gedenkplaats van

Paulien Dekker

04-06-195028-09-2016
      There is a vision and a fire in me
      I keep the memory of you and me, inside
      And we don't say goodbye
      With all my love for you
      And what else we may do
      We don't say, goodbye

      Immortality - Celine Dion ft. Bee Gees

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 7   |   niet OK
        Hoe lang nog duurt dit leven dat ik met jou mag gaan?
        Hoe ver nog is het tijdstip dat ik in het graf zal staan?
        O, harteklop, wat let je om plotsklaps stil te staan?

        Rust in vrede, Paulien!

        Gerry - Leon, Spanje
        29 september 2016

        Deel deze pagina:

      • Lenie meskes
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Lenie - Amerongen
        29 september 2016
        reactie 6
      • Connie Rosenbrand
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Connie - Oosterhout
        29 september 2016
        reactie 5
      • Peggy Timmermans
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Peggy - Scherpenheuvel (Belgie)
        29 september 2016
        reactie 4
      • gecondoleerd
        reactie 3   |   niet OK
        we wensen Jan en gezin heel veel sterkte en kracht met het dragen van het verlies van Paulien

        Gerda - Breda
        29 september 2016

        Deel deze pagina:

      • Gedicht
        reactie 2   |   niet OK
        'n Beetje
        Sterven doe je niet ineens,
        maar af en toe een beetje
        en alle beetjes die je stierf,
        ’t is vreemd, maar die vergeet je,

        het is je dikwijls zelfs ontgaan,
        je zegt ik ben wat moe,
        maar op een keer dan ben je aan
        je laatste beetje toe.

        Bettina - Lelystad
        29 september 2016

        Deel deze pagina:

      • afscheid
        reactie 1   |   niet OK
        Vandaag houd ik mijn eigen stille wake:
        een stukje ik ging samen met jou dood.
        Een schok, die mij genadeloos blijft raken,
        een leegte, die mij voedt als dagelijks brood.

        Mijn vrienden zijn nu de herinneringen:
        Een zee van tranen en een bron van moed
        waaruit ik beurtelings zal blijven drinken,
        waardoor jij voor vergeten wordt behoed.

        Vandaag zal ik met eerbied aan je denken.
        Met bloemen schrijf ik weer opnieuw jouw naam.
        En hoe de schimmen van ’t verleden wenken,
        aan jou beloof ik dat ik door zal gaan.

        Jouw naam herhaalt zich in al mijn gebeden,
        en veel van wat ik zeg is godgeklaagd.
        Vandaag zal ik de toekomst toch betreden
        Omdat, wat jij mij liet, dat van mij vraagt.

        Vandaag houd ik mijn eigen stille wake:
        een stukje ik ging samen met jou dood.
        Een schok, die mij genadeloos blijft raken,
        een leegte, die mij voedt als dagelijks brood.

        Mijn vrienden zijn nu de herinneringen:
        Een zee van tranen en een bron van moed
        waaruit ik beurtelings zal blijven drinken,
        waardoor jij voor vergeten wordt behoed.

        Vandaag zal ik met eerbied aan je denken.
        Met bloemen schrijf ik weer opnieuw jouw naam.
        En hoe de schimmen van ’t verleden wenken,
        aan jou beloof ik dat ik door zal gaan.

        Jouw naam herhaalt zich in al mijn gebeden,
        en veel van wat ik zeg is godgeklaagd.
        Vandaag zal ik de toekomst toch betreden
        Omdat, wat jij mij liet, dat van mij vraagt.

        wilma - ARNHEM
        29 september 2016

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie