gedenkplaats van

Niels Alberda

10-02-197331-05-2018
      Wij hebben voor Niels een digitaal condoleance register geopend en hopen Jim op deze manier zoveel mogelijk verhalen over zijn vader mee te geven.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Gilda Spinosa
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Gilda Spinosa - Hengelo
        18 augustus 2018
        reactie 105
      • Gezelligheid.
        reactie 104   |   niet OK
        Lieve Jim,

        Ik heb je papa leren kennen via de kids villa. Wat was hij trots op jou!! Wanneer ik je vader zag was hij altijd enthousiast en geïnteresseerd in hoe het ging. Hij vertelde dan ook vol trots hoe hij de bus aan het inpakken was voor jullie skivakantie en dat hij er onwijs veel zin aan had. Lieve Jim je papa, die veel te vroeg ging, was een lieve energieke man die altijd in was voor een lolletje en erg geïnteresseerd was in anderen. Ik hoop dat jij met al deze mooie verhalen een mooie herinnering hebt aan jou lieve papa.

        Liefs Inge Ebeltjes


        Inge Ebeltjes - Nijverdal
        21 juli 2018

        Deel deze pagina:

      • Tanja Heerbaart
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Tanja Heerbaart - Hengelo
        14 juli 2018
        reactie 103
      • Mijn herinnering
        reactie 102   |   niet OK
        Lieve allemaal,

        Tijdens de familiedag bij landgoed Twickel hebben we destijds (Dick en Gerri) heel gezellig met Niels en Manon gekletst. Dick was altijd in voor een praatje en dat was Niels ook altijd!

        Jaren geleden gingen we op vakantie naar Oostenrijk (Lieberwein in Mondsee). Toen Niels, Manon en zijn ouders vertrokken hebben we vreselijk gelachen om de speciale hoes die om een autostoel was gemaakt (om spulletjes in op te bergen). Niels ging ons toen in geuren en kleuren vertellen wat er allemaal in gestopt kon worden. Ik geloof dat de focus (ook die van onze smaakpapillen) op dat moment op het heerlijke snoepgoed lag (wij, Wilco en Marieke wilden dit natuurlijk ook). De volgende vakantie hadden wij ook zulke hoezen (natuurlijk ook met snoepjes er in), met dank aan het mooie voorbeeld dat wij bij Niels en Manon zagen.

        Gerri Griffioen-Geerdink
        Wilco Griffioen
        Marieke Reinderink-Griffioen

        Marieke Griffioen - Borculo
        29 juni 2018

        Deel deze pagina:

      • Een warm nest
        reactie 101   |   niet OK
        Lieve Jim, en familie,
        In de jaren '80 woonde ik met mijn zus Jessica en ouders in de Hasseler Es in Hengelo. Ik zat op basisschool 't Schöppert toen Niels en zijn zusje Manon daar ook kwamen. Zij zaten eerst op een andere basisschool in de Sterrenbuurt en fietsten nu iedere ochtend door het zogeheten Bartelinkslaantje samen naar de nieuwe school. Ik vond dat heel stoer want het was in mijn ogen best ver, iedereen kon lopend naar school in de buurt. Mijn zus zat bij Niels in de klas, hij was altijd een behoorlijke klier voor de meisjes. Ik zat bij Manon in de klas en zij was een van mijn beste vriendinnetjes. Ik kwam best veel in huis bij Manon en herinner mij de pesterijtjes tussen broer en zus, samen buiten spelen en stoepranden en hun lieve ouders Ineke en Cor. Voor jou vast opa Cor en oma Ineke. Ik herinner mij vooral dat ik vaak mocht helpen appels schillen (voor de appeltaart) en aardappels (voor het avondeten) want dat kon ik niet zo goed. En thuis hoefde ik nooit te helpen met schillen... Voor mij was het altijd heel gezellig bij hen thuis. Ik herinner mij je vader als die lachende, plagende broer.
        Carola ter Braak

        Carola ter Braak - Amsterdam
        29 juni 2018

        Deel deze pagina:

      • Foto
        reactie 100   |   niet OK

        Er is zoveel wat we voelen, maar zo weinig wat we kunnen zeggen. Het is oneerlijk.....
        Michael en ik kenden Niels, maar niet zo heel goed. Wel zagen we een knappe, lange, enthousiaste bevlogen mooie man die heel betrokken was bij alles en iedereen.
        Kim en Niels straalden volledige liefde uit. Prachtig om te zien!
        Wat we heel bijzonder vonden, Niels kende ons niet eens erg goed. Maar hij wist dat Michael met een ziekte te doen had. Als hij onze dochter of kleinzoon zag/sprak, vroeg hij altijd hoe het met Michael ging. En niet even standaard beleefd, maar met echte interesse. Heel bijzonder. Ik denk dat dit aangeeft hoe betrokken hij bij alles was. Wat een mooi karakter hij had.
        Jim, als je naar de foto's kijkt van je paps, weet je dat deze eigenschap van hem komt. En je mams dit voedt, zij is ook gezegend met deze eigenschap.
        Je mag supertrots zijn met deze markante paps die zó blij en trots op je was. Moge alle mooie woorden en herinneringen van iedereen je gemis van je paps die veel te vroeg ging, iets verzachten en troosten. Dikke knuffel, Michael en Angela Monteiro


        Michael en Angela Monteiro - Hengelo
        24 juni 2018

        Deel deze pagina:

      • Gert Vredeveld
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Gert Vredeveld - Hengelo
        23 juni 2018
        reactie 99
      • Gerhard en Hettie Scheper
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Gerhard en Hettie Scheper - Rossum (ov)
        23 juni 2018
        reactie 98
      • Mijn eerste biertje
        reactie 97   |   niet OK
        Lieve Jim,
        Ik kende je vader via mijn neef Timco. Ik was heel wat jaartjes jonger en mijn ouders gingen met mij op skivakantie met de ouders van Timco en met de ouders van jouw vader. Ik zal een jaar of twaalf zijn geweest en je vader toen rond de twintig. Ik mocht op een dag mee met Timco en je vader skieën en dat vond ik natuurlijk heel gaaf. De hele dag skieën en ontzettend veel lol gehad, je vader was een grappenmaker. Als afsluiter mocht ik met je vader mee naar de apres ski. Nog nooit in een kroeg geweest en daar hadden ze het voor mij besteld: mijn eerst echte biertje. 'Wie met ons op stap is drinkt ook een biertje mee' zei je vader, een halve liter wel te verstaan. Ik vond het prachtig. In de loop der jaren bleven we elkaar kennen en hebben we zelfs een tijdje tegen over elkaar gewoond. Ik mis hem nog steeds op zijn balkonnetje.

        Groeten,
        Rogier

        Rogier de Mare - Hengelo
        22 juni 2018

        Deel deze pagina:

      • Wat was hij trots..
        reactie 96   |   niet OK
        Lieve Jim,

        We zagen jouw papa regelmatig op zondag als wij naar de stad liepen. Dan stond hij bij zijn bus of motor en zat jij met mama op het balkon. Jij zat met een brede lach te lachen als je papa hoorde.. papa vertelde ons hoe mooi hij het vond dat jij zo zat te stralen als hij praatte en hoe trots hij op je was. Ook vertelde je papa hoe gek hij was met Sophie en Guusje. Hij vertelde verhalen dat hij vaak met ze aan het donderjagen was en dat Sara dan in broekspijp hing om de meisjes en jou te beschermen. Dit vond hij zo mooi en wat was hij trots op jullie gezin.

        Trots als een pauw liep hij achter de kinderwagen. Door de stad, maar ook door de Efteling met het 10 jarig bestaan. Dan zaten we met z'n allen aan tafel en kwam hij met jou aangelopen..
        Wanneer ik m'n bordje niet op kon, at hij mijn restjes op. En dan zei hij na de tijd: 'zo word je ook niet groot..' en keek hij met wel 40 cm verschil op me neer..

        Niet te beseffen dat we niet even meer een praatje met hem kunnen maken..

        Maar Jim, wat was papa trots op jou!!

        Kelly Freriksen - Hengelo
        20 juni 2018

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie