Overlijdensbericht en herinneringsplaats van

Marjan Schippers

03-03-195902-08-2021
Herinneringen aan Marjan zien we graag

Voeg uw reactie of herinnering toe met:

Tips over condoleren of herinneringen delen?

  • Jongeren centraal
    reactie 9   |   niet OK
    Met verslagenheid namen wij kennis van het overlijden van Marjan. Ook al wisten we dat zij ziek was, is het moment dat wij nu afscheid nemen toch nog onverwacht snel gekomen.
    Marjan heeft veel betekend voor veel mensen, zo blijkt ook uit de reacties, die wij naar aanleiding van haar overlijden ontvangen.

    Marjan heeft voor ons heel veel betekend. Zij heeft ons geleerd hoe belangrijk het is om te luisteren naar de mening van een kind. Haar visie, intelligentie, kritische blik en vastberadenheid zullen wij missen.
    Ook voor de rest van de organisatie, collega’s en vooral de jongeren heeft Marjan jarenlang een ongelooflijk belangrijke rol vervuld. Zij heeft een visie neergezet en dagelijks uitgedragen waarin de jongeren en hun veerkracht helemaal centraal staan.

    Het gaf haar naar eigen zeggen “steeds weer energie om samen met anderen te pionieren; op zoek te gaan naar oplossingen, mogelijkheden, verbeteringen en expertise en visie te ontwikkelen voor de meest kwetsbaren; de vluchtelingkinderen”. En hiermee droeg zij dat uit waar Nidos voor staat.
    Voor dit alles willen we haar ongelooflijk bedanken en wij wensen haar familie en dierbaren veel sterkte toe.

    Tanno, Ohad, Jan en Micky
    Directie Nidos

    Directie Nidos - Utrecht
    6 augustus 2021

    Deel deze pagina:

  • Grote Bickersstraat
    reactie 8   |   niet OK

    Lieve Marjan, 8 jaar lang deelden wij dromen en verlangens in onze vrouwenwoongroep aan de Grote Bickersstraat. Een intense tijd, vol idealen en hoe die te realiseren...

    Op zoek naar beelden uit die tijd vond ik niets, alles wat ik weet is herinnering ingekleurd en vervaagd door de rest van het leven. Alleen deze ene zwart-wit foto van de kamer die wij allemaal enige tijd hebben bewoond is bewaard gebleven. Een opname van een fijne zonnige ruimte met openslaande deuren naar een dakterras, gemaakt op het moment dat ik er woonde het zal rond 1985 zijn.

    Ik woonde nog niet zo lang in de groep, toen ‘kleine’ Marjan (jouw naamgenote, maar een kop kleiner) in deze kamer beviel van haar dochter Sanne. Een thuisbevalling in de maand november. Ongelofelijk, want het huis was vreselijk oncomfortabel door het ontbreken van gasaansluiting. Houtkachels moesten voor warmte zorgen, een super arbeidsintensief karweitje, waar ik beslist met afschuw op terug kijk ☺
    Gezamenlijk verlichtten wij de dagelijkse zorgtaken die op een Bewust Ongehuwd Moeder afkomen. Loes jij en ik.

    De zorg om Sanne hield ons jaren bij elkaar. Ook toen we allang onze eigen weg waren gegaan, bleven we contact zoeken als het om haar welzijn ging. Altijd warm en betrokken. Ik koester deze herinneringen.

    Clari


    Clari - Amsterdam
    6 augustus 2021

    Deel deze pagina:

  • reactie 7
    Catelijne Sillevis

    Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:


    Catelijne - Leiderdorp

    6 augustus 2021

  • Fakkeldrager van de interculturele visie
    reactie 6   |   niet OK
    Een tijdje geleden appte een vriend me en vroeg me of ik toevallig het boek 'Kinderen gevlucht en alleen' van Marjan Schippers in huis had. Dat had ik (uiteraard, zou ik bijna willen toevoegen). Of hij dat mocht lenen, want binnen de master Speltherapie van de Hogeschool Ede wilde hij het keuzevak speltherapie voor kinderen met een oorlog/vluchttrauma gaan doen. En jouw boek stond dus op de literatuurlijst als verplichte kost...
    Hij heeft het geleend, gelezen, gebruikt en het vak met een 9 afgesloten.

    Ik was trots. Trots op de manier waarop Nidos voorop loopt in de begeleiding en belangenbehartiging van minderjarige vluchtelingen. Ik vond het zó mooi dat zich dat via jouw boek verspreidt en daardoor steeds meer (jeugdzorg)professionals kennis kunnen krijgen van het begeleiden van 'onze jongeren' vanuit een interculturele visie. Want dat is wat we hen zo gunnen! Vanuit passie en met hier en daar de nodige felheid heb jij je daar altijd hard voor gemaakt: daarmee ben je voor mij dé absolute fakkeldrager van de interculturele visie. En dat werpt nu vruchten af, in Nederland en straks ook in Europa.
    Dankjewel Marjan! Wens je een goede reis....




    Marjolein - Bunnik
    5 augustus 2021

    Deel deze pagina:

  • Rust zacht
    reactie 5   |   niet OK
    Marian was een goede partner ,moeder, vriendin en collega , die altijd bereid was iedereen met raad en daad terzijde te staan. Onze belangen waren in uitstekende handen bij haar en wij bedanken haar hiervoor.
    Ik wens haar familie ,nabestaanden en collega’s veel sterkte in deze moeilijke tijd.😰🤲🏻 Diana

    Diana - Deurne
    5 augustus 2021

    Deel deze pagina:

  • Rust zacht
    reactie 4   |   niet OK
    Marjan is dood. Dat staat op je kaart. Ik hoor het je bij wijze van spreken bijna letterlijk zeggen. Wat moeten we schrijven? “Nou, Marjan is dood. Schrijf dat maar op!”

    Kort, duidelijk, eerlijk en recht voor zijn raap. Dat was je, tot op het laatst. Je bent niet letterlijk in het harnas gestorven, maar het scheelde niet veel.

    Tot het echt niet meer ging bleef je werken. Je was zelfs bereid nog dingen op te pakken, die je niet eerder had gedaan. En boven alles bleef je het belang van de jongeren consequent benadrukken.

    Wij hebben niet altijd dezelfde mening gehad, maar wel altijd gewerkt met hetzelfde doel voor ogen.

    Ik heb veel respect voor je visie en hoe jij die hebt verwoord in je boek “Kinderen, gevlucht en alleen”. Hoe helder de visie was, des te lastiger bleek in de praktijk het verwoorden van de doorvertaling naar de methodiek te zijn. Honderden wijzigingen hebben we samen doorgenomen, pagina voor pagina en steeds opnieuw voor je methodiekboek. Maar wat was je trots op het eindresultaat.

    Evenals op de e-learning. Werken vanuit één visie van alle mensen om de jongeren heen was een van je dromen, die hiermee weer voor een deel werd gerealiseerd. Helaas kwam tijdens dat project ook de mededeling dat je zo ziek was. Wij hebben het project afgemaakt, precies zoals besproken. En jij was er blij mee. Dat de training ook door partners van Nidos werd gewaardeerd en dat deze zo snel werd geaccrediteerd.

    In de laatste maanden zag ik je milder worden. Zeker nog steeds even consequent, maar milder. Alsof je meer vertrouwde op de mensen om je heen. Je gaf zelf aan dat het je rust gaf, dat je zoon en dochter inmiddels volwassen zijn en dat zij het zo goed doen.

    Je werkte nog aan ‘Samen sterk’, een project waarvan jij het eindresultaat helaas zelf niet meer mag meemaken.

    Marjan, wat jij hebt neergezet voor de jongeren is indrukwekkend en de visie die jij neerzette zal voor velen het verschil maken.

    Rust zacht, Iris

    Iris - Utrecht
    5 augustus 2021

    Deel deze pagina:

  • Ik moet op reis
    reactie 3   |   niet OK
    Vaarwel Marjan,
    Dankjewel voor alles wat je ons leerde!
    Voor jou een verhaaltje van Toon Tellegen. Je vindt het vast wel passend.
    Carla

    “Ik moet op reis, eekhoorn”, zei de mier op een ochtend.
    Zij zaten op de tak voor de deur van de eekhoorn.
    De eekhoorn was nog maar net wakker en geeuwde nog.
    “En je moet niet vragen of het echt moet”, zei de mier, “want het moet”.
    “Maar dat vraag ik helemaal niet”, zei de eekhoorn.
    “Nee, maar je stond wel op het punt om dat te vragen, wees maar eerlijk.”
    De eekhoorn zweeg.
    “Het minste wat we kunnen doen”, zei de mier, “is op een kalme manier afscheid nemen”.
    “Ja”, zei de eekhoorn.
    “Dus niet met gejammer en tranen en wat zal ik je missen en kom gauw terug en zo - daar heb ik toch zo'n hekel aan, eekhoorn, als je dat eens wist ...”
    De eekhoorn knikte.
    “Als jij nou in de deuropening gaat staan ...” zei de mier.
    De eekhoorn ging in de deuropening staan.
    De mier gaf hem een hand en zei:
    “Nou, eekhoorn, tot ziens dan.”
    “Dag mier”, zei de eekhoorn. “Goede reis.”
    Maar de mier was niet tevreden over het afscheid en bleef staan.
    “Die brok in je keel, eekhoorn”, zei hij, “die hoorde ik wel!”
    Ze probeerden het opnieuw en nu zei de mier dat hij een traan zag blinken in het oog van de eekhoorn en vond hij Goede reis niet goed.
    “Je vindt het erg, eekhoorn, je vindt het heel erg, ik zie het wel!”
    De eekhoorn zweeg.
    “Doe toch kalm!” riep de mier.
    Ze probeerden het nog een keer met Beste reis en een keer zonder woorden, zonder elkaar aan te kijken. De eekhoorn deed zo kalm als hij nog nooit had gedaan. Maar de mier vond het niet goed.
    “Zo kan ik niet op reis gaan”, zei hij verongelijkt. “Terwijl het in feite moet. Echt moet!”
    “Ja”, zei de eekhoorn.
    Daarna zwegen zij en zaten in het licht van de opkomende zon op de tak voor de deur van de eekhoorn. Het bos rook naar dennenhout en in de verte zong de lijster.

    Carla - Hagestein
    4 augustus 2021

    Deel deze pagina:

  • Afscheid
    reactie 2   |   niet OK
    Lieve Marjan,
    Je lacht me toe vanaf de pagina waarop ik dit schrijf en ik schiet vol. Je bent er niet meer en dat is een groot gemis. We werkten de afgelopen tijd minder samen dan vroeger, maar we hebben samen veel bereikt in Europa en ik heb onze samenwerking altijd enorm gewaardeerd. Je kon fel uit de hoek komen. Soms vond ik dat je te ver ging. Als ik dat dan tegen je zei dan nam je dat altijd heel serieus. Je was een hele fijne collega waar ik goed mee kon sparren en ik zal je heel erg missen. Het Engelstalige boek voor EGN waar we samen aan werkten heb je uiteindelijk niet meer gezien. Dat vind ik heel erg. We zijn bezig met het organiseren van de lancering ervan en ik zal er persoonlijk voor zorgen dat het de aandacht krijgt die het verdient!
    Ik wens je gezin en je naasten heel veel sterkte.
    Veel liefs, Liedewij




    Liedewij - Utrecht
    4 augustus 2021

    Deel deze pagina:

  • pijn
    reactie 1   |   niet OK
    Lieve Marjan,

    wat ben ik geschokt dat het op het laatst van je ziekte nog zo snel is gegaan. Ik moest huilen van verdriet. Niet te lang, want dat zou je zeker niet akkoord hebben gevonden. De afgelopen dagen denk ik veel aan je. Wat een geweldige resultaten heb je bij Nidos bereikt en wat was het altijd een genot om met je te samenwerken. Stevige discussies, dat wel, maar altijd op de inhoud en fair. En erna was het weer goed. Ik ga je ontzettend missen, bovenal die ondeugende lach als je wist dat je iets niet handig had aangepakt en dan maar niets beters wist dan onschuldig te lachen waardoor alles ook weer direct vergeven en vergeten was.

    Alle sterkte voor je partner, je twee kinderen en je naasten. En voor ons bij Nidos (want je laat een groot gat achter).

    Salut, held. Dikke kus,
    Germa Lourens

    Germa - Den Haag
    4 augustus 2021

    Deel deze pagina:

Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

Plaats een reactie

Inspiratie nodig voor uw reactie?


De mooiste herinneringen zijn vaak eenvoudige momenten waar je het eerst aan denkt. Condoleances zijn vaak de woorden die als eerste in je opkomen om verdriet te delen.


Tips nodig voor het schrijven van condoleances of herinneringen?


Niet iedereen die reageert kent zowel de nabestaanden als de persoon die overleden is.
Het gaat om uw betrokkenheid, een reactie plaatsen is dan altijd gepast.