gedenkplaats van

Rob de Voos

25-05-195605-02-2020
      Samen plezier, samen op reis
      samen een éénheid, samen eigenwijs
      samen kwaad en samen goed
      samen verdriet en samen weer moed
      nu verder zonder hem, dat doet pijn
      te weten nooit meer samen te zijn

      We staan niet altijd stil bij het woord samen
      Maar het is een groot gemis als samen uit het leven is

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Lente
        reactie 23   |   niet OK

        Hoi liefje, het is lente, jouw favoriete seizoen, perfect voor alle motorritjes, en dan op alle bankjes zitten die we tegen kwamen, vaak in het bos of aan het water.
        Ik zal vaak op “ons” bankje zitten aan het water en schiet dan een kusje jouw kant op.
        xxxxx

        Caroline - Edam
        21 maart 2020

        Deel deze pagina:

      • Mis je
        reactie 22   |   niet OK
        Waarom, waarvoor, hoezo, waar ben je, ik mis je. Alles is zo leeg, zo nutteloos, soms geef je antwoord, maar je zegt niets, soms voel ik je, maar nooit meer je armen om me heen, soms zie ik je, maar je kijkt niet, ik zou zo graag alles weer met je delen, maar het is zo stil om me heen, ik mis je, mijn maatje, mijn vriendje, mijn mannetje

        Caroline - Edam
        12 maart 2020

        Deel deze pagina:

      • 1 maand
        reactie 21   |   niet OK
        1 maand dat je er al niet bent.
        Nog steeds niet te bevatten.
        Ik heb weer een kaarsje voor je aangestoken pap

        Sabrina - Purmerend
        5 maart 2020

        Deel deze pagina:

      • Het gemis.
        reactie 20   |   niet OK
        Rob,
        Na ruim 25 jaar vriendschap heb ik afscheid van je moeten nemen door de vreselijke ziekte die je helaas niet kon overwinnen, dat doet pijn vreselijke pijn. We hebben wat plezier gehad op de radio vreselijk gelachen tranen met tuiten tot buikpijn aan toe.
        Ook op mijn eerste wintersport met fred kwam je spontaan met robbie naar westendorf toe om even 3 dagen met ons te skien, wat een feest was dat. Nu is dat allemaal niet meer, je lach je spontaniteit en kameraadschap ik mis dit vreselijk maar zal er mee verder moeten. Er zal geen radioMirex meer zijn jou radiofrequentie blijft voor altijd leeg en dat doet zeer en voelt leeg aan.
        Ik wil aan iedereen die Rob een warm hart toedragen de komende tijd heel veel sterkte toe. Folmer

        Folmer - Purmerend
        17 februari 2020

        Deel deze pagina:

      • Dierbare vriend/broer
        reactie 19   |   niet OK
        Zo veel herinneringen aan je gewoon te veel om op te noemen
        Heb nog nooit iemand zoals jij was meegemaakt
        Wat een geweldig persoon was je
        Zag altijd het positieve in iemand
        Wist overal wel een antwoord op
        Iedereen is vervangbaar zeggen ze wel eens, maar jouw vervangen dat is onmogelijk
        Ben ook blij dat je in mijn leven bent gekomen en helaas te vroeg er weer uit
        Je zal altijd in mijn gedachten zijn
        Kan oprecht zeggen dat ik van je hield
        Wat zal ik je missen

        Carl - Purmerend
        14 februari 2020

        Deel deze pagina:

      • Maat
        reactie 18   |   niet OK
        Nooit meer wat van je horen
        Nooit meer wat van je zien
        Niet in dit leven
        In het hiernamaals misschien
        In mijn hart blijf ik je dragen
        In mijn hart blijf je bestaan
        Ja aan dat kleine plekje in mijn hart komt niemand meer aan

        Carl - Purmerend
        14 februari 2020

        Deel deze pagina:

      • Hee liefje,
        reactie 17   |   niet OK

        Wat een kracht heb je getoond in dit afgelopen jaar, ondanks alle ellende hebben we nog een mooie zomer gehad en er een bijzondere tijd van kunnen maken, bbq-en met al onze dochters. Visje, frikandel met ijs en advocaat eten in Enkhuizen, racen met Boris op je scootmobiel achter ons huis. Samen ritjes maken, deze keren niet meer op de motor maar ik op de fiets en jij op de scoot maar wat hebben we nog van en met elkaar genoten.

        We hebben het huis verbouwd, een slaapkamer gemaakt van je hobby kamer, kompleet met toilet en airco voor als je van de zomer ziek op bed zou komen te liggen, zelfs nog samen toen je niet meer van je bed af kon komen middels video bellen een bankstel gekocht, je genoot van alles, je gunde mij de wereld. Waar ik blij van werd, werd jij ook blij van, helaas heb je van dit alles maar kort mogen genieten.

        Ik hoop dat je weet dat ik heel veel van je hou en dat de keren dat ik me boosheid en frustraties niet onder controle had, dit niet tegen jouw was maar tegen de oneerlijkheid van deze ziekte. We hebben zoveel mee gemaakt, zoveel keren in de afgelopen jaren ijzer met handen weten te breken, zo vaak samen weer opgekrabbeld, tegenslagen altijd weer naar het positieve kunnen draaien.

        Ook deze strijd zijn we positief, strijdvaardig en vol goeie moed samen ingegaan, maar deze strijd was vanaf het begin af aan al kansloos en kent alleen maar verliezers.

        Na ontelbare keren van verhuizen in bijna ons hele huwelijk, ben je nu aan je laatste verhuizing toe gekomen. Sterven is namelijk verhuizen van deze wereld naar het hart van alle mensen die van je houden. Daar leef je verder, daar maak je alles mee.

        Aan de hemel staat sinds 10 juni vorig jaar een hele bijzondere ster.
        Onze ster met onze trouwdatum, vanaf die datum voor altijd samen.
        En later ....... in de nacht, de nacht die nu helaas is aangebroken, weet ik dat, waar jij ook bent, waar ik ook ben, we altijd weer even samen kunnen zijn onder onze eigen ster.

        ik heb je zoals beloofd de coördinaten van onze ster mee gegeven dan weet ik zeker dat je hem vind, en hoop dat je daar dan op me wacht.

        Ik ben zo trots op je, als mijn man, als de man die je bent geweest en ben je dankbaar voor alle mooie jaren die je mij en de kinderen hebt gegeven, en ik heb onwijs respect voor je zoals jij met je ziekte bent omgegaan,
        Petje af.

        Welterusten liefje, hou van je, slaap lekker


        Caroline - Edam
        14 februari 2020

        Deel deze pagina:

      • Het Afscheid...van mijn Vriend
        reactie 16   |   niet OK
        Beste Caroline, en verdere familie leden, het was een mooi en waardige afscheid , perfect geregeld door jullie.
        Onze complimenten, aan een ieder, die hieraan een bijdrage heeft geleverd.
        Na afloop het samen zijn, lekker informeel, ontspannen...
        Bedankt....
        Fred en Riek

        Fred en Riek - Purmerend
        14 februari 2020

        Deel deze pagina:

      • ♥️
        reactie 15   |   niet OK

        Lieve papa,

        Jij hebt me leren liefhebben
        Jij hebt me leren lachen
        Jij hebt me leren vallen, maar hielp me ook weer opstaan.
        Jij gaf het vertrouwen en leerde me om te houden van.
        Toen ik klein was bij jou op schoot, avonden lang knuffelen op de stoel alles was dan weer goed.

        Jij luisterende naar de mooiste liedjes en kon het soms niet laten om keihard mee te zingen.
        Jij maakte altijd de leukste grapjes en kon de aller lekkerste croissantjes met pepernoten maken.
        Samen op de moter, met ze alle op vakantie en een keer samen een weekend weg, weet je nog; "slapen op het hoge gras"

        Zo veel mooie herinneringen maar nu gaan wij samen geen herinneringen meer maken, ik zal altijd terug denken aan onze fijne momenten samen.

        Jou liefde maakt onze familie compleet, bedankt dat je mijn papa wilde zijn.


        Denise - Purmerend
        13 februari 2020

        Deel deze pagina:

      • Papa, ik mis je al zo erg...
        reactie 14   |   niet OK
        Lieve papa,
        Je was een vader die niet altijd naast me zat maar er wel altijd voor mij was. Weleens op de achtergrond maar vooral in elkaars hart.
        Niet altijd makkelijk geweest maar zo heeft elke huisje zijn kruisje, al had die van ons een aardig boekwerk aan kruisjes. Nooit saai en we maakte er altijd wel wat van.

        Je hebt nog 4 kleinkinderen gekregen waar je altijd naar vroeg..
        Opa motor zoals ze jou noemde.
        Die motor waar je je altijd zo vrij op voelde, met onder andere je Goldwing en Moto Guzzi.
        Ook een aantal vrienden waar je altijd veel humor mee had. Lachen was het belangrijkste! Die twinkelende ogen als je je in moest houden om daarover te vertellen omdat het (zoals ik me nu wel bedenk) misschien niet voor kinderen geschikt was!
        Van de motor naar de fiets. Je hebt in de afgelopen 37 jaar volgens mij 2 keer op een fiets gezeten: de eerste keer toen je bij ons in Landal op visite kwam toen Kyano net geboren was. Daan zat achterop, wat hebben we gelachen, geweldig!
        En ook afgelopen zomer bij ons op de camping. we vergaten even dat je ziek was. Je genoot van de vele bananen met bruine suiker en Malibu van de barbecue.
        Wat is het achteraf snel gegaan en had ik je nog veel meer tijd gegund!
        Al met al hebben we vele mooie herinneringen zoals samen stappen naar Woody's en vele vakanties naar Spanje.
        Ook genoot je volop van mijn Chinese tomatensoep. Dit was vaak het eerste en enige wat je at na de chemo's. Wat had ik deze nog vaak voor je willen maken.

        Pap, op dit moment heerst nog opluchting. Je hebt geen pijn en vele ongemakken meer en je bent bij opa en oma.
        Maar ik weet niet hoe ik me straks voel. Ik ben bang en weet dat ik je verschrikkelijk ga missen. Maar "The show must go on"

        Liefs van je moppie.

        Sabrina - Purmerend
        13 februari 2020

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie