gedenkplaats van

Leo van Die

04-11-195629-02-2020
      Uw herinnering, reactie of condoleance wordt zeer op prijs gesteld.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Broederliefde
        reactie 106   |   niet OK
        Helaas, mijn grote lieve broer is niet meer, maar ik denk met bewondering terug op de wijze waarop hij van velen afscheid heeft genomen. In plaats van zich terug te trekken wilde hij nog zoveel mogelijk genieten en mensen ontmoeten. In de laatste maand hebben wij nog vele mooie jeugdherinneringen opgehaald en onze conclusie was dat onze jeugd "goed" is geweest. Om deze reden was het fijn om tijdens de herdenkingsbijeenkomst een paar gebeurtenissen uit onze in vogelvlucht met iedereen te delen.
        Leo de broer die met mij speelde, mij spelletjes leerde en voor het slapengaan verhalen vertelde. Kort voor zijn overlijden kwam de "verhalenverteller" nog een keer terug en eigenlijk was er in ruim 50 jaar niets verandert.
        Voor mijn kinderen was Leo de "boekenoom" die op verjaardagen altijd een boek gaf. Helaas heeft hij de foto van zijn achternichtje met een boek niet meer mogen zien.
        Bedankt dat je mijn broer was.

        Dico - Hendrik Ido Ambacht
        29 maart 2020

        Deel deze pagina:

      • dans
        reactie 105   |   niet OK
        een piccoloiste blaast haar lucht
        melodisch langs de dood
        door het merg van de schuifdeur
        klinkt de sint elisabethsvloed
        in haar toon
        vastgezet door het scharnier
        krijg ik
        dat gesuis
        nooit meer
        uit mijn gehoor
        we moeten de dijken verhogen
        want mijn moeder is gisteren gestorven
        ze was uitgedroogd
        en ik
        wil zwemmen
        morgen
        langzaam breekt haar trilling
        mijn weerstand
        twijfelend
        neemt de geest
        me aan de hand
        en ik dans
        met de dood
        in mijn oor
        haar vingers glijden
        langs de gaten
        van het bot
        haar laagste toon
        hoorbaar
        langs mijn rug
        en ik berust
        in het sterven
        het weten alleen
        heeft geen zin
        want ik dans
        alleen
        door en door

        gilbert - rotterdam
        28 maart 2020

        Deel deze pagina:

      • Natuurmens
        reactie 104   |   niet OK

        Als Fien aan Leo denkt…: “een natuurmens, wandelingen maken, stiekem koud water op mensen spuiten, ’s morgens kittens in de tent.”

        Allemaal in Zweden. Precies zulke prachtige dingen koesteren wij ook:

        • heerlijke etentjes en spelletjes in de tuin;
        • uren BBQ-en bij de sauna aan het meer;
        • Leo die Lieve tegemoetkwam op haar eerste fietstochtje alleen;
        • Tini’s fietstocht met Leo vorige zomer naar de oude centrale;
        • vele zondagavonden bijpraten hier in de sauna;
        • en Leo’s laatste uitje naar Ouwerkerk, 2 weken terug…

        Leo werd in 2005 direct ‘Vriend van Shofukan’ en zal dat altijd blijven.


        Fam. - Rotterdam
        26 maart 2020

        Deel deze pagina:

      • Ana Fernandez
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Ana - Madrid
        20 maart 2020
        reactie 103
      • Advokatenkollektief Vreewijk
        reactie 102   |   niet OK

        Heel veel mooie, leuke, bijzondere en leerzame momenten met Leo meegemaakt in de jaren dat ik bij het Advokatenkollektief Vreewijk heb gewerkt.
        Ik heb in die eerste fase van mijn inmiddels 28 jarige werkervaring als secretaresse veel van Leo en ook van Jannie geleerd.
        Het afscheid was mooi.
        Een mooi mens is niet meer.
        Maar voor altijd in mijn herinneringen.
        Leo, rust zacht en Jannie, veel sterkte.


        Miranda - Zwijndrecht
        19 maart 2020

        Deel deze pagina:

      • Van Die dingen
        reactie 101   |   niet OK

        Veel sterkte en mooie herinneringen!


        Kees - Nieuwkoop
        17 maart 2020

        Deel deze pagina:

      • Op de vrije zaterdag
        reactie 100   |   niet OK
        ... en op menig vrije zaterdagochtend stond Leo paraat
        bij de compostclub van de volkstuinvereniging:
        handen uit de mouwen
        bij het composteren van al dat tuinafval
        en dat is hárd werken hoor!

        Maar het is fijn om bezig te zijn in de buitenlucht
        en je bewust te zijn van
        al dat prachtige leven
        en de onvermijdelijke
        hartverscheurende
        sterfelijkheid van alles ...

        Annely - Rotterdam
        17 maart 2020

        Deel deze pagina:

      • Ter herinnering aan
        reactie 99   |   niet OK
        Enige dagen geleden kreeg ik het bericht dat Leo was overleden en ik was erg in de war. Leo, met wie ik al bevriend was sinds de lagere school, een hele trouwe en lieve vriend. Betrokken en empathisch. Ik herinner mij de marathons en de vele hardloopwedstrijden die we samen deden. De vakanties, rondreis Turkije en de vakantie op Zakynthos. De gezellige tijd met Jannie na een loopje om jullie huis en het gezellige eten achteraf. Ook zijn vrijgezellenavond, strandpicknick met Jannie, of gewoon het samen zijn. Bedankt daarvoor.

        Wat ik gewild heb
        Wat ik gedaan heb
        Wat mij gedaan is
        Wat ik misdaan heb
        Wat ongezegd bleef
        Wat niet gekend werd
        Wat ongebruikt bleef
        Al het beschamende
        Neem het van mij

        Leo Haksteeg

        Leo - Rotterdam
        17 maart 2020

        Deel deze pagina:

      • Dag Leo
        reactie 98   |   niet OK
        Als ik aan jou denk dan zie ik mezelf samen met jou naar de basisschool fietsen. Ik weet nog dat ik onderweg over alles wel wat te vragen had en dat jij altijd een antwoord had op al mijn vragen.
        Je bent een extra vaderfiguur geweest voor mij, voor mijn broers en voor heel veel andere kinderen in Charlois.
        Wat was je kalm, fijn en zo ontzettend wijs. We hebben van je genoten en van je geleerd, en ik hoop jij van ons.

        iza - rotterdam
        16 maart 2020

        Deel deze pagina:

      • Toespraak voor Leo van Robine
        reactie 97   |   niet OK
        Toespraak bij uitvaart Leo van Die

        Ik vind het een eer om vandaag namens de collega’s van de rechtbank Rotterdam iets te vertellen over de collega die Leo voor ons was en wat hij voor ons en de rechtspraak heeft betekend.

        Leo was de zeer ervaren en kundige kantonrechter, met een groot gevoel voor rechtvaardigheid en sociale betrokkenheid. Hij was de vraagbaak en docent op het gebied van het huurrecht, degene die de collega’s op de hoogte hield van de ontwikkelingen. Zoals één van hen zei: “in ons huurrechtoverleg kwam iedereen met zijn bijdrage en daarna keken we verwachtingsvol naar Leo, die dan kon vertellen over een recente uitspraak die we nog niet kenden”.

        Leo was ook degene bij wie je altijd terecht kon om te overleggen. En degene op wie nooit tevergeefs een beroep werd gedaan om een zitting over te nemen of een andere helpende hand te bieden.

        En hij was in alles wat hij deed integer, bescheiden en sociaal.

        De woorden bescheidenheid, rechtvaardigheid en sociale betrokkenheid hebben Leo zijn hele juridische leven lang gekenmerkt. Zijn werk voor de rechtswinkel tijdens zijn studie, de oprichting door hem en zijn partners van het Advokatenkollektief Vreewijk en de 20 jaar sociale advokatuur die daarop volgden, getuigen ook van zijn enorme maatschappelijke betrokkenheid en zijn ambitie om bij te dragen aan een rechtvaardige samenleving.

        En toen hij ruim 15 jaar geleden, na eerst een tijdje als kantonrechter-plaatsvervanger te hebben gewerkt, definitief de overstap naar het kantonrechterschap maakte, kon hij diezelfde eigenschappen kwijt in het rechterschap. Zijn vriend en collega door al die jaren heen, Peter Vlaswinkel, heeft daar een prachtig In Memoriam over geschreven.

        Naast dit alles was Leo ook nog eens gewoon heel aardig. Maar hij kon ook boos worden. Als de rechtvaardigheid geweld werd aangedaan of als een advocaat er juridisch een potje van maakte, dan was Leo verontwaardigd. Eind december nog deed hij aan een advocaat die het appartemensrecht niet beheerste, in een vonnis de suggestie dat deze zelf maar de proceskosten van de cliënt voor zijn rekening zou nemen.

        Dat was ook Leo: de kantonrechter die het liefste zelf al zijn vonnissen schreef. Juridisch scherp en in een hoog tempo. Toen ik hem jaren geleden voor het eerst ontmoette op het kantongerecht in Brielle, waar hij één van de laatste zittingen deed, zei hij halverwege de middag opgewekt: zo, nu ga ik even die zaak van vanochtend wegschrijven en dan lekker naar huis.

        Met zijn grote juridische kennis viel hij ook op buiten Rotterdam; hij was actief lid van de landelijke expertgroep huurrecht, redacteur van het tijdschrift Woonrecht en hij werd benoemd tot raadsheer-plaatsvervanger bij het hof Amsterdam. Gelukkig hield Leo teveel van de stad Rotterdam en van het kantonrechterswerk om echt over te stappen naar het hof. Hij was er denk ik ook te bescheiden voor en teveel van “doe maar gewoon”. Zelfs toen er een keer zorg was over zijn veiligheid omdat een ontevreden huurder (die zijn eigen woning had laten ontploffen) hem bedreigde, fietste hij gewoon van het station naar huis. Met politiebewaking voor de deur ging hij vervolgens rustig thuis werken tot de dader opgepakt was.

        Wij kennen Leo ook als de man van de gezelligheid. Borrels, koffie, teamuitjes, kantondagen, spontaan bowlen aan het eind van de dag, Leo was erbij.

        Toen hij een paar maanden geleden vertelde dat hij niet meer beter zou worden heeft zijn team, onder leiding van Jennifer, een hart onder de riem etentje voor hem georganiseerd. Eerst zijn ze, op verzoek van Leo, gaan flipperen in het pinball-museum en daarna volgde een prachtige warme avond waar Leo, met Jannie aan zijn zij, zeer verdiend door zijn naaste collega’s in het zonnetje werd gezet.

        Dat Leo een kunstminnaar en kunstkenner was hoef ik in uw gezelschap niet te vertellen, maar dat hij met die liefde en kennis ook voor de rechtbank een grote rol speelde, weet u misschien niet allemaal. Hij was voorzitter van de kunstcommissie en als zodanig verantwoordelijk voor een niet aflatende stroom aan mooie tentoonstellingen in de rechtbank. En het hoogtepunt beleefden we met elkaar op 16 januari jl. toen het kunstwerk van Jeroen Henneman, waar de kunstcommissie opdracht voor had gegeven, in de nieuwe entree van de rechtbank onthuld werd. Ik denk dat ik niet de enige ben die nu elke dag bij het passeren van het kunstwerk even aan Leo denkt.

        Het bestaat uit twee en een halve meter hoge bladzijden en ordners. Deze staan, aldus de kunstenaar, voor het eenvoudige, machtige papier waarop alle informatie die in onze wereld van belang is, kan worden vastgelegd. Het recht heeft de taak dwars door al die informatie heen, glashelder zijn weg te vinden.

        Leo kon dat, glashelder zijn weg vinden door de dossiers heen. En zo is dat kunstwerk ook een blijvende herinnering aan Leo, de voorzitter van de kunstcommissie.

        Maar de mooiste herinnering die Leo aan ons als collega’s heeft gegeven is zijn positieve instelling en zijn gave om het goede te koesteren. Dat voorbeeld gaf hij ons toen we in de laatste weken van zijn leven bij Jannie en hem thuis afscheid van hem namen.

        Lieve Leo, we zullen je enorm missen, maar dit voorbeeld nemen we met ons mee en zo blijf je bij ons.
        Rust zacht.


        Robine de Lange-Tegelaar




        Robine - Wassenaar
        16 maart 2020

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie