gedenkplaats van

Rob van de Vossenberg

08-04-198125-11-2018
      Ties en Loet willen graag zoveel mogelijk herinneringen aan papa verzamelen. Willen jullie hier een mooie herinnering, een foto of andere persoonlijke gedachte met ons delen? Bedankt!

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 120   |   niet OK
        Rob en ik zijn in 2007 bijna tegelijk begonnen bij Deloitte, Rob in oktober, ik in november. Op kantoor hebben we toen veel tijd samen doorgebracht en leerden we je kennen als die vrolijke, nuchtere jongen met een heerlijk Brabants accent. Al snel ging je meedraaien op allerlei projecten, met name op het gebied van ‘Master Data’, waar we ons met een groepje op een gegeven moment in gespecialiseerd hebben. We zullen hier nu niet precies uitleggen wat dat inhoudt, maar je wist al snel een expert te zijn op dit gebied.

        Geert herinnert zich van de verschillende projecten die jullie toen samen deden dat je opviel door je enthousiasme, je nieuwsgierigheid en je positieve instelling. Met je jonge uiterlijk bleef je heel lang ‘ons menneke’ en wij denken dat dat ook de reden is geweest waarom je op een gegeven moment je baard liet groeien.

        Ik begreep van de week dat ook jouw familie en vrienden – net als bij mij – vooral onthouden hebben dat je ‘iets met computers’ deed, maar eigenlijk gaat het in ons werk veel meer om het contact met mensen, het begrijpen van wat mensen willen en waarom, en daar was je uitzonderlijk goed in.

        Naast onze gezellige tijd op kantoor heb ik je op onze tripjes naar Walldorf voor trainingen bij SAP ook op persoonlijk vlak nog beter leren kennen. Ik weet nog goed dat ik je in Boekel op kwam halen en daar stond je dan met je krukken, omdat je weer eens veel te fanatiek was geweest met voetballen. Voetbal dat was altijd een mooi gespreksonderwerp, over PSV en natuurlijk de altijd beladen derby’s tussen Boerdonk en Keldonk.

        Naar aanleiding van die trainingen hebben we veel samengewerkt om nieuwe diensten voor klanten te ontwikkelen, samen met Geert en de drie-eenheid Rob, Rob en Rob (om het makkelijk te maken). Voor mij was jij daarbij de ideale persoon om mee samen te werken, jij als de grote aanjager, ik als de ‘zeiksnor’ die op alle details wilde letten en uiteindelijk ook van jou op ‘de beslissende knop’ moest drukken, en dat werkte perfect samen.

        Na een uitstapje naar Sligro, kwam je twee jaar geleden naar ASML, waar Geert en ik inmiddels ook al werkten. Vanaf de eerste dag gingen we samen werken op een van de grote projecten van ASML. Al snel voelde je je thuis en had je je plek binnen ASML en het project team gevonden. Paul van Gend omschreef je deze week als volgt: Je hebt het allemaal; De looks. De brains. Het charisma. De humor (en dan vooral het dubbel kunnen liggen om je eigen grappen). De sociale vaardigheden. De drive. De energie. De hulpvaardigheid. De attentie voor anderen. We hadden vaak al aan een half woord genoeg om elkaar te begrijpen. Kortom: Samenwerken met jou is een feest.

        Buiten dat je voor iedereen een hele fijne collega was, had je met velen ook een persoonlijke band. Bijvoorbeeld met Guus met wie jouw leven veel gelijkenissen vertoonde (midden ’30, twee jonge kinderen). Of Stef die vertelde dat vanaf het moment dat hij je met een blad bier bij een Guns N Roses concert tegenkwam er een echte klik was. Gesprekken over sporten, Guns N Roses, Pearl Jam, de kinderen en zelfs skateboarden. Je vertelde hem een keer dat – zoals je dat zo mooi kon zeggen - “onze Ties en onzen Loet” het altijd tof vonden als papa nog eens een “Heel Flip” maakte. Stef maakte daar vooral uit op dat jij veel beter kon skateboarden dan hijzelf ????.

        Arjan herinnert zich met name een gezamenlijke training binnen Finance die nogal ongelukkig gepland was. Jullie hadden namelijk allebei al voorspeld dat als PSV kampioen zou worden jullie niet okselfris aan de training zouden beginnen. PSV werd kampioen en jullie waren inderdaad allebei compleet brak. Maar ondanks die lichamelijke toestand waren jullie vastbesloten om het beste uit de dag te halen, die begon met het introduceren van jezelf aan de hele groep die uit zo’n 40 man bestond. Van alle introducties is jouw introductie Arjan het meest bijgebleven. Je loopt naar voren in je spijkerblouse en op je sneakers en vertelt wat je doet binnen ASML om daarna in 1 zin aan te geven wie je echt bent. Je gaat staan in jouw typische houding (borst vooruit, hoofd schuin omhoog) en zegt vol overtuiging “I’m a boys dad!” De trotsheid die je toen uitstraalde zal hij nooit vergeten.

        Je hebt dan ook heel helder waar je prioriteiten moeten liggen. Werk is belangrijk maar wanneer je bijvoorbeeld voorleesvader kan worden op school doe je dat. Dan maar wat later op de maandag aan je werkweek beginnen. Je maakte ons dus al snel duidelijk dat je gezin het allerbelangrijkst is. En omdat je veel met ons deelt, krijgen we er uitgebreid over te horen.

        En dan stopt afgelopen zondag jouw wereld en die van ons. Het nieuws doet de bodem onder ons wegvallen, alle andere dingen worden onbelangrijk. Het ondenkbare blijkt waar. We hebben zelden een grotere verslagenheid gezien dan afgelopen maandagochtend toen het droevige nieuws binnen ASML bekend werd gemaakt. Om het in jouw eigen woorden te zeggen: het is mooi naadje. Rubke, we zullen je enorm gaan missen jongen.

        Rob - Breda
        16 december 2018

        Deel deze pagina:

      • Siska van der Vleuten
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Siska - Etten-Leur
        16 december 2018
        reactie 119
      • Fieke van Boxmeer
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Fieke - Eindhoven
        15 december 2018
        reactie 118
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 117   |   niet OK
        Beste Anne, Ties en Loet. Het leven is zo oneerlijk en hard, wat jullie meemaken is het ergste dat een mens en vooral gezin kan meemaken. Ik wens jullie ontzettend veel sterkte in deze moelijke tijd. Hopelijk kunnen jullie de kracht vinden om samen dit een plek te geven.
        Ik was Rob zijn collega, zoals jij me noemde Anne, zijn "skatevriend". Ik heb echter nooit met hem geskate maar er meer een aantal keren met hem over gepraat. Het was wel degelijk een basis voor een goede klik maar zeker niet alleen om deze reden. Een stukje van wat hierna geschreven staat is ook verteld tijdens de afscheidsdienst. Hopelijk helpt dit jullie om te weten dat ik me Rob echt herrinner als een mooie kerel...
        Rob was een vanaf het eerste moment aardige vent, die pro-actief aan de slag ging in zijn werk. Door het invoeren van een nieuwe applicatie (MDG) voor master data bleek al snel dat we regelmatig moesten overleggen en dingen moesten afstemmen. Rob kwam altijd met de acties die gedaan moesten worden en zorgde dat er voortgang gemaakt werd. MDG liep niet zo gemakkelijk als gehoopt, maar in de meetings die soms lang waren was er toch altijd tijd voor een informeel gesprek, een lolletje en interesse over en weer.
        Vanaf het moment dat ik hem met een blad bier bij het concert van Guns N Roses tegenkwam was de echte persoonlijke klik daar. Gesprekken over mountainbiken, sporten, Guns N Roses, Pearl Jam, de kinderen en zelfs skateboarden. Hij vertelde me een keer dat zijn zoontje het altijd tof vond als papa nog weleens een “Heel Flip” maakte. Ik maakte daar vooral uit op dat hij veel beter kon skateboarden dan ik ????. Maar het is gewoon een down to earth guy, geen grootspraak uit zijn mond. Hij was ook geliefd bij andere collega’s en als het over hem ging dan was dat alleen maar positief en de essentie van de boodschap, Rob dat is een goede vent. Dit merkte je ook meteen na het verschrikkelijke bericht, de mensen die dichter bij hem stonden zijn er echt kapot van en niets dan lof over hem.
        Wat ik zelf ook zo mooi vond is dat hij er altijd gewoon casual gekleed uitzag. Met z/n Nike Air Max had hij zeker een niet typische "Finance" uitstraling, iets dat ik zelf ook weleens probeer te bereiken, vaak genoeg gaan er echter toch nette schoenen aan bij mij...
        Jullie papa en man was voor mij en voor ons dus gewoon een goeie gast dus die ook nog eens goed kan werken. Hij wordt nu al ontzettend gemist, zowel persoonlijk als werk gerelateerd. Ik denk dat er voor velen hier bij ASMLnog geen dag voorbij is gegaan dat ze niet aan hem hebben gedacht. We hebben het regelmatig over hem. Ik heb dekaart met zijn en jullie foto hoog in de koffie hoek opgehangen zodat die daar hopelijk nog enkele jaren over ons heen uitkijkt...
        Sterkte x Stef

        Stef - Breda
        11 december 2018

        Deel deze pagina:

      • Lieveke van der Horst
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Lieveke - Boerdonk
        11 december 2018
        reactie 116
      • Paul Nielen
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Paul - Erp
        9 december 2018
        reactie 115
      • Kristel Meijers
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Kristel - Einighausen
        9 december 2018
        reactie 114
      • Een maat om nooit te vergeten
        reactie 113   |   niet OK
        Ties en Loet,

        Waar te beginnen, ik ken jullie vader al vele jaren op de basis school zat Rob namelijk 1 jaar hoger als ik wat betekende dat wij om het andere jaar bij elkaar in de klas zaten.
        De herinneringen uit deze tijd zijn niet meer zo vers maar wat mij nog bij staat is hoe fel jullie vader toen al was, dit kwam vooral tot uiting als hij weer eens op zijn hand moest bijten een trekje wat Rob zichzelf aangeleerd had om zijn agressie enigszins in te weten te houden.
        Een ander ding wat ik me nog goed herinner is dat Rob samen met Johan en opa Cor naar concerten van U2 en Guns N Roses ging iets wat destijds veel indruk maakte.
        Buiten school zagen wij elkaar toen ook af en toe als vrienden zoals jullie nu ook waarschijnlijk bij klasgenoten gaan spelen.
        In het weekend hadden wij de zelfde hobby namelijk voetballen bij RKSV Boerdonk, wij maakte deel uit van een gouden generatie.
        In onze jonge jaren regen wij de kampioenschappen aan elkaar iets wat eerlijk gezegd ook wel wat met de klasse waarin wij ingedeeld werden te maken had.

        Uiteindelijk stopte jullie vader met voetbal en ging in Veghel naar school terwijl ik naar Beek en Donk ging op deze manier zagen wij elkaar enkele jaren nauwelijks.
        Hier kwam echter verandering in toen jullie vader weer ging voetballen, direct na de eerste training de kantine in waar we al snel ontdekte dezelfde interesses te hebben, Voetbal, PSV, uitgaan en housemuziek bovendien gingen we beiden in Eindhoven naar school bij de Fontys hogescholen.
        Ik vergeet de eerste wedstrijd van jullie vader nooit meer, direct in het eerste elftal wij als 6de klasse team tegen een team uit de 3de klasse en nog uit ook.
        We zouden deze dag proberen de schade zoveel mogelijk beperkt te houden, tot overmaat van ramp was het ook nog eens echt honden weer.
        Wonder boven wonder hielden wij het lange tijd op 0-0 tot ergens halverwege de 2de helft jullie vader ons ook nog eens brutaal op 0-1 zette, na nog enkele lastige momenten voor ons wisten wij stand te houden en wonnen de wedstrijd wat een rentree van jullie vader (dit hebben we na de wedstrijd uiteraard moeten vieren in de kantine).

        De hierop volgende jaren hadden wij een top leven, naar school af en toe een gokje wagen met Arrie en Chow bij de Black Pearls (hier hadden ze gratis eten broodjes en drinken) en iedere vrijdag naar de Bleu Parrot waar je tijdens happy hour voor 50 cent een fles bier had.
        De weekenden kenmerkten zich door tot laat uit te gaan of een festival te bezoeken het liefst met zo'n hard mogelijke muziek wij gingen er maximaal voor maar op zondag bij het voetbal verzaakten wij nooit.
        In die tijd dachten we dat wij heel de wereld aan konden iets waarin wij onszelf uiteraard gruwelijk overschatten, maar een mentaliteit welke ons velen mooie momenten heeft bezorgd.

        In deze jaren vormde zich een geweldige groep van 9 jonge gasten (Geert, Thijs, Freek, Jan, John, Jan, Johan, Ronald en Rob) welke elkaar zowel bij het voetbal als daarbuiten geregeld opzochten, het was altijd bal en we konden allemaal gruwelijk naar de knoppen gaan.
        Deze groep vrienden ging de afgelopen 10 jaar heel Europa door voor het jaarlijkse vriendenweekend zo ook afgelopen jaar nog naar Edinburgh waar jullie vader nog het hoogste woord had en zoals gewoonlijk de gangmaker van de groep was.
        Het is zo onwerkelijk dat deze top gozer er nu niet meer is en wat gaan we hem missen.

        Ties en Loet dit is slechts een kleine greep uit de verhalen welke ik met jullie vader heb mee mogen maken, die andere wil ik jullie graag later vertellen sommige daarvan zullen nog wel even moeten wachten tot jullie wat ouder zijn maar ik kom deze herinneringen graag met jullie delen want jullie vader is een maat om nooit te vergeten.

        Ontzettend veel sterkte

        Ronald Bosman




        Ronald - Boerdonk
        9 december 2018

        Deel deze pagina:

      • Geert Janssen
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Geert - Malden
        9 december 2018
        reactie 112
      • Pieter Verstraeten
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Pieter - Nijmegen
        7 december 2018
        reactie 111

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie