gedenkplaats van

Marije Rietdijk

22-03-199331-08-2017

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • ♥️
        reactie 299   |   niet OK

        Lieve familie,
        In gedachten ben ik bij jullie. Vind het moeilijk om een berichtje te plaatsen, want de woorden zijn zo leeg.
        Sterkte ook in het komende jaar.
        Marije wordt zo gemist en was zo geliefd! Jullie mooie dochter, zusje en kleindochter...
        Marion ik hoop op fijne momenten met jou in 2019, je bent meer dan een collega; een vriendin voor mij. Dank voor al je wijsheid en tips in 2018. Zelfs in deze situatie een luisterend oor en meelevend te zijn, ik heb echt bewondering voor je.

        Liefs xx Karin en ook de groetjes van Pieter

        Karin - Hoogvliet
        31 december 2018

        Deel deze pagina:

      • Jouw naam ❤️
        reactie 298   |   niet OK


        Dit gedichtje kreeg mama met kerst van collega Frea, geschreven door Leonita Gerssen.
        Het sprak me aan omdat het mijn gevoelens
        en emoties verwoord.

        Als ik denk, dan hoor ik jou naam.
        Als ik slaap, droom ik jou naam.
        In hoe ik nu leef, beleef ik jou naam.
        In mijn verdriet, betraan ik jou naam.
        Uit machteloosheid, schreeuw ik jou naam.

        Soms, heel alleen, verwerk ik jouw naam.
        Met al mijn liefde, koester ik jouw naam.
        Hier dicht bij me, voel ik jouw naam.
        In deze saamhorigheid, vertel ik jouw naam.
        Opdat je zult weten,
        Dat ik je niet zal vergeten.
        Zacht noem ik je naam.....

        Voor altijd in ons hart lieve Marije.❤️



        Mama - ❤️
        31 december 2018

        Deel deze pagina:

      • Kampweek van de basisschool.❤️
        reactie 297   |   niet OK

        Lieve Marije, gisteren is Betsy 80 jaar geworden. Ze vierde het in Oostvoorne.
        Op weg daar naar toe moest ik aan een kampweek aan het Brielse meer denken. Je zat in groep 7 of 8 .Halverwege de week hadden ze hulp nodig om jullie met auto’s in het bos te droppen. Carry en mama hadden zich hiervoor op gegeven. Carry reed voorop omdat ze één van de eerste TomTom’s had. Ondanks de TomTom hebben we moeten zoeken naar het afgelegen Kamphuis. Daar aangekomen hebben we met meerdere ouders gewacht totdat het donker werd en zijn we jullie gaan droppen. Sommige ouders gingen naar huis en sommige bleven wachten totdat hun groepje binnen was. Één voor één kwamen de groepjes binnen behalve die van jouw. Of er een volwassene bij was weet mama niet meer maar daar ga ik wel vanuit. Het werd later en later. Uiteindelijk rond 1.00 uur heeft mama met steun van Carry en juf Anke besloten te gaan zoeken. Het sta me bij dat jullie bij een viaduct liepen dat nog een behoorlijk stukje bij het Kamphuis vandaan lag. Jullie waren aan het begin van de dropping (misschien wel expres) verdwaald waardoor het zo laat geworden was. Je vond het kinderachtig maar diep van binnen was je wel blij dat je het laatste stuk niet meer hoefde te lopen.

        Lieve Marije wat had ik graag (met alle liefde die ik in me had) het laatste stukje van je leven met je meegelopen, in de hoop dat ik je had kunnen weerhouden, had kunnen overtuigen dat je zo ontzettend mooi van binnen maar ook van buiten was. ❤️


        Mama - ❤️
        30 december 2018

        Deel deze pagina:

      • Samen voor altijd.❤️
        reactie 296   |   niet OK

        In 2015 stuurde jij lieve Marije dit mooie liedje naar papa.
        Ik moest hier aan denken omdat:” jij & ik voor War Child” vanavond op tv komt.

        Het “perfecte plaatje” is ook weer op tv. Twee jaar geleden vertelde je dat dit zo’n leuk programma was. Fotografie had je interesse en door dit programma kreeg jij handvatten om nog mooiere foto’s te maken.

        We missen je mooie, lieve dochter en zus van ons.❤️

        Mama - ❤️
        21 november 2018

        Deel deze pagina:

      • 2004
        Wat missen we je lieve Marije.
        reactie 294   |   niet OK

        Dit briefje schreef je aan ons toen je bijna elf jaar was.
        Konden we nog maar terug in de tijd.


        oma en opa - Melissant
        13 november 2018

        Deel deze pagina:

      • Lieve Marije
        reactie 293   |   niet OK

        Lieve Marije,

        Twee maanden geleden ben ik bij je ouders op visite geweest, wat een lieve ouders heb je toch. Het was erg fijn maar tegelijkertijd ook verdrietig om weer in het huis te zijn waar we vroeger als kleine meisjes zorgeloos speelde. We hebben herinneringen van vroeger opgehaald en hebben het gehad over wat een geweldige meid je was. Je moeder heeft een Diddl knuffeltje van vroeger en wat kaarten meegegeven, deze hebben een mooi plekje gekregen. Ik kan het nog steeds moeilijk bevatten en er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan je denk.

        Ik hoorde net dit liedje en moest aan jou denken.
        ''Je was heel mooi. Je was een vrouw van het leven''

        Lieve Marije je wordt nooit vergeten!

        Melissa - Zuidland
        5 november 2018

        Deel deze pagina:

      • Weer thuis.❤️
        reactie 292   |   niet OK

        Net zoals voorgaande jaren zijn we na je overlijden voor het eerst weer met Leo en Jannine naar Alanya geweest om nog even na te zomeren.
        Buurvrouw Bep was zo lief om jouw plekje op de begraafplaats schoon en opgeruimd te houden.
        De eerste week van de vakantie ging goed maar de tweede week kwam alles hard binnen. Het deed me pijn om jonge vrouwen, leuke stelletjes, kleine kinderen, opa’s en oma’s, vrolijke mensen etc. te zien.
        Ik probeerde me ervoor af te sluiten maar het lukte niet.

        Wanneer ik s’nachts op het balkon zat omdat ik niet kon slapen zag ik één heldere ster aan de hemel staan. Het voelde alsof jij die ster was, ongrijpbaar en zover bij ons vandaan. Het maakte me zo verdrietig.

        Ik moest denken:
        Dat we hier als gezin gelukkig en onbevangen zijn geweest.

        Aan de vakantie met Joost, Maris, Chris, Lies en de kinderen.
        Wat was het gezellig en wat vond jij het leuk om je nichtjes en neefjes twee weken lang van dichtbij mee te maken. Achter de buggy te wandelen, met ze te dansen, te zwemmen,enz.
        Iedere dag wanneer we van het strand langs de groenteboer kwamen namen we grote, rode aardbeien mee. Jij was er dol op.
        Op een gegeven moment draaide de groenteboer het bordje met de prijs om wanneer hij ons aan zag komen en kosten de aardbeien ineens een stuk duurder. Vanaf die dag zijn we ze elders gaan kopen.

        Aan de vakanties met opa, oma, JoostJan en tante Gerda.
        Toen bleek dat tante Gerda ongeneeslijk ziek was hebben we in de tuin van Doganay een fotoreportage laten maken.

        Aan de periode in Ozdemir, dat wanneer jij eerder wakker was dan wij, een duik in het zwembad nam en een briefje voor ons op tafel legde. Bij het ontwaken zagen we je vanaf ons balkon zwemmen.
        De keer dat jij als kleinste boven op de schouders van een stel jongens werd gehesen om een zo hoog mogelijke toren te maken.
        Papa en mama wilde de pret niet drukken maar waren bang dat bij het omvallen je de rand van het zwembad zou raken.

        De spelletjes met lange spijkers die Matthijs en jij met Mertin op het strand deden.

        Met z’n vieren op een waterfiets naar de grot. Wat was dat vermoeiend en wat hadden we ons in de afstand vergist. Al die moeite terwijl jij er niet van kon genieten en het maar eng vond in de grot.

        Het ieder jaar zoeken naar een mooie steen voor op de begraafplaats bij tante Gerda die het ook altijd zo naar haar zin heeft gehad in Alanya.
        Het eerste jaar was mama zo dom om ze in de handbagage te doen en moesten we ze bij de douane afgeven.

        Dat jij en Matthijs dol waren op een buz pamak ijsje. Dit was een waterijsje van lemon in de vorm van een vuist met de duim omhoog.

        Dat we bij Ahmed allebei een armbandje gekocht hebben.

        De keer dat je op het strand door een hoornaar werd gestoken.
        Wat deed dat een pijn, papa heeft het plekje uitgezogen en je bent direct met ijs gaan koelen. Later viel de pijn mee maar de harde schijf was pas na 6 weken weggetrokken.

        Onze bezoekjes aan de markt waar jij foto’s van verse vis, groente, etc maakte.

        Dat we in de herfst vakantie iedere avond met elkaar een vers fruitsapje bij een sap barretje dronken. Het sapbarretje is er nog en inmiddels veel professioneler geworden.

        Dat we door een vreemd echtpaar uit Medemblik na een week werden aangesproken. Jij was 13 en Matthijs 17 jaar. Ze hadden ons op het strand geobserveerd, van ons genoten en vonden ons een leuk gezin.
        Ik dacht aan jou als 5 jarig lief meisje en de moeilijke periode in je en ons leven die we met elkaar hadden overwonnen.
        Hierdoor waren we misschien wel extra trots en blij met jullie.

        Dat wanneer de branding van de zee ruw was, we samen de grindjes onder de douche van het strand uit onze bikini broekjes stonden te spoelen.

        Dat we je een keer op Eindhoven AirPort zijn wezen brengen. Je ging een paar dagen eerder dan wij en vloog met Harry en Ans. Tot wij er waren hebben zij goed voor je gezorgd.
        Deze vakantie vlogen wij ook vanaf Eindhoven. Voor ons stond een jong stelletje in de rij. Het meisje was emotioneel bij het afscheid nemen van haar ouders. Ook jij en ik hebben menig traantje weggepinkt wanneer we afzonderlijk van elkaar met vakantie gingen.

        De lekkere koekjes en gebakjes die we bij Hansi genuttigd hebben.

        Dat we vroeg op stonden om op het strand (wanneer er nog geen mensen waren) foto’s te maken.

        Dat je bij het kleermakertje een schattig wit jurkje voor onze 25 jarige bruiloft had gekocht. Na zes jaar, op 11juli 2017 heb je deze nog gepast, selfies van gemaakt en via whatsapp naar ons verstuurd.

        Het fotograferen van mooie bloemen zoals een Chinese roos, Oleander, etc.

        Het winkeltje waar je een zwart jurkje met een open rug voor je diplomering van je verpleegkundige opleiding had gekocht.

        Dat je voor je vriendinnen leuke kadootjes kocht in een klein winkeltje waar ze allerlei schattige aparte sieraden maakten.

        De lol die we hadden wanneer je heerlijk in de zee op je luchtbedje lag te dobberen en Matthijs of mama het niet konden laten om je ervan af te duwen.

        Dat het weer zo tegen viel toen je met Sarin in Alanya was.

        Dat de mooie ober van Elite een oogje op je had en met je op de foto wilde.

        Dat we ons in de hamman lieten verwennen door ons te laten schrubben en masseren. We konden hierzo van genieten.

        Dat toen jullie nog klein en we weer thuis waren we na het avond eten de stoel in de huiskamer opzij schoven om met zijn vieren op Sikidim van Tarkan te dansen.

        Lieve Marije, ik wordt soms zo moedeloos van me zelf. Ik doe mijn best om weer vorm en inhoud aan mijn leven te geven, me te vermannen maar het gaat me tot op heden slecht af terwijl ik weet dat jij met je liefdevolle hart ons alle goeds toe zou wensen.❤️





        Mama - ❤️
        19 oktober 2018

        Deel deze pagina:

      • Lieve ouders
        reactie 291   |   niet OK
        Hi lieve Marije,
        Regelmatig moet ik aan je denken. Dan besluit ik om naar deze pagina te gaan en de mooie verhalen van je mama te lezen. Droog houd ik het nooit. Maar haar mooie woorden en de vaak lieve foto’s erbij (kind wat ben je knap) geven me een kleine lach.
        Lieve meid, wat zou ik je weer graag een dikke knuffel willen geven. Net zoals op school.
        Dikke kus, Charissa

        Charissa - Spijkenisse
        28 september 2018

        Deel deze pagina:

      • 2016
        Thuiskomst vanuit Bali. ❤️
        reactie 290   |   niet OK

        Vannacht kon ik niet slapen en moest ik aan twee jaar geleden denken lieve Marije.
        Ook toen lag ik wakker omdat jij vanuit Bali onderweg naar Nederland was.
        Papa en mama konden niet wachten om jou na 4 weken vakantie weer in hun armen te sluiten.

        Bij aankomst op Schiphol hebben we gezellig wat met de Hijbeekjes en Odijkjes gedronken omdat Esther en Sarin naar Suriname met vakantie gingen. Papa en mama waren blij dat jij inmiddels weer in Nederland was en begrepen Martin en Annemarie omdat zij op dit moment moeite hadden met afscheid nemen.❤️


        Mama - ❤️
        17 september 2018

        Deel deze pagina:

      • Lieve Marije
        reactie 288   |   niet OK

        Toen ik hoorde van Leonie een oud klasgenootje van de middelbare school wat er gebeurd was, kon ik het niet geloven. Ik heb heel vaak op memori gekeken en een kaarsje aangestoken, maar ik kreeg het niet over me hart om iets te schrijven. We waren vriendinnen op de middelbare school waar we tijdens natuur scheikunde samen onze nagels deden. Je had allemaal potjes nagellak bij je en we konden uitgebreid onze gang gaan, omdat jou lieve lach de lerares wel kon overtuigen. Marije vond het altijd zo fijn als ze gekriebeld werd met een pen op haar rug tijdens de lesuren en de jongens deden dit met liefde voor haar. Ik herinner me haar lach, haar vrolijke geschater en dikke knuffels. Marije was bijzonder en uniek. Ze had veel vrienden en was bescheiden over haar dans. Ik weet nog goed dat je met een groep langs fietste en dat hun mij belachelijk wilde maken. Marije, jij ging voor rechtvaardigheid en stond voor me op en riep ' waarom doen jullie dat, ze is echt lief!'. Ik vond het zo knap hoe jij temidden van iedereen zo voor iemand op kon staan. Daarna leerde ik je steeds beter kennem. Ook in Londen hebben we zoveel plezier gehad, winkelen en genieten.

        Lieve Marije, ik zal je nooit vergeten. Je hebt een plekje in mijn hart. Dankjewel voor alles, voor wie je was voor mij en voor wie je bent voor anderen. De herinneringen staan in mijn hart gegrift.


        Kimberley - Rotterdam
        15 september 2018

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie