gedenkplaats van

Richard Jongman

26-09-196930-11-2016

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • De woorden van Bert en Leon tijdens de uitvaart
        reactie 29   |   niet OK
        De afgelopen jaren zijn Richard, Bert en ik een beetje uitgegroeid tot een soort drie-eenheid. Met z’n 3en hadden we het het leukst en zo hebben we een hoop lol gehad.
        De meesten van jullie zullen weten dat Richard een groot sportliefhebber was en dat hij zelf ook een aardig balletje kon raken. Sportief en actief bezig zijn was onze gemene deler, dus daar vonden wij drieën elkaar en daagden we elkaar uit.
        Het begon met Richard en mij met volleybal. Vooral beachvolleyen aan de Baggelhuizerplas vonden we prachtig. Richard kon eindeloos praten over zijn volleybalmeiden van Fama en later was hij apetrots toen Melissa en Sharon ook gingen volleyballen.
        Omdat volleyballen soms lastig te combineren is met een jong gezin zijn we toen gaan squashen en al gauw kwam Bert erbij. Er ontstond een nieuw tijdperk. We gingen naast het squashen regelmatig de kroeg in op zomaar een vrijdag, de TT en zeker één keer per jaar gingen we een mannen-weekendje weg.
        Met sport was Richard niet fanatiek….., maar bloedfanatiek. Hij wou graag winnen. Dat vonden Bert en ik natuurlijk niet zo nodig, dus we gingen steeds op zoek naar een balsport waarmee we wél van hem konden winnen. We hebben getafeltennist, getafelvoetbal, gevoetbald en later zelfs gebiljart en gebowld. We durven het hier wel te bekennen, hij was gewoon beter.
        De mannenweekenden van de afgelopen tien jaar waren stuk voor stuk hoogtepunten. We zijn wezen raften in Schotland, Abseilen en klimmen in de Ardennen, Quad rijden in België, skiën in Oostenrijk, Kanoën en golfen in Denemarken, ATBen door de mergelgrotten van Limburg, Skydiven, en afgelopen jaar nog een tocht over de Friese meren met een motorjacht.
        Goh, wat hebben we genoten tijdens die reizen. Richard zei ook vaak tijdens zo’n reis hoe bijzonder het wel niet was dat we dat deden. Het was alsof hij wist wat wij toen nog niet wisten…...
        Op 6 februari 2014 kwam het Whatsapp berichtje: “jongs het is longkanker” de tijd stond stil.
        De 3 jaar die daarop volgden hebben we met elkaar het maximale eruit gehaald. Soms met z’n tweeën meestal met z’n drieën.
        Bijzonder mooi was dat Richard vrijuit kon praten over zijn ziekte, maar ook zeer empatisch was over onze probleempjes. Wij kregen zijn nuchtere, heldere en ongezouten mening en hij wenste zélf ook niet te worden ontzien.
        Zoals je tijdens een volleybalwedstrijd alles aangrijpt om te winnen, zo heeft Richard álles aangegrepen om zo lang mogelijk aan de bal te blijven. Dat hij nu het speelveld van het leven moet verlaten zien wij liever als een publiekswissel.
        We weten het is een beetje ongebruikelijk tijdens een uitvaart, maar bij een publiekswissel hoort eigenlijk een applaus………die willen we graag hierbij inzetten.

        Leon - Assen
        14 december 2016

        Deel deze pagina:

      • Wat je in je hart bewaard, raak je nooit meer kwijt!
        reactie 28   |   niet OK

        Lieve Richard,
        16 jaar geleden hebben we elkaar ontmoet in Mexico, beide op huwelijksreis, een ontzettend mooi moment in ons leven. Jij en Cora zagen er gelukkig, vrolijk en stralend uit, en toen we aan de praat raakte snapten wij gelijk hoe dit kwam...... want wij voelde ons net zoals jullie als pas getrouwd stel! Er was gelijk een klik met ons vieren, en zijn veel met elkaar opgetrokken, het was een geweldige vakantie.
        Rotterdam en Bovensmilde ligt nou niet echt bij elkaar in de buurt, dus een avondje foto’s uitwisselen en napraten over deze mooie reis werd gelijk een weekendje. Het was gelijk weer erg gezellig, en we voelde ons gelijk thuis bij jullie, en vanaf dat moment werden deze gezellige afspreek weekendjes een feit!
        Eerst zonder kinderen, maar al gauw kwamen er twee kleine schatjes Sem en Melissa, die ook gelijk dikke vrienden werden. Sharon en Demi maakte het feest compleet want ook zij waren gelijk dol op elkaar en dikke vriendinnetjes. Voor ons werd het: we gaan een weekendje naar Assen of Assen komt naar ons, deze gezellige weekendjes vlogen altijd voorbij. De weekendjes waren altijd gevuld met heel veel gezelligheid zoals lekker eten en drinken, bijkletsen, kinderen spelen, Ron en jij konden uren over sport jullie passie praten zodat de mama’s even tijd hadden voor hun passie shoppen, jullie keken altijd weer met "angst" in de ogen naar de deur om te zien met hoeveel aankopen wij weer thuis zouden komen...... Op de zondag werd er altijd wat leuks gedaan, dat begon met kinderboerderij, lammetjesdag, Sinterklaas, kabouterbos, strand, weekendje Zeeland, Naaldwijk, Maastricht, en toen de kinderen groter werden een voorstelling, pretpark, K3, Euro Disney, bios, survival, lasergame, bowlen, waterskiën dus we hebben ongelofelijk veel moois met jou/jullie mogen beleven. Deze herinneringen zitten voor altijd in ons hart, en raken we nooit meer kwijt. Bij dit bericht plakken we een aantal van deze mooie herinneringen, waar we nog vaak met heel veel liefde aan terug zullen denken/ naar terug zullen kijken. Deze foto’s waren al heel waardevol, maar het zijn nu momenten met een gouden randje!
        We gaan ons uiterste best doen om nog heel veel nieuwe herinneringen te maken met jou drie mooie meiden, en we weten zeker dat jij er altijd een beetje bij zal zijn en van boven meekijkt, en zal glimlachen als we ons weer tegoed doen aan lekker eten en drinken en weer een of andere gekke, gezellige of leuke activiteit gaan doen.
        Lieve Ries, het was echt een grote eer om jou te leren kennen, wat hebben wij als gezin veel plezier en liefde van jou gekregen, en ontelbaar veel mooie herinneringen die we voor altijd zullen koesteren.
        Respect voor jou, hoe jij keihard gevochten hebt tegen je ziekte en hoe jij met je ziekte bent omgegaan. Jij bent ons grote voorbeeld met jou instelling: kijk niet wat je niet hebt of kan, maar kijk naar de dingen die je wel hebt en kan en geniet daar van.
        We gaan je ontzettend missen……….
        Rust zacht lieve vriend, je zit voor altijd in ons hart!
        Ron-Linda-Sem en Demi


        Ron en Linda - Rotterdam
        11 december 2016

        Deel deze pagina:

      • 1 minuut stilte....
        reactie 27   |   niet OK
        Dit weekend hebben we voorafgaand aan de thuiswedstrijden van vvfama 1 minuut stilgestaan bij het veel te korte leven van Richard.
        Zowel de senioren op vrijdag als de jeugd op zaterdagochtend waaronder het team van Sharon. Dag lieve Rich.....

        Lidia - Smilde
        10 december 2016

        Deel deze pagina:

      • Altijd in m'n hart en gedachten.
        reactie 26   |   niet OK
        Hi Richard, Cora en de meiden.
        Wat heb ik ontzettend veel respect voor jullie!
        Vanuit Hengelo is het soms moeilijk om contact te hebben maar ik moet eerlijk zeggen dat ik het erg fijn vind je/jullie op fb te mogen meemaken. Tjonge wat heb ik af en toe om je gelachen en zelfs een traan gelaten.
        Vorig berichtje over de buurman vond ik echt super leuk. Want ja toen ik klein was, ik weet het nog heb jij samen met Michel me leren duiken in het zwembad op de camping. En vaak als we kwamen met papa en mama gingen we bij jullie achter de poort uit en op ontdekkingstocht. Wat heb ik daar mooie herinneringen aan. Dank daarvoor.
        Ik wil je daarom ook via deze weg veel sterkte wensen de komende dag(en) en tuurlijk ook Cora en de meiden. Wij kennen elkaar niet persoonlijk maar ook voor jullie heb ik enorm veel respect voor hoe jullie hiermee omgaan. Diepe buiging.
        Ik zal je nooit vergeten Richard en wens je alle geluk voor deze dag(en) toe samen met je gezin. En ooit komen we elkaar wel weer tegen toch?
        Dikke kus en knuffel van mij❤️

        Yvonne - Hengelo
        9 december 2016

        Deel deze pagina:

      • Dit heeft Sharon alleen geschreven de ochtend nadat Ries er niet meer was
        reactie 25   |   niet OK
        Lieve papa, je bent de beste vader ever. Je hebt mij leren fietsen, praten en nog veel meer. Door jou lag ik altijd in een deuk. We gingen altijd stoeien en grapjes maken. Er zat altijd een klein knopje op je rug en ik deed alsof dat je aan en uit knopje was. Als ik er op drukte deed je alsof je uit was en als ik dan weer drukte dan was je weer aan. Maar 3 jaar geleden kreeg je longkanker. We kregen alleen maar negatieve berichten van het ziekenhuis. In het begin van het jaar hoorden we dat je niet meer beter zou worden, en dat je het einde van het jaar niet ging redden. In de loop van het jaar ging het alleen nog maar slechter dat je zelfs niet meer kon lopen. En ook bijna niet meer praten. Dinsdag had je de knoop doorgehakt en had je besloten om je te laten inslape, dat is gisteravond gebeurt. Nu is dus je uitknopje echt uit. Lieve papa je hebt echt heeeel veel voor me betekent en je blijft voor altijd in mijn hart❤️ BEST DAD EVER❤️❤️❤️

        Cora - Bovensmilde
        9 december 2016

        Deel deze pagina:

      • Voor altijd in ons hart.
        reactie 24   |   niet OK
        Hoi Richard, we leerden elkaar kennen in 1988 tijdens de introductie week van de PTH. We hadden een geweldige lichting en een top studententijd. Na het afstuderen verloren we elkaar uit het oog. Maar eerder dit jaar zagen we elkaar weer in Assen tijdens een mini reünie. We hadden weer een ouderwets gezellige middag en avond. Wat was je toen positief ondanks alles wat je mee maakte. Petje af hoe je er mee omging en alles deelde op Facebook. Diep respect.

        Ik heb de laatste tijd veel aan je gedacht. Ben zelf vader van twee jonge kinderen en getrouwd. Hoe verschrikkelijk is het om dit los te moeten laten. Ik wens je alle kracht en liefde toe in deze periode. Je bent een mooi mens en ik ben blij dat we elkaar hebben mogen leren kennen.

        Mark - Veldhoven
        8 december 2016

        Deel deze pagina:

      • Dankbaar
        reactie 23   |   niet OK

        Wat een dierbare foto van ons volleybalteam. We werden niet uitgeroepen tot sportploeg van het jaar, maar stiekem waren we dat wel. En we hadden zeker de coach van het jaar, coach van de eeuw zelfs! Dankbaar is het woord dat in mij opkomt als ik aan Richard denk. Dankbaar dat hij mij bij dit geweldige team heeft gehaald, dankbaar voor wat hij mij allemaal in het volleybalveld heeft geleerd, dankbaar voor de fijne gesprekken die we voerden en dankbaar voor de waardevolle lessen die hij heeft mee gegeven terwijl hij ziek was. Richard heeft velen van ons geleerd wat het leven waard is en wat echt belangrijk is in het leven. Wat een geweldige positiviteit had die man. Lieve dames Jongman, bedankt dat jullie Richard drie keer in de week met ons team wilden delen. Ik koester de mooie herinneringen en alles wat ik heb geleerd van jullie lieve man en papa.


        Herma - Assen
        8 december 2016

        Deel deze pagina:

      • Herinneringen
        reactie 22   |   niet OK
        Eigenlijk altijd op enige afstand. We zijn niet eens facebook matties kom ik achter. Ik ken je vooral als de lief van Cora.... zo hebben we op afstand gevolgd hoe het de afgelopen jaren bij jullie ging. De mooie dingen en de minder mooie dingen. De stralende ogen van Cora als ze naar je kijkt. De warmte die je uitstraalt naar je dochters. Hoe mooi alles en hoe wreed het dan wordt verstoord. Steeds lazen we in hoop mee. Als kind was ik negen toen ik mijn vader verloor zonder afscheid te kunnen nemen. Jij gaat afscheid nemen, maar liever had ik gelezen hoe je na deze strijd als winnaar uit de bus was gekomen. Hoe gemeen het ook is om afscheid te nemen, weet dat je onuitwisbare herinneringen achterlaat. Er wordt op je teruggekeken als een fijn warm en inspirerend mens. Iemand die echter onderscheidend was. Dat kunnen niet veel zeggen. Het is moeilijk een passende tekst te sturen, ik ben altijd beter met muziek. Soms zit het gewoon in de titel, in dit geval van Iron Maiden: Only the good die young.... Zo veel sterkte en kracht toegewenst aan allen die achterblijven.

        William - Assen
        8 december 2016

        Deel deze pagina:

      • Rust zacht Ries
        reactie 21   |   niet OK
        In onze jonge jeugd hebben we veel tijd samen doorgebracht. De mooie herinneringen aan die tijd komen de afgelopen dagen vaak voorbij. Logeren bij oma of gewoon thuis, hutten bouwen, nieuwe lp's draaien die Richard dan vervolgens voor mij op een cassettebandje zette..
        Ondanks dat ons contact over de afgelopen jaren is verwaterd denk ik met heel veel plezier terug aan een hele mooie tijd!
        Meiden, heel veel sterkte met het verlies van jullie man en vader, een heel mooi mens!
        XJulia

        Julia - Vught
        7 december 2016

        Deel deze pagina:

      • Herinneringen
        reactie 20   |   niet OK

        Het was altijd een dolle boel met alle kleinkinderen bij Oma Meinders! Dit zijn foto's uit 1977. De andere twee met zijn broertje Michel uit 1978 bij hun thuis.


        Annie - Haarlem
        7 december 2016

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie