder haar stellen. Hoe zwaar moet het voor hen wel niet geweest zijn om haar, uiteindelijk kansloos, tegen de bierkaai te zien vechten. Hoe machteloos moeten zij zich hebben gevoeld terwijl ze niet veel meer konden doen dan toekijken, er voor haar proberen te zijn maar haar toch langzaamaan te moeten zien aftakelen en wegglijden. Hoe heeft het voor haar gevoeld als moeder en steun en toeverlaat om te beseffen dat haar kinderen en haar maatje haar langzaamaan zouden zien veranderen in een versie van zichzelf die ze nooit had willen worden.

        Ik heb diep respect voor haar en zeker ook voor degenen voor wie ze zo belangrijk was. Uiteindelijk heeft ze een dapper besluit genomen maar wel met haar rug tegen de muur en omdat er eigenlijk geen andere, humane optie meer was.

        Rust zacht lieve Ingrid, ik had je heel graag veel beter willen leren kennen maar het lot heeft helaas anders beslist. Ik had je eigenlijk nog willen bedanken voor de rol die je in het leven van mijn maatje hebt gespeeld. Maar met of zonder schilletje en ook al ben je nu elders, toch wil ik dit nog even kwijt: ‘Je bent en blijft een “tof wijf” en zelfs de dood kan daar niks aan veranderen. Tot later, tot ooit’

        Karina - Randwijk
        25 juni 2016

        Deel deze pagina:

      • Lieve Ingrid, goede reis.
        reactie 57   |   niet OK


        Onze liefde volge jou, jij ziel, die nu leeft in de geest, die haar aardeleven schouwt; en schouwend zichzelf als geest herkent. En wat jou in het zielenland denkend als jouzelf verschijnt, neme onze liefde aan, opdat wij ons in jou voelen, jij in onze ziel zult vinden wat met jou getrouw daarin leeft.
        R. Steiner.


        Jaap - Randwijk
        25 juni 2016

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie