gedenkplaats van

Peter Pardoen

18-09-194513-06-2006
      IN MEMORIAM

      Als de cirkel van het leven rond is,
      leven de onuitwisbare herinneringen in ons voort.

      Wat is tijd?
      Hij vliegt. Hij kruipt.
      Jaren voelen als seconden.
      Seconden voelen als jaren.

      Dichtbij en tegelijk zo oneindig ver weg.
      Dierbare herinneringen, een traan en een glimlach.

      Wat eenmaal versmolten is,
      kan wel gedeeld
      maar nooit meer gesplitst worden.
      Een deel van jou
      zit voor altijd in mij.

      ###################################################

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Vandaag zou je jarig zijn ...
        reactie 12   |   niet OK

        ... je zou 71 zijn geworden. Je kleinzoon wordt vandaag 4 jaar. Wat zou je trots zijn!
        Herinneringen spelen vandaag door mijn hoofd. Aan je lach, aan je ogen, aan je handen, aan je geur, aan je fiere houding, aan je trots en aan ons geluk. Ik koester ze als parels in een oester en voel je dicht bij me. Memories are timeless treasures of the heart!


        Marja van de Breevaart-van Nierop - Oss
        18 september 2016
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 11   |   niet OK
        Gecondoleerd met het verlies van Peter.

        Ik wens iedereen heel veel sterkte toe.

        Judith van Gelderen - Rotterdam
        13 juni 2016
      • Panta rhei
        reactie 10   |   niet OK

        Lieve schat, vandaag is het precies 10 jaar geleden dat we afscheid namen.
        Je had iets met mythologie. Panta rhei is een bekende uitspraak van de Griekse filosoof Heraclitus. Het betekent: alles stroomt, alles in beweging. Niets blijft hetzelfde. Ons leven en alles in onze wereld verandert aldoor. Het leven vraagt van ons om mee te gaan in dat voortdurend veranderen en los te laten wat er is.
        Er zijn verschillende kringlopen. De natuurlijke kringkoop die kennen we allemaal, maar de verliescirkel is ook een kringloop: welkom heten - hechten - intimiteit aangaan - verliezen en afscheid nemen - betekenis geven.
        In de natuurlijke kringloop worden bladeren die eerst groen waren, geel, oranje en rood. Van binnen gebeurt er ook wat. De sapstroom trekt zich terug en tussen het blad en de aanhechting vormt zich een kurklaagje zodat het blad gemakkelijker los kan laten. Dan hangt het nog even vast aan de boom. Een windvlaag geeft het laatste zetje en neemt het mee. Het blad laat zich meevoeren, zweeft sierlijk in de lucht en maakt een zachte landing op de bodem.
        Zo lieten wij elkaar 10 jaar geleden los. In overgave en vertrouwen. Voorbereid op het afscheid. Alle mooie kanten nog even gezien en samen gewerkt aan het kurklaagje. We lieten elkaar los in het besef dat het goed is, zoals het gaat.
        De laatste stap van mijn cirkel was het verlies kunnen dragen, vrede hebben met het verlies en me opnieuw verbinden met het leven. De cirkel is rond!
        Panta rhei, my friend


        Marja van de Breevaart-van Nierop - Oss
        13 juni 2016
      • 2015
        Starry starry night
        reactie 9   |   niet OK

        Alweer een jaar voorbij. Je zou vandaag 70 geworden zijn, maar het mocht niet zo zijn. Je 60ste verjaardag was de laatste die we samen zouden vieren.
        Ik luister naar het liedje van Don McLean, kijk naar het schilderij van Van Gogh en voel je vlak bij me.
        Dag, lief sterretje xxx


        Marja van Nierop - Oss
        18 september 2015
      • 2015
        Conquest of paradise - Vangalis
        reactie 8   |   niet OK

        Mooie herinneringen, droevige herinneringen, bijzondere herinneringen.
        Ze schieten vandaag door mijn hoofd.
        Negen jaar geleden ... onze laatste dag samen.
        De tijd stond even stil.
        Die stilte zit vandaag in mij.
        Goodbye my love, we'll meet again!
        XXX

        Marja van Nierop -
        13 juni 2015
      • 2014
        Geboortedag: 18 september
        reactie 7   |   niet OK

        Vandaag zou jij 69 zijn geworden. Je jongste kleinzoon wordt vandaag 2 jaar.
        Hij zal jou jammer genoeg nooit leren kennen, maar hij zal zijn geboortedag wel altijd met je delen. XXX


        Marja van de Breevaart-van Nierop - Oss
        18 september 2014
      • 2006
        Een vlinder ...
        reactie 6   |   niet OK

        Ongeveer 2 maanden na Peter's overlijden liep ik met een vriendin in het park. Ik voelde me intens verdrietig en wist me geen raad met de leegte in mijn hart. Terwijl we door het park liepen fladderde er een vlinder naar me toe. Hij ging op mijn hoofd zitten en bleef er zeker een halve minuut zitten. Toen vloog hij weg, cirkelde een paar rondjes en streek toen neer op mijn hand die ik omhoog hield. Weer bleef hij geruime tijd zitten. Toen vloog hij nogmaals weg, cirkelde nogmaals een aantal rondjes en landde toen nog een keer op mijn hand. Die gebeurtenis maakte diepe indruk op me!
        Peter geloofde dat geesten die over gingen naar de volgende wereld, in sommige gevallen contact konden zoeken met de mensen die achter gebleven waren en beloofde me dat hij zou proberen me te laten weten dat het goed met hem ging.
        De gebeurtenis met de vlinder was voor mij een signaal van Peter dat het goed met hem ging en dat hij wilde dat ik mijn verdriet los zou laten en door zou gaan met leven.
        Nog altijd denk ik aan hem wanneer ik ergens een vlinder zie. Ik heb dan het gevoel dat Peter me even gedag komt zeggen en ik groet de vlinder met een glimlach.
        Dag lieverd!


        Marja van de Breevaart-van Nierop - Oss
        6 juni 2014
      • 2014
        Voor immer verbonden, voor immer gescheiden
        reactie 5   |   niet OK

        HERINNERING: We zitten samen in de auto, op weg naar en bijna in Hamburg. We zijn blij. Jij zit achter het stuur. De autoradio staat op Alster Radio. Uit de speakers klinkt Drafi Deutscher, die 'Marmor, Stein und Eisen bricht' zingt. Jij zingt mee, kijkt me aan en ik denk 'dit is voor eeuwig'.

        Marja van de Breevaart-van Nierop - Oss
        6 juni 2014
      • 2008
        Het werd, het was, het is gedaan
        reactie 4   |   niet OK
        En nu nog maar alleen
        het lichaam los te laten -
        de liefste en de kinderen te laten gaan
        alleen nog maar het sterke licht
        het rode, zuivere van de late zon
        te zien, te volgen - en de eigen weg te gaan.
        Het werd, het was, het is gedaan.

        M. Vasalis: "De oude kustlijn"

        Dit gedicht was een inspiratiebron voor Peter.

        Marja van de Breevaart-van Nierop - Oss
        8 april 2014
      • 1997
        Wanneer ik morgen dood ga ...
        reactie 3   |   niet OK
        Wanneer ik morgen dood ga,
        vertel dan aan de bomen
        hoeveel ik van je hield.
        Vertel het aan de wind
        die in de bomen klimt
        of uit de takken valt,
        hoeveel ik van je hield.

        Vertel het aan een kind
        dat jong genoeg is om het te begrijpen.
        Vertel het aan een dier,
        misschien alleen door het aan te kijken.

        Vertel het aan de huizen van steen,
        vertel het aan de stad
        hoe lief ik je had.

        Maar zeg het aan geen mens,
        ze zouden je niet geloven.
        Ze zouden niet willen geloven dat
        alleen maar een man
        alleen maar een vrouw
        dat een mens een mens zo liefhad
        als ik jou.

        Hans Andreus
        Uit: Al ben ik een reiziger
        Uitgeverij Holland 1959

        Dit gedicht heb ik voorgelezen op onze trouwdag, donderdag 4 december 1997. Het verwoordt hoe intens en bijzonder liefde kan zijn,
        zoals onze liefde was.

        Marja van de Breevaart-van Nierop - Oss
        4 april 2014

      Wat is uw herinnering?

      Deel ook uw herinnering