gedenkplaats van

Marije Rietdijk

22-03-199331-08-2017

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • 2014
        Drie weken Gambia met jou was een cadeautje.❤️
        reactie 178   |   niet OK

        Door onze enthousiaste verhalen wilde jij in 2014 met ons mee naar Gambia.
        Wat was het fijn om onze ervaringen een jaar later met jou te delen.
        Opa en oma hadden op hun 55 jarige bruiloft als cadeau, geld voor Gambia gevraagd wat wij aan goede doelen mochten besteden.

        We hadden contact met Gabriëlle in Kubuneh gezocht waar haar ziekenhuisje en de mensen in de bush behoefte aan hadden.
        Vanuit Nederland hadden we knuffeltjes, verband, brillen, etc meegenomen. Op Schiphol deden ze moeilijk over 1 weekendtas (teveel) handbagage. De spullen hebben we in 3 grote taxfree tassen over geladen, zo kon toch nog alles mee.
        We zijn in Gambia prijzen in supermarkten en apotheken gaan vergelijken en hebben lopen slepen met potten babyvoeding, betadine, paracetamol, teenslippertjes, rijst, kaarsen, bouillon, etc. Het was maar goed dat we een riant appartement hadden om alles op te slaan. Met een vierwielaandrijf zijn we maandagochtend vroeg vertrokken. Het waren onverharde wegen met diepe groeven en kuilen. Vol interesse heb jij naar de verhalen van Gabriëlle geluisterd. Ze deed haar naam eer aan.

        In kololi zijn we de school en kraamkliniek van stichting “future in our hands” gaan bezoeken. We waren onder de indruk en hadden diep respect voor Jan en Dinie die met zoveel liefde dit project hebben opgezet. Ook hier hebben we het nodige achtergelaten.

        Je leerde 2 Nederlandse stagiaires kennen waarmee je op het strand met een groep verstandelijk gehandicapte kinderen hebt gespeeld.
        Door hun kreeg jij de kans om een nachtdienst op de verloskamer van het ziekenhuis in de hoofdstad Banjul mee te werken. De dienst was van 20.00 tot 8.00 uur. Het contrast met Nederlandse ziekenhuis was erg groot.
        Hygiëne was er nauwelijks en de moeders lagen achter gordijntjes te bevallen. Mannen waren er niet bij, het verbaasde jou dat de vrouwen op zich zelf waren aangewezen en niet liefdevol werden behandeld.
        Het stikte van de muggen die op het bloed van de moeders af kwamen. Je had je met deet ingesmeerd maar had tijdens deze nachtdienst ruim 60 muggenbulten opgelopen. Één kindje had een slechte start, aan reanimeren deden ze niet want de sterkke baby’tjes zullen overleven. Na een week kregen de baby’tjes pas een naam omdat het sterfte cijfer de eerste week erg hoog is. Wat een lef en wat waren we trots dat jij met jou liefde de bevallende vrouwen hebt kunnen ondersteunen.

        Ik moet denken aan:
        -de strandwandelingen die we hebben gemaakt op zoek naar o.a.
        geluk schelpjes.
        -onze vroege tocht met de veerboot van Banjul naar Barra. Toen de boot
        aan kwam, ging de mensenmassa lopen. Jij vond het eng en was bang dat
        je onder de voet gelopen werd.
        -Het wildpark in Senegal, de foto’s van de zebra’s waren bij jou favoriet.
        -De vaartocht over de Gambia rivier met nijlpaarden en krokodillen in een
        gammel bootje. Je zag een grote schildpad in het water, toen je dat riep
        gingen er veel mensen naar de rechterkant van het bootje waardoor hij
        bijna kapsijsde.
        -Hoe baby’tjes zomaar in je hand werden gedrukt, bv. wanneer een moeder
        de was bij de waterput wilde doen.
        -Voor jonge kinderen had jij een bepaalde aantrekkingskracht.
        -Primitief slapen in een hutje zonder gas en licht in Georgetown, midden in
        de bush met veel brutale apen.
        -De keer dat we brood gingen kopen omdat papa ziek was, we van
        vrouwen op straat iets wat ze ter plekke stonden te bakken aangeboden
        kregen en niet durfde te weigeren maar bang waren dat we er ziek van
        zouden worden.
        -Het weggeven van jouw kleding aan een meisje bij een waterput en een
        compound naast ons appartement.
        -De bumpsters die op de hoek van ons appartement stonden en jou bij
        vertrek naar Nederland een kettingkje en een blad van de Baobab boom
        gaven dat gebruikt kon worden als muziek instrument.

        Zelfs in Gambia hebben ze jou in hun hart gesloten.
        Zoveel herinneringen aan jou mooie, lieve Marije. ❤️



        Mama ❤️ - ❤️
        20 januari 2018

        Deel deze pagina:

      • 2016
        Je eerste werkdag op het moeder en kind centrum van het Ikazia ziekenhuis.
        reactie 177   |   niet OK

        Die dag was je eigenlijk ziek, je was snotverkouden en had koorts.
        Je voelde er niets voor om je ziek te melden en heb het een week lang met paracetamol op de been kunnen houden.
        Er kwam veel op je af, de groote van het ziekenhuis, de hoeveelheid bevallingen, artsen en verpleegkundigen, geen gynaecologie of kraam afdeling meer, de verschillende diensten, stip en d care en het verschil in werkwijze die je, je snel eigen wilde maken.
        Al snel voelde jij je op je plek, had je fijne contacten met collega’s en had je je draai gevonden.

        Ik mis de mooie maar soms ook de verdrietige verhalen die jij altijd met mij deelde. ❤️❤️


        Mama ❤️ - XX
        3 januari 2018

        Deel deze pagina:

      • 2018
        Je toekomst plannen voor het nieuwe jaar. ❤️
        reactie 176   |   niet OK

        Lieve Marije, begin januari hoopte je voor 3 maanden naar Aruba te gaan om in een ziekenhuis te werken. Heerlijk in de winter naar een warm land. Onbetaald verlof met het Ikazia ziekenhuis was geregeld.
        Papa en mama waren aan het kijken naar een leuk vakantie adres om je op te komen zoeken. Een vriend wilde voor 3 maanden je huisje huren.
        Je zei:”mam, ik ziet het al voor me, ruimte maken in mijn kasten, slepen met spullen naar jullie huis, uitgebeten water plekken op mijn houten vloer en thuis komen in een vervuild huis”. Dit aanbod heb je snel afgeslagen.

        Het was eigenlijk de bedoeling dat jij het laatste kwartaal van 2017 naar Aruba zou gaan maar vanuit het Ikazia ziekenhuis was dit niet mogelijk.
        Je had er moeite mee om Serena teleur te stellen want jullie hadden in januari een reisje Marrakech gepland. Gelukkig vond Serena het niet erg want rond augustus zouden jullie immers naar Indonesië gaan om Arthur die aan zijn wereldreis bezig was te bezoeken.

        Verder dacht jij erover na om in het najaar een studie neonatologie te starten. Je zou breder inzetbaar zijn en er was dan nog meer afwisseling binnen je werk.

        Onze plannen voor 2018 zijn om dicht naast elkaar te blijven staan, weer structuur en (al is het maar een klein beetje) plezier in het leven te krijgen.


        Papa en - Mama❤️❤️
        1 januari 2018

        Deel deze pagina:

      • lieve familie
        reactie 174   |   niet OK

        Frans en Ilona van Hamburg - Zuidland
        31 december 2017

        Deel deze pagina:

      • Martin Hijbeek
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Martin Hijbeek - Geervliet
        31 december 2017
        reactie 173
      • Voor jou mooie lieve Marije
        reactie 172   |   niet OK

        4 maanden geleden, het voelt als de dag van vandaag.

        Mama ❤️ - ❤️
        31 december 2017

        Deel deze pagina:

      • De tijd
        reactie 171   |   niet OK

        31 augustus 2017, Marije is niet meer.
        De tijd staat stil.
        Toch is het vandaag 30 december. Over twee dagen begint het jaar 2018. Een nieuw jaar. Mixed feelings. Er zullen geen nieuwe herinneringen aan jou bijkomen. Dat doet pijn, heel veel pijn...
        Echter, de bestaande herinneringen bieden mij troost en vervullen mij met een warm gevoel.
        Zoals de brief op de foto. Deze schreef je mij toen je 8 jaar was. Een brief voor mijn verjaardag. Verjaardagen waren pas geslaagd als de Rietdijken op bezoek kwamen en bij voorkeur bleven eten.
        Herinneringen aan vakanties (spaghetti op de ramen), daagjes weg met zus, Sinterklaas (kaarsjes meenemen uit een restaurant), enz, enz.
        Mijn laatste herinnering aan jou is mij zeer dierbaar.
        25 augustus, de bruiloft van zus. Wat was het een prachtig mooie dag. Nooit zal ik de bijzondere momenten vergeten die wij met andere zus mochten delen. De foto's en filmpjes zijn mij zo intens dierbaar geworden.

        Marije, je was een zeer geliefde meid.
        Morgen kijk ik met dubbele gevoelens naar het vuurwerk. De tijd gaat door, maar jij hebt voor altijd een warm, speciaal plekje in mijn hart.


        Marloes Hijbeek - Heenvliet
        30 december 2017

        Deel deze pagina:

      • 2015
        Je laatste dienst in het Vlietland Ziekenhuis
        reactie 170   |   niet OK

        Wat was je blij met je stageplek, je invalcontract en later je aanstelling voor 32 uur op de verlos, kraam en gynaecologie afdeling.
        De gunfactor vanuit het Vlietland was groot.
        Met veel plezier heb je hier gewerkt.
        Het verdriet was groot toen je me op een donderdag middag belde dat je samen met nog een paar andere collega’s per 1feb ontslagen zou worden vanwege de fusie met het sint Franciscus gasthuis. Je was boventallig en dat kwam hard aan. Op de dag dat jij dit te horen kreeg heeft mama een vacature van het Ikazia ziekenhuis aan jou door gestuurd. Jij als bikkel vermande je en een dag later was je sollicitatie brief verstuurd.
        De week daarop was je na je nachtdienst uitgenodigd voor een gesprek en kreeg je dezelfde dag te horen dat je per 1 januari was aangenomen. Binnen 8 dagen had jij een nieuwe baan. Onze kanjer, dit had je toch maar mooi weer gefixed.
        Het viel je zwaar om van je leuke, lieve collega’s afscheid te moeten nemen. Gelukkig was het niet uit het oog uit het hart en heb je er fijne contacten aan over gehouden.


        Mama XX - X
        29 december 2017

        Deel deze pagina:

      • 2013
        Beleving van tijd ( klok)
        reactie 169   |   niet OK

        Jammer dat de opname’s aan het begin zo donker zijn en dat er per deelnemer maar 7 kaarten beschikbaar waren.
        Vooraan in je witte shirt was jij goed te zien.
        De dans lijkt zo simpel maar dat was het zeker (op het laatst) niet.

        Xxxx


        Marion Rietdijk-Sluimers - Zuidland
        20 december 2017

        Deel deze pagina:

      • 2013
        Modern ballet
        reactie 168   |   niet OK

        Lieve Marije je danste met veel passie bij de skvr in Rotterdam. Op 20 december was er een uitvoering met de titel: “How long is now” in het Ro theater. De choreograaf was Conny Janssen welbekend van het tv programma so you think you can dance. Iedere dag oefende jij de danspasjes in de huiskamer.
        Vol trots hebben we naar jou danstalenten gekeken.

        Het gevoel voor ritme had je van papa, niet dat hij nou zo goed kan dansen maar drummen (zelfs op het stuur van de auto) kan hij als de beste. Iedere keer verbaasde het mij dat je de pasjes van allerlei verschillende dans stukken kon onthouden.

        In 2014 was er een uitvoering met het scapino ballet. Vanwege tijdgebrek door je studie en verhuizing had jij met veel moeite besloten hier niet aan deel te nemen.

        Lieverd ging je nog maar dansend door het leven.


        Mama Xx - ❤️❤️
        20 december 2017

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie