gedenkplaats van

Irene Wentink

26-03-195909-03-2016
      Het leven is wat je gebeurt terwijl je andere plannen maakt.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Zoveel mooie woorden...
        reactie 45   |   niet OK
        Wat een prachtige dienst, en wat een boel mooie woorden zijn er gezegd door familie en vrienden. Het gaf ons een goed beeld van Irene en duidelijk werd dat zij enorm veel betekend heeft voor anderen. Heel waardevol en iets om trots op te zijn.

        Liefs van bas en Linda

        Linda De groot - Maartensdijk
        28 april 2016
      • Agnita Dijkstra-Schnoor
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Agnita Dijkstra-Schnoor - Maartensdijk
        16 april 2016
        reactie 44
      • Lieve Irene
        reactie 43   |   niet OK
        Tijdens de herdenkingsbijeenkomst van Irene heb ik de volgende woorden morgen zeggen:
        "Lieve Irene,
        Wat was ik geschrokken toen jij mij vertelde dat je in het ziekenhuis lag met onbehandelbare longkanker. Zo snel mogelijk ben ik naar je toe gekomen. We hebben gepraat over alle dingen waar jij op dat moment zin in had. Onze vriendschap stond centraal.
        Sail Fast, live slow
        Het motto waarmee jij leefde. Zo heb ik je leren kennen in Heeg, waar jij zo’n 18 jaar geleden meedeed aan het WK zeilen voor mensen met een lichamelijke handicap. Ik kwam als scout langs om jullie te helpen bij het aan- en afmeren. Bij jou was hulp niet nodig. Jij hupte zelf vanuit de boot de kant op en weer de rolstoel in. In mij zag jij al snel een potentiele zeiler. Meerdere momenten heb jij mij gevraagd of ik niet wilde gaan zeilen. Ik was terughoudend en zag het niet zitten om te gaan zeilen met mensen die werden vastgebonden aan hun zeilboot. Uiteindelijk gaf ik toch jou mijn telefoonnummer. Een paar weken later belde jij mij en zei dat ik het gewoon moest proberen. Ik ben overstag gegaan en kwam zeilen bij het witte huis te Loosdrecht. Een heerlijke zeildag gehad. Al snel werd het ieder weekend zeilen op Lelystad en overnachten bij jou.
        Een aantal wedstrijden hebben we samen gevaren. In Bergum in Ufo’s; bij harde wind leek het wel een duikboot. Jij als fokkeniste, voorin de boot, helemaal nat.
        In de Sneekweek, in een randmeer : harde wind en starten na de regenboogklasse. Dit was wel wat gevaarlijk. Ik moest toen een keer snel overstag en hoorde “NEE, STOP”. Ik keek naar voren en wat bleek jij zat nog op het gangboord. Had ik de overstag doorgezet, was jij overboord geslagen.
        De laatste wedstrijd die wij samen hebben gevaren, was het WK Sonar te Cadiz. Prachtige wedstrijden, alleen lukte het jou lichamelijk niet meer om deze serie af te maken. Ik bleef zeilen en jij stortte je vol overgave op je nieuwe hobby: jureren bij wedstrijden.
        Onze vriendschap is blijven bestaan. Wanneer jij wedstrijden had op Sneek sliep je bij mij en wanneer ik cursussen had in Utrecht sliep ik bij jou. Samen zijn wij naar de paralympische spelen te Sydney geweest. Daar hebben wij midden in de haven gezeild in een acces dinkey, wat was dat TOP. Als we samen waren dan kletsten, roddelden, discussieerden, lachten en huilden we vele uren. En natuurlijk was er ook de telefoon, waar jij midden in de nacht nog wel eens gebruik van maakte. Ja gesprekstof was er genoeg. Irene weet je het nog: is het nu gehandicapt zijn of een functie beperking hebben. Hierover zullen wij het nooit meer eens kunnen worden.
        Mijn lieve vriendin Irene, jij hebt mij prachtige herinneringen gegeven. Ik blijf deze koesteren.
        Ik wens je een goede, rustige en zeiltocht toe.
        Vaarwel Irene"

        Annette Dam - Sneek
        30 maart 2016
      • Beste familie en vrienden van Irene
        reactie 42   |   niet OK
        Jaren geleden was Irene een klant van mij toen ik als werkcoach werkte bij een grote organisatie. Ik heb met haar een fijn gesprek gehad en heb haar kunnen helpen en daar was ze dankbaar voor. Ze heeft mijn naam onthouden, want eind vorig jaar ging het niet zo goed op diverse gebieden en ze belde mij op.. We hielden wekelijks contact en ik probeerde het één en ander voor haar op te lossen via de mail binnen mijn organisatie en dat lukte. Niet eens hetgeen dat hoorde bij mijn werk op dat moment, maar omdat ik dat wilde doen. Waarom? Omdat Irene iemand was die zelf enorm haar best deed om andere te helpen en ik bewonderde haar mens-zijn, gevoel voor rechtvaardigheid en haar strijdvaardigheid.
        Ik schrok ervan dat zij nu is overleden en ben in gedachten bij haar familie en vrienden.
        Irene: ik zal net als jij altijd voor rechtvaardigheid gaan en zal heel vaak aan je denken!

        José Buchanan - Maarssen
        28 maart 2016
      • Onze buurvrouw
        reactie 41   |   niet OK
        Lieve Irene,

        Vele jaren woonde je als onze buurvrouw naast ons. Het is een enorm gemis, nu je er na al die jaren niet meer bent. Bedankt voor al je goedheid en bereidwilligheid. Een buurvrouw om nooit te vergeten.

        De buurtjes,
        (Bert en Riet)

        Bertus en Riet Kant - Maartensdijk
        27 maart 2016
      • Jurjen Groen
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Jurjen Groen - Leersum
        26 maart 2016
        reactie 40
      • Lizette Timmer
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Lizette Timmer - Nieuwersluis
        24 maart 2016
        reactie 39
      • You inspire me with your determination!
        reactie 38   |   niet OK

        Deze poster hangt hier sinds 2012 bij mij en gaat over jou!


        Akko van der Veen - Almere
        23 maart 2016
      • afscheid van mijn zus
        reactie 37   |   niet OK
        Irene,
        Hieronder de toespraak die ik afgelopen dinsdag bij jou afscheid heb gesproken.

        Ik sta hier om afscheid te nemen van mijn jongere zus, hoe bizar is dat? Maar wat fijn dat jullie met zo velen hier aanwezig zijn om samen dit afscheid compleet te maken! En fijn dat jullie allemaal een bloem hebben meegenomen, want daar was Irene dol op.
        Als wij vroeger met ons gezin in de auto langs een veld of berm met bloemen reden, dan riep Irene steevast: ‘papa, hier moet je stoppen’. En op de vraag van waarom dan wel? antwoordde ze ‘hier staan bloemetjes en die wil ik plukken’!
        En dan zongen we: “Klein, klein kleutertje, wat doe je in mijn hof. Je plukt er alle bloemetjes af en maakt het veel te grof.”
        Zondag liep ik hier buiten rond en moest daar heel erg aan denken. Het was mooi weer, en in het speel tuintje hiernaast waren kinderen aan het spelen. Er groeien daar nu krokussen in het gras. En klein meisje bukte en plukte de bloemetjes en klom daarna met het bosje krokussen in haar hand op het klimrek.
        En ik zong in gedachte Klein, klein……
        Toen ik anderhalf jaar oud was werd mijn zusje Irene geboren, niet dat ik me daar nog iets van kan herinneren. Maar ze was er gewoon zomaar bijgekomen!
        Als zusjes waren we best verschillend!
        Irene was blond met blauwe ogen, ik donker met bruine ogen! Toch waren er ook wel overeenkomsten!
        In onze jeugd hebben we natuurlijk wel dingen hetzelfde gedaan! Soms hadden we dezelfde kleren aan, bijvoorbeeld zo’n jas met een capuchon en een bontkraag net zo als de Eskimo’s ! Fantastisch vonden we dat!
        Toen we allebei pianoles kregen had Irene muzikaal talent. Ik bakte er niets van!
        We zongen in het Avro’s kinderkoor. Om daar lid van te mogen zijn moest je voorzingen. Irene zong de sterren van de hemel en omdat ik haar zus was mocht ik ook meezingen (niet dat ik zangtalent had)!
        Voor zwemmen hadden we beide talent, geleerd in het natuurbad Crailo van badjuf tante Trix en badmeester oom Maarten! Later zijn we lid geworden van zwemvereniging Naarden en werden we getraind door Wil van Breukelen. Hier hebben we veel plezier beleefd!
        Irene is zelfs nog Nederlands kampioene op de 100 meter rugslag geweest voor meisjes onder de 12 jaar.
        Een groot deel van onze familie is afkomstig uit de provincie Groningen. Zo ook onze beide oma's. Irene was graag bij oma Wentink (omi) die lid was van de "grunneger verain" in Hilversum. Omi speelde vaak een rol in het Gronings toneel. Er was ook een Grunneger wichter koor en Irene was daar lid van. Gronings verstaan konden we allemaal wel, maar praten en zingen is iets wat alleen Irene binnen een dag onder de knie had!
        Vanaf de middelbare school zijn we een beetje onze eigen weg ingeslagen! Irene werd lid van de "Beatrixband”! Dat was een mooie tijd voor haar met veel jongelui.
        Muziek maken, optreden door het hele land en zelfs een reis naar Amerika!
        We hebben beiden een witte jassen beroep gekozen. Ik werd assistente van de tandarts (waar Irene overigens niet graag kwam). Irene werd kraamverzorgster, maar heeft later gestudeerd en gewerkt in het maatschappelijke werk!
        Wat ik vooral in Irene bewonderde is haar strijdvaardigheid. Het was een doorzetter zowel in haar werk als in haar privé leven. De strijd die zij heeft gestreden om bepaalde voorzieningen voor haarzelf te creëren was typisch Irene. Ook de opvoeding van 3 kinderen vanuit een rolstoel is niet niks.
        Wat ik geweldig vond is dat Irene zich helemaal thuis heeft gevoeld en actief jury lid was in de zeilsport! Ze hield van mensen om zich heen en heeft binnen deze sport veel contacten opgedaan.
        Mede daardoor is zei ook aanwezig geweest bij de Paralympics in Atlanta, Sydney en Londen.
        Blij en trots was Irene toen ook zij bijna drie jaar geleden oma werd.
        En wat heeft ze genoten van de oppas dagen met Feline!
        En dan op tweede kerstdag komt het telefoontje van Femke dat Irene is opgenomen in het ziekenhuis met het vermoeden en helaas de waarheid dat er kanker is geconstateerd! Deze sluipmoordenaar heeft in korte tijd het leven niet meer mogelijk gemaakt!
        Irene heeft tot het laatste toe niet willen toegeven, maar heeft deze strijd toch moeten opgeven! Heel dapper heeft ze dat gedaan, ik was erbij! De dood hoort bij het leven we weten het allemaal maar nu we het zo van dichtbij meemaken is het verlies eigenlijk niet te bevatten!
        In de Griekse mythologie betekent Irene vrede.
        Ik hoop dat Irene die vrede gevonden heeft.

        Tineke Wentink

        Tineke Wentink - Nederhorst den Berg
        23 maart 2016
      • Hemel
        reactie 36   |   niet OK
        is het hoog de hemel
        ben je daar
        ver weg
        kun je mij nog zien
        kun je horen wat ik zeg
        zijn je tranen regendruppels
        schijnt de zon
        als je weer lacht
        weet je
        dat ik bij je kom
        als je heel lang op mij wacht

        Joost de Rooij - Loosdrecht
        22 maart 2016

      Wat is uw herinnering?

      Deel ook uw herinnering