gedenkplaats van

Jan Vissers

06-07-195221-05-2017
      Veel heb je ons gegeven
      Veel heb je voor ons betekend
      Plotseling uit ons leven gedreven
      Blijf je in onze harten leven

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Willy van Gend
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Willy van Gend - Geldrop
        21 mei 2018
        reactie 29
      • Een jaar geleden
        reactie 28   |   niet OK
        Hè ouwe ik mis je nog steeds . Er is geen dag dat ik niet aan je denk. Alle kleine dingetjes die we hadden mis ik steeds meer. Het is moeilijk maar we blijven vooruit kijken. Ondanks alles hebben we ook weer mooie stappen in onze levens gemaakt. Bijna mijn opleiding afgerond. Ander huis gekocht waar we nog een hele mooie tijd gaan beleven. 1 ding ben ik nu wel achter geniet van het leven leven want het kan zo voorbij zijn. En het allermooiste is dat de band tussen Roy en Tom nog veel hechter is geworden. Ondanks dat jullie er niet meer onder ons zijn. En je kleinkinderen doen het ook goed beter dan gedacht. En ze missen je ook nog heel erg. En Judith mist je ook heel erg. Met het eten en laten schrikken. Maar komt allemaal we goed . Hou van je ouwe . Dikke kus Björn

        Björn Vissers - Boekel
        21 mei 2018

        Deel deze pagina:

      • Lenie Dalessi
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Lenie Dalessi - Eindhoven
        1 november 2017
        reactie 27
      • Marja van Boerdonk
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Marja van Boerdonk - Den Bosch
        17 juli 2017
        reactie 26
      • Ik Mis Je
        reactie 25   |   niet OK
        Wat zou het mooi zijn als de Hemel bezoek uren had . Dan kroop ik heel even naar boven en zocht ik je op met een grote doos Bossche bollen . Je zusje Lenie .




        . Je zusje Lenie .

        Lenie Dalessi - Eindhoven
        6 juli 2017

        Deel deze pagina:

      • Ik mis je
        reactie 24   |   niet OK
        Na die allerlaatste Keer
        Komt de allereerste keer,
        De eerste keer zonder en dat doet zo'n zeer

        Al die allereerste keer in dat allereerste jaar, waarbij je terug denkt aan de laatste keer met elkaar

        Ja al die eerste keren doen een mens veel pijn, omdat je nog zo graag wilt maar het niet zo mag zijn

        Vandaag zou je jarig zijn
        Ik mis je

        Judith Vissers - Lieshout
        6 juli 2017

        Deel deze pagina:

      • Lenie Dalessi
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Lenie Dalessi - Eindhoven
        26 juni 2017
        reactie 23
      • Mis jullie
        reactie 22   |   niet OK
        Zo pa het is nu een maandje verder . Het besef begint nu pas een beetje te komen . Het is en blijft onwerkelijk wat er is gebeurt . Mijn gevoelens gaan alle kanten heen . Zeker nu dat het van ma 5 jaar geleden is . Dit alles had ik niet voor ogen .Jullie hadden de kindjes groot moeten zien worden , nog heel veel moeten knuffelen en kusjes , geintjes moeten uithalen . Net zoals jullie dat bij ons deden . Dagelijks haal ik mooie en lieve momenten op die ik nog steeds koester . Ik heb nog een lange weg te gaan . Maar blijf positief , met alle steun om ons heen . Dit alles had zo moeten zijn , waarom weet ik niet . Ooit kom ik daar achter . Een ding is zeker ik hou ontzettend veel van jullie en mis jullie nog veel erger . Xxxxx Björn

        Bjorn Vissers - Lieshout
        24 juni 2017

        Deel deze pagina:

      • Willy van Gend
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Willy van Gend - Geldrop
        17 juni 2017
        reactie 21
      • Vader van een prachtige familie
        reactie 20   |   niet OK
        In 1999 kwam ik in de familie, niet wetend wat ik aan zou treffen.
        'Mijn vader is datatelecommunicatie monteur', zo had Roy zijn vader al geïntroduceerd.
        Thuis aangekomen bleek zijn vader een vergadering met zijn werk te hebben. De bespreking naderde zijn einde en Roy en ik voegden ons toe aan de groep. Een eerste kennismaking, met zoveel vreemden. Ik was bloednerveus. Dat resulteerde dan ook in een waterval aan woorden van mijn kant. Een hele omschakeling voor Jan en José, want Roy's vorige partner was zo'n beetje het omgekeerde. Maar al snel gaven jullie mij een thuisgevoel.

        Jan had ook een apart soort humor. Hij hield graag mensen voor de gek. En toegegeven, daar was hij heer en meester in. Eén voorval wil ik jullie niet onthouden. Toen ik net in de familie was moest Roy ruitenwisservloeistof bijvullen. Aangezien mijn ouders geen auto hadden, wist ik zelf niet hoe dit moest en wilde ik dus meehelpen. Na het vullen liet ik de klep dichtvallen. Die avond kwam Jan thuis met een zeer serieuze blik. “Heb jij aan die auto gezeten? De volgende keer moet je de motorkap wel dichtdoen. Die vloog ineens open op de snelweg en alle scharnieren zijn kapot!”. Dat was Jan ten voete uit.

        De jaren die volgden werden we als familie steeds hechter. Bjorn ontmoette zijn huidige vrouw Judith en Jan en José vonden na jaren van zorg voor oma eindelijk hun rust en geluk in Nuenen.

        Helaas heeft dat geluk wat ons betreft te kort geduurd toen José in 2012 plotseling kwam te overlijden. De afgelopen jaren hebben we daar regelmatig over gesproken, al kan je als kind of schoonzoon helaas je vader niet helpen.

        Wel kregen we het advies om volop te genieten van elkaar en het leven. "Pluk de dag" was zeker zijn motto. Zijn advies hebben wij zeker ter harte genomen. Wekelijks gingen we met hem samen uit eten en praatten we over gebeurtenissen van die week. Dat was super fijn. Ik bewonder zijn relativeringsvermogen.

        Blij waren we dat hij een jaar geleden het geluk weer vond bij zijn vriendin Willy. Zij deelden leuke uitstapjes en groeiden steeds meer naar elkaar toe.

        En dan afgelopen zondag. Zo zitten we 's ochtends met de familie bij elkaar voor de koffie. En in de avond piep jij er ineens tussenuit. Verdomme Jan. Je zou bijna met pensioen gaan. Genieten van alle mensen om je heen, je kleinkinderen zien opgroeien, Roy en mij helpen met de zaak, want ook daarmee stond je altijd voor ons klaar.

        • wit-oranje
        • oranje
        • wit-groen
        • blauw
        • wit-blauw
        • groen
        • wit-bruin
        • bruin

        Hoevaak heb je me dat niet verteld als ik weer eens een kabeltje moest knijpen? Nu kan je me nooit meer helpen met die kabeltjes.
        We staan er nu alleen voor met enkele vrienden om ons heen. Maar het dak van de familie is er nu niet meer.

        Kijk je af en toe nog naar ons om? Alsjeblieft. We hebben je nog zo nodig.

        Tom van Nunen - Son
        30 mei 2017

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie